sangvin-a
Renato Corsetti
renato
Antonio De Salvo
Renato Corsetti:
>sangvin-a --> riĉ-temperament-a,
gaj-humor-a
Malgraux tio, kio estas dirite en PIV
(kaj malgraux tia uzo cxe usonaj psikologoj), mi neniam uzus “sangvina” en la
senco “gajhumora” (verdire, mi ankaux neniam uzus “sangvina”). Cxe-okaze: kial “optimista”
anstataux “optimisma”?
Same mi dubas pri “ricxtemperamenta”, cxar “temperamento” estas neuxtra termino (ekzistas ankaux la “melankolia temperamento”), dum “sangvina” montras iun specifan temperamenton, tiun fajran.
Eble mi estas misvojigita de la itala, sed laux mi “sangvina” egalas al fajra, arda, impeta.
Gxis
Antonio
Renato Corsetti
Mi registris provizore:. . . laux mi “sangvina” egalas al fajra, arda, impeta.
sangvin·a → fajr·a, ard·a, impet·a
Neitaloj bonvolu kritiki.
Amike
Renato
Grosjean Mireille
Mireeyu (en japana lingvo)
mirejo.blogspot.com
skajpe: mirejo1
fr: A TRAVERS LE MONDE PAR
L'ESPERANTO
eo: TRA LA MONDO PER ESPERANTO
jp: SEKAIGO DE SEKAIJU
Esperanto (エスペラント) = SEKAIGO (世界語)
Pilar Otto
> Mi registris provizore:
>
> sangvin·a → fajr·a, ard·a, impet·a
>
> Neitaloj bonvolu kritiki.
Cxu ne ankaux "verva"?
Otto
Renato Corsetti
Cxu ne ankaux "verva"?
Renato
Antonio De Salvo
Otto:
>Cxu ne ankaux "verva"?
Renato:
>Laŭ la itala uzo verŝajne
ne, sed Antonio bonvolu diri. Pri aliaj lingvoj mi ne scias.
“Verva” ne estas tute maltauxga, sed laux mi gxi havas alian nuancon ol “impeta” ks: gxi respondas al la italaj vortoj “brioso”, “vivace”, kaj montras tute pozitivan kvaliton (viglecon: komparu la muzikan italdevenan esprimon “con brio”), dum “fajra – arda – impeta” montras ian gradon de malekvilibro kaj nepripensemo.
Gxis
Antonio
Grosjean Mireille
Renato
Anna Lowenstein
Lau’ angla vorto “sanguine” rilatas al la antikva teorio de la kvar humoroj. G’i priskibas difinitan specon de homa personeco: gajhumora, memfida, optimisma, amikema. Mi eble tradukus la vorton per “gajhumora”, kio retenus la koncepton pri la humoroj. En la vortaro de Wells mi trovas “optimisma”.
Anna
Da: la-bona...@googlegroups.com
[mailto:la-bona...@googlegroups.com] Per
conto di Renato
Corsetti
Inviato: domenica
15 febbraio 2009 19.48
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo)
sangvin-a
Renato Corsetti
Lau’ angla vorto “sanguine” rilatas al la antikva teorio de la kvar humoroj. G’i priskibas difinitan specon de homa personeco: gajhumora, memfida, optimisma, amikema. Mi eble tradukus la vorton per “gajhumora”, kio retenus la koncepton pri la humoroj. En la vortaro de Wells mi trovas “optimisma”.
Mi vastigis la linion al:
sangvin·a → gaj·humor·a (laŭ unu kompreno de la vorto); fajr·a, ard·a, impet·a (laŭ alia kompreno de la vorto)
la du konceptoj ne ŝajnas esti kunmeteblaj. Unu el la eblaj interpretoj laŭ la itala maniero estas tute mala al gaj-humora, ĉar snaguigno en la itala povas signifi ankaŭ koler-humora.
Amike
Renato
Bertilo Wennergren
> Lau’ angla vorto “sanguine” rilatas al la antikva teorio de la
> kvar humoroj. G’i priskibas difinitan specon de homa personeco:
> gajhumora, memfida, optimisma, amikema. Mi eble tradukus la
> vorton per “gajhumora”, kio retenus la koncepton pri la humoroj.
> En la vortaro de Wells mi trovas “optimisma”.
Jes, sed se oni parolas pri "sanguine" en la kunteksto de tia
antikva teorio, oni prefere diru "sangohumora" aŭ simile. En
tiu teorio oni ja opiniis, ke pro relativa sangomulteco iu
personoj havas apartan karakteron aŭ humoron.
Poste la vorto akiris pli ĝeneralan signifon, en kiu ne plu
vere rolas tiu antikva teorio. Tiam vortoj kiel "gajhumora"
taŭgas. Sed eble iam oni volas ankaŭ en tiaj okazoj tamen
reteni iom da ligo al la origina teorio, kaj tiam uzi
"sangohumora".
--
Bertilo Wennergren <http://bertilow.com>