Fwd: محرم که مي شود...

[مهدی افشارپور‎]

---------- Forwarded message ----------
From: khorsheedeposhte...@gmail.com
Date: Apr 12, 9:09 am
Subject: محرم که مي شود...
To: گروه خورشید پشت ابر


محرم که مي شود، وقتي دسته عزاداري به راه مي اندازيم و براي امام حسين
(ع) گريه مي کنيم، در دلمان مي گوييم اگر در کربلا بودم تا پاي جان براي
امامم مي جنگيدم. يکي در فکر و خيالش خود را جاي حُر مي گذارد و مي
گويد: «چرا حُر؟ کاش من اولين شهيد کربلا مي شدم.» يکي ديگر پا فراتر
گذاشته و مي گويد من با تمام وجود به جاي حضرت عباس(ع) مي رفتم و براي
بچه هاي امام آب مي آوردم. اين که چيزي نيست به جاي يک جان، حاضرم صد
جان براي امام حسين فدا کنم

اين طور نيست. اين احساسات، يک شور و احساس زود گذر است که فقط در همين
دهه محرم مي ماند

چندي پيش کسي صادقانه مي گفت: «اگر ما هم، در واقعه کربلا بوديم اگر چه
شايد جزء سپاهيان عمر سعد قرار نمي گرفتيم اما از سپاهيان امام حسين(ع)
هم نبوديم» پرسيدم:«يعني چه؟! چطور؟» گفت: «مي گويند ظهر عاشورا در
فاصله چند فرسخي از کربلا، دقيقا زماني که بزرگترين واقعه تاريخ در حال
وقوع بود در روستايي مردم مشغول دوشيدن شير بزان و رسيدگي به امور جاري
زندگي شان بودند. با اين که از قضيه کربلا بي خبر نبودند. خب ما هم با
اين وضع تعلق و وابستگي هامان جزء همان مجموعه منفعل بوديم ديگه. مگه
نه؟» ديدم بيراه هم نمي گويد.

مگر نه اين است که امام حسين(ع) امام زمان عصر خودش بود؟

و مگر ما نيز امام زمان نداريم؟ اگر امام حسين(ع) را مظلوم مي ناميم،
خود حضرت مهدي(عج) فرموده که «من مظلوم ترين فرد عالمم.»

شما در خيالات خود حاضر هستيد با دشمن امام حسين(ع) بجنگيد ولي در
واقعيت حاضر نيستيد کوچکترين قدمي، حتي در حد خواندن يک دعاي کوچک در
هر روز براي امام زمانتان برداريد. شايد هفته ها يا ماهها يادي از امام
زمانتان نمي کنيد، چه رسد به کشته شدن در راهشان. نمي گويم براي امام
حسين(ع) عزاداري نکنيم و در راهشان آرزوي شهادت نداشته باشيم بلکه براي
1300 سال پيش خيال پردازي نکنيد و جامعه را براي ظهور حضرت مهدي(عج)،
امام حي و حاضرمان، آماده کنيم و آن وقت اگر مرد شهادتيم بيائيم به
ياريش بشتابيم.

حال قبول داري که به ياري امام حسين(ع) نمي شتافتي بلکه اگر خيلي لطف
مي کردي و خود را به اصطلاح مسلمان مي ناميدي به جنگ امامت نمي رفتي و
چه بسا وقتي زرق و برق پول، ثروت و پست و مقام را ببينيم جزء پيش
قراولان سپاه دشمن مي‌شديم.

آيا غير از اين است؟ مي گويند ابن زياد پيشنهاد فرماندهي سپاه يزيد را
در مسجد کوفه در حالي که عمر سعد براي نماز به مسجد رفته بود به او
داد. در مملکتمان چند نفر مانند عمر سعد به ظاهر مسلمان خالص که مي
توان پشت سرش هم نماز خواند وجود دارد؟

اَللّهُمَّ عجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَج