Nova momento de videbleco por Esperanto en la reto
Ahmad Mamdoohi
Karaj geamikoj,
Mi ŝatus atentigi vin pri lastatempa inteervjuo en ĉi tiu jutuba kanalo, kiu
laŭ mi meritas multe pli da atento ol ĝi ĝis nun ricevis:
Temas pri intervjuo kun Katie Thornton, premiita ĵurnalistino kaj gastiganto de The Divided Dial, Peabody-premiita serio ĉe WNYC. Ŝi ankaŭ estas sendependa ĵurnalisto kaj la aŭtorino de vasta ĉ. 7000-vorta artikolo en Harper’s Magazine pri Esperanto kaj la 110-a Universala Kongreso. Tial ne temas pri supraĵa mencio de Esperanto, sed pri serioza, profesia kaj respektinda ĵurnalisma atento al nia lingvo, ĝia historio kaj ĝia nuna komunumo.
Mi opinias, ke ĉi tiu enhavo meritas multe pli vastan atingon ol ĝi ĝis nun havas.
Mi kuraĝigas ĉiujn ne nur aŭskulti la intervjuon, sed ankaŭ ŝati ĝin, komenti ĝin kaj diskonigi ĝin al amikoj, kluboj, landaj asocioj, instruistoj, lernantoj kaj retaj grupoj. Ĉiu reago — ĉu ŝato, ĉu komento, ĉu plusendo — helpas pligrandigi la videblecon de Esperanto en gravaj amaskomunikilaj medioj.
Eble nun la afero ankoraŭ ne estas grandskala, sed multaj gravaj iniciatoj komenciĝis ĝuste tiel. Se ni kune subtenas kvalitan enhavon, ĝi povas kreski multe pli rapide ol ni imagas. Kiel diras konata ideo de Marshall McLuhan, malgranda grupo de homoj kun fortaj interligoj kaj komuna celo povas atingi grandajn rezultojn.
Mi ankaŭ invitas vin ne preterlasi la komentojn sub la intervjuo. Tie troviĝas multaj interesaj pensoj kaj spertoj.
Inter ili aparte kaptis mian atenton la komento de kara Anna (Löwenstein). Ĝi estas mallonga, sed tre enhavoriĉa kaj pensiga. Tia komento memorigas nin, ke kelkaj frazoj povas havi pli grandan profundon ol longaj tekstoj. Pro tio mi eĉ proponis ŝin kiel eventualan gaston por estonta intervjuo.
Anna Löwenstein estas unu el la plej gravaj nuntempaj Esperanto-verkistoj, aŭtorino de la premiita romano La Memoraĵoj de Julia Agripina, akademiano de la Akademio de Esperanto, redaktoro de UEA Facila, edukanto kaj aktivulo, kaj longa-tempa kontribuanto al la Esperanto-movado, inkluzive de pionira laboro kiel fondinto kaj redaktoro de Sekso kaj Egaleco. Ŝi reprezentas tre riĉan kaj multfacetan perspektivon pri nia lingvo kaj ĝia kulturo.
Fine, mi ŝatus aldoni unu gravan rimarkon: kvankam la intervjuo, la kanalo kaj ĝis nun la plej multaj komentoj estas en la angla lingvo, tio hodiaŭ ne plu estas grava obstaklo. Danke al modernaj tradukiloj kaj artefaritaj intelekttaj modeloj, ni povas facile kaj kvalite moviĝi inter lingvoj, legi, kompreni kaj aktive partopreni diskutojn trans lingvaj limoj. Paradokse, la teknologioj de nia epoko eble helpas nin realigi parton de tio, pri kio la pioniroj de Esperanto revis: pli malferma, pli egala kaj pli rekta komunikado inter homoj.
Tial mi kuraĝigas ĉiujn ne resti nur spektantoj, sed aktive partopreni, diskonigi kaj kontribui. Ĉiu malgranda ago povas esti parto de pli granda movado.
Elkoran dankon al Katie, al Brian, al Anna, kaj al ĉiuj, kiuj kontribuas per
sia laboro, siaj komentoj kaj sia atento al la disvastigo de Esperanto en la
moderna mondo.
Ĉian bonon,