Si Ti Mesojme Shkronjat E Kuranit
Ashlyn Robello
Atehere, autori e sjelle kete teme, dhe thote qe njeriu duhet te kete frike vazhdimisht dhe te kete kujdes se mos po bie ne shirk, pra me i njoft shkaqet, parimet dhe principet d.m.th ato rruget prmes s cilave njeriu mundet me rn ne shirk. Pastaj, autori kete teme e sjelle pas temave te mehershme, dhe kjo tregon per ate te kuptuarit e thelle qe e ka pas ky dijetar i madh, pra ka pas dije kaq te madhe saqe, pasi e ka sjelle definicionin dhe domethenien e teuhidit, se cka eshte teuhidi, si duhet me u kuptu teuhidi, pastaj e ka sjelle temen tjeter, se cila eshte vlera e teuhidit, dhe cilat gjynahe i fshin ai teuhid, pra tema e dyte ka qene qe me i nxit njerezit qe me njesu Allahun me adhurim, me pas teuhid, e treta ka qene qe me ju tregu njerezve se ai i cili e realizon kete teuhid do t hyje ne Xhennet pa dhen llogari dhe pa u ndeshku prej Allahut. E pas ktyre autori e sjelle kete temen e katert, per me tregu se nuk mjafton q njeriu vetem me njoft dhe realizu teuhidin, mirepo duhet gjithsesi me e dit edhe ate gjene e cila e kundershton teuhidin, ajo gjeja e cila qendron ne negacion me teuhidin, per arsye se njeriu mundet me e realizu teuhidin, mirepo nuk e ka te sigurt, nese nuk e njeh shirkun, nuk eshte i siguruar se nuk do te bie ne shirk. Pra nese nuk e njeh shirkun, shkaqet e shirkut, rruget, dyert prej nga njeriu mundet me hy edhe me ra ne shirk, atehere nuk eshte i sigurt qe ai nuk do te bie ne ate shirk, ose nuk e mohon nuk e refuzon ate shirk, ashtu si e refuzon ai i cili ka njohuri dhe dije rreth shirkut.
Pra cka eshte qellimi me xhahilijet? shte ajo periudha para islame, pra periudha e shirkut e cila i ka paraprir islamit, pra keshtu thote Umeri radijallahu anhu , q do te vije koha, dhe eshte afer ajo kohe, kur nyjet e islamit kane mu zgjidh njera pas tjetres, kur ne mesin e muslimanve kane me jetu njerez te cilet nuk i njohin ceshtjet e xhahiljetit. Ai i cili nuk i njeh ceshtjet e xhahiljetit, ka mundesi me ju perzi atij, edhe me ju pshtjell, me mendu qe jane gjera te mira, pra gjera n t cilat nuk ka t keqe, ben me i vepru edhe keshtu d.m.th mundet me rn ne shirk, dhe mundet me vepru gjera prej ceshtjeve te xhahilijetit, e kjo padyshim si ka thene nje prej dijetarve:
Kur ia din personi vleren shendetit? Atehere kur eshte i semure. Gjithashtu njeriu ia di vleren drites, atehere kur eshte ne terr, apo ia di vleren ujit, ather kur eshte i etur, apo ushqimit, ather kur eshte i uritur. Gjithashtu njeriu ia din vleren sigurise, stabilitetit te vendit atehere kur eshte frike, pra njeriu ia di vleren e dickaje kur e humb ate. Prandaj njeriu e di vleren e teuhidit, mirsin e teuhidit dhe miresine e realizimit te teuhidit, atehere kur e njeh shirkun kur i njeh ceshtjet e xhahiljetit, n mnyr q pasi qe i njeh ato, me u largu prej tyre, mos me rn ne to dhe mu distancu prej tyre, me rujt plotesisht teuhidin e tij. Prandaj nganjehere njeriu mendon qe e ka realizu teuhidin, por realiteti eshte krejt ndryshe. Pr kt disa prej selefit kane thene:
-Gjithashtu fryt tjeter eshte qe njeriu e meson edhe teuhidin, pra kur te frikesohet prej shirkut do ta mesoje cka eshte teuhidi, si duhet me njesu Allahun ne menyre qe ne zemren tende me u kalit vendos ajo frika prej shirkut dhe ne zemren tende me u rrit frika ndaj shirkut. Pra kur ta mesosh teuhidin, n zemrn tnde do t rrnjoset frika nga shirku, dhe ke me qene i vazhdueshem ne kete gjendje derisa ta takosh Allahun.
Nga ketu del sheshazi gabimi i atyre te cilet thone qe nuk ka nevoje ne me i mesu keto besimet e kota, sektet e devijuara, apo me ju kundrpergjigj ketyre mutezilive dhe xhehmive, per arsye se keta jane njerez qe kane vdeke dhe kane shku, ajo gjenerate u shuajt dhe nuk ekziston me, mirepo ne po ua mesojme njerezve teuhidin dhe kjo mjafton, e disa tjere kane shku edhe me larg, kane thene se nuk ka nevoje me ua mesu tjerve as teuhidin, pra muslimanet kane lind ne fitreh dhe po rriten po jetojne ne mesin e muslimaneve tjere, prandaj mesonjau ju njerezve vetem ceshtjet e dynjase d.m.th ato ceshtjet e reja qe kane dal, teknologjine e keshtu me radhe, nuk ka nevoje me ua mesu teuhidin se ata kane me mesu gradualisht ne mesin e atij ambenti ku po jetojne, se ata jane njerez ne fitreh, nuk kane nevoje d.m.th me ua mesu teuhidin. Disa tjere thone se njerezit tani kane arrit ne ate nivel te dijes saqe nuk besojne me ne bestytni, ne shirkiate, per arsye se ata kane arrit ne ate nivel te dijes dhe posedojne shkenca te ndryshme, dije te ndryshme te shumta, keshtu qe e kane kuptu ate kotesine e bestytnive dhe shirkut, d.m.th ata thone se shirku ka ekzistu vetem ne ate gjeneraten qe njerezit kane qene naive, te thjeshte nuk kane pas dije te larte, prandaj ju kane besu ketyre gjerave, kurse tani nuk ka nevoje qe me ua mesu njerezve teuhidin dhe shirkun, sepse ata shirkun ne adhurim ndaj Allahut e quajne si gj te thjeshte.
Mirepo ne e dime se tani perkundrazi edhe pse u shtu dija ndaj shkencave te dunjase, njerezit jane duke u thellu edhe me shume ne shirk, pra mjafton me e shiku gjenden e japonezve, se cfare teknolologjie te larte kane arrit, dhe ata ende i adhurojne ato idhujt e vegjel, figurat e vogla qe secili prej tyre e mban nga nje me vete ne qante dhe kur te ka pauze ose nevoje e nxjerr prej qantes dhe i lutet.
Kurse disa tjere thone qe shirku eshte vetem shirk politik ose shirk ne udheheqesa ose qe e quajne shirk ne hakimije, pra teuhidin e kufizojne vetem n teuhid hakimije qe njerezit duhet me gjyku vetem me ligjin e Allahut, dhe gjithashtu edhe shirkun e kufizojn vetm n shirk hakimije, mirepo kjo eshte gabim per arsye se teuhidi eshte edhe me i gjer, ndrsa hakimija eshte pjese e teuhidit uluhije. Pra me gjyku me ligje te Allahut eshte adhurim ndaj Allahut, prandaj nuk lejohet me gjyku me ligje tjera pos atyre t Allahut sepse i ben shirk Allahut ne kete aspekt, mirepo nuk eshte i gjithe teuhidi ketu ose i gjith shirku ketu. Mirepo sic thote shejh Feuzani, ata njerez te cilet i perhapin keto ide, kane qellime tjera te keqija dhe prej qellimeve te tyre eshte qe ti me i bere qafira udhheqsit e muslimaneve nese ata nuk gjykojne me ligje te Allahut, d.m.th menjehere automatikisht e shpallin qafir. Per kete arsye e shohim qe keta persona nuk i kushtojne rendesi shirkut ne adhurim, pra asaj qe me se shumti i kushtojne rendesi eshte shirku n hakimije, edhe thone q krejt shirku kufizohet ne shirk hakimije, e kjo eshte padyshim prej gabimeve te tyre. Pra kjo eshte prej hileve te shejtanit qe ua ka bere njerezve, prandaj obligim per neve eshte se ashtu si e kemi njoft hakun / te verteten, ashtu e kemi obligim me e njoft edhe te koten, pra me qellim qe te punojme me hak, me te verteten dhe te largohemi prej te kotes.
Shejh Feuzani thote se kjo ose eshte kjo prej injorances se tyre ose ata permes ketyre fjaleve deshirojne me bere intriga ndaj muslimanve edhe dojne me i perhap besimet e kota ne mesin e muslimanve, pra si tham edhe me heret, ata thone qe nuk ka nevoje me ju kunderpergjigj mutezilive apo me ju kunderpergjigj xhehmive sepse ata jane nje gjenerate, apo njerez qe kane vdekur edhe jane shuar e nuk ekzistojne me, mirepo kjo padyshim eshte prej dyshimeve te tyre dhe ne e gjejme kete ne ligjeratat e tyre apo edhe ne librat e tyre. Mirepo ketij dyshimi i kunderpergjigjet vet Kurani se Allahu neve na tregon per ngjarjet e popujve te mehershem, na tregon per Faraonin, Hamanin, Karunin, per popullin e Nuhit, Salihit, Adit. Keto na i tregon per arsye qe mos me rn ne ato gabimet n te cilat kane rn ata. Pra ata edhe pse jane popull qe kane shku shume shekuj me heret, d.m.th Allahu i permend ne Kuran qe ne me pas kujdes mos me rn ne gabimet n t cilat kane rn ata, pra me marr mesim prej gabimeve te tyre, mos me rn ne ato gabime
Kjo tregon vleren e madhe kur njeriu i lufton hajmalite dhe i largon prej trupit te njeriut, per arsye se hajmalia si e kemi sqaruar eshte shirk i vogel, e shirku i vogel eshte shkak qe njeriu me hy ne zjarr te Xhehenemit. Pra nuk eshte vetem shirku i madh, por edhe i vogli eshte prej shkaqeve qe njeriu mund te futet ne zjarr te Xhehenemit. Pra Allahu e ka kercenuar ate person i cili vepron shirk te vogel me zjarr te Xhehenemit, dhe ka tregu Allahu se shirkun nuk e fal, pavaresisht a eshte shirk i madh apo i vogel. Allahu ne suren Nisa, n ajetin 48 dhe 116, q jane ajete te ngjashme thote:
Pse Seid Ibn Xhubejri e beri kete krahasim: qe ai i cili e keput nje hajmali, e largon prej dikujt tjeter eshte sikur me liru nje rob? Per arsye se si tham kjo veper, vendosja e hajmalive ne trup eshte prej gjerave qe shkaktojne hidherimin e Allahut ose si pasoje e ka njeriu qe nese nuk pendohet me hy ne zjarr te Xhehenemit. Prandaj ai i cili e keput kete hajmali prej ketij personi, atehere ai e ka shpetu / liru ate prej zjarrit te Xhehenemit. Ne e dime qe prej duave q e bjm sht qe e lusim Allahun q me i liru qafat tona prej zjarrit te Xhehenemit, dhe ai i cili e shpeton nje njeri prej hajmalise, faktikisht ai e ka shpetu ate prej zjarrit te Xhehenemit, prandaj eshte shperblimi i te njejtiti lloj te vepres, ashtu si e ka liru kete njeri dhe e ka shpetu prej zjarrit te Xhehenemit, kuptohet si shkak se i gjithe shkaku kthehet te Allahu, mirepo ky eshte br shkak qe kete njeri me shpetu prej zjarrit te Xhehenemit, atehere Allahu e shperblen me te njejten veper, ose me shperblim te llojit te njejte te vepres, pra sikur me liru nje rob prej skllaverise apo roberise ne te cilen eshte ai.
Mirepo dijetaret thone q kete hajmali duhet me largu ne menyren me te mire, mos me br kete me arrogance e dhune dhe ashprsi, per arsye se kjo rezulton ne armiqesi dhe perqarje tjera d.m.th pasoja tjera edhe me te medha. Duhet te mundohet ne menyren me te mire me ja largu tjetrit, pervec ne rastet kur njeriu ka pozite, si eshte udheheqesi i shtetit apo gjykatesi musliman ne ato vende ku ka gjykata, apo myftija apo dijetar me peshe, atij i lejohet qe kete te keqe me largu me force. Mirepo nese dikush nuk e ka kete pozite, atehere duhet ne menyren me te mire me largu kete fenomen te shirkut prej njerezve.
Seid Ibn Xhubejri po e konsideron shirkun si robri, dhe ai i cili e largon kt shirk prej tjetrit, ather sht sikur me largu kt person prej roberise, e cila eshte dika qe e poshteron njeriun, e nencmon ate, e qet ne pozite shume te ulet, dhe po tregon se ai i cili vepron keshtu, atehere kete person e ka bere person te lire, pra me liru prej adhurimit te krijesave dhe me drejtu drejt adhurmit Krijuesit te Vetmit.
c80f0f1006