Estimataj,
mi proponas jenan linion:
vespro => vespera diservo
Estus bone, ke ni decidighu samtempe pri "Matutinae"", "Prima", "Laudes (Matutinae)", "Tertia", "Sexta", "Nona", "Vesperae", "Completorium", pri la supervorto por chiuj tiuj kune, kaj eble samtempe ankau pri similajhoj ekster la latina liturgio.
“Vesperaj preĝoj” povus rilati al iuj ajn preĝoj en la vespero. “Vespro” rilatas al difinita diservo kun difinita formo (supozeble – mi ne estas fakulo pri tiu temo). Tial mi preferas “vespera diservo”.
Mi komprenas la dubojn de Francisko pri “di-servo”, nun kiam mi komencas analizi la vorton. Sed mi pretas akcepti ĝin kiel fiksitan esprimon, kiu cetere estas ankaŭ Zamenhofa. Pli ĝenas min la enkonduko de novaj radikoj.
Kore,
Anna
Da: la-bona...@googlegroups.com
[mailto:la-bona...@googlegroups.com]
Per conto di Renato Corsetti
Inviato:
mercoledì 21 aprile 2010 21.02
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) vespr-o
Tial mi preferas “vespera diservo”.