ÖYLE MASUMDUKİ GİDİŞİN

[hülya koç]

Merhabalar. Rahatsız edersem kusuruma bakmayın,ben gmail adresimden siz dostlarımla güzel bulduğum ve ilgimi çeken olayları, yazıları fikirler edinmek,yorumlarınızı almak isteği  ile paylaşmak istiyorum. Bu bir konuya yada birşeye dair değil. Güncel, siyasi,duygusal her türden olabilir. Sizlerde mümkünse katkıda bulunursanız sevinirim. Bilgi, kültür  açlığı çektiğimiz ve özümüzü unuttuğumuz şu günlerde bizi kendi öz benliğimize döndürecek her türlü birikime ihtiyacımız var şiddetle. İlk mailimde, gmail adresimle aynı adı taşıyan sevgili gazeteci, yazar Halim BAHADIR 'ın "öyle masumduki gidişin" adlı duygusal yazısını gönderiyorum.Ben çok beğenerek okudum umarım sizlerde beğenirsiniz.Şimdiden teşekkürler...

 

 

"Öyle masumdu ki gidişin

hep yarına kaldı unutmak"

 

Herkes gibi olmadı senin gidişin…

Bağırıp çağırmadın. Hesap sormadın. Bir dilin olduğunu unuttun hatta. Saçını süpürge ettiğindense hiçbir zaman söz etmedin.

Kendine acındırmadın.

Ben konuşmuş muydum seninle salonda ayaküstü, yoksa kökten saçmalamış mıydım acaba, bilmiyorum. Ama sen bakışlarınla konuştun benimle. Ve senin kayıpların yerine benimkileri ön plana çıkardı o dolu bakışlar.

Ve sonra çıktın kapıdan. Sokakta yürüyordun sarsak adımlarla. Ve ben ardından bakıyordum pencereden. Bir ara ağır ağır döndü başın geriye. Ve kaçamak bir bakış bırakıp ardında, karıştın sokağın karmaşasına.

Yıllar oldu gittiğin, ey bakışlarını unutan sevgili. Ve ben hala unutmaya çalışıyorum seni.

Ne çok kadın sevdim seni unutmak için. Ne çok kadın terk ettim, senin bakışlarını bulamadığımda.

Ne çok ah karaladım büyük günah defterime.

Ne delilikler yaptım, ne sert rüzgarlara bıraktım kendimi.

Duygularımı hırpaladım tek kişilik gecelerde.

Bedensiz aşkları bile düşledim sabahlara kadar, seni unutabilmek için.

Ne çok bakışın peşine düştüm sana benzeyen.

Ne çok içtim, ne kadar çok uzaklara kaçmaya çalıştım kendimden.

Ne çok ayrılık şiiri okudum, ne enteresan yollar buldum, o ardında bıraktığın bakışı unutabilmek için.

Kılıç yaraları aldı uykularım seni düşündükçe, gecenin olmadık bir yerinde.

Ne çok kavga ettim kendimle. Ne ağır küfürler savurdum duygularıma.

Ne kadar çok şato inşa ettim kendime, katıksız yalnızlıklardan.

Ne çok lanet ettim hayata.

Ne çok düşündüm masumiyetini.

Ve salaş bir kafedeyim şimdi sevgili.

Ve şöyle kuruyorum son cümleyi:

Öyle masumdu ki gidişin, hep yarınlara kaldı seni unutmak…