Even subject aangepast omdat ik vermoed dat harry niet voor een kind
een opima lynx met zijwieltjes wenst.....
Mijn oudste zoon heeft via de loopfiets geleerd om daarna zonder
zijwieltjes te rijden. Toch het stapje met zijwieltjes aangehouden
omdat die 2 technieken samen voor een jochie van toen 3,5 jaar wat
veel gevraagd is. (vallen en opstaan moet wel binnen fatsoenlijke
marges blijven).
Mijn jongste zoon rijdt met 2 jaar al op de loopfiets. Ja ook al met
losse beentjes van de grond bij een heuveltje. Ook daar zie je dat
coordinatie in fases gaat. Heuveltje af is in het begin verstandig om
mee te rennen, want remmen (voeten op de grond) en sturen bij hogere
snelheid, zijn nog moeilijk om te doen. Om niet te zwijgen van
omkijken en sturen.... Sloooooot!!
Nu, een paar maanden verder gaat dat al heel soepel en probeert hij
ook al andere houdingen (voorover liggen, achterover, linkerbeen voor
en rechts achter, schuin fietsen, etc). Ik vind hem nog te jong voor
een trapfiets (bij ons heet dat trouwens remfiets), want snelheid gaat
dan nog meer omhoog en een extra coordinatie is nog te veel voor zijn
leeftijd.
Het allerleukste van de loopfiets vind ik de mobiliteit van het
kereltje. Ondanks het formaat kan hij al verder komen en meedoen met
zijn broer. Maar ik vraag me nog steeds af of het nou vooral mijn ego
is die het prettig vind. Het interesseert hem natuurlijk niets of hij
een stukkie loopt of een stukkie fietst (net wat je aanbiedt).
--
Groetjes
Hans -is er een record 400 meter loopfietsen voor 2 jarigen?
http://www.fali.nl
> Ben het met Maarten eens dat de overstap van met zijwieltjes naar
> zonder zijwieltjes erg snel kan gaan.
Dan heb je me niet goed gelezen of begrepen. Ik zeg juist dat je het
stadium met zijwieltjes helemaal moet overslaan, dat het dan nog sneller
gaat. Het fietsen met zijwieltjes leert juis verkeerd gedrag aan, en dat
maakt het moeilijker om te leren fietsen.
Het stappenplan om een kind te leren fietsen:
- loopfiets
- step
- fiets zonder trappers (voornamelijk om te wennen aan de stuurgeometrie)
- fietsen.
Vooral die laatste stappen kunnen erg snel, binnen een paar uur. Of je het
daadwerkelijk met die snelheid wilt aanleren weet ik niet, ik kan me
voorstellen dat dit voor de ouder enger is dan voor het kind. Het totale
programma kan met een week of drie gepiept zijn, wellicht dat je stap 1
wat meer tijd wilt geven.
Maarten
André Vrielink
Wellicht is (step of loopfiets) als eerste stap mogelijk, afhankelijk ook
van de leeftijd. Essentieel is wel dat er nergens zijwieltjes aan te pas
komen.
Maarten
Is deze stelling ook geldig als jij ze rijp wilt hebben om met hun velomobiel veilig op 3 wielen te
blijven? Met zijwieltjes lijk immers erg op een delta trike.
Groet,
Gele - Begon Leontien van Moorsel en Michael Boogert zonder zijwieltjes? - Quest
Irrelevant: ik heb nog geen velomobiel voor 5-jarigen gezien, al vraag ik
me iedere keer dat de familie Sybrandy langsrijdt wel af hoe lang dat nog
duurt. Of bedoel je hier het grote kind Hayco? In dat geval is er niets
dat helpt, vrees ik.
> Met zijwieltjes lijk immers erg op een delta trike.
Niet mee eens. De zijwieltjes moeten een beetje van de grond afgesteld
worden, waardoor en fietsen met zijwieltjes eigenlijk nergens op lijkt.
Bovendien is het zwaartepunt zo ver van de grond, en de manouvreerruimte
zo beperkt door de zijwieltjes dat het niet-omvallen een kunst op zich is
(helemaal in de bochten), al heeft die kunst niets van doen met het
fietsen zelf.
> Gele - Begon Leontien van Moorsel en Michael Boogert zonder zijwieltjes? -
> Quest
Geen idee. Gezien hun leeftijd denk ik wel met zijwieltjes, en ik denk dat
ze het zonder zijwieltjes sneller hadden geleerd.
Maarten
Joh, ik heb het nog zo neutraal mogelijk proberen te zeggen.
> De jongste (nu 1) heeft ook al een loopfiets maar die staat nog op
> zolder op hem te wachten (anders is hij al versleten voordat hij er op
> kan).
Dat is ook wat inderdaad. De lagers waren na de dagelijkse gang met de
loopfiets van Daan (de oudste) dusdanig versleten dat het erop leek
dat er niets anders op stond dan de fiets weg te gooien. Maar mijn
grote vriend Stephan heeft met behulp van zaag boor en 2 Quinny
kinderwagenwieltjes het fietsje een tweede leven gegeven. Bijwerking.
De Quinny-bandjes hebben een grotere diameter en een gladder oppervlak
en rollen beduidend sneller (betere lagers ook) dan de oude wielen.
Dus Tom (de jongste) is soms met alleen flink rennen bij te houden.
Verder vind ik Maarten wat rigide in zijn fietsleermethode. Ik denk
dat veel methodes goed zijn, als er maar een dosis enthousiasme en
bescherming bij te pas komt. Wel opvallend dat Daan tov de buurt heel
snel kon fietsen, terwijl de rest nog (letterlijk) naar de fiets aan
het kijken was. ik denk dat de dagelijkse gang met de hond door het
park zeker evenveel heeft bijgedragen aan zijn leerproces.
--
Groetjes
Hans -de remfiets heet remfiets, omdat dat hetgene was dat Daan als
laatste heeft geleerd.
http://www.fali.nl
>>> Wellicht is (step of loopfiets) als eerste stap mogelijk, afhankelijk
>>> ook van de leeftijd. Essentieel is wel dat er nergens zijwieltjes aan
>>> te pas komen.
niet mee eens. mijn oudste heeft een trage start gehad met zijn
lichamelijke coordinatie (lateralisatie eigenlijk) en voor hem waren
zijwieltjes essentieel om te kunnen fietsen, anders dan op een
driewieler; we hadden gewoon nog geen loopfiets! Toen zijn
evenwichtsorganen eenmaal volgroeid waren heeft ie 2 weken op de
loopfiets van z'n 2 jaar jonger zusje rond gescheurd waarna hij kon
fietsen zonder zijwieltjes. De beweging van het fietsen zat er immers al
in, maar het evenwicht houden (gecontroleerd vallen) duidelijk nog niet.
Mijn 2 middelste kinderen hebben alleen op de loopfiets leren "vallen"
(in enkele weken) en konden daarna na 30 minuten fietsen. Ik moest ze
alleen leren dat je kunt vertrekken/rijden door de ene kant op te
trappen en weer kunt stoppen door de andere kant op te trappen. De
antagonistische werking van het loopapparaat, de benen dus, doet de rest.
Misschien had m'n oudste destijds niet zijwieltjes maar meteen een
loopfiets moeten hebben. Had het alleen wat langer geduurd voor ie aan
fietsen toe was.
De jongste (2,5) past nu nét op de loopfiets...de oudste (bijna 10) nog
nét niet op een ligfiets.
LFB - trotse papa van 4 fietsende kinderen, man van een vrouw met 5
fietsende kinderen ;)
Persoonlijk vond ik het toch wel fijn dat Daan kon remmen bij de
heuveltjes af in het park. Vooral na een paar keer vallen. Het woord
remmen slaat dan niet zo zeer op zijn activiteit op de fiets, maar op
de belangrijkste leer-uitdaging.
---
Groetjes
Hans
http://www.fali.nl