Per edziĝo mi akiras bo-fraton = la frato de mia edzino. Se li siavice edziĝas, ĉu mi iĝas bo-parenco (aŭ bo-bo-parenco) de lia edzino? Tio iom trafis min.
Se la plejmulto insistas mi tamen forigas la linion (kun =):
bo·bo·frat·o ~ edz·o de bo·frat·in·o.
Amike
Renato
--------------------------------------------------
Renato Corsetti
Via del Castello, 1 00036 Palestrina, Italujo
renato....@esperanto.it
Se la plejmulto insistas mi tamen forigas la linion (kun =):
bo·bo·frat·o ~ edz·o de bo·frat·in·o.
>ᅵᅵ Ĉar vi aparte alvokis al insisto, mi per ĉi tiu mesaĝo esprimas mian insiston je tiu forigo.
>ᅵ (Aparte kritikinda estas la fakto, ke tiu linio ne agnoskas la eblon de samseksemula edzeco: Ja bobofrato povas nuntempe ankaŭ esti edzo de bofrato.)
-- Renato Corsetti Via del Castello, 1 00036 Palestrina, Italujo renato....@esperanto.it
Mi proponas jenan linion:
bobofrato ~ prefere priskribi la rilaton, ekzemple: edzo de bofratino, edzo de
fratino de bofrato, ktp.
Tiel ni ne malrekomendas, nek tute priskribas la aferon (tiel ke oni povas uzi
tion por ĉiuj eblaj nunaj kaj postaj geedziĝecaj laŭleĝaj kuniĝoj).
Sed kial entute havi linion?
Eta ekzemplo: bonvolu Marcos (kaj ĉiuj) diri al ni ĉu ambaŭ linioj estas pravaj
laŭ vi, kaj se ne, kial). Malkiel "pra" (la ununura alia prefikso duobligebla
prefikse) oni povas sekvi la boan linion plurmaniere Do, "frato pere de du
geezdiĝoj" estus *almenaŭ*:
bobofrato: edzo de bofratino de frato
kaj
bobofrato: edzo de fratino de bofrato
Tre malsamaj aferoj, disaj en la familia arbo! Ni lasu la mondon de la logiko
kaj eniru la mondon de fakta kaj nedubiga internaciema priskribo de familiaj
rilatoj. En tiu mondo "bobo" estas fakte konfuza ĉar ambaŭ difinoj estas ĝustaj
kaj ili priskribas per sama vorto homojn en tre apartaj branĉoj de la familio.
Se ambaŭ difinoj validas, mi vere pensas ke en internacia uzado oni prefere
priskribu la rilaton (kaj tio *ne* igas "bobo" *malĝusta*, ĉar eble iam oni ja
volos celi tiun familianaron kolektita el apartaj branĉoj):
bobofrato ~ prefere priskribi la rilaton, ekzemple: edzo de bofratino, edzo de
fratino de bofrato, ktp.
Amike, Eduardo.
bobo- ~ se ekzistas ebleco miskompreni oni prefere priskribu la celitan rilaton,
ekzemple por bobofrato: edzo de bofratino aŭ edzo de fratino de bofrato, ktp.
> bobofrato: edzo de bofratino de frato
> bobofrato: edzo de fratino de bofrato
>
> Tre malsamaj aferoj, disaj en la familia arbo!
>
> Ĉu? Plej klaraj tiaj aferoj iĝas per iuj diagramoj. Mi uzas la signon @ por
Mi klopodis sekvi, sensukcese, mi tamen ne komprenis kion vi ĉuis, ĉu la "tre"
ĉu la "tre malsamaj" ... Mi faris la provon kun miaj familianoj kaj la rezulto
apartenis al malsamaj branĉoj (la "tre" estas persona impreso, ĉar mi tion faris
sur mia propra familio).
> Sed mi ja kompreneble agnoskas ke "bobofrato" povas signifi malsamajn rilatojn.
Jes, ekzakte tio kion mi diris. La alia persono povas (mis)kompreni kion ni
diris kaj elekti rilaton ne celitan de ni. Do la kunmetaĵo ne estas tiel klara
kiel oni diris unue.
> Do oni ne povas diri ke mia klarigo de la signifo de plurobla "bo-" estas
> influita de mia nacia lingvo. Fakte ĝi simple logike sekvas el la signifo de
> unuobla "bo-".
Kiel mi jam diris, mi ne malakceptas la logikecon, sed post via klarigo kaj via
agnosko vi almenaŭ pridubetos la asertitan simplecon kaj klarecon, ĉu? :) Kaj
ke tio signifas malsamajn rilatojn, tio igas la kunmetaĵon klariginda *kiam oni
ne celas ĉiujn eblajn rilatojn* de, ekzemple "bobofrato".
Se vi vere celas ĉiujn eblaj rilatojn (edzo de bofratino + edzo de fratino de
bofrato + ktp.) mi rekomendus uzi "bobofratar-" ĉar pri "bobofrat-" ĉiu elektos
*UNU* el la eblaj malsamaj rilatoj. Kial volonte riski miskomprenon?
Amike, Eduardo.
De la uzado. De tekstaro. De mia sperto. Neniu faras. Mi trovis iam "malmal"
kaj jen ĉio. Kaj "bo" estis nova por mi. Bonvolu atenti ke mi diris "la
ununura alia prefikso duobligebla prefikse". Tiu lasta "prefikse" estas grava.
> A: "Mi preparis ekzercon por miaj lernantoj de la hispana, en kiu ili trovu la
> malĝustan uzon de la akcentosigno en ĉi tiu teksteto. Mi do intence misliterumis
> kelkajn vortojn."
> A: "Ho,vere! Mi mismisliterumis tiun vorton!"
>
> Tio estis kunteksto por duobla "mis-".
Iom stranga, komprenebla en la kunteksto kaj eĉ amuza (mi tute povas imagi tion
en familia parolado).
Sed mi kutime dirus "malbone misliterumi" kaj fakte laŭ PIV tiu unua mis- en via
duobligo signifus malbon-.
> Mi pensas ke ankaŭ por duobla "ĉef-",
> duobla "dis-", duobla "ek-", duobla "eks-", duobla "mal-" kaj duobla "re-" oni
> povas trovi iujn strangajn kuntekstojn en kiuj ili iĝas senchavaj. Nur por
> duobla "ge-" mi tute neus tiun eblon.
Pri la aliaj vi povus trovi ekzemplojn. Mi iam parolis, dum kunveno de ĉefoj,
pri la ĉefĉefo (la plej altrangulo inter la ĉeestantaj). Sed mi ne scias ĉu
konsideri tion duobligo de prefikso *prefiksa* (tial mi tion tiel klarigis).
Ĉar la dua ĉef ne rolas kiel prefikso. Ĉu kompreneblas?
Sed, denove, pri via demando. Tekstaro, uzado kaj propra lingva sperto montras
al mi ke prefiksojn oni (preskaŭ) neniam duobligas prefikse, tio estas, tiel ke
ĉiu havas apartan signifon, rilatas ion apartan kiel en via konstruita ekzemplo.
Eduardo.
bobofrato: edzo de bofratino de frato
kaj
bobofrato: edzo de fratino de bofrato
Tre malsamaj aferoj, disaj en la familia arbo!
Ĉu nun ke ni ĉiuj ŝajne samopinias pri la malsamaj eblaj signifoj de "bobofrato" (vidu malsupre) iu kontraŭus la jenan linion? Oni pli bele redakut ilin, mi neniam scias kiel igi tion tiel bela kiel la plimulto de la jamaj difinoj.
Mi klopodis sekvi, sensukcese, mi tamen ne komprenis kion vi ĉuis, ĉu la "tre" ĉu la "tre malsamaj" ... Mi faris la provon kun miaj familianoj kaj la rezulto apartenis al malsamaj branĉoj (la "tre" estas persona impreso, ĉar mi tion faris sur mia propra familio).
Jes, ekzakte tio kion mi diris. La alia persono povas (mis)kompreni kion ni diris kaj elekti rilaton ne celitan de ni. Do la kunmetaĵo ne estas tiel klara kiel oni diris unue.
Sed mi ja kompreneble agnoskas ke "bobofrato" povas signifi malsamajn rilatojn.
Kiel mi jam diris, mi ne malakceptas la logikecon, sed post via klarigo kaj via agnosko vi almenaŭ pridubetos la asertitan simplecon kaj klarecon, ĉu? :)
Se vi vere celas ĉiujn eblaj rilatojn (edzo de bofratino + edzo de fratino de bofrato + ktp.) mi rekomendus uzi "bobofratar-" ĉar pri "bobofrat-" ĉiu elektos *UNU* el la eblaj malsamaj rilatoj.
Kial volonte riski miskomprenon?
bobo- ~ se ekzistas ebleco miskompreni oni prefere priskribu la celitan
rilaton, ekzemple por bobofrato: edzo de bofratino aŭ edzo de fratino de
bofrato, ktp.
> Mi ne kontraŭas tiun linion.
Bonege!
> Eble vi pertervidis, ke mi klarigis ke jam la simpla "bofrato" same
> povas signifi malsamajn rilatojn.
Mi ne nur ne pretervidis tion, mi diris ion tian jam je la eko de la
diskutado, nome ke en paro de onkloj unu estas boa kaj la alia ne ...
> Se vere estas risko de miskompreno, mi kompreneble pliklarigus la
> aferon. Sed same mi ankaû farus ĉe vortoj kiel "avo", "onklo" kaj "bofrato".
En mia familio edzo de bofratino kaj la edzo de fratino de bofrato
senteblas multe pli "malsamaj" ol la du avoj. Sed eble vi pravas, mi
agnoskas ke mi penas kompreni tiel "forajn" (por mi) rilatojn. Mi
pensas ke transaltado de boa rilatoj estas pli ampleksiga ol tiu de
malboaj rilatoj, jen problemo. Tial mi ŝatas la solvon menciitan en
PMEG, uzi nuran bo- por ĉiuj (kio ne iras kontraŭ la reguloj lingvaj)
sed mi ne rekomendus ĝin en linio.
Ĉiuokaze mi ne povas tion pli bone klarigi aŭ trovi eraron en via detala
analizado. Mia kapo turniĝas :), kio cetere neniam okazis ĉe "avo" aŭ
"onklo".
Amike, Eduardo.