Emoties

0 views
Skip to first unread message

Margreth en Herman Rolfes

unread,
Sep 19, 2006, 1:02:06 PM9/19/06
to ligf...@googlegroups.com
Dit bericht werp ik maar voorzichtig en bewust van het gevaar in de lijst.

Geen plaats voor boosheid om de dood van een kind dat aangereden is door
een auto op deze mailinglijst?
Los van het feit of er voldoende eensgezindheid is over de onderwerpen
die rechtmatig een plaats bezitten, barst het in de berichten van
emoties. Ligfietsend door het leven gaan is, zoals vele andere zaken,
ook en misschien vooral een emotionele aangelegenheid. Wat geeft er nou
meer voldoening dan op een ontspannen wijze snel en comfortabel van het
een naar het ander te gaan en met grote tevredenheid te constateren dat
wat jij (v/m) doet toch heel anders is dan wat de rest doet? Ligfietsen
is pure emotie. Het is genot, de stress voorbij, de stress krijgt niet
eens kans, zo snel zijn wij!
Maar soms, en ook wel vaker, is het hoge opwinding en ergernis omdat de
rest van de wereld jou ook en soms vooral als een gevaar op de weg
beleeft. Bij die beleving van de ander hoort onze boosheid omdat wij
weten dat die beleving onjuist is en door ondeskundigheid is ingegeven.
En er is de loutering. Soms hebben medeweggebruikers gelijk en ben je
een gevaar; is het niet voor anderen dan wel voor jezelf.
Zelfbescherming, dus attent, aandachtig, vooruitkijkend, anticiperend
fietsen hoort bij de attitude van de ligfietser. En zo ook de emotie bij
de dood van een kind dat aangereden is door een auto omdat het onze
eigen kwetsbaarheid zichtbaar maakt. Beiden moet je als ligfietser leren
accepteren. Schelden alleen is onvoldoende.

Herman, Quest 123, die even de pastor in zich liet bovenkomen

Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages