Bu sabah, o eski bayramların kokusu
geliyor burnuma, tütüyor burnumda...
Yaşlanıyorum galiba...
O bakırdan 5 kuruşun, peşinde değilim...
Mendiller kolalanmasa da olur, saçlar
kolonyalanmasa da...
Lakin sevgiler ertelenirse olmaz...
Sevmenin değer vermek, kıymet bilmek, hatır
sormak, yardıma koşmak, kapı çalmak, dua almak olduğunu anladım.
En çok ondan özlüyorum geniş aile
sofralarını...
Ölen eski bayramlar değil aslında; eski
duyarlılıklar...
Onları yaşatabilsek, bayramlar da yaşar.
Bu sabah, elinden tutup oğlumu, listedeki
herkesi gezdirmek istiyorum.
Bir kısım için çok geç kaldım.
Geç kalmadıklarımla bari doyasıya
bayramlaşayım.
Siz de öyle yapın: sevdayı, vefayı başka
bayrama ertelemeyin .
