lingvoj
Marcos Cramer
urduo --> urdua lingvo
sanskrito --> sanskrita lingvo
latino --> latina lingvo
svahilo --> svahila lingvo
La kvara listero chiuokaze strangas, char la radiko "svahil" ne signifas lingvon, sed ja anon de etno. Sed la radikoj "urdu", "sanskrit" kaj "latin" jam signifas lingvojn, kaj ne iujn etnanojn au landon. Do oni ne bezonas uzi la skemon "X-a lingvo" por paroli pri tiuj lingvoj; oni povas simple diri "urduo", "sanskrito" kaj "latino".
PMEG bone klarigas, kial oni ja uzu la O-vortajn lingvonomojn en tiuj okazoj: "O-vortajn lingvonomojn oni principe ankaŭ povas uzi en A-vorta formo. Tiam oni ja uzu la: la Esperanta (lingvo), la Sanskrita (lingvo), la Urdua (lingvo), la Ida (lingvo). Sed normale oni uzu la simplan O-formon sen la. Se oni vidas tian esprimon kiel ekz. la Urdua (lingvo), oni pli-malpli aŭtomate supozas, ke ekzistas aŭ popolo *Urduoj* aŭ lando *Urduo*, sed tia popolo aŭ lando ja ne ekzistas, kaj tial estas iom misgvide paroli pri la Urdua. Pli klaras la normala formo Urduo."
Ni ja ankau ne havas la listeron "Esperanto --> Esperanta lingvo". Do kial ni havas chi-suprajn listerojn?
Marcos
Renato Corsetti
>Ni ja ankau ne havas la listeron "Esperanto --> Esperanta lingvo".
>Do kial ni havas chi-suprajn listerojn?
Nu, tio estas preskau' temo de fido (c'u dio ekzistas au' ne?). Mi
blinde kredas multe pli ol pri la ekzisto de dio, ke uzi la formojn
sankskrita, urdua, svahila, ktp. estas parto de la reguleco de la
lingvo (oni ja diras la itala, la greka, la japana, ktp.)
Cetere en multaj okazoj estas dube, c'u ekzistis unue la lingvo au'
la parolanto. Lau' mi urduo estas parolanto de la urdua, same kiel
italo estas parolanto de la itala.
Vi pravas ke Esperanto estas escepto. G'ia vera nomo estus
"internacia lingvo". Sed ekzisto d eunu escepto ne povas paravigi
pliajn esceptojn.
Amike
Renato
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Renato Corsetti/Korseti, Via del Castello, 1
IT-00036 Palestrina, Italujo,
<renato....@esperanto.it>
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~