germanismoj
Johan Derks
Marcos skribis en fino de oktobro 2008a:
Kvankam mi chi-liste jam aperis kiel defendanto de kunmetajhoj el adjektivo kaj substantivo, mi chi-kaze kontrauas ghin. ……………………..
kaj
Francisko:
Pri tio, ke "*dik/fingr/o*", "*jun/edz/o*" kaj
similaj kunmetajhoj kontrauas la vortofaradajn regulojn de nia lingvo, vidu en
la *PAG* la paragrafon pri la prefikse uzataj radikoj. Klaras, ke ech se, kiel
Waringhien, oni akceptas iujn uzatajn tiajn formojn au formoseriojn, oni novajn
ne kreu.
Mi scias, ke same li pensas pri ‘novvorto’. Tiu afero de kunmetado por krei specialan specon de <adjektivo> + <substantivo> interesas min, ĉar mi proponis fari prelegojn en Germanujo pri landonomoj kaj tio kondukis min al studado, eble eĉ prelegado pri kelkaj Akademiaj gramatikaj aferoj.
Estas konate, ke en la Oficiala Bulteno de la Akademio de Esperanto – N° 9 oni rekomendas jene:
§ 5.– En alia aparta speco de kunmetaĵoj – (…….. mi dirus: gramatika vortfarado) – la finaĵo mem estas la ĉefa vorto kaj difinas la signifo-kategorion de la tuto; ĝi sekve ne estas interŝanĝebla kun alia finaĵo.
Se la radikoj de tia kunmetaĵo apartenas al la tri ĉefaj signifo-kategorioj, la unua ĝenerale havas, aŭ eventuale akiras, signifon de adjektivo, kaj la dua – de substantivo; ekz‑e: bluokula, grandkuraĝa, samidea = karakterizita per blua okulo, per granda kuraĝo, per sama ideo.
………………..
RIM.: Esprimoj similaj al blua okulo, bela reĝino, varma radio, ... ne povas transformiĝi al samsignifaj kunmetaĵoj: ili devas resti ĝuste, kiel ili estas.
Aliparte, ekz‑e: belreĝino, varmradio, ... povas signifi nur: reĝino de la belo, radio de varmo.
Fine ekzistas kelkaj apartaj (tute maloftaj) okazoj ne oponeblaj al la ĵusa paragrafo; ekz‑e: junedzino signifas personon, kies edzineco estas juna.
Pri tio mi havas plurajn demandojn:
1.
Junedzino
ne estas speciala juna edzino, ĝi estas freŝdata edzino, se vi volas: speciale juna edzino, t.e. la signifo de juna modifiĝas. Laŭ tiu argumento ĝi
estas erara.
Oni povas diri ke la edzeco estas juna, el kio sekvas la
derivaĵo junedzeculino (kion pro prefero de mallongaj vortoj mi ŝatus pluŝanĝi
al junedzecino, sed tio startigas tute novan diskuton). Kion oni pensas pri tio
?
2. Kiuj trafaj ekzemploj de germanismoj en (malpli bona) Esperanto ekzistas laŭ la modelo a-vorto + o-vorto ? Marcos Cramer kaj Andreas Kueck ? (Ili povas ilustri mian argumentadon en la prelego.)
3.
SSV
diras: neologism·o
[2oa] ~ nov·a radik·o, nov·a vort·o, nov·a form·o
Sed oni ne konsideras neologismo la derivaĵojn de malnovaj radikoj, kiuj jes
povas esti novaj vortoj. Kion opinii pri ‘novvorto’ ? Laŭ mi ĝi povus eniri en
tiun kategorion de okazoj
ne oponeblaj al la ĵusa paragrafo
Andreas Kueck
> 1. Junedzino ne estas speciala juna edzino, ĝi estas freŝdata edzino, se vi volas: speciale juna edzino, t.e. la signifo de juna modifiĝas. Laŭ tiu argumento ĝi estas erara.
> Oni povas diri ke la edzeco estas juna, el kio sekvas la derivaĵo junedzeculino (kion pro prefero de mallongaj vortoj mi ŝatus pluŝanĝi al junedzecino, sed tio startigas tute novan diskuton). Kion oni pensas pri tio ?
> 2. Kiuj trafaj ekzemploj de germanismoj en (malpli bona) Esperanto ekzistas laŭ la modelo a-vorto + o-vorto ?
"Grossunternehmen". Efektive "grosses Unternehmen" (= granda
entrepreno) ne egalas al "Grossunternehmen", same kiel "dika fingro"
ne egalas al "dikfingro". Do eble "grandentrepreno" estas pravigebla
per la modelo de "dikfingro". Alternativo povus esti "grandskala
entrepreno".
Krome geografiaj nomoj: "Nov-Jorko" (Fundamenta); "Nov-Zelando" (de la
Akademio rekomendata landnomo).
> 3. SSV diras: neologism·o [2oa] ~ nov·a radik·o, nov·a vort·o, nov·a form·o
antau "nova formo".
> Sed oni ne konsideras neologismo la derivaĵojn de malnovaj radikoj,
> kiuj jes povas esti novaj vortoj.
> Kion opinii pri ‘novvorto’ ?
vorto", ekzemple en la Antauparolo al la Fundamento. Kaj disde "nova
vorto" li diferencigis (krom vortojn oficialajn/Fundamentajn) vortojn
uzeblajn lau Regulo 15 kaj formojn novajn. (Lau li cetere nur chi
lastaj estas neologismoj.)
--
Andreas Kueck
Marcos Cramer
> Tiu afero de kunmetado por krei specialan specon de <adjektivo> + <substantivo> interesas min
----
Pri la kunmetaĵoj de la formo adjektivo+substantivo:
Fakte tiu formo de kunmetaĵo estas Fundamenta: En la Fundamento troviĝas "sekvinbero"; kaj en la Fundamento troviĝas neniu regulo kiu malpermesus tiun manieron de vortfarado. Do kial malpermesi ĝin?
Bedaŭrinde PAG inventis regulon laŭ kiu tiu vortfarado estas erara en Esperanto. Sed la aŭtoroj de PAG mem devis tuj agnoski, ke estas multaj esceptoj al tiu regulo. Do kial entute inventi tiun regulon, se ĝi ne estas pravigebla per la Fundamento nek per la efektiva lingvouzo?
Vi skribas ke tiu maniero de vortfarado estas specialaĵo de la germana kaj ne internacia. Tamen ankaŭ la angla havas "blueberry" kaj aliajn tiajn vortojn. Kaj el la aliaj lingvoj kiujn mi scipovas, ankaŭ la svahila havas tiun specon de vortfarado. Do ankaŭ la ideo ke ĝi ne estas internacia ne estas tenebla. (Sed ĉiuokaze ne gravus, ĉar Esperanto ja estas memstara lingvo kaj ne dependas de la reguloj de aliaj lingvoj.)
Vi ankaŭ misreprezentas la lingvoevoluon kiam vi skribas ke "dikfingro" estis anstataŭigita per "polekso". Fakte daŭre "dikfingro" estas la pli kutima vorto, dum "polekso" estas uzata nur de malmultaj novradikemaj Esperantistoj.
PMEG pri ĉi tiu temo tre saĝe skribas la jenon:
"Estas ofta miskompreno, ke oni ne povus fari kombinojn, en kiuj la antaŭelemento estas eca radiko. Fakte oni regule faradas tiajn vortojn, ekz. altlernejo, altforno, dikfingro, sekvinberoj, solinfano, sovaĝbesto, sanktoleo, kaj multajn aliajn. Ili estas tute korektaj. Sed oni ne povas simple kunŝovi O-vorton kun A-vorta priskribo, se oni ne celas ion pli specialan. Oni ne diru belfloro, se oni simple volas diri bela floro. Oni ne diru bluokulo se oni simple celas blua okulo. Same kiel balenŝipo ne estas ĉia ajn balena ŝipo (ekz. balensimila ŝipo), ankaŭ altlernejo ne estas simple alta lernejo, sed certa speciala speco de lernejo, kiun karakterizas alta nivelo. Dikfingro ne estas ia ajn dika fingro, sed fingrospeco, kiu estas kutime pli dika ol la aliaj fingroj. Sekvinbero ne estas ia ajn seka vinbero, sed vinbero speciale preparita per sekigo."
Do kial mi uzas "novradiko" anstataŭ "nova radiko"? La kialo estas ke oni kutime konsideras kiel novradikon (aŭ "neologismon") ĉiun ne-oficialan Esperantan radikon, eĉ se ĝi jam ne estas nova. Alia difino (kiun mi fakte preferas) estas ke novradiko estas ajna radiko ne-enradikiĝinta. Oni ankaŭ povus kombini tiujn du difinojn. Sed ĉiuokaze, la grava afero estas ke "novradiko" ne estas nur uzebla por vere novaj radikoj, sed ankaŭ por malnovaj radikoj ne-oficialaj kaj/aŭ ne-enradikiĝintaj. Do per "novradiko" oni celas ion specialan, ĝuste laŭ la postuloj de PMEG por tiu maniero de vortfarado.
Ĉiuj sep ekzemploj de tia vortfarado menciitaj en PMEG aperas ankaŭ en la Esperanta literaturo. Do certe malĝustas via aserto ke tia vortfarado ne troviĝas en la Esperanta literaturo.
Mi esperas ke vi nun komprenas kial mi ne evitas tiun manieron de vortfarado.
----
Amike,
Marcos
Johan Derks
Andreas Kueck
> 1. Jam, lau interkonsento inter Andreas kaj mi, junedzino ne taugas,
> 2. Pri grandentrepreno mi subkomprenas ke tio devos signifi firmaego.
> La efiko de antaumeto de grand estas ke la dusignifeco de entrepreno farighas unusignifeco: la signifo 'afero entreprenita'malaperas kaj restas 'ekonomia unuo de produktado'.
unuflanke "granda entrepreno" kaj aliflanke
"grandentrepreno"/"entreprenego"/"firmego". Estas ja ankau diferenco
inter ekzemple "granda pordo" kaj "pordego".
> Surbaze de tio mi dirus, ke 'grandentrepreno' ne estas "io speciala alia".
> Oni ankau povus diri entreprenego, chu ?
"granda entrepreno".
> Mi memoras audinti dumferie la germanan vorton Hochhaus au Hochgebäude, kiam mi informpetis pri la vojo irenda. Kion mi vidis estis simple: alta konstruajho. Mi ne povus uzi por tio en Esperanto la vorton altkonstruajho.
signifon de "Hochhaus"?
--
Andreas Kueck
Renato Corsetti
Chu estas ne-ghermanlingvanoj kiuj kontestas ?
Mi ne kontestas la regulon. Mi kredas, ke ghi provas laueble klarigi kelkajn vortojn, kiujn oni ja rekontas en Esperanto, kaj ankau sukjcesas klarigi ilin.
Mi mem, ne sentante la aferon tre klara, preferas tute ne uzi tiun eblecon kaj ĉiam paroli pri "nova edzino" kaj la afero funkcias. Chu, cetere, Nov-jorko estas Jorko en aparta senco nova aŭ simple Nova Jorko (kiel oni nomas ĝin en la angla)?
Amike
Renato
Bertilo Wennergren
> Mi mem, ne sentante la aferon tre klara, preferas tute ne uzi tiun
> eblecon kaj ĉiam paroli pri "nova edzino" kaj la afero funkcias.
Chu vi ankau parolas pri "dika fingro" anstatau pri "dikfingro"?
(Mi sufiche certas, ke vi ne diras "polekso"...).
> Chu,
> cetere, Nov-jorko estas Jorko en aparta senco nova aŭ simple Nova Jorko
> (kiel oni nomas ĝin en la angla)?
La Angla ja ne faras tiun subtilan distingon, sed
Esperanto ja havas ghin.
Sed la propranomaj okazoj eble bezonas iom alian klarigon.
Eble simple estas tiel, ke por propraj nomoj oni ofte
preferas kunmetajhon, kvankam apenau estas aparta
signifodiferenco inter ekzemple "nova Jorko" kaj
"Nov-Jorko".
--
Bertilo Wennergren <http://bertilow.com>
Renato Corsetti
Chu vi ankau parolas pri "dika fingro" anstatau pri "dikfingro"? (Mi sufiche certas, ke vi ne diras "polekso"...).
apenau estas aparta signifodiferenco inter ekzemple "nova Jorko" kaj "Nov-Jorko".
Amike
Renato
Anna Lowenstein
> cetere, Nov-jorko estas Jorko en aparta senco nova aŭ simple Nova Jorko
> (kiel oni nomas ĝin en la angla)?
La Angla ja ne faras tiun subtilan distingon, sed
Esperanto ja havas ghin.
Anna:
Tamen en la angla ekzistas eĉ pli subtila distingo. New York (Nov-jorko) havas la akcenton ĉe la lasta silabo, t.e. la dua vorto. Se oni volus diri “new York” (Nova Jorko), la du vortoj havus egalan akcenton, aŭ eventuale ĉe la unua silabo.
Anna
Pilar Otto
> 2. Pri grandentrepreno mi subkomprenas ke tio devos signifi firmaego.
> La efiko de antaumeto de grand estas ke la dusignifeco de entrepreno
> farighas unusignifeco: la signifo 'afero entreprenita'malaperas kaj
> restas 'ekonomia unuo de produktado'.
Sed tiu analizo ne estas aplikebla pri "grandurbo" kaj "granda urbo". Tamen,
eble anstataux "grandurbo" mi povus diri "urbego". Laux la vortkunmeta
praktiko ne nur en la germana, sed ankaux en aliaj gxermanaj lingvoj, ekz.
la skandinavaj, mi devus diri "rugxvino" kaj "blankvino". Ne povante vidi la
kolorojn, mi tamen supozas, ke ne cxiuj "rugxvinoj" estas tute rugxaj: iuj
estas priskribataj kiel "pajlo-flavaj"!
Suprajxe via,
Otto
Andreas Kueck
> Laux la vortkunmeta
> praktiko ne nur en la germana, sed ankaux en aliaj gxermanaj lingvoj, ekz.
> la skandinavaj, mi devus diri "rugxvino" kaj "blankvino".
"Schwarzarbeit": "nigrlaboro" (laboro, che kiu labordonanto/dunganto/
komisianto ne pagas impostojn, asekurkotizojn k. s.)
"Schwarzfahren": "nigrveturado" (veturado en publika transportilo sen
valida bileto)
"Schwarzbrot": "nigrpano" (pano el sekalfaruno)
"Schwarzerde": "nigrhumo" (malhela humo)
"Schwarzhandel": "nigrkomerco" (kontraulegha komerco [en Germanujo
precipe en la unuaj jaroj post la dua mondmilito])
"Schwarz-Weiss-Fernseher": "nigr-blank-televidilo" (televidilo, kiu
montras la bildojn nur nigr-, blank- kaj griznuance)
"Rotlichtviertel": "rughlumkvartalo" (kvartalo de achetebla
"amorservo", amuzkvartalo)
"Weissbrot": "blankpano" (pano el tritikfaruno)
--
Andreas Kueck
Renato Corsetti
Jen pliaj tiaj ekzemploj de la germana:
Amike
Renato
Leo De Cooman
> Ĉiujn viajn ekzemplojn oni tradukas al la itala per adjektivo kaj substantivo, ekzemple: "Schwarzarbeit" = lavoro nero, ktp.
Andreas Kueck
> Ĉiujn viajn ekzemplojn oni tradukas al la itala per adjektivo kaj
> substantivo, ekzemple: "Schwarzarbeit" = lavoro nero, ktp.
germana montras (almenau lau mia vortaro; chu temas pri eraroj, tion
mi ne scias):
de: "Weissdorn" = it: "biancospino" = eo: "kratago"
de: "Russ" = it: "nerofumo" = eo: "fulgo"
Chu en la itala estas signifdiferenco inter "biancospino", "bianco
spino" kaj "spino bianco" kaj krome inter "nerofumo", "nero fumo" kaj
"fumo nero"?
--
Andreas Kueck
ro-esp
maizpano " " maizo (ne
sekalo aw tritiko)
laktopano " "lakto (ne akvo)
brunpano estus pano kies karakteriza ingredienco estus bruno
sed jes, brunpana indikas apartenon al brunA pano
gxis, Ronaldo N
--
http://www.esperanto.net
Renato Corsetti
de: "Weissdorn" = it: "biancospino" = eo: "kratago" de: "Russ" = it: "nerofumo" = eo: "fulgo" Chu en la itala estas signifdiferenco inter "biancospino", "bianco spino" kaj "spino bianco" kaj krome inter "nerofumo", "nero fumo" kaj "fumo nero"?
Aliflanke tre granda gramatiko de la itala diras ke en la itala ekzistas la vortfarado per apudmetado.
Unu el la subspecoj estas adjektivo+substantivo: altopiano = alta ebenaĵo, bassorilievo = malalta reliefo, buon senso = komuna prudento, libero arbitrio = libera decidorajto. Depende de la ofteco kaj antikveco (sed ankaŭ simple de kutimo) oni skribas tiujn formojn en unu vorto aŭ en du vortoj.
Alia subspeco estas substantivo+adjektivo: camposanto = kampo sankta = tombejo, girotondo = ronda turniĝo, fico secco = sekigita figo = interalie: malaltvalora aĵo.
Ĉiuokaze italoj sentas tiujn du vortojn apartaj, kaj se ili estas skribitaj kune kaj se ili estas skribitaj aparte. Unu el la grandaj italaj retaj vortaroj indikas ke oni rajtas skribi ankaŭ "nero fumo".
Amike
Renato
Andreas Kueck
> Andreas:> de: "Weissdorn" = it: "biancospino" = eo: "kratago"
> > de: "Russ" = it: "nerofumo" = eo: "fulgo"
>
> > Chu en la itala estas signifdiferenco inter "biancospino", "bianco
> > spino" kaj "spino bianco" kaj krome inter "nerofumo", "nero fumo" kaj
> > "fumo nero"?
>
> Jes. Biancospino kaj nerofumo estas du vortoj kun aparta signifo.
> Normale oni dirus "spino bianco" kaj "fumo nero".
Esperanto" lau la modelo a-vorto + o-vorto estas "ekzemploj de
germanismoj", tiam shi au li iom ne-prave "kulpigas" nur la germanan,
char tiaj modeloj estas ankau en la itala.
--
Andreas Kueck
Renato Corsetti
> Do, se iu diras, ke "en (malpli bona)
> Esperanto" lau la modelo a-vorto + o-vorto estas "ekzemploj de
> germanismoj", tiam shi au li iom ne-prave "kulpigas" nur la germanan,
> char tiaj modeloj estas ankau en la itala.
>
"bel-knabino" aŭ "alt-konstruaĵo". En kelkaj okazoj oni apudmetas la du
vortojn kun la adjektivo unue (en la itala ĝi povas veni kaj unue kaj
due) kaj tio estas "kunmetita vorto" en tre speciala senco. Neniu itala
esperantisto venus mem al la ideo diri "dik-fingro", se li ne estus
lerninta la germanan aŭ Esperanton.
Amike
Renato
Andreas Kueck
wrote:
> Neniu itala esperantisto venus mem al la ideo diri "dik-fingro", se li ne estus
La samo kredeble trafas pri la plej multaj germanaj esperantistoj,
char "*Dickfinger" ne estas uzata en la germana - almenau ne serioze
en la signifo de "dikfingro". La analogo trafas ankau pri
"*Trockenweinbeere" ("sekvinbero") kaj "*Jungehefrau" ("junedzino").
Anstatau la menciitajn esprimojn oni diras "Daumen" resp. "Rosine"
resp. "Braut".
Kaj supoze ke la Esperanto-vorto por "nerofumo" (au "nero fumo") estus
"nigrfumo", neniu germana esperantisto dirus tion, se shi au li ne
estus lerninta la italan au Esperanton ;-)
--
Andreas Kueck
Renato Corsetti
La samo kredeble trafas pri la plej multaj germanaj esperantistoj, char "*Dickfinger" ne estas uzata en la germana
Amike
Renato
J-K Rinaldo el Padova.IT.EU
Plej gravas la fakto ke estas plej ofte malrekomendita la kunmetado de
adiektivo plus substantivo, malgraŭ en la pasinto tia kunmetado okazis
ofte.
Nu, parolu la spertuloj pri gramatiko.
J-K Rinaldo
Marcos Cramer
Plej gravas la fakto ke estas plej ofte malrekomendita la kunmetado de
adiektivo plus substantivo
Malrekomendita fare de kiu?
PAG malrekomendis tiun metodon de kunmetado, sed PMEG defendas tian metodon de kunmetado.
Kion signifu "plej ofte" en via frazo?
En la Fundamento estas du ekzemploj de tia vortfarado ("sekvinbero" kaj "Nov-Jorko"), kaj neniu regulo aŭ principo kiu malpermesas ĝin. Do la PAG-a malrekomendo kontraŭis kaj la Fundamenton kaj la ĝeneralan lingvouzon (ĝi ja mem devis agnoski ke ekzistas multaj tradiciaj kunmetaĵoj de tiu formo, kaj tiujn ĝi eĉ ne malrekomendis). Do la decido de PMEG akcepti tiun metodon de kunmetado estis tute ĝusta.
Amike,
Marcos
J-K Rinaldo el Padova.IT.EU
> - PAG malrekomendis tiun metodon de kunmetado,
>
> - sed PMEG defendas tian metodon de kunmetado.
>
> - En la Fundamento estas du ekzemploj de tia vortfarado ("sekvinbero" kaj
> "Nov-Jorko"), kaj neniu regulo aŭ principo kiu malpermesas ĝin.
Tamen mi ŝatus legi la opiniojn de aliuloj.
J-K Rinaldo
Pilar Otto
> Por mi PAG ĉiam estis la gramatiko por solvi la malfacilaĵoj.
Por mi ne! Antaux ol tiu gramatiko farigxis "analiza", oni moke nomis la
Plenan Gramatikon aux "gxena gramatiko" aux "kilogram-atiko". En antauxa
mesagxo (mi supozas, sed ne certas, ke cxi-liste) mi citis Lingvan Respondon
140 A, kiu principe argumentas kontraux la ebleco de plena gramatiko, kiu
kapablu funkcii laux la intenco.
Esenca trajto de PAG estas, ke gxi klopodas doni regulojn kaj subregulojn
gxis la plej etaj bagatelaj detaloj. Se tio estus vere scienca, analiza
priskribo de la lingvouzo, gxi estus iel akceptebla kiel lingvistika
atestajxo. Sed PAG ne estas tia.
Unu afero estas, ke gxi ne estas objektiva, analiza priskribo, sed priskribo
filtrita tra la ideoj de la auxtoroj, kun konkludoj, kiuj ne cxiam sekvas el
la pristudo de la efektiva lingvouzo. Ecx la fiksado de la gramatikaj
kategorioj, precipe la sintaksaj, de Esperanto mem estas io, kion la
auxtoroj altrudas al la lingvo, ne montrinte pravigon de tiaj kategorioj en
Esperanto.
Alia afero estas, ke PAG ne pretendas esti nur priskriba, sed ankaux
preskriba, normiga. Tio signifas, ke por farigxi bona Esperanto-parolanto
necesas bone enkapigi cxiujn regulojn kaj subregulojn. Cxiu, kiu entreprenus
tian enkapigadon, baldaux konkludus, ke Esperanto estas malfacilega lingvo,
cxar estas tiom da aferetoj, kiujn oni devas konstante memoradi por uzi gxin
bone. Krome, aplikado de la reguloj kaj subreguloj estas gxuste tia
enkatenigo de la lingvo, kontraux kiu Zamenhof avertas plurloke en Lingvaj
Respondoj. Anstataux fari regulojn kaj subregulojn oni simple uzu la cerbon,
ekz. atentante pri la kun-apero de elementoj en la aktuala kunteksto. Ni ne
bezonas starigi regulon, ke "post 'por ke' cxiam uzu u-formon". Tio
evidentigxas el la kunteksto: "por" esprimas intencon, ne fakton, kaj la
verboformo, pri kiu Esperanto disponas por esprimi intencon, estas gxuste la
u-formo. Se en iu kunteksto io pli gravus ol tiu esprimado de intenco, oni
povus ecx "malobei la regulon". Ecx povas okazi, ke la sola maniero esprimi
sian mesagxon estas per rompo de "gramatika regulo".
Mi aligxas al la opinio de tiu recenzanto, kiu konkludis: "Mi preferas vivi
senPAGe!".
Otto
Leo De Cooman
> Mi aligxas al la opinio de tiu recenzanto, kiu konkludis: "Mi preferas
> vivi senPAGe!".
:-) Alloga esprimo! Mi pensas same.
Lastan mardon en nia klubvespero ni havis prelegeton pri la uzado de la
difina artikolo. La prelegetanta klubano komparis du lernolibrojn, kiuj ne
ĉiam asertis la samon.
Se tio estintus mia unua konatiĝo kun Esperanto, mi timas, ke mi ne estus
"samideano".
Mi tuj ekŝatis Esperanton legante "La Esperanta gramatiko havas 16
ĝeneralajn regulojn SEN ESCEPTOJ".
Esceptoj fortimigas min.
Aŭtoroj, kiuj ne sukcesas trovi ĝeneralan regulon, prefere ankoraŭ
silentu...
Amike salutas
Leo
Renato Corsetti
Anstataux fari regulojn kaj subregulojn oni simple uzu la cerbon, ekz. atentante pri la kun-apero de elementoj en la aktuala kunteksto.
Amike
Renato