روز اول دانشگاه یادم نمیره! اولین نفری که دیدم پیمان بود.
به من کلی فایل آموزش زبان داد، از همون روز اول روحیه share داشت.
خیلی خوشحالم که بعد از مدتها سختی بالاخره داری دفاع میکنی و از این دانشگاه میری.
تو میری، اما دل خیلیها مثل من برات تنگ میشه، شاید یه چند باری من برخورد خوبی نداشتم با تو.
هرچند در خلوت من و تو بوده ولی من جلوی جمع ازت به خاطر رفتارم عذرخواهی میکنم.
امیدوارم منو حلال کنی، و از همه بیشتر آرزو دارم نه تنها از این دانشگاه! بلکه از این کشور! هم بری!
هرچند دلم برات تنگ میشه، ولی آدم برای رفیقاش بهترین آرزوها رو میکنه
انشالله دفاع رساله دکتری در یکی از دانشگاههای معتبر دنیا باشه و به خاطر مسائل کاری همیشه توی یکی از بهترین کشورهای دنیا بمونی و بهترین زندگی رو داشته باشی.
این رو از صمیم قلبم میخوام.
من همیشه به داشتن دوست و رفیقی مثل تو افتخار خواهم کرد.