บทสรุป(แก่นธรรมเพื่อการดับทุกข์)
0 views
Skip to first unread message
Torsak Viravanichai
Feb 28, 2012, 4:31:11 AM2/28/12
to
บทสรุป(แก่นธรรมเพื่อการดับทุกข์)
ศาสนาพุทธ คือ ศาสนาแห่งสัจธรรม ชี้ให้เห็นว่าทุกอย่างล้วนไม่เที่ยง(อนิจจัง) ผู้มีปัญญาไม่ควรยึดติดกับสรรพสิ่งใดๆ เพราะเมื่อสิ่งเหล่านั้นมีอันต้องเปลี่ยนแปลงไป ไม่ได้ดังอยาก(ตัณหา) ไม่ได้ดังยึด(อุปาทาน) ก็จะเป็นทุกข์เพราะสิ่งนั้น
พระพุทธเจ้าทรงแสดงในอริยสัจ๔ ว่า ความยึดติดในกายและจิต (ว่าเป็นเรา เป็นของเรา) นั้นเป็นทุกข์ ส่วนเหตุแห่งทุกข์ คือ ความอยาก(ตัณหา) การจะดับทุกข์ได้นั้นต้องดับที่เหตุ เมื่อเหตุลดผลก็ลด เมื่อเหตุดับ ผลก็ดับ(นิโรธ) ต้องกำจัดความเป็นตัวตน
ชาวพุทธจำนวนมากปฏิบัติเพื่อหลุดพ้น เพื่อหยุดการเวียนว่ายตายเกิด แต่กลับอุปโลกตัวตนเข้าไประวังรักษาจิต เป็นไปเพื่อสนองตัณหา(ซึ่งเป็นเหตุแห่งทุกข์) อยากให้จิตว่าง จิตดี จิตสงบ มีการคอยกระทำจิตตลอด ไม่ตรงต่อการปล่อยการวาง เกิดเป็นกรรมซ้อนธาตุซ้อนขันธ์ ซึ่งต้องไปใช้ผลของกรรม ไม่ใช่นิพพานอย่างแน่นอน
ทางที่ถูกต้อง คือ ยุติที่เหตุ ไม่ต้องเจริญตัณหา ไม่ทำตามความอยาก ยุติการอุปโลกตัวตนเข้าไปตอกย้ำเจตนากรรมซ้อนธาตุซ้อนขันธ์ลงไปอีก เมื่อว่างจากการงาน ให้พักการใช้จิต ปล่อยสบายๆ อย่างผ่อนคลาย ไม่ต้องหลับตานั่งสมาธิ ไม่ต้องเจตนารู้อะไร ปล่อยให้มันรู้ของมันเอง ระหว่างนั้นอารมณ์สภาวะธรรมใดจะผ่านมาก็ไม่ต้องไปสนใจ เป็นเพียงวิบากทางจิตที่เวียนมาให้ผล ปล่อยให้มันผ่านไป แบบไร้เราเป็นผู้ไปรู้มัน ไร้เราเป็นผู้ไปเสวยมัน ไม่มีหน้าที่ไปวิพากษ์วิจารณ์ ไม่ต้องไปพอใจไม่พอใจ ปล่อยให้หมดใจ ไม่ต้องเก็บต้องกักไว้ เพราะนิพพานไม่ใช่อะไร ค่อยๆ ผ่อนค่อยๆ คลายความเป็นตัวตนไปเรื่อยๆ จึงจะตรงต่อนิพพานอยู่แล้วได้
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: ปลดแอก
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: เลิกหลง
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: นิพพานอยู่แล้ว
เจริญพร
พระต่อศักดิ์ วชิรญาโณ
วัดร่มโพธิธรรม ต.หนองหิน อ.หนองหิน จ.เลย 42190
www.rombodhidharma.com
ศาสนาพุทธ คือ ศาสนาแห่งสัจธรรม ชี้ให้เห็นว่าทุกอย่างล้วนไม่เที่ยง(อนิจจัง) ผู้มีปัญญาไม่ควรยึดติดกับสรรพสิ่งใดๆ เพราะเมื่อสิ่งเหล่านั้นมีอันต้องเปลี่ยนแปลงไป ไม่ได้ดังอยาก(ตัณหา) ไม่ได้ดังยึด(อุปาทาน) ก็จะเป็นทุกข์เพราะสิ่งนั้น
พระพุทธเจ้าทรงแสดงในอริยสัจ๔ ว่า ความยึดติดในกายและจิต (ว่าเป็นเรา เป็นของเรา) นั้นเป็นทุกข์ ส่วนเหตุแห่งทุกข์ คือ ความอยาก(ตัณหา) การจะดับทุกข์ได้นั้นต้องดับที่เหตุ เมื่อเหตุลดผลก็ลด เมื่อเหตุดับ ผลก็ดับ(นิโรธ) ต้องกำจัดความเป็นตัวตน
ชาวพุทธจำนวนมากปฏิบัติเพื่อหลุดพ้น เพื่อหยุดการเวียนว่ายตายเกิด แต่กลับอุปโลกตัวตนเข้าไประวังรักษาจิต เป็นไปเพื่อสนองตัณหา(ซึ่งเป็นเหตุแห่งทุกข์) อยากให้จิตว่าง จิตดี จิตสงบ มีการคอยกระทำจิตตลอด ไม่ตรงต่อการปล่อยการวาง เกิดเป็นกรรมซ้อนธาตุซ้อนขันธ์ ซึ่งต้องไปใช้ผลของกรรม ไม่ใช่นิพพานอย่างแน่นอน
ทางที่ถูกต้อง คือ ยุติที่เหตุ ไม่ต้องเจริญตัณหา ไม่ทำตามความอยาก ยุติการอุปโลกตัวตนเข้าไปตอกย้ำเจตนากรรมซ้อนธาตุซ้อนขันธ์ลงไปอีก เมื่อว่างจากการงาน ให้พักการใช้จิต ปล่อยสบายๆ อย่างผ่อนคลาย ไม่ต้องหลับตานั่งสมาธิ ไม่ต้องเจตนารู้อะไร ปล่อยให้มันรู้ของมันเอง ระหว่างนั้นอารมณ์สภาวะธรรมใดจะผ่านมาก็ไม่ต้องไปสนใจ เป็นเพียงวิบากทางจิตที่เวียนมาให้ผล ปล่อยให้มันผ่านไป แบบไร้เราเป็นผู้ไปรู้มัน ไร้เราเป็นผู้ไปเสวยมัน ไม่มีหน้าที่ไปวิพากษ์วิจารณ์ ไม่ต้องไปพอใจไม่พอใจ ปล่อยให้หมดใจ ไม่ต้องเก็บต้องกักไว้ เพราะนิพพานไม่ใช่อะไร ค่อยๆ ผ่อนค่อยๆ คลายความเป็นตัวตนไปเรื่อยๆ จึงจะตรงต่อนิพพานอยู่แล้วได้
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: ปลดแอก
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: เลิกหลง
ธรรมะของหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: นิพพานอยู่แล้ว
เจริญพร
พระต่อศักดิ์ วชิรญาโณ
วัดร่มโพธิธรรม ต.หนองหิน อ.หนองหิน จ.เลย 42190
www.rombodhidharma.com
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages