en nia listo legeblas:
somos·o (elparolo de SMS) → (telefon·a) mesaĝ-(et-)o, tekst·o·mesaĝ·o.
Ĉu laŭ la listanoj ne pli taŭgas (aŭ almenaŭ aldonindas) la
alternativo poŝ·mesaĝ·o, kunmetita laŭ la maniero de poŝ·telefon·o? Mi
jam aŭdis ĝin en pluraj medioj, kaj rete, kaj eksterrete.
Cetere, laŭ mi ne indas listigi la linion ĉe "somos·o", sed simple ĉe "SMS".
Kiel diras PMEG:
"Kiam oni elparolas per la liternomoj, oni ordinare iom pli emfazas la
lastan liternomon (ekz. “i jo kO”), sed oni ne kunŝovu la liternomojn
en unu vorton (kvankam mallongigoj normale estas skribataj
unuvortece). Se oni elparolus unuvorte, oni devus akcenti la
antaŭlastan vokalon, *kotOpo*, *ijOko*. Tia elparolo iafoje aperas,
sed ĝi ne estas normala, nek konsilinda."
Inter miaj geamikoj, mi plej ofte aŭdis la elparolon "so mo SO", kaj
preskaŭ neniam aŭdis "somOso". Tio pensigas, ke SMS daŭre vivas en
Esperanto kiel simpla kunmeto de literoj, male al kio ekzemple okazas
ĉe "mojosa", kiu estas rigardita kiel aparta radiko.
Amike,
--
Fabio
Cxu ne preferindus somoso-o?
Ekzemple: "mi somosoe avertos lin."
Amike salutas
Leo
Amike
Renato
Mi preferus "(telefona) mesaĝ(et)o". Ĝuste tion mi diras normale.
Pri "Somoso" estas (interalie) la problemo pri la akcento. Ĉu vere la homoj, kiuj uzas tiun formon, diras "soMOso" aŭ ĉu ili fakte diras "so mo so"?
Mi preferus "(telefona) mesaĝ(et)o". Ĝuste tion mi diras normale.
Mi fakte diras (al Renato), “Sendu al mi mesaĝon”. Se estus neklare, mi ankaŭ diras aferojn de la speco: “Sendu al mi mesaĝon per la telefono”. Mi ne kutime diras “mesaĝeto”, sed eble tio estas pli bona ol “mesaĝo”.
Anna
Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com] Per conto di Marcos Cramer
Inviato: lunedì 7 dicembre 2009
10.26
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) Re: SMS
Anna:
- SMS → et-mesaĝo, poŝ·mesaĝ·o, (telefon·a) mesaĝ·(et·)o
J-K
Mi aldonas ankaŭ tiun variaĵon."etmesagho"