Knie belasting
Bart
niet te zwaar te trappen omdat je je kniën daarmee zou kunnen
beschadigen.
Wat ik nog niet ben tegengekomen is, waar zit het hem in dat dat voor
een ligfietser kennelijk harder aankomt dan voor een bukfietser?
Bij voorbaat mijn dank,
Bart
Vasco Tenner
stoeltje kan duwen. De krachten op je knieeen kunnen dus veel groter
worden.
Vasco - gister na 150 km vreselijke kramp - Tenner
H. Wessels
Bij beide fietser komt het even hard aan. Maar op een bukfiets druk je
jezelf uit het zadel als je je knieen zwaar belast. In een ligfiets druk
je je alleen maar wat steviger in het stoeltje. Het valt daardoor niet
zo snel op als je op een ligfiets te zwaar trapt. Daarbij komt nog dat
zwaar trappen je het gevoel geeft dat je lekker hard aan het fietsen
bent. (In werkelijkheid lever je het meeste vermogen bij een hoog
toerental).
Hans Wessels
--
As sugar dissolves, it spreads happiness.
/from a SAS sugar packet/
Bert H
hun maximale uurvermogen fietsen. Dit is meestal in de range 130-180
Watt. Hierbij is het niet efficient om met een hoge trapfrequentie van
b.v. 95 omw/min te fietsen. 75-80 omw/min is dan efficienter (hoger
biomechanisch rendement). Tenzij je alleen maar kniepijnvrij kunt
fietsen bij hoge frequenties.
Veel wielrenners kunnen bergopwaarts het meeste duurvermogen leveren
wat meestal bij lagere trapfrequenties gebeurt dan b.v. bij een
tijdrit op vlak terrein. Adrie van Diemen, een bekend
inspanningspfysioloog, heeft dit meermalen gemeten (SRM) bij diverse
wielrenners welke hij begeleidt. Blijkbaar zijn dan meer spiergroepen
actief wat uiteindelijk per saldo leidt tot een hoger gemiddeld
duurvermogen. Dit is ook bij langlaufers geconstateerd welke ook veel
spiergroepen gebruiken.
cweazl
> zwaar trappen je het gevoel geeft dat je lekker hard aan het fietsen
> bent. (In werkelijkheid lever je het meeste vermogen bij een hoog
> toerental).
tussen de 90 en 100 maar als ik dat probeer houdt ik het niet lang
vol. Rond de 80 lijkt mij beter maar danga ik puur op mijn gevoel af.
Wam - die onlangs drie dagen de trap niet normaal op of af kon vanwege
pijn in de knieen na 90km "trappen".
Rode Pioneer
> > zwaar trappen je het gevoel geeft dat je lekker hard aan het fietsen
> > bent. (In werkelijkheid lever je het meeste vermogen bij een hoog
> > toerental).
>
> Hoe weet/meet je wat je beste/optimale toerental is? Ik las ergens
1) defineer een doelgroep.
2) regel proefpersonen.
3) regel meetapparatuur.
4) ga meten. Meet vermogen in, en vermogen uit.
5) maak grafiek
6) vind "optimum"
7) maak claims over optimale toerental
8) maak je borst nat omdat ieder een die niet in de doelgroep van 1)
valt je gaat vertellen dat je het mis hebt.
Analytisch aflijden lijkt mij nu nog zo wie zo onmogelijk wegens gebrek aan
medische kennis.
Grrz
Rode Pioneer
H. Wessels
> [SNIP]
>> Daarbij komt nog dat
>> zwaar trappen je het gevoel geeft dat je lekker hard aan het fietsen
>> bent. (In werkelijkheid lever je het meeste vermogen bij een hoog
>> toerental).
>
> Hoe weet/meet je wat je beste/optimale toerental is? Ik las ergens
> tussen de 90 en 100 maar als ik dat probeer houdt ik het niet lang
> vol. Rond de 80 lijkt mij beter maar danga ik puur op mijn gevoel af.
Ik rij heel regelmatig met een SRM vermogensmeter op mijn fiets rond.
Daarmee kun je aflezen welk vermogen er geleverd wordt en bij welk
toerental dat gebeurt. De grootste vermogens haal je bij hoge
toerentallen, ergens tussen de 120 en 140 RPM voor mij (1000 m sprint).
Lagere toerentallen kun je langer volhouden, dat klopt. Een uurrace rij
ik zo rond de 100 RPM, bij drie uur zit ik op 90 RPM.
Je gevoel kan in dit soort gevallen erg bedriegelijk zijn. Bij hoge
roerentallen zul je vooral het gevoel hebben dat je lucht staat te mixen
en er nauwelijks iets gebeurt.
Hoge toerentallen trappen is iets wat je moet leren en is vooral
belangrijk voor als je prestatie gericht aan het rijden bent.
Wat het beste/optimale toerental is hangt af van je doel. Een sprint rij
je met een ander toerental als een uurrace. En als je doel lekker toeren
is en niet vermoeit aankomen dan hoort daar weer een ander toerental bij.
Een heel simpele stelregel is: hoe groter het vermogen dat je wil
leveren hoe hoger het toerental dat je moet trappen.
De ondergrens ligt zo rond de 60 RPM, daar spring je het zuinigste met
je energie om. 90 - 100 RPM is voor als je een uur lang maximaal
vermogen wilt leveren. >120 RPM is voor maximale sprints.
Bas en Afke
> Hoe weet/meet je wat je beste/optimale toerental is? Ik las ergens
> tussen de 90 en 100 maar als ik dat probeer houdt ik het niet lang
> vol. Rond de 80 lijkt mij beter maar danga ik puur op mijn gevoel af.
>
> Wam - die onlangs drie dagen de trap niet normaal op of af kon vanwege
> pijn in de knieen na 90km "trappen".
Je hebt een optimaal toerental wat betreft vermogen, dat beschrijft Hans W
degelijk, en je hebt een optimaal toerental in die zin dat je morgen ook nog
een stukje kunt fietsen, en volgende week ook, en dat je jezelf niet
gehandicapt trapt.
Vanwege je knieklachten denk ik dat je je verre moet houden van het optimale
toerental in de zin van maximaal vermogen, zorg eerst maar dat je je knieen
leert wennen aan het ligfietsen. Je zult helaas niet de eerste
enthousiasteling zijn die zich op een ligfiets een lichte of zware
knieblessure trapt omdat het 'zo lekker voelde'.
Het vervelende van de overbelasting die je op een ligfiets kunt plegen is
dat de meeste mensen het pas achteraf voelen. Kennelijk zijn de onderdelen
die we dan te zwaar aanspreken niet voorzien van snelle
beveiligingsmechanismen. Op je gevoel afgaan tijdens het fietsen is dus voor
veel mensen wat dit betreft beslist niet aan te raden, je kunt beter op het
gevoel afgaan dat je de dagen erna hebt en dat maakt dat je amper een trap
kunt betreden.
Om de belastingpieken tijden het ligfietsen te verlagen is er een even
simpele als doeltreffende methode: sneller trappen. Zoals Hans al schreef:
dat moet je leren. Als je nu met 80 rpm goed uit de voeten kunt ga je jezelf
eraan wennen om naar 85 te streven. Als je moe wordt wil je liever
langzamer, sta dat jezelf alleen toe als je ook tegelijkertijd langzamer
gaat fietsen. Het botte stoempen verklaar je taboe.
Wanneer dit een beetje gewend is ga je naar de 90 rpm toe werken, etc, etc.
Om dit goed in de gaten te houden is wat mij betreft een cadansmeter een
must, ik zou niet meer zonder kunnen, anderen vinden het echter onzin.
Als je moeite blijft houden met een traptempo van 95 a 100 kun je een korter
crankstel overwegen, dat helpt meestal goed en is via bepaalde kanalen tegen
redelijke prijzen te krijgen.
Als je niet al te krakkemikkig in elkaar zit en voldoende kilometers maakt
zou je in een aantal maanden tot een jaar zo gewend moeten zijn aan het
andere spier- maar vooral peesgebruik dat je je ook wel eens een langzamer
traptempo kunt permitteren. Ik schrijf nadrukkelijk spier- en peesgebruik
apart. De spiertjes train je veel sneller en zijn al zo snel op krachten dat
je er de pezen juist mee verrot kunt trappen. Pezen zijn veel lastiger te
trainen en vragen meer tijd om zich aan te passen.
Natuurlijk geldt dit hele verhaal niet voor iedereen, maar de klachten die
jij beschijft geven op zijn minst aan dat je op je hoede moet zijn.
Ik ben, het zal je niet verbazen, ervaringsdeskundige, en trapte op een
onverwacht koude septembermorgen met een te dunne fietsbroek een knie in de
soep. Ik reed toen al een jaar in mijn Alleweder en ragte er altijd lustig
op los. Er was medisch gezien niets te vinden maar ik heb jarenlang
behoorlijke klachten gehouden. Ze lijken volledig ligfietsgerelateerd. Door
nooit maar dan ook nooit meer hard op te trekken en me een zeer gemoedelijke
rijstijl aan te meten is het beheersbaar geworden en kan ik nog steeds van
mijn ligfiets, inmiddels een Quest, genieten.
Bas - een instelbare druksensor in het zitje zou misschien best handig
zijn - Dekker
Bastiaan Welmers
> > Bart wrote:
> > > Van diverse kanten hoor/lees ik dat je als ligfietser moet oppassen
> > > beschadigen.
> > > Wat ik nog niet ben tegengekomen is, waar zit het hem in dat dat voor
> > > een ligfietser kennelijk harder aankomt dan voor een bukfietser?
> >
> > Bij beide fietser komt het even hard aan. Maar op een bukfiets druk je
> > jezelf uit het zadel als je je knieen zwaar belast. In een ligfiets druk
> > je je alleen maar wat steviger in het stoeltje. Het valt daardoor niet
> > zo snel op als je op een ligfiets te zwaar trapt. Daarbij komt nog dat
> > zwaar trappen je het gevoel geeft dat je lekker hard aan het fietsen
> > bent. (In werkelijkheid lever je het meeste vermogen bij een hoog
> > toerental).
> >
>
> hun maximale uurvermogen fietsen. Dit is meestal in de range 130-180
> Watt. Hierbij is het niet efficient om met een hoge trapfrequentie van
> b.v. 95 omw/min te fietsen. 75-80 omw/min is dan efficienter (hoger
> biomechanisch rendement). Tenzij je alleen maar kniepijnvrij kunt
> fietsen bij hoge frequenties.
Het werkelijke probleem zit hem volgens mij in de piekvermogens die je
nodig hebt om een hellinkje op te komen of om op te trekken. Als je op een
laag toerental fietst en dan niet terugschakelt lever je al snel onbewust
piekkrachten.
Je kan overigens wel leren de krachten die je levert bewust te zijn en
te reguleren. Op bevroren slootjes fietsen of met erg versleten
aandrijving rijden die bij teveel kracht gelijk overspringt, werkt erg
goed.
Ik heb mezelf geleerd om bij lage toerentallen altijd rustig te blijven
(vergeten terug te schakelen -> heel voorzichtig optrekken, enz)
en bij hoge toerentallen gewoon wel het maximale te trappen als dat
nodig is.
Groeten, Bastiaan, kan zich geen gebroken ketting meer herinneren, klop
klop
Bart
Bart
Koen Van den Bergh
> Door
> nooit maar dan ook nooit meer hard op te trekken en me een zeer gemoedelijke
> rijstijl aan te meten is het beheersbaar geworden
Zelf vind ik hard optrekken wel leuk en heb mezelf dan ook aangeleerd
dat te doen op een hoog toerental. Als je dat wil oefenen kan je
bijvoorbeed een toertje doen en met enkel af en toe even snel bij te
trappen op een hoog toerental (ik schat gemakkelijk 120rpm) en verder
de fiets te laten bollen.
Best leer je jezelf aan om bij het afremmen ook terug te schakelen,
ook als je plots hard moet afremmen. Voor mij nu minder belangrijk
gezien ik tegenwoordig bijna enkel met naafversnellingen fiets.
Koen -medium GM met korte cranks-
cweazl
> Sjonge wat een boel reakties - bedankt allemaal, een boel geleerd...
> Bart
Nu zit ik nog wel met het probleem om m'n doelstelling te bepalen....:
Ik wil toeren maar toch ook zeker af en toe gewoon "knallen" ;)
De belangrijkste les is volgens mij: rustig aan opbouwen, spieren en
pezen laten wennen aan het ligfietsen (ik merk dat het ligfietsen toch
een andere belasting geeft dan bukfietsen)
Maarten Sneep
> Nu zit ik nog wel met het probleem om m'n doelstelling te bepalen....:
> Ik wil toeren maar toch ook zeker af en toe gewoon "knallen" ;)
>
> De belangrijkste les is volgens mij: rustig aan opbouwen, spieren en
> pezen laten wennen aan het ligfietsen (ik merk dat het ligfietsen toch
> een andere belasting geeft dan bukfietsen)
Ik merk dat ik na ruim een jaar ligfietsen veel gemakkelijker hoge
toeren draai, ik haal mijn kruissnelheid in een steeds lager verzet.
De belangrijkste les is volgens mij het knallen even uitstellen, of
alleen heuvel af knallen (Hoe was 'ie ook weer: Zeus dondert van de
Olympus"). Na ongeveer een jaar kan je gaan knallen vanuit een laag
verzet, en dan ben je daar ook meer aan gewend.
Een knie die eenmaal gaar is, herstelt moeilijk, is pijnlijk, en duurt
lang. Beter dat te voorkomen, en dus niet knallen.
Maarten
Quesjer
> Ik wil toeren maar toch ook zeker af en toe gewoon "knallen" ;)
>
Groet van quesjer
Maas
je knieën waarschijnlijk al wel wat gewend zijn. Ook op een bukfiets
moet je oppassen met te zwaar trappen. Omdat ligfietsen veel
makkelijker gaat zul je het sneller langer achterelkaar doen.
Zelf ligfiets nu vanaf februari dit jaar, en heb er nu zo'n 3500
ligfiets km's op zitten. In het begin met normale trappers, die heb ik
al snel vervangen voor de spd's afkomstig van m'n mountainbike. Ik ben
wel redelijk wat tijd kwijt geweest om de spd plaatjes en de noseboom
goed af te stellen. Ik heb hierbij gebruik gemaakt van informatie over
het afstellen van een racefiets. Ik heb gemerkt dat ik als de noseboom
te lang is afgesteld m'n achillespees gaat zeuren. Bij een verkeerde
stand van de plaatjes kreeg ik weer andere effecten. Het heeft
allemaal invloed op elkaar.
Van m'n knieën heb ik op de ligfiets overigens nog geen last gehad. Ik
heb ze wel even gevoeld toen ik na lange tijd weer langzaam met fiets-
forensen op de mtb begon en begon na te denken over de aanschaf van
een ligfiets. Laatst voelde ik ze ook weer toen ik door omstandigheden
weer op de mtb moest. Zelf dacht ik dat dit aan de kortere cranks op
de mtb lag. Daar zitten 172mm cranks op en 180mm op de ligfiets.
Inmiddels ben ik van spd's overgestapt op look keo pedalen. Met de
spd's trok ik m'n voet nogal eens los, waardoor ik die uitstekende
metalen delen van het klik mechanisme tegen m'n schenen aankreeg. Dat
is niet fijn. De zoektocht naar "scheen vriendelijke" pedalen is
uiteindelijk gestopt bij look keo. Een bijkomend voordeel is dat deze
pedalen met normale schoenen met een beetje profiel ook nog redelijk
goed rijden.
Aan ligfietsen moet je wennen. Ik heb nu (pas) het gevoel dat ik echt
kan knallen zonder dingen te verknallen.
Succes!
Maas
WimH
Hoi Bart,
Met mijn eerste ligfiets (een Baron) had ik ook snel last van zere
knieën. Zo'n zeurderige pijn.
Deze fiets had een normale/standaard cranklengte. Volgens mij 175 mm.
Toen ik in 2002 een Mango ging kopen, stond ik naast Ymte. Zijn benen
zijn echt veeeeeeeel langer dan de mijne. Ik ben 1.76 m.
Mijn gedachte was toen dat het toch eigenlijk heel raar is dat hij en
ik met dezelfde cranklengte fietsen.
Toen heb ik in overleg met hem besloten om kortere cranks te laten
monteren in mijn Mango. Ik rijd nu al weer zes jaar met een
cranklengte van 155 mm en dat bevalt mij heel erg goed.
Je fietst dan meestal wel met een iets hogere frequentie. Dat is
waarschijnlijk alleen maar een voordeel, maar dat is hierboven al
voldoende uitgelegd.
Ik fiets meestal met een frequentie tussen de 90-100. Als ik rustig
fiets tussen de 80-90 en als ik sprint of accelereer dan zit ik boven
de 100. Ik heb inderdaad een frequentiemeter. Meestal kijk ik ook niet
naar mijn snelheid, maar naar de trapfrequentie.
Ook heb ik mijn SPD-plaatjes zover mogelijk naar achteren (richting de
hak) onder mijn schoenen bevestigd.
Dit heb ik gedaan op aanraden van een fysiotherapeut/
bewegingstherapeut die werkzaam is/was bij Usva (een bedrijf die
Sinners ombouwt voor onze minder valide medemens).
Zijn redenatie was: Bij een ligfiets is de stand van je voet/schoen
t.o.v. het pedaal anders dan bij een racefiets. Hij adviseerde om je
voet/schoen tot aan de hak op het pedaal te zetten, omdat dan je/de
energie beter benut wordt.
Omdat ik met spd rijd kan ik niet mijn schoen tot aan de hak op het
pedaal zetten, maar ik heb dus wel de plaatjes zover mogelijk naar
achteren gezet.
Ik heb onder mijn schoenen een soort extra "opzetstuk" voor spd. De
sleuven die daar inzitten heb ik langer gemaakt en daardoor zitten
mijn spd-plaatjes toch zeker 3 cm lager (richting mijn hak) dan
normaal/gemiddeld.
Ook dit bevalt mij heel erg goed en het voelt veel natuurlijker om met
de bal van je voet op het pedaal te zitten dan met je tenen.
Ook heeft hij mij er van weten te overtuigen dat je NOOIT met
geforceerde kracht moet fietsen, maar ALTIJD vanuit de souplesse en de
ontspanning.
Groeten, Wim Huisman (Mango8)
Vasco Tenner
> Hoi Bart,
>
> Met mijn eerste ligfiets (een Baron) had ik ook snel last van zere
> knieën. Zo'n zeurderige pijn.
> Deze fiets had een normale/standaard cranklengte. Volgens mij 175 mm.
>
je last van je knieen krijgt alsjeblieft snel naar een fysiotherpeut
en als die het niet weet naar een andere, die weet het misschien wel.
> Ook heb ik mijn SPD-plaatjes zover mogelijk naar achteren (richting de
> hak) onder mijn schoenen bevestigd.
> Dit heb ik gedaan op aanraden van een fysiotherapeut/
> bewegingstherapeut die werkzaam is/was bij Usva (een bedrijf die
> Sinners ombouwt voor onze minder valide medemens).
>
> Zijn redenatie was: Bij een ligfiets is de stand van je voet/schoen
> t.o.v. het pedaal anders dan bij een racefiets. Hij adviseerde om je
> voet/schoen tot aan de hak op het pedaal te zetten, omdat dan je/de
> energie beter benut wordt.
> Omdat ik met spd rijd kan ik niet mijn schoen tot aan de hak op het
> pedaal zetten, maar ik heb dus wel de plaatjes zover mogelijk naar
> achteren gezet.
> Ik heb onder mijn schoenen een soort extra "opzetstuk" voor spd. De
> sleuven die daar inzitten heb ik langer gemaakt en daardoor zitten
> mijn spd-plaatjes toch zeker 3 cm lager (richting mijn hak) dan
> normaal/gemiddeld.
> Ook dit bevalt mij heel erg goed en het voelt veel natuurlijker om met
> de bal van je voet op het pedaal te zitten dan met je tenen.
>
gevoel recht onder mijn hak. Helemaal onder je hak lijkt me niets,
maar misschien moet het enkel wennen. Ik fiets toch liever lekker dan
energietechnisch effecient, want dan had ik al lang een snellere fiets
gekocht
Vasco - condor met 2.1" mtb banden - Tenner
Bart
> Mag ik hieruit opmaken dat je nu bukfietser bent?
Cirrus en inmiddels op een Challenge Seiran 24.
Ik stelde de vraag niet omdat ik last had van mijn kniën, maar omdat
ik een paar maal was tegengekomen dat zwaar trappen specifiek voor
ligfietsers riskant is. Ik heb af en toe nog steeds de neiging om (te)
langzaam te trappen, maar ik doe mijn best... SPD pedalen heb ik
voorlopig niet, oa omdat het me toch wel erg lullig lijkt om te vallen
met je voeten aan de pedalen geklonken... nou ja, ik val eigenlijk
nooit meer, en ik kan ook niet beoordelen hoe lastig het is om je
voeten in geval van nood te bevrijden want ik heb nog nooit van die
dingen gehad. Ik ben ook geen prestatiefietser; mocht ik ooit het idee
krijgen dat ik lekkerder zal gaan met SPD, dan zien we wel weer. Ik
heb zelfs geen idee wat voor crankmaat er op mijn Seiran zit...
Overigens heb ik zitten fronsen bij jouw opmerking dat het gunstig zou
zijn om op een ligfiets de trapper zo ver mogelijk richting hiel te
plaatsen. Het lijkt me dat je dan de flexibiliteit uit het systeem
haalt (die zit in het enkelgewricht). Maar ik zal het eens proberen,
tenslotte ben ik niet gebonden aan de plek van een SPD plaatje en kan
de trapper op iedere plek onder mijn voet zetten en kijken hoe het
bevalt.
Ik ben VUTter en een mooiweerfietser en maak helemaal niet zoveel
kilometers. Ik maak af en toe een ommetje van een km of 40 à 50. Iets
dat me daarbij af en toe wel overkomt is dat ik kramp krijg in een
been. Geen idee waar dat vandaan komt - ik moet zeggen dat ik af en
toe ook kramp in mijn been krijg als ik in bed lig, dus het heeft niet
specifiek met ligfietsen te maken... misschien met liggen? :-)
Bart
WimH
> zijn om op een ligfiets de trapper zo ver mogelijk richting hiel te
> plaatsen. Het lijkt me dat je dan de flexibiliteit uit het systeem
> haalt (die zit in het enkelgewricht). Maar ik zal het eens proberen,
> tenslotte ben ik niet gebonden aan de plek van een SPD plaatje en kan
> de trapper op iedere plek onder mijn voet zetten en kijken hoe het
> bevalt.
Ik weet nog niet goed hoe "Het Knippen" in de tekst gaat; dus
hierboven staat de tekst waar ik op wil reageren.
Ik denk dat ik het niet helemaal goed heb uitgelegd.
Ik bedoel dat als je bijvoorbeeld een schoen aan hebt met een iets
verhoogde hak, dat je dan je schoen met de hak a.h.w. tegen de zijkant
van de trapper aandrukt. De trapper zit dan midden onder je voet en
niet onder je hak of hiel. Je enkel kan dan nog steeds vrij bewegen.
Mij bevalt het in ieder geval erg goed, maar smaken verschillen
natuurlijk.
Wim Huisman (Mango8).
Peter
> Hoi Bart,
>
> Ik weet nog niet goed hoe "Het Knippen" in de tekst gaat; dus
> hierboven staat de tekst waar ik op wil reageren.
>
wat je moet knippen en wat niet om niet door de lijstbeheerders een
reprimande te krijgen:
Had bij overgang naar de Greenmachine ook last van knieproblemen,
daarvoor paar jaar ligfiets zonder problemen. Twee observaties:
- inderdaad hoger frequent rijden vermindert de kniebelasting, zie
recensie greenmachine, met min of meer 2 versnellingen terug te
schakelen bij dezelfde snelheid op de rohloff (had daarvoor een fuego
met rohloff) geen last meer
- spd pedalen kunnen ook te los staan, had mijn rechterpedaal zeer los
staan omdat dat de "uitklikvoet" was bij noodsituaties, merkte dat ik
op een of andere manier mijn knie voelde bij de opwaartse / krachtloze
beweging. Ietsje strakker en geen last meer.
Mijn theorie hier is RSI gerelateerd, kleine ongunstige bewegingen
kunnen een groot gevolg hebben na veel belastingen. Bij bukfietsen
blijft de zwaartekracht het been altijd in de natuurlijke neerwaarts
belaste positie houden. Bij ligfietsen "zweeft" de knie tijdens een
deel van de beweging. Wellicht is dat een betere verklaring voor de
knieproblemen bij ligfietsen dan de "je drukt je in je stoeltje"
theorie, ik heb nooit het gevoel gehad dat ik zwaar lag te duwen, zou
dan ook verwachten dat ik omhoog schuif in mijn ligfiets stoeltje als
ik zwaar trap.
Zijn er ergonomen in de zaal ???
Vasco Tenner
> Mijn theorie hier is RSI gerelateerd, kleine ongunstige bewegingen
> kunnen een groot gevolg hebben na veel belastingen. Bij bukfietsen
> blijft de zwaartekracht het been altijd in de natuurlijke neerwaarts
> belaste positie houden. Bij ligfietsen "zweeft" de knie tijdens een
> deel van de beweging. Wellicht is dat een betere verklaring voor de
> knieproblemen bij ligfietsen dan de "je drukt je in je stoeltje"
> theorie, ik heb nooit het gevoel gehad dat ik zwaar lag te duwen, zou
> dan ook verwachten dat ik omhoog schuif in mijn ligfiets stoeltje als
> ik zwaar trap.
> Zijn er ergonomen in de zaal ???
kunnen fietsen omdat de zwaartekracht mijn knieen niet in de juiste
baan hielden, en ik dat blijkbaar zelf niet kon. Ik denk dat het ook
komt omdat net beginnende ligfietsers veel snelheid van hun fiets
verwachten en dus hard lopen te beuken. Dat met een ongetrainde
spieren (op een ligfiets heb je toch echt iets andere spieren ook
nodig) en daardoor mogelijk een slechte beweging aanleren. Bij mij
deed het tijdens fietsen eerst nog geen pijn, het voelde enkel wat
vreemd. Pas de dag erna kon ik nauwelijks meer lopen......
4 weken zware belasting voor mijn knieen geen enkel probleem, stond
gister mijn neuspijp opeens scheef, 5 km mee gefietst en toen pas
recht gezet. Heb ik nu 40 km met pijn in mijn knieen moeten fietsen.
Hopen dat het volgende week beter is, want 500km fietsen gaat het
anders niet worden.
Vasco Tenner
grollie
nog wat toevoegsels plaatsen omdat ik geloof dat ik het juiste spoor
gevonden heb. Ga met systeem-pedalen rijden! probeer maar eens een
minuut of 2 je benen horizontaal voor je te houden als je thuis op de
bank zit, daar krijg je wel kramp van. Met kracht op de pedalen worden
je voeten juist nog wat op je pedalen geklemd als het ware, met minder
kracht niet eens. Elke ligger is gebaat bij SPD (of elk ander
systeem).
Later kun je altijd nog (oneindig) gaan prutsen met variabelen als
trapafstand, hoogte van plaatje onder voet, wijdte van plaatje onder
voet, hoek van plaatje onder voet (!), bewegingsvrijheid van het
systeem, stijfheid van je fietsschoenzool, drukverdeling van je
fietsschoenzool, hoek van zitje t.o.v. trapas, hoogte van zitje t.o.v.
trapas, cranklengte en Q-waarde (breedte van de cranks). Maar dan ook
allemaal, want bij klachten kan overal de crux zitten.
Kleinere cranks kunnen heilzaam zijn, is ook in de mode, maar kunnen
bij klachten ook averechts werken: de kracht op de benen is per trap
hoger vanwege de kortere arm. Dat moet je wel aankunnen.
Ter preventie van klachten is een hoger traptempo zeer verstandig,
inderdaad valt dat goed aan te leren. Daarmee verminder je
piekbelastingen: van tandje 19 terug naar 18 is een veel kleinere
sprong dan van tandje 13 terug naar 12.
Nog eentje dan: de spieren draaien het best 'rond'. Dus niet alleen
kracht tijdens de 'trap'. Alleen hiervoor al zijn systeempedalen een
noodzaak. Om dit te trainen zijn er hele mooie cranksystemen, dhr. L.
Armstrong trainde beklimmingen met 1 been (en het ander los van de
fiets).
voldoende overpeinzingen,
groet Gerold -trap wel degelijk eens mijn kont uit de stoel- Ormel
Rode Pioneer
ergotherapeut, tot grote tevredenheid.
Daar dien ik aan toe te voegen dat de _gemiddelde_ _praktijk_
verhalen/ervaring die op deze lijst rond gaat behoorlijk goed aansluit
op de theorie die een professional als bagage mee neemt, zij het niet
perfect.
> je voeten juist nog wat op je pedalen geklemd als het ware, met minder
> kracht niet eens. Elke ligger is gebaat bij SPD (of elk ander
> systeem).
Sterker nog: SPD is ongeveer het slechte systeem dat je kan krijgen maar
het is veel beter dan zonder rijden. Ik heb de afgelopen week veel
woon-werk zonder klik gereden. Ik voel na 5 km/10 min al de krampen in
mijn voet ontstaan en ook mijn knieën zijn vrolijker van mijn
sandaaltjes met time (reclame: het had net zo goed frog, speedplay, look
of wat dan ook kunnen zijn)
> Kleinere cranks kunnen heilzaam zijn, is ook in de mode, maar kunnen
> bij klachten ook averechts werken: de kracht op de benen is per trap
> hoger vanwege de kortere arm. Dat moet je wel aankunnen.
Op het gevaar af egocentrisch te zijn: _IK_ heb er baat bij gehad.
Volgens mijn ergotherapeut is dat waarschijnlijk vooral te danken aan
het feit dat mijn knieën een minder extreme hoek maken, de strekking is
weliswaar ongeveer even veel (1.5 cm korter: buis 1.5 cm uitschuiven)
maar de buiging blijft 3 cm verder van me vandaan.
Grrz
Rode Pioneer
Theo van Goor
Kniepijn ken ik vooral uit mijn Allewedertijd.
Ik reed in het begin met knellende kniebanden net onder de
kniegewricht.
Er zat een drukpunt (bolletje) in die band om de eigenlijke
aanhechting van de pees aan het bot moest verleggen.
Of het hielp? en beetje. Het was echter geen oplossing. Het is maar
een tijdelijk ontlasting.
Nu na een aantal jaren heb ik anders leren fietsen.
Ik rij op soeplesse. Ik voel mijn knieen niet maar mijn bovenbenen en
mijn kuiten.
Dat zijn spieren, die kun je trainen. Pezen niet. Die kunnen alleen
maar een beetje wennen aan belasting na jaren.
Ik heb leren schakelen.
Heel simpel. Laag verzet wegrijden.
Toeren maken en houden en soepel doorschakelen tot de gewenste
snelheid behaald is.
Dan pas ik mijn toerental aan de omstandigheden aan.
Wil ik erg hard, dan maak ik nog meer toeren.
Heb ik een lang stuk voor de boeg dan schakel ik door tot ik een lager
toerental trap bij dezelfde snelheid.
Dat schakelen kan heel nauw luisteren.
Als ik wil versnellen en ik zet meer kracht op de pedalen maar ik ga
niet of nauwelijks harder dan rij ik een te zwaar verzet.
Terugschakelen dan. Zo simpel is dat. Vaak ga ik dan vlot 2 of 3 km
sneller.
Vaak is dat ook de oorzaak van koude of tintelende voeten. Te veel
druk op de pedalen. Stoempen op brute kracht is geen soeplesse.
Maar ook een nauwelijks oplopend bruggetje is voor mij al een reden om
een tandje terug te schakelen.
Ook een klinkerweg is een klikje terug zonder snelheid te minderen.
Dit zijn momenten die iets meer vermogen vragen, dus moet je iets
hoger toerental trappen.
Het is maar een kleine verschil maar kan het net uitmaken of je knieen
kapot rijdt.
Ik gebruik konstant alle versnellingen van 32 tot 11 op het middenblad
en op het grote blad soms ook.(race en training)
Het kleine blad is slechts voor de echte bergen in het buitenland.
Ik heb ontdekt dat als ik konstant met het grote buitenblad(54)
gereden heb, sneller last heb van zeurende knieen (verder dan dat komt
het niet bij mij) dan dat ik in een vergelijkbaar verzet rij met het
middenblad.
Volgens mij moet het niet uitmaken, maar toch voel ik het verschil.
Met het middenblad heb ik zelden of nooit last van mijn knieen.
Alleen als ik meer dan 3 of 400 km per dag rij. De onwillige knieen
komen dan 2 of 3 dagen later pas. Binnen een week gaat het meestal
vanzelf weer over.
Dat was ook een advies wat ik vorig jaar van een randonneur kreeg.
-De beste training voor lange afstandfietsen is het schroefje
aandraaien zodat je niet naar het grote blad kunt schakelen.-
Misschien een open deur, maar door het roeien ben ik leniger en
sterker geworden.
In het begin was het wat onwennig dat spiergebruik, maar nu vind ik
het heerlijk en is het een goede all-round ondersteuning voor het
Questrijden. Na een wedstrijd lekker een weekje uitroeien. Of juist
voor een wedstrijd of lange tocht een weekje rustig aan met de
roeiert.
De knieen worden totaal anders belast met een roeiert dan met de
Quest.
Mijn knieen en vele andere spiergroepen 'varen' er wel bij.
Theo - met 'n alle weten we meer - van Goor
Maarten Heckman
stand van de benen bij het ligfietsen. Met gewoon fietsen kun je je
knieën even goed overbelasten door te lang geforceerd te rijden. Ik
moest en ik zou ooit eens (>20jr geleden) in precies één uur van
Amersfoort naar Apeldoorn rijden (40km). Dit is redelijk gelukt, maar de
sportarts waar ik heen ging vanwege de overbelaste quadriceps gaf mij
opdracht om 2 maanden alleen zeer licht verzet te rijden (42-18).
Met ligfietsen wordt die plek - spierkop net boven de binnenkant van de
knie - ook makkelijk gevoelig, terwijl ik zeker weet dat ik mezelf niet
zwaarder belast of met een lagere trapfrequentie rijd dan met de
racefiets waarmee ik sindsdien nooit meer enige last heb gehad.
Wat mij opvalt is dat als mijn knieën al moe zijn en je rijdt over een
wat hobbelige weg, dat dit extra in mijn knieën te voelen is. Ik denk
dat de vertikale krachten op een half of bijna gestrekt, horizontaal
been tot extra belasting op de knieën leidt. En nog wel een behoorlijk
schokkerige belasting, als je geen voorvering hebt zoals ik.
Als mijn theorie klopt zouden 2 dingen tot verbetering moeten kunnen leiden:
- trapas meer naar je toe halen zodat je met minder gestrekte benen
rijdt, hoe dichter de benen bij strekking komen hoe sterker het effect
zou moeten zijn. Ik denk dat dit bij mij geholpen heeft.
- voorvering. Ik denk er wel over om bij een volgende fiets voorvering
te nemen, maar rijd nu zonder. Zijn er mensen die ervaring hebben met
het effect van voorvering op kniebelasting?
Groeten, Maarten
H. Wessels
> Kleinere cranks kunnen heilzaam zijn, is ook in de mode, maar kunnen
> bij klachten ook averechts werken: de kracht op de benen is per trap
> hoger vanwege de kortere arm. Dat moet je wel aankunnen.
Dat is alleen waar als je met kortere cranks het zelfde toerental blijft
trappen. Het idee is juist dat je met kortere cranks een hoger toerental
gaat trappen zodat de krachten hetzelfde blijven. De snelheid waarmee je
voet beweegt moet hetzelfde blijven, dan kan de kracht waarmee je trapt
ook hetzelfde blijven. Het voordeel van de kortere cranks is dan dat je
knie minder hoeft te buigen en daarmee de belasting van je knie afneemt
(hoe verder je de knie buigt hoe minder je deze kunt belasten).
Jaap-Andre
>>>> Zijn er ergonomen in de zaal ???
>>>>
> Ik ben geen ergonoom maar sta wel onder behandeling van een goede
> ergotherapeut, tot grote tevredenheid.
>
> Daar dien ik aan toe te voegen dat de _gemiddelde_ _praktijk_
> verhalen/ervaring die op deze lijst rond gaat behoorlijk goed aansluit
> op de theorie die een professional als bagage mee neemt, zij het niet
> perfect.
>
Iemand al bezig de discussie in een wat beter verhaal te schrijven,
lijkt me wel nuttig voor op de site of files ofzo. Op zich wil ik dat
wel doen, maar wanneer het dan af is...
mijn 2 cents:
ooit lang geleden heb ik eens een keer een beetje te fanatiek badminton
gespeeld, sinsdien zijn mijn knieen niet meer wat het geweest is, nadeel
en voordeel: ik heb snel last van mijn knieen... Ik had het er eigenlijk
zelden meer last van tot de vakantie: met de ligfiets met aanhanger 50
km fietsen over licht geaccentueerd terrein en ipv op de toeren te
letten, de snelheid aardig constant gehouden.... Ik zit nu dus hoog in
de toeren en heb plannen om een toerenteller op mijn fiets in elkaar te
flansen.
Nog een paar gevaarlijke punten:
-verkeerslichten: of je gaat nog even snel op de pedalen staan om
groen/oranje te halen of je moet een keer extra optrekken.
-heuveltje op optrekken, ook leuk om flink wat kracht op de pedalen te
zetten
-slecht werkende versnelling: of minder schakelen, of doorslaande
trappers e.d.
-rissen of een ander vorm van 'issen', je kan het natuurlijk ook goed
doen, maar toch (zeker icm verkeerslichten).
-(tijd)stress, maar goed ook hier kan je in de toeren gaan zitten
natuurlijk.
Groets,
Jaap-Andre -gisteren aan het VISSEN op zijn ligfiets, maar dan wel in de
toeren
Jan van Osch
----- Original Message -----
>
Hans wrote:
Het voordeel van de kortere cranks is dan dat je
> knie minder hoeft te buigen en daarmee de belasting van je knie afneemt
> (hoe verder je de knie buigt hoe minder je deze kunt belasten).
>
Dit moet natuurlijk zijn:
Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
mvrgr. Jan.
>
> >
goochelsake
> Het voordeel van de kortere cranks is dan dat je je knie minder hoeft te buigen en daarmee de belasting van je knie afneemt
> Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
Een recht been is zeer zwaar te belasten.
Een beetje gebogen iets minder.
Sterk gebogen veel minder.
Sake -zelf 185cm, 15,5cm cranks- Bloemhof
H. Wessels
> Hans wrote:
> Het voordeel van de kortere cranks is dan dat je
>> knie minder hoeft te buigen en daarmee de belasting van je knie afneemt
>> (hoe verder je de knie buigt hoe minder je deze kunt belasten).
>>
> Dit moet natuurlijk zijn:
> Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
Lijkt me niet. Met gestrekte knieen kun je het meeste kracht op de
knieen hebben. Als je bijna gehurkt bent is dit het kleinste.
Of hebben we hier een rare spraakverwarring?
Jos Hendriks
> >>
> > Dit moet natuurlijk zijn:
> > Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
>
> Lijkt me niet. Met gestrekte knieen kun je het meeste kracht op de
> knieen hebben. Als je bijna gehurkt bent is dit het kleinste.
>
> Of hebben we hier een rare spraakverwarring?
Sake heeft het over een zeer zware belasting van het been, als deze gestrekt is. Op dat moment is de knie niet zwaar belast.
Jan heeft over het minder kunnen belasten van de knieen als deze gebogen zijn.
Dus heeft sake het over een relatief onbelaste knie bij gestrekt been en Jan het over minder over kunnen dragen van krachten bij gebogen knieen.
Precies hetzelfde resultaat dus.
-Kijken en zien-, of -luisteren en horen- zijn verschillende zaken (zie ook wijndrinken bij rodepioneer :-))
Jos, maar waar vind ik die dunne rertroreflecterende stickers?, Hendriks
Plan je evenement, nodig mensen uit en deel je foto's met Windows Live Events
Jan van Osch
Spraakverwarring dus!!
> >> (hoe verder je de knie buigt hoe minder je deze kunt belasten).
> >>
> > Dit moet natuurlijk zijn:
> > Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
>
> Lijkt me niet. Met gestrekte knieen kun je het meeste kracht op de
> knieen hebben. Als je bijna gehurkt bent is dit het kleinste.
>
> Of hebben we hier een rare spraakverwarring?
Ja! :-)
Sake heeft het over een zeer zware belasting van het been, als deze gestrekt is. Op dat moment is de knie niet zwaar belast.
Jan heeft over het minder kunnen belasten van de knieen als deze gebogen zijn.
Dus heeft sake het over een relatief onbelaste knie bij gestrekt been en Jan het over minder over kunnen dragen van krachten bij gebogen knieen.
Precies hetzelfde resultaat dus.
In m'n slechtste tijd (met pijnlijke knieën door overbelasting en kou), kon ik vanuit de hurkhouding nauwelijks omhoog komen, zoals Hans bedoelde met z'n uitspraak.Ik bedoelde, dat bij een kleinere draaicirkel (kortere cranks) minder kracht gezet kan worden, doordat de hefboomwerking kleiner wordt.
mvrgr. Jan.
Hans Huijgen
volgende geschreven:
> -(tijd)stress, maar goed ook hier kan je in de toeren gaan zitten
> natuurlijk.
> toeren
Stress is een raar ding. Het kan sommigen helpen een stukje te gaan
fietsen om stress te verwerken. Het is echter ook zo dat stress voor
verzuring kan leiden in de spieren (denk aan die stijve spieren in je
nek, of in mijn geval soms ook benen of schouders). In mijn ervaring
is dat niet weg te fietsen en moet ik, als ik fiets heel rustig aan
doen, om vererging te voorkomen.
--
Groetjes
Hans Kali weer rood, moet nog naar huis gefietst worden.
http://kali.fali.nl
goochelsake
> Spraakverwarring dus!!
>
> > >> (hoe verder je de knie buigt hoe minder je deze kunt belasten).
> > >>
> > > Dit moet natuurlijk zijn:
> > > Hoe minder je de knie buigt, hoe minder je deze kunt belasten.
> >
> > Lijkt me niet. Met gestrekte knieen kun je het meeste kracht op de
> > knieen hebben. Als je bijna gehurkt bent is dit het kleinste.
> >
> > Of hebben we hier een rare spraakverwarring?
> Ja! :-)
> <knip>
> Ik bedoelde, dat bij een kleinere draaicirkel (kortere cranks) minder kracht gezet kan worden, doordat de hefboomwerking kleiner wordt.
We hebben het over belasting van de knie. Met korte cranks kan je
minder kracht zetten op de ketting, maar daar gaat het niet over.
Met korte cranks (= minder buiging van de knie) kun je nog net zoveel
kracht zetten op de cranks. Het belast alleen het kniegewricht minder,
omdat het minder gebogen is. Dus heb je minder kniepijn of kun je toch
*meer* kracht zetten, zodat de trapfrequentie nauwelijks omhoog hoeft/
gaat.
Sake -misschien is achteruitfietsen een optie; achteruit de trap op
gaat ook beter met zere knieën?- Bloemhof
Jan van Osch
Wij (Sake en ik) schreven:
pedaaldruk/kettingbelasting.
Dat krijg je, wanneer typische alpha-mensen zich met technische zaken gaan
bezighouden: ze maken er een rommeltje van. Over het omgekeerde zullen we
maar zwijgen.
mvrgr. Jan - pas weer 280 km. in 12,5 u. zonder kniepijn en nog steeds met
normale cranks.
Ful Valstar
On 12 aug, 12:02, goochelsake <sakebloem...@googlemail.com> wrote:
> Een recht been is zeer zwaar te belasten.
> Een beetje gebogen iets minder.
> Sterk gebogen veel minder.
met elkaar de kleinste hoek maken is de diameter van het ovale
tandwiel het kleinst. Dat geeft het effect van een iets lichter
verzet. Als het been verder gestrekt wordt wordt het verzet weer
zwaarder, volgens bovenstaande redenering is dat prima. Mensen met
minder goede knieen zeggen er baat bij te hebben.
Ful
Uipko Berghuis
Zo werkt de snek op een roets ook!
Uipko - geen knie problemen op de roets - Berghuis
H. Wessels
Het omgekeerde is bij een Q-ring tegelijkertijd ook waar: als het been
bijna gestrekt is en het meeste belast kan worden is de diameter van het
ovale tandwiel het kleinst. Dat geeft een iets lichter verzet, volgens
bovenstaande redenering is dat waardeloos.
:-)
H. Wessels
> Zo werkt de snek op een roets ook!
Ja, de snek van een roeifiets werkt zoals dat volgens deze theorie zout
moeten: hoeverder het been strekt hoe groter het verzet. En her roeit
erg lekker.
Koen Van den Bergh
>> Ik bedoelde, dat bij een kleinere draaicirkel (kortere cranks) minder
>> kracht gezet kan worden, doordat de hefboomwerking kleiner wordt.
>>omdat het minder gebogen is. Dus heb je minder >kniepijn of kun je toch
>>*meer* kracht zetten, zodat de trapfrequentie >nauwelijks omhoog hoeft/
>>gaat.
Sake en de eerder poster (ik zie niet direct wie) hebben beiden een
punt van waarheid (niet altijd even mooi geformuleerd, maar ik zie wel
het punt). Even samengevat:
Op de mijn flevoracer (gewone cranks) is het veel gemakkelijker op de
kracht met een laag toerental te trappen als op mijn GM met 155mm
cranks. Doordat het moeilijker wordt doe je dat nu eenmaal ook minder
en dat is weer goed voor je knieën. Ik fiets nu regelmatig met beide
lengtes en dus valt het me regelmatig op dat ik op mijn trapfrequentie
moet letten op de flevoracer (lange).
Daarnaast is het ook correct dat je met kortere cranks je knie minder
ver buigt en daardoor dus ook minder kans hebt op belasting. Een meer
gestrekt been kan meer kracht verdragen dan een gebogen been/knie.
Zo zou je kunnen denken dat je best met korte cranks gaan rijden. Dit
is zeker niet voor iedereen zo, best kan je zoeken naar wat voor jou
het beste gaat. Hoe groot ben je, hoe sterk ben je, hoe getrained, ...
Wel is het zo dat je als kleinere persoon die minder getrained is
beter af bent met korte cranks.
> Je hebt helemaal gelijk Sake, het ging over kniebelasting en en niet over
> pedaaldruk/kettingbelasting.
Net zoals voorgaande post op zich ook gelijk had. Je verdere reactie
kan je naar mijn mening beter voor jezelf houden. Er zijn trouwens al
regelmatig mails gepasseerd waar ik dat van vond (door verschillende
mensen, dus dit is daarom zeker niet alleen aan Jan gericht). Ik heb
al een paar mensen gesproken die om zo'n redenen deze lijst niet
volgen ondanks dat ze zeker veel nuttige inbreng zouden kunnen geven.
Koen -zelf alpha-mens-
Ful Valstar
On 14 aug, 00:39, "H. Wessels" <H.Wess...@Picardi.nl> wrote:
>......als het been bijna gestrekt is en het meeste belast kan worden is de diameter van het
"Rotor Q-Rings help to minimize the time spent in the dead spot while
pedaling. Q-Rings have the MINimum equivalent tooth size at the dead-
spot which enables you to pass through the dead-spot quicker and with
less stress to your knees ".
http://www.rotorcranks.com/frequentquestions.shtml#q1
Het lullige is dat hoe meer je het dode punt nadert destemeer ben je
(van nature) bezig om te proberen de crank uit te rekken/je trapas te
belasten, ipv gelijkmatig trekken aan de ketting ofwel rondtrappen.
Mooi rondtrappen is uiteindelijk altijd de bedoeling. Toppers die veel
toeren maken draaien min of meer automatisch mooi rond. Mensen (zoals
ik) die slechts 60-80 tpm draaien (vanwegen hun lagere vermogen)
vergeten echter heel makkelijk dat het de bedoeling is om niet de
trapas te verbuigen maar mooi rond te trappen. Allemaal bekende
materie maar na verloop van tijd vergeet je het weleens. De Q-ring
helpt, denk ik, maar ook met de Q-ring moet je bewust je zelf er toe
blijven aanzetten om mooi rond te draaien.
Ful
Bart
> De Q-ring
> helpt, denk ik, maar ook met de Q-ring moet je bewust je zelf er toe
> blijven aanzetten om mooi rond te draaien.
een conclusie uit de wereld van ronde tandwielen. Het zou zo maar
kunnen dat deze stelling niet opgaat met een ovaal tandwiel. Toch? Net
zoals je een gebruikersfeit uit de bukfietswereld niet zomaar van
toepassing kan verklaren op een ligfiets.
Bart
Hans Huijgen
het volgende geschreven:
> toeren maken draaien min of meer automatisch mooi rond. Mensen (zoals
> ik) die slechts 60-80 tpm draaien (vanwegen hun lagere vermogen)
te fietsen, en ik heb zeker weten niet veel vermogen.
Aanvullend op dit lange draadje: bij lage snelheid (vlakke weg,
constant tempo) is een hoge tpm niet noodzakelijk, maar naarmate je
meer snelheid maakt is dat steeds belangrijker. Zie de geschiedenis
van de lijst voor meer discussie over tpm/toerentallen/cadans
--
Groetjes
Hans -geen alpha mens, ben niet zo dominant
http://www.fali.nl
Theo Mol
2008/8/13 Ful Valstar <ful_v...@hotmail.com>:On 12 aug, 12:02, goochelsake <sakebloem...@googlemail.com> wrote:Een recht been is zeer zwaar te belasten. Een beetje gebogen iets minder. Sterk gebogen veel minder.Zo werkt de Q-ring ook.
Zo werkt de snek op een roets ook!
En werkten die biopace-tandwielen van lang geleden ook niet zo?
-- Groet van Theo, die op 2 wielen voelt hoe vierkant hij altijd trapt op 3 wielen, Mol.
Rode Pioneer
> niet meer?
>
> Ik heb weleens pijnlijke knieën, maar kan het niet direct localiseren.
De meesten vegen alles hier wat dat betreft op een hoop. Bij de meesten
zal het pees(aanhechtig)belasting zijn en een enkeling het kraakbeen.
Spier betekend gewoon dat je niet genoeg traint en dat is niet de knie
:)
Grrz
Rode Pioneer
Bert B.
>
>> Zo werkt de snek op een roets ook!
>
> En werkten die biopace-tandwielen van lang geleden ook niet zo?
elliptical design "
" Biopace is a patented non-round chainwheel design made and licensed
by Shimano. To a casual glance they resemble elliptical chainwheels,
but on closer examination they turn out to be the exact opposite of
the classical elliptical design. The product of extensive research and
computer-aided design, Biopace chainwheels have the small radius
engaged when the cranks are horizontal, the large when they are
vertical. This is because the Biopace design is based on a dynamic
analysis of the motion and momentum of moving cranks and legs, unlike
the static, geometric analysis that produced classical ellipticals.
The theory is that during the power stroke, when the cranks are more
or less horizontal, you are using the power of your legs to accelerate
your feet, which get going quite fast in the lower gear provided for
that part of the stroke. The momentum of your feet then carries the
pedals through the "dead spot" when the cranks are near vertical.
Since the rider doesn't push as hard during the power phase of the
stroke, and motion is slower when the leg is changing direction, the
Biopace design is gentler on the knees than even round chainwheels. "
Bron + meer info:
http://sheldonbrown.com/biopace.html
Gr. B.B.