> Por esprimi la parencecon kun la edzo de via bofratino, oni uzas
bobofrato (lau PIV)
Mi devas diri, ke mi neniam aŭdis tion de vivanta esperantisto en normala interparolado. Ĉiuokaze en la itala, laŭ mia scio, ne ekzistas vorto por "bobofrato". Antonio, (mal)konfirmu!
Amike
Renato
--------------------------------------------------
Renato Corsetti
Via del Castello, 1 00036 Palestrina, Italujo
renato....@esperanto.it
Renato:
>Mi devas diri, ke mi neniam aŭdis tion de vivanta esperantisto en normala interparolado. Ĉiuokaze en la itala, laŭ mia scio, ne ekzistas vorto por "bobofrato". Antonio, (mal)konfirmu!
Jen mi.
La indiko de la parencecaj rilatoj estas demando tre tikla, cele al internacia komprenebleco.
En 1963 du rusaj lingvistoj (Kalužnin kaj Skorochodko) pristudis la parencecajn rilatojn en la lingvoj rusa, ukrajna, angla, germana, franca, hispana, rumana, hindia, turka kaj japana. Laux tiu eseo, ekzistas minimume 56 parencecaj rilatoj, sed al ili ne respondas, en la diversaj lingvoj, sama kvanto da vortoj. La rusa havas 37 vortojn, la franca 31, sed la japana 18, kaj la rumana ecx nur 13. Tio montras, kiel estas malfacile atingi interkonsenton en esperanto.
En la norma itala lingvo, ekzistas nur unu vorto (“cognato”) por indiki cxu la edzon de la fratino cxu la fraton de la edzino, kaj ecx por indiki la rilaton inter la edzoj de du fratinoj!
Estas interese, ke la itala vorto “cognato” (samkiel la hispana cuñado) venas ja el la latina “cognatus” (= kun-naskito), kiu tamen ne signifis “bofrato”, sed pli gxenerale “parenco”, “samfamiliano”.
Same, en la norma itala lingvo ne ekzistas diferenco cxe “onklo” (frato de la patro, aux frato de la patrino, sed ankaux edzo de onklino), “avo” (patro de la patro, aux patro de la patrino), “bopatrino” (patrino de la edzo, aux patrino de la edzino). La plejo estas atingata per la vorto “nipote”, kiu ne nur ne distingas laux la flanko de parenceco, sed ecx... respondas sendistinge kaj al “nepo” kaj al “nevo”, kio ofte kauxzas amuzajn miskomprenojn (ekzemple, la termino “nepotismo” = tendenco al favorado de parencoj, venas el la latina vorto “nepos”, itale “nipote”, kaj historie gxi naskigxis pri la sinteno de papoj kiuj favoris siajn “nevojn”, kvankam kelkaj papoj - teorie devigitaj al cxasteco - ankaux favoris siajn “nepojn”).
Estas ankaux interese, ke en kelkaj italaj dialektoj (ekzemple, en la Napola) oni distingas cxe bopatrino cxu temas pri patrino de la edzo (“socra”, el la malfru-latina socra) aux patrino de la edzino (“gnora”, mallongigo de “signora” = sinjorino; termino do tre respektema).
Por precizigi la diversajn parencajn rilatojn, en la itala oni devas uzi cxirkauxfrazojn; ekzemple, oni diras “il fratello di mia moglie” (la frato de mia edzino), “il marito di mia sorella” (la edzo de mia fratino), “nonno paterno” (patra avo), “nonno materno” (patrina avo), “nonno per parte di padre” (avo laux patra flanko), ktp.
Gxis
Antonio De Salvo
Mmm, tamen ni restu en la temo de la forumo. Estas pluraj forumoj kie eblus
tion demandi. Ekzemple: trad...@yahoogroups.com.
> Por esprimi la parencecon kun la edzo de via bofratino, oni uzas
> bobofrato (lau PIV)
Mi neniam aŭdis tion ...
> En la Hispana (mia gepatra lingvo), ni havas unu vorton por bofrato:
> "cuñado" (pr. kunjado) kaj alian vorton por bobofrato: "concuño" (pr.
> konkunjo).
Mi pensas ke vi opinios tion ĉi interesa (en via gepatra):
http://es.wikipedia.org/wiki/Parentesco
kaj
http://es.wikipedia.org/wiki/Sistemas_terminol%C3%B3gicos_de_parentesco
Amike, Eduardo.
Mi proponas:
bo-bo-frat-o = edz-o de bo-frat-in-o
Alivorte, ni restu ĉe malmultaj vortoj por malmultaj rilatoj kaj iel kombinu
ilin.
Amike
Renato
--
la vortoj, pri kiuj ni diskutas ĉi tie, estas troveblaj en la listoj ĉe:
http://www.bonalingvo.org/index.php/Simplaj_samsignifaj_vortoj
Eta ekzemplo: en la eŭska oni havas kvar vortojn por gefrato:
anaia (frato de frato)
neba (frato de fratino)
arreba (fratino de frato)
ahizpa (fratino de fratino)
Do, se ĉiuj estas gefratoj, Ana estas 'ahizpa' de Victoria, sed 'arreba' de
Ludoviko. Ludoviko estas 'neba' de Victoria kaj Ana, sed 'anaia' de Juan.
Tiajn aferojn oni riskas renkonti kiam oni volas povi rekte esprimi familiajn
rilatojn en ĉiuj lingvoj.
> Por precizigi la diversajn parencajn rilatojn, en la itala oni devas uzi cxirkauxfrazojn
Ankaŭ en aliaj lingvoj. Verŝajne (kaj dezirinde pro radikŝparo kaj
komprenebleco) ankaŭ en la esperanta oni devos tion fari kiam la nuna sistemo ne
povas ion esprimi.
Eduardo.
Mi samopinias pri la linio kaj la celo.
> bo-bo-frat-o = edz-o de bo-frat-in-o
Tio estas bela ekzemplo de Esperantlingva memstareco, de kreema
utiligo de ghiaj rimedoj. Mi forte subtenas tiun linion.
Amike,
Jose' Antonio
Jose' Antonio
2011/6/23 José Antonio Vergara <joseanton...@gmail.com>:
Miascie ne en mia flandra"dialekto": "schoonbroer", sed ŝajne jes en la
nederlanda (kiu estas nia oficiala lingvo): "schoonbroer/ zwager" (eble
ankaŭ en iuj aliaj "flandraj dialektoj"
Amike salutas Leo
Por precizigi la diversajn parencajn rilatojn, en la itala oni devas uzi cxirkauxfrazojn
Ankaŭ en aliaj lingvoj. Verŝajne (kaj dezirinde pro radikŝparo kaj komprenebleco) ankaŭ en la esperanta oni devos tion fari kiam la nuna sistemo ne povas ion esprimi.
Mi devas diri, ke mi neniam aŭdis tion de vivanta esperantisto en normala interparolado.
> Tamen la nuna sistmo klare povas esprimi "bobofrato" sen uzo de ĉirkaŭfrazo.
> Estas neniu kialo por limigi tiun facile kompreneblan kaj logikan sistemon kaj
> rekomendi pezan ĉirkaŭfrazon anstataŭ klara konciza esprimo.
La sistemo ŝajnas esti logika, jes. Ĉiu "bo" aldonas alian pergeedziĝan rilaton
(io simila okazas kun pra-).
Kaj jen tio kio ĝenas min. En paro de geonkloj (kutime) unu estas boa kaj la
alia ne. Do iliaj gefiloj estas, rilate al mi, duone boaj kaj duone ne.
Depende de multaj aferoj (ekzemple se temas pri gefiloj de tiu geedziĝo aŭ de
antaŭa) mi povos nomi tiujn homojn gekuzojn aŭ bogekuzojn.
Se ni daŭrigas la aferon ni vidas ke bobo- kaj bo- povas, kaj tion ili ja faras,
kolizii aĉe. Logike, sed aĉe rilate al la celata facilan kompreneblecon,
koherecon kaj unusignifecon.
Tial mi subtenas la uzadon de simpla "bo" en la prefiksa senco: "pergeedziĝa
parenceco". Unu bo- sufiĉas. Por precizigi *mi* uzos la pezan ĉirkaŭfrazon ĉar
mi mem tion pli bone komprenas kaj ne estas dubo, kiel en la supra kuzo/bokuzo.
Pluraj -bo (kaj pri tio mi malkonsentas kun Marcos) ne igas la aferon pli klara
aŭ komprenebla. Ekzemplo, duobloj kaj triobloj estas tre precize difinitaj,
2,4,6,8. Logika. 3,6,9,12. Logika. Kaj 6 kaj 12? Unuopa logikeco en sistemo
ne garantias unuecon. Havi du manierojn nomi la saman personon ne helpas.
Kiel oni klarigas en PMEG, kie oni agnoskas kaj la ekziston kaj la logikon de la
boboaj rilatoj, praktike oni uzas simplan ununuran bo-.
> Kiam temas pri parenceco pere de du geedzecoj, oni logike povus uzi vortojn kun duobla BO-prefikso: via bobofrato = “la edzo de fratino de via edz(in)o”, via bobokuzo = “la edzo de kuz(in)o de via edz(in)o”, via bobonevo = “la edzo de nev(in)o de via edz(in)o”, via boboonklo = “la edzo de onkl(in)o de via edz(in)o”. En la praktiko oni tamen uzas nur simplajn BO-formojn ankaŭ por tiaj signifoj.
http://bertilow.com/pmeg/vortfarado/afiksoj/prefiksoj/bo.html
Mia nuna propono: ni *ne* skribu linion pri tio, ni *ne* malrekomendu. Sed ni
sciu ke tio ne estas tiel simpla, facile komprenebla. Vidu nur, en la citita
paĝo kiel Bertilo difinas bobokuzon kaj kion mi nomis (logike laŭ mi) bokuzon
supre. La sistemo havas problemojn (aŭ mi ilin havas por kompreni tion, mi
klarigu ke eĉ en mia denaska kelkfoje mi cerbumas antaŭ ol scii pri kio temas :)).
Amike, Eduardo.
Mi ne vidis la mesagxon. Kio estu *bobofrato* ?
>
> Miascie ne en mia flandra"dialekto": "schoonbroer", sed ŝajne jes en la
> nederlanda (kiu estas nia oficiala lingvo): "schoonbroer/ zwager" (eble
> ankaŭ en iuj aliaj "flandraj dialektoj"
En la NL_a nederlanda mi neniam awdis "schoonbroer", nur "schoonzus"
kaj "zwager", anbaw por ambaw sencoj de bofrat(in)o: edz(in)o de
frat(in)o kaj frat(in)o de edz(in)o
gxis, Ronaldo N