سبزه بر سیری به نرمی بوسه زد
سیر گفتش:وای بر جبران آن!
سکه زد خنده که : لب بر لب نده
ورنه بوی سیر می گیرد جهان
سرکه گفت:آری ،ولی دنیا به پاست
پا به پای بوی سیر و سیب و نان
سیب آمد گفت: ای یاران من!
لمس عطر عشق ماند در دهان
بوی سیر و بوی سنبل یا سپند
تازه می دارد جهان را هر زمان
عطر دل دادن ،زمان را می برد
از دل پیری به دنیای جوان
بوی گل ماند، نه گلبرگ گلی
عطر گل ماند،نه باغ و گلستان
سین و شین و چین سفره ،فرق نیست
چون که باشد هر کدامش جاودان
پس در این نوروز،با هم به شویم
تا بروید عشق در هر جسم و جان
سال برکت،سال رحمت،سال نو
بر همه باشد به شادی ، کامران
مریم جباری