Həkim Mahnısı
Katerine Aldrige
- Tibdə digər ixtisaslarla mqayisə etdikdə, radiologiya həqiqətən, mənim xsusiyyətlərimə uyğundur. Məsələn, zm cərrah kimi təsəvvr edə bilmərəm. Hətta həyatda qarşıma seim qoysalar ki, ya cərrah olmalısan, ya da bu sahədən getməlisən, gedərdim. Mənim sahəmdə ağ xalatı soyunduqdan sonra işin bitir. İşdən sonra rahatlıqla hobbilərinlə məşğul ola bilirsən. Yaradıcılıqla əlaqəsinə gəldikdə isə, dşnrəm ki, radiologiyanı daha yaxşı qavramaq n incə və geniş baxış əhəmiyyətlidir. İncəsənət duyumu baxdığın yzlərlə şəkillərin arasında patologiyanı grə bilməkdə ox kmək olur.
- Bəli. İş zamanı, yemək fasiləsində ifa edirdim. Həm həkimlik, həm incəsənətlə məşğul olmaq biz azərbaycanlılara daha ox məxsusdur. nki uşaqlıqdan musiqi ilə byyrdk. Bizim dvrdə əksər evlərdə piano olurdu. Hər evdə mtləq musiqi məktəbinə gedən uşaqlar var idi. Almaniyada belə deyil. Bir insanın həm bəstəkar, həm də həkim olmasını almanlar anlamırlar. Deyirlər ki, bəstəkarlıq qabiliyyətin varsa, niyə illərlə əziyyət əkib, həkim olmaq n sa ağardırsan? Hətta mahnı işıq z grəndən sonra məndən soruşurdular ki, həkim kimi davam etmək fikrin varmı? Onlar bu sahədən gedəcəyimi dşnrdlər.
- Ailəm, dostlarım, məni tanıyan, tanımayan insanlardan msbət reaksiyalar aldım. Təsəvvr edin, işdə gecə nvbəsində olarkən, mahnını dinləyib mənə yazırdılar. Hamısı mənimlə eyni zvq, həyəcanı yaşadılar. Bu məni ox sevindirirdi.
Hacıbaba Həsənovun xalq ruhunda yazdığı "Taralan oğlan", "Xatirələr", "Eşqimin nvrağı", "Yağma yağış", "Unuda bilmirəm", "Təmiz eşqin" və s. mahnıları dillər əzbəridir.[3] Hətta məllifin sağlığında belə bu mahnıların bəzilərini mğənnilər təsnif kimi oxuyurdular. Əlbəttə, bu bir tərəfdən yaxşıydı, mahnısı sevilirdi, səslənirdi, digər tərəfdən haqsızlıq idi, məllif kimi adı əkilmirdi.
Musiqiyə, bəstəkarlığa məhəbbət Hacıbaba Həsənovu btn mr boyu tərk etməmişdi. O, psixologiya zrə elmlər namizədi olsa da, uzun illər Azərbaycan Dvlət Pedaqoji İnstitutunda musiqi və nəğmə zrə dərs demişdi.
Altmışıncı illərdə institutun rektorluğu onu ox sevdiyi musiqi və nəğmə fənninin tədrisindən ayırıb psixologiya kafedrasına baş məllim təyin edir. Hər bir işə məsuliyyətlə yanaşan Hacıbaba məllim n bu yeni təyinat ilk vaxtlar ox darıxdırıcı olur. nki o, musiqiyə kklənmiş beynini, qəlbini, məruzələrini indi də psixologiya zrə kkləməliydi.
Hacıbaba Həsənov fəal şəxsiyyət idi. O, pedaqoji fəaliyyətlə, bəstəkarlıq etməklə yanaşı, APİ-nin "Təhsil" məllimlər ansamblının da zv idi. Bu ansamblda kamana alırdı. "Təhsil" ansamblının repertuarında onun mahnıları xsusi yer tuturdu.
O, bir bəstəkar kimi şairlərdən Bəxtiyar Vahabzadə, Nəbi Xəzri, Novruz Gəncəli, Arif Cəfərov və başqaları ilə sənət dostluğu edirdi. Hacıbaba Həsənov duyub hiss etdiyi, onu təsirləndirən ovqatdan ilhamlanıb yazırdı. Buna grə də mahnıları sevilirdi. Onun nvanı bəlli mahnıları da vardır. 1946-cı ildə hələ AMİ-nin V kurs tələbəsi olarkən dostu Novruz Gəncəlinin szlərinə "Bənvşə" mahnısını yazmışdı.[3] Bu mahnı o zaman Lenin adına kombinatın adlı-sanlı toxucusuna həsr olunmuşdu.
Hacıbaba Həsənov lap gənclik illərindən Novruz Gəncəli ilə dostluq edirmiş. O, tez-tez Əhmədliyə, Hacıbaba Həsənovgilə gəlirmiş. Bir dəfə təsadfən Hacıbabagilə gələndə vaxtilə sevdiyi qızla qarşılaşır. Bu gzlənilməz grşdən duyğulanan Novruz Gəncəli Hacıbabagilə gələn kimi "Unuda bilmirəm" adlı bir şeir yazıb dostuna verir və əhvalatı ona danışır.[3]
Unudulmaz bəstəkarın szlərində byk həqiqət var. Poeziyaya aşiyan olan Hacıbaba Həsənov mahnıları n məzmunlu mətn seməyi bacarırdı. Elə buna grə də onun mahnılarında poeziya ilə melodiya vəhdətdədir. Onun mahnıları dinləyiciyə zərif duyğular, bəşəri hisslər aşılayır.
Hacıbaba Həsənov operetta janrında da qələmini sınamışdır. O, dramaturq Məhərrəm Əlizadənin "Şeyx Rəhmətullah" komediyasına musiqi bəstələmişdir. Vaxtilə Xalq artisti Məlik Dadaşovun "Qaravəlli" xalq teatrında səhnəyə qoyduğu bu musiqili komediyanın "şirin və lirik melodiyaları" (A. Ağazadə) tamaşaılar tərəfindən hərarətlə qarşılanmışdır.[3]
Hacıbaba Həsənov mrnn son bir ilini ox ağır keirib. Xəstəlikləri dzgn təyin etməkdə ox mahir olan bu həkim-bəstəkar yarızarafat, yarıgerək deyirmiş ki, zm həkiməm, amma 12 dərdim var.
"Hacıbaba Həsənov mənim məllimim olub. APİ-nin ibtidai təhsilin pedaqogikası və metodikası fakltəsində ibtidai sinifdə tədris edilən btn fənlər zrə dərslər keirilirdi. Hesab, təbiətşnaslıq, bədən tərbiyəsi, əmək dərsləri ilə yanaşı, musiqi və nəğmədən də məşğələlərimiz olurdu. Burada hrmətli bəstəkarlarımız Şəfiqə Axundova və Hacıbaba Həsənov musiqi və nəğmə dərslərini tədris edirdilər. Bu məşğələləri biz səbirsizliklə gzləyərdik. O vaxt Hacıbaba Həsənovun mahnıları sevimli mğənnilərimiz tərəfindən həvəslə oxunurdu. Hacıbaba Həsənov ox sadə, diqqətcil, mehriban bir insan idi. O, hər kəslə elə davranırdı ki, onu z yaxının və doğman hesab edirdin. O vaxt onun populyar mahnıları olan "Taralan oğlan", "Xatirələr", "Unuda bilmirəm", "Eşqimin nvrağı"nı sevə-sevə oxuyurduq. Az-ox səsim olduğundan o mənə deyərdi: "Natiq, sən mtləq oxumalısan, sənin gzəl səsin var". ox təəssflənirəm ki, hrmətli məllimimin szlərinə qulaq asmadım. O, dərsləri elə maraqlı keirdi ki, 90 dəqiqənin nə vaxt gəlib tdyn belə hiss etməzdik"[5].
"Axr.az"ın "Soraq" layihəsinin imkanlarından istifadə edib buşeirin məllifinin kimliyini aradım. Şair dostumuz Ehtiram İlhamkməyimə atdı. Sən demə, bu məllifin qələmə aldığı digər yazılarda hər kəsin dilinin əzbəri imiş. Təsadfən əzbərdən sylədiyimşeirin məllifinin adını əkdi:
yrəndim ki, "İgid əsgər mhkəm dayan" və onlarla hərbivətənpərvərlik mvzusunda yazılan mahnıların, hərbi marşlarınszlərinin məllifi Şahin Musaoğlu həm də gzəl həkimdir. Ehtirambəyin vasitəsi ilə həkim-şair Şahin Musaoğlu ilə əlaqəsaxladıq.
Vədələşdiyimiz zamanda grşdk. O bir qədər tez gəlmişdi və buonun dəqiqliyindən xəbər verirdi. Adətən şairlər xəyalpərəstolduqlarından vəd verdikləri yerə ya gecikər, ya da he gəlməzlər.Şahin Musaoğlunun bu dəqiqliyi isə grnr onun həkimliyindən vəhərbi mvzuda yazmasından irəli gəlirdi.
Şahin həkim işlərinin ox olmasına baxmayaraq mtaliə etməyəvaxt tapır. Shbətimiz ağdaş ədəbiyyatımızdan, ədəbiyyatımızın bugn, dnəni haqda davam etdi. Dvr mətbuatı da mntəzəm izləyir.Saytımız haqda xoş szlərini də əsirgəmədi:
- Cavan vaxtlarımda hiss eləmirdim. Adam yaşlanınca dərk edirki, səni həm də sənətinə grə tanıyırlar. He vaxt reklamımlaməşğul olmamışam. Bəlkə də pasiyentlərim bilsəydilər ki, həminmahnıların məllifi mənəm...
- Həkimlik mumiyyətlə, şərəfli peşədir,mqəddəs peşədir. Həkim xəstə ilə kontakta olub, ona doğru diaqnozqoyanda, elə bil dnyanı kəşf edir. Bunu ona grə etmirik ki, xəstəsənin malicənə, qoyduğun diaqnoza "sağ ol" deyəcək, yoxsa yox. Bizz peşəmizə davam edirik. Həkimlik elə sənətdir ki, illərintəcrbəsi ilə formalaşır. ox yerlərdə işə gtrmək n cavan kadraxtarırlar, bizdə isə pxtələşmiş kadrlara stnlk verilir.
- Yorğunluq olur. Bir də grrsən ki, xəstə gəlib, mayinəedirsən. İki nəfər yaxınlaşır, xəstənin halını soruşur. Danışırsan,bir də grrsən ki, daha iki nəfər gəldi. Eyni sual, eyni izahat.Gedirlər. Az keir ki, daha iki- nəfər otağa girir, məlum olurki, indi gələnlər xəstənin yiyələridir. Bayaqkılar onu gətirənsrc, iş yoldaşı, qonşusu və sairlərdir.
- Bir ustaddan soruşurlar ki, bu qədər uğurlar əldə edibsən,bunu sirri nədədir? Ustad iki kəlmə ilə cavab verir: "Doğruqərarlar". Soruşurlar ki, bəs doğru qərarları necə verirsən? Budəfə bir kəlmə ilə cavab verir: "Təcrbə!" Yenə də sual verirlər:"Bəs o təcrbəni necə əldə edirsən?" Ustad dərindən ah əkir:"Yanlış qərarlar!" Hə bizdə də olur.
- Radioda "apar" uşaq verilişi var idi. Beşinci sinifdəoxuyanda orda iki şeir oxumuşdum. O vaxtdan yazırdım. Dzdr, bizimana tərəfin hamısı həkimdir. Ata tərəfim isə yox. Amma szsz, ovaxt həkim olmaq barədə he fikirləşmirdim, şeirlər yazırdım.
- Şeirlər əlinizdən tutdu. Gnlərin bir gnndə qəraragəldiniz ki, şeirlərlə insanın ovqatını malicə etdiyiniz kimi,gedib həkim kimi səhhətinin də keşiyində durum, yoxsa dolanışıqn sediniz bu sənəti?
- 70-80-ci illərdə oxumuşam. Gənclik, yetkinlik dvrm o illərətəsadf edib. Bir az şəhər mhitində, sonra kənd mhitindəoxumuşam. Mən orta məktəbdə oxuyanda kəndimizdən TibbUniversitetində he kəs oxumurdu. Ailədə də həkilmlər vardı, fikirformalaşırdı da, istər-istəməz. Babamı, anamı, dayımı grrdm, ağxalatda, hamı hrmətlərini saxlayırdı. Dzdr, atam anamınişləməsinə icazə vermirdi, amma həkim olmamda btn bunların darolu olub. Əmim isə ticarət işisi idi, mənə deyirdi ki, hkmənOBXS olmalısan.
- Onların da obyekti insandır, həkimliyin də. O da xeyirxahlığaxidmət edir, bu da. Musiqi ruhun qidası olduğu kimi, həkimlik dəruhun malicəsidir. Həkim olmağım məni incəsənətə yaxınlaşdırıb.Bunların vəhdətində mən zm tapdım. Qədim şərq szdr: "Həkimin aləti var. Sz, dərmanı, bıağı". İlk nvbə də shbət szdəngedir.
59fb9ae87f