Het kabelgatverhaal

Racker (Rob Hond)

unread,

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 12, 2009, 8:27:35 AM1/12/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 16-18

hoofdstuk 4

'T Kabelgat vier maanden dicht. Dat betekende echter niet dat er niets
gebeurde. Vanaf nu was 't Kabelgat elke vakantie (zomer en kerst)
dicht vanwege verbouwingen. In de praktijk betekende dat, dat het soms
drukker was dan op een dag dat we open waren. De verbouwingen waren
een belevenis op zich, 'T Kabelgat breidde zich trouwens steeds verder
uit, als een soort olievlek. We begonnen met één ruimte, een half jaar
later kwam er een tweede bij. Enkele maanden later volgde de
theekamer; in de zomer van 1970 had de grootste uitbreiding plaats. De
soos bleef soos, maar werd opnieuw beschilderd. De keuken. tot dan
alleen voor het theezetten gebruikt, werd het domein van Dirk Piets.
De Theekamer Werd omgetoverd tot oosterse kamer met theebar; de ruimte
van de padvinders kon bij 't Kabelgat getrokken worden en werd
theater. Een overblijvende ruimte werd behangen met kleden en geweid
aan Jimï Hendrix. Fred Ham was de architekt van deze fameuze Hendrix?
tempel. Een donkere hoek onder de trap en een donkere kast er
tegenover, afgesloten door een hekje, waarachter 1 lampje en een
bandrecorder met Hendrix.?muziek vormden het heilige gedeelte van de
tempel. Toen Hendrix in september stierf werd in de tempel de hele dag
een kaars brandende gehouden.

In het komende jaar zou 't Kabelgat fantastisch draaien; bezoekers uit
héé1 Noord?Holland, zeer vaak stampvol in alle ruimten en een grote
onderlinge verbondenheid. Na het vertrek van Blokker raakte het
shitroken ingeburgerd. Zelf rookte ik m'n eerste stickie met luilak
1970. Vooral doordat 't Kabelgat officieel gesloten was, stond het
blowen niet ter discussie.
Een uitje in de eerste helft van 1970 naar het strand gebeurde met 40
mensen tegelijk; een voetbalwedstrijd tussen Kabelgat en Drieluyck
(een dameswedstrijd én een herenwedstrijd) was een drukbezochte
bezigheid, waar Adriaan Bosman als verzorgster de show stal. De krant
sprak van voetballende hippies. De brommer van Fred Ham (Mombassa,
waarnaar de popopera vernoemd was) gaf de geest en werd onder grote
publieke belangstelling ten grave gedragen aan het Kloosterven. Het
bezoek aan Paradiso en Fantasio II bleef doorgaan, waarbij de
collectief aangeschafte bus goede diensten bewees. Shit werd ook
collectief ingekocht in meditatiecentrum de Kosmos, het vroegere
Fantasio I.

Druk was het ook op het Holland Popfestival; de hippietijd was op z'n
hoogtepunt. Dirk Piets, Piet Buys, Pim Dekker, Cor Reijn. Joep
Meijlink, Marcel Bakker, Bennie Rozema, Jos Kruyver, Johan Thomas, Rob
Vreeken en ik gingen met de kabelgatbus drie weken op vakantie door
Nederland. Daaraan voorafgaande sliepen enkele mensen een paar weken
lang in 't Kabelgat; het werd voor velen een tweede of soms eerste
huis. Ook werden vele feesten bij mensen thuis afgewerkt. Dat bij
Marian Hond herinner ik me nog goed. De shit was op, dus ik op de
brommer van Hans Slaman (hij noemde het ding Appatap) naar Amsterdam;
sindsdien durf ik niet meer op een brommer te rijden. Niet alleen z'n
brommer was een raar ding, Hans kon er ook wat van. Zo kwam hij eens
in 't Kabelgat, blowde wat en zei: "Ik ga even Appatap halen." Hij
liep de deur uit, richting Zaan en verbaasde Kabelgatters zagen hem
z'n laarzen in het water gooien en er achteraan springen.

Allemaal naar buiten; Hans bleek opeens midden in de Zaan te zitten in
een rubberbootje, dat hij van enkele kinderen geleend had. Een paar
honderd meter verder stond z'n brommer langs de Zaan. Een hele groep
Kabelgatters volgde hem langs de oever en kwamen onderweg nog enkele
mensen tegen, die zich verbaasd bij ons aansloten. Toen Hans onder
gejoel weer uitgestapt was, ontstond nog een fikse ruzie met enkele
automonteurs. die op het rumoer afgekomen waren.

De vakantie door Nederland was een belevenis, Slapen in bij elkaar
geschoven strandstoelen, kraakpanden. stoffige ateliers, een
studentensoos, diverse Provadya?'s, in 't bos, op een vliegveld, in
een woonboot en in de regen onder plastic. De mooiste slaapplaatsen
vond ik dat huis in Utrecht, dat een vriendelijke bezoeker van een
plaatselijk jongerencentrum (in een werfkelder) ons gewezen had; toen
we de volgende dag weg gingen, kwamen we op de trap een aanvankelijk
verbaasde en vervolgens woedende bewoner tegen: hij wist van niets. En
die keer dat we in Sneek door de politie bij een kraakpand werden
opgewacht. 'Ja" klaagde de Hermandad, Er zijn zoveel Hippies in de
stad met de Sneekweek". Hoe konden ze die dan Herkennen? Nou, heel
simpel: die liepen te zweven over straat! Maar" aldus de vriendelijke
agent "Jullie zijn anders, hoor, dat kan ik zo zien!".

Teruggekeerd met talloze nieuwe indrukken werd de verbouwing van t
Kabelgat afgemaakt. De Felix Cat trad voor het laatst in de periode
van 't Kabelgat aan de Wilhelminastraat op. Drummer (inmiddels op een
echt drumstel) Bennie Rozema speelde een belangrijke rol in de Felix
Cat. Vanwege een aanstootgevende foto in de krant (Roelof Wit met
ontblote namaakborsten) mocht hij niet meer meedoen van z'n ouders.
Een optreden in de Speeldoos voor 1500 mensen uit 5 landen, in verband
met de Jumelage, mochten we echter niet laten schieten. Voor mij was
dit trouwens helemaal een fantastische dag, omdat ik ook afgekeurd
werd voor Militaire Dienst. In verband met die Jumelage kreeg 't
Kabelgat overigens zeer veel publiciteit, zelfs tot in Berlijn toe (na
nationale bekendheid vanwege matrassen nu internationale erkenning
door ....een pop).

De organisatoren van de Jumelage hadden op het balkon van het stadhuis
vijf poppen geplaatst in de klederdracht van de verschillende
deelnemende landen. Voor elke pop was het gemeentewapen van de
betreffende stad geplaatst terwijl vlaggen van de bijbehorende
landen waren opgehangen.Voor de grap hadden we, recht tegenover het
stadhuis op het balkon van onze inmiddels in felle kleuren
beschilderde gevel ook een pop geplaats . De pop was gemaakt van een
bezem, behangen met oude kleren van de Felix Cat. Vóór die pop hadden
we een rode vlag gehangen en een eigen gemaakt Kabelgat-wapen. Dat
heeft er tot het einde van het centrum gehangen, terwijl sindsdien ook
het balkon publiekelijk toegankelijk was.

De Zaanlander schreef hierover: "Was de stand tut dusverre één?één, de
ambtenaren van het gemeentehuis werden duidelijk geklopt toen de
Kabelgatters versterkte gitaren tevoorschijn haalden en een beat?
concert gaven op het dak van het centrum

©Paul Vreeken

(Opm Rob Hond: verzenden naar het prikbord ging een paar maal mis;
degenen van jullie die de mail op "aan" hebben staan, ontvangen deze
episode dus een keer of drie... Nja, beter drie keer dan helemaal
niet... toch?! :-) )

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 13, 2009, 3:10:50 PM1/13/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 19-21

Dat was dus een repetitie van de Felix Cat, op het dak gehouden
vanwege de enorme hitte die dag. Deze repetitie trok een vol
stadhuisplein; winkelend publiek deed grote moeite het verkeer te
stremmen. Een Duitse krant schreef hierover onder de kop "Pop?
Jünglinge waren schneller", dat de gemeente een Jumelagebureau wilde
inrichten, maar dat wij het net even eerder gehuurd hadden, waarna de
scène met de poppen volgde. De Duitsers waren in de war met een huis
aan de andere kant naast de winkel van Hollink, dat gekraakt was en
aanvankelijk ingericht zou worden als onderkomen voor een aantal
ambtenaren .....

Het optreden in de Speeldoos was een feest. Met gehuurde
geluidsapparatuur leek de Felix Cat voor het eerst op een echte
popgroep. Laat in de nacht werden de gehuurde spullen teruggebracht
naar Eshuijs; de terugkeer in 't Kabelgat was nog later. Maar het was
nog donker genoeg om met een pas aangeschafte projektor te proberen op
de wolken te projekteren. hetgeen lukte. Zo goed zelfs, dat de politie
er op af kwam. Dit was de eerste van vele keren dat er politie in 't
Kabelgat kwam anders dan voor de kuiven. En ook de eerste keer dat we
merkten dat de politie zeer tolerant tegenover 't Kabelgat stond; in
feite hebben we er nooit problemen mee gehad.

Tijdens deze periode werd voorlopig een oplossing gevonden voor het
kuivenprobleem. Fred Ham deed aan karate. Hij was daar zelfs vrij goed
in. In 't Kabelgat liep hij daarmee niet te koop, Hij beweerde zelfs
doodsbenauwd te zijn voor mijn broer Rob, ook wel de Freak genoemd.
Soms liep Fred door 't Kabelgat links en rechts te fluisteren "nou pak
ik hem, eindelijk durf ik het". Elke keer liep dat echter weer
katastrofaal voor hem af. De mooiste zet in dit spelletje vind ik nog
steeds het moment, dat Fred weer eens "nou pak ik hem" tegen me zei en
op Rob afsprong. Deze liet zich terstond kermend op de grond vallen,
een verbouwereerd. Fred achterlatend. Later zijn ze samen kentekens
van auto's gaan sparen ( AD?12?CG bijvoorbeeld; zelfs hebben ze ooit
GG?54?AH aan hun verzameling weten toe te voegen!)

Maar om op de kuiven terug te komen, sommigen daarvan deden ook aan
karate en kenden Fred. Met één ervan, Rob Duys, legde Fred nader
kontakt, dat er op uit liep dat Rob óók wel eens stuff wilde roken.
Eerst stiekum dealen in een telefooncel, later kocht hij z'n shit
gewoon in 't Kabelgat. Daarbij had bij privileges; zo mocht hij in de
keuken komen, feitelijk het domein van Dirk Piets, Met andere kuiven
zoals Max Vis, die zich duidelijk minder op hun gemak voelden, zaten
ze dan op de bank en bleven daar zo'n kwartier, totdat de shit gekocht
en de Joint (door Rob) gerookt was. Via deze kontakten bleven do
kuiven verder weg uit 't Kabelgat, daar zorgde Rob Duys voor.

Tegen het einde van de zomer kwam een andere kleurrijke figuur terug
in 't Kabelgat: John Yankiewickz. Hij was naar Israel geweest en had
daar naar zijn zeggen aan het front gevochten tegen de Palestijnen.
Met een kruk onder z'n oksel kwam hij steunend 't Kabelgat binnen: een
granaatscherf in z'n rechterarm. Hij gaf dan ook iedereen z'n
linkerhand als begroeting, als bij z'n granaatscherf tenminste niet
vergat. Vreemd was ook, dat hij z'n kruk soms links, dan weer rechts
droeg. Hij had in Israel allerlei gevechtstechnieken geleerd en kon
nu, zo zei hij, zelfs Fred Ham aan. Hoewel Fred zoals gezegd niet met
zijn karatekunst te koop liep. ging deze interessantdoenerij van John
hem toch wat Ver. Na twee dagen van helse pijnen was John zover
hersteld, dat hij in het theater een tweegevecht met Fred aanging; er
werd een ring gemaakt en John sprong en danste alsof hij nooit
oorlogsinvalide was geweest. Bij karate is het zo, dat je punten
scoort door trappen en slagen die door de verdediging heenkomen,
zonder dat er sprake hoeft te zijn van lijfelijk contact dat is
namelijk gevaarlijk. Fred scoorde punt op punt, terwijl John bleef
roepen; "Mis, mis", ongevoelig voor het argument van Fred dat dit ook
de bedoeling was. Totdat Fred één keer heel zachtjes doortrapte, in
John's kruis. John kwam nog tot drie keer met afnemend volume "Mis",
voordat hij langzaam door de knieën ging.

©Paul Vreeken

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 14, 2009, 2:51:54 PM1/14/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 22-24

hoofdstuk 5

Na deze veelbewogen zomer ging op 16 september het Kabelgat weer
officieel voor het publiek open, nu 4 avonden in de week en twee
middagen. Feitelijk veranderde er niet zoveel ten opzichte van de
periode dat we gesloten waren. Vooral tijdens de laatste maand van de
verbouwing zat 't Kabelgat al regelmatig vol. Zo zijn er veel mensen,
die als tijdstip waarop ze voor het eerst in 't Kabelgat kwamen de
kermis van 1970 noemen. Di. was in de eerste week van september!
Kabelgat trok publiek uit heel Noord?Holland, vooral Landsmeer en
Amsterdam waren daarbij sterk vertegenwoordigd. En dat terwijl de
Zaandammers zelf nog regelmatig hun heil zochten in Amsterdam. Na de
sluiting van Fantasio II betekende dat voornamelijk bezoeken aan de
Melkweg en de Kosmos. voornaamste doel was dan: Hashïsh halen, eerst
collectief ingekocht, later overgelaten aan één persoon die min of
meer als huisdealer fungeerde. Mede door het gevoel onder vrienden te
zijn werd de prijs laag en de kwaliteit gegarandeerd en hoog gehouden.
In 't Kabelgat mocht echter niet er gerookt worden. De doopsgezinde
gemeente zag de ontwikkeling van 't Kabelgat met steeds leder wordende
ogen aan.

Ernst Hagen, die in de doopsgezinde begeleidingscommissie zat, was
zich zijn verantwoordelijkheid naar die kant toe het meest bewust en
kwam dan ook met het voorstel m gezamelijk af te spreken, niet meer
binnen te roken. Ondanks veel verzet werd toch op een
bezoekersbijeenkomst besloten hiermee akkoord te gaan. Hierdoor
ontstond de rare situatie dat er binnen wel gedeald maar niet geblowd
mocht werden. Ik vind nog altijd dat dit een fout van de eerste orde
geweest is. Om de haverklap liepen groepjes Kabelgatters naar buiten
om in een portiek, op een bankje op het plein of in een steeg een
joint op te steken. Dat moest wel opvallen; binnen de kortste keren
had 't Kabelgat een slechte naam opgebouwd bij de Zaanse burgerij. Wel
gaf dit illegale gedoe 't Kabelgat een extra romantisch tintje, die de
onderlinge band vergrootte. Het was net één grote familie, met een
zeer huiselijk karakter. Binnen de kortste keren werd natuurlijk op
allerlei manieren de hand gelicht met het niet binnen roken. om te
beginnen op de avonden dat we niet open waren. De sooscommissie blowde
voor het grootste deel lustig mee, hetgeen binnen die commissie flinke
ruzies gaf. Het gevolg was al na enkele maanden, dat het roken binnen
toegestaan werd. Maar toen trok ook de doopsgezinde gemeente de handen
van ons af. Op 26 november werd gesteld, dat er een beroepskracht
moest komen. De Kabelgatters wilden dit niet. De doopsgezinde gemeente
had inmiddels met terugwerkende kracht subsidie aangevraagd en kon dat
krijgen, als een jeugdleider zou worden aangesteld en als ‘t Kabelgat
een zelfstandige stichting zou worden.

Per 1 januari 1971 werd 't Kabelgat een onafhankelijke stichting. De
situatie, dat de bezoekers zelf de gang van zaken bepaalden bleef
echter gehandhaafd; inmiddels nam de concurrentie tee. Derk Peeters,
fotograaf bij de Typhoonr had een bar in Koog a.d. Zaan. Hij ondervond
zo'n sterke concurrentie van 't Kabelgat, dat hij besloot hier iets
tegen te ondernemen. Hij huurde L'ecole, een voormalige soul?tent en
tegenwoordig (opm. RH: 1983!) jongerencentrum 't Drieluyck en liet er
groepen speler?. Focus, Bintangs e.d. In de krant schreef hij, dat
L'ecole toch zoveel beter was dan 't Kabelgat. Een bezoeker (Gerrit
Onrust) van 't Kabelgat reageerde hierop met een verontwaardigde
ingezonden brief, waarin L'ecole werd afgekraakt op gezelligheid en
commercie en waarin een flinke portie reclame voor 't Kabelgat werd
gemaakt. Derk Peeters heeft het ook niet lang vol gehouden.

De andere concurrent was nauwelijks een concurrent te noemen, maar
eerder een welkome aanvulling: Provadya? kreeg in november 1970 een
eigen gebouw aan het Rustenburg. Aanvankelijk startte het wat
moeilijk, maar na verloop van tijd was het vaak gezellig been en weer
lopen van Kabelgat naar Provadya? en andersom.

Het nieuw verbouwde theater zowel als de Hendrix-tempel waren een
groot succes. In het theater vonden nu ook echte popconcerten plaats.
Verder bleven Hans Dekker, Fred Ham, K. Akkema en anderen spelen. Voor
de Bards echter was wat meer ruimte, terwijl Cirrus Minor, een
amsterdamse groep met als drummer Kabelgatter Ab de Jong, elke
zaterdagmiddag oefende in 't Kabelgat. Als tegenprestatie speelden ze
regelmatig "savonds. Dit werd begeleid door een nu meer professionele
lichtshow van Bartus Slaman, de Corsz Ereijnesz lichtshow ( van Cor
Reijn; de -s. en e vanwege de ietwat oosterse klank en de neiging van
Cor m achter alle namen een S te zetten). Cor was ook de producent van
de inmiddels ingevoerde blauwe lidmaatschapskaarten. Samen met Bertus
begon hij z'n lichtshow op een enorm bakbeest van een projector, het
geval waar we al eens mee op de wolken hadden geprojecteerd. Deze
projector was eigendom van Dirk Piets en stond steevast in het
theater; logisch, want hij was niet te tillen zo groot.

Onder meer door de omvang van dit ding kregen we behoefte aan net
bouwen van een aparte projectiebak in het theater waardoor later ook
de werkelijk professionele "Wonderland Lightshow" van Frans Room en
Peter van Wijngaarden in 't Kabelgat kon draaien. Het bouwen van een
projectiebak kon mooi, want in december 1970 werd er weer verbouwd.
Een muur werd weggehaald, waardoor een gangetje bij het theater
getrokken werd. De muur was echter een steunmuur. zodat al gauw het
dak doorzakt.. Dit werd opgelost door een steunbalk, die het goed
hield zolang het Kabelgat bestond. De druk werd achter voornamelijk
verplaatst naar één punt. een paal met daaromheen een zitbank. Nadat
't Kabelgat een jaar later gesloten werd, bleek met name de vloer van
het theater op dit punt bijzonder zwak; je kon er nauwelijks meer
lopen. De bibliotheek en de donkere kamer werden verbouwd tot de Witte
Kamer: geheel wit geschilderd met allerlei vaste zitbanken in een hoek
en in een T?vorm middenin de ruimte. De ruimte, waarvroeger
schuifdeuren hadden gezeten, werd omgebouwd tot twee vogelkooien Eerst
zaten er parkieten in en nadat een onverlaat die weg had laten vliegen
kwartels.

Vooral in de periode dat er in 't Kabelgat overnacht werd, merkten we
dat die kwartels een enorm lawaai maakten, waardoor we vaak aan
inbrekers dachten. Ook de keuken werd verbouwd. Er werd een muur
doorbroken naar een tweede keuken, die een deur had naar de Hendrix?
tempel toe. Dat bood de gelegenheid om een nieuw verkooppunt te
scheppen, de pannekoekbar. Deze bar was open op momenten dat iemand,
meestal Dirk Piets, zin had om pannekoeken te bakken. Verder werd de
soos verbouwd. Het zeil werd verwijderd. Daaronder bleek een niet te
beschilderen lijmlaag te zitten. Ik heb me praktisch in m'n eentje
bezig gehouden met het verwijderen van die laag. Dat betekende een
paar dagen achter elkaar afbijt op de vloer smeren en afkrabben met en
verfkrabber. Soms kreeg ik hulp van de één of andere goede geest. die
het echter na 10 centimeter weer voor gezien hield; de lijmlaag moest
en zou er echter vanaf. Daarna werd in de soos een zitpodium gebouwd.
De muren werden opnieuw beschilderd met onder meer de onder
Kabelgatters beroemde draak, naar voorbeeld van Anton Pieck
geschilderd door Pim Dekker. Ook een in wijnrood gezette schildering
van drie oosterse danseressen was een pronkstuk. Deze verbouwing liep
uit de hand zoals zoveel eerdere en latere. Werken was vaak
onmogelijk, zo druk was het. Als opening was de nieuwjaarsnacht
gepland. Dat we het haalden is een wonder, het heeft in ieder geval
wel Cor Reijn en mij een oudejaarsavond gekost. Tegen twaalven had ik
nog even tijd om naar huis te lopen, mijn ouders gelukkig nieuwjaar te
wensen en weer terug te gaan; het Kabelgat moest open. 'sNachts was 't
Kabelgat stampvol en vreselijk gezellig. Cirrus Minor trad om 1 uur
op en hele volksstammen bleven overnachten, hetgeen vanaf dat moment
een geregelde gewoonte werd tijdens het weekend.

©Paul Vreeken

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 15, 2009, 2:08:04 AM1/15/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 25

hoofdstuk 6

Overnachten in 't Kabelgat zou later leiden tot de sluiting van het
gebouw aan de Wilhelminalaan.
De eerste tekenen van de sluiting konden al waargenomen worden. De
gemeenteraad vergaderde tegenover 't Kabelgat (in het stadhuis dus) en
de vraag werd gesteld waarom 't Kabelgat, niet getrakteerd kon worden
op een nieuw gebouw, speciaal voor ons nieuw te bouwen.
M'n vader moest voor de krant naar die raadsvergadering ton, en belde
mij onmiddellijk op. Het gevolg was, dat wethouder van Dam, die al
eerder een kijkje in 't Kabelgat was komen nemen, bij de beantwoording
van die opmerking enkele uren later een brief van 't Kabelgat kon
voorlezen, waarin stond dat we geen enkele behoefte hadden een ander
gebouw!

Nog meer tekenen wezen op eer, toekomstig verdwijnen van 't Kabelgat,
hoewel we dat toen niet zo in de gaten hadden. Het complex zou
gesloopt moeten worden. Daar zouden echter nog heel wat jaartjes
overheen gaan, maar op voorhand ging ijzerhandel Elswijk verplaatst
worden naar de Zuiddijk. Hoedenwinkel Hollink was al eerder verdwenen.
In de loop van het jaar, zou de begane grond van die laatste winkel
gebruikt gaan worden als bejaardersoos (het Gerrit Beverhuis), terwijl
't Kabelgat de gelegenheid kreeg uit te breiden via het ingebruiknemen
van de bovenste verdieping. De gemeente ging daarmee akkoord; in het
halletje naast de theekamer zou een dubbele buitenmuur doorbroken gaan
worden. Gemeentewerken kwam na verloop van tijd eens kijken en
constateerde vlak voor een weekend, dat die doorbraak wal moeilijk zou
zijn en dat het wel eens lang zou kunnen gaan duren. Toen ze 's
maandags terug kwamen. was de doorbraak echter al een feit,
voornamelijk dankzij Dirk Piets, Jos Kruyver en Jaap Brantjes. In de
loop van 1971 werd deze verdieping opgebouwd tot een privékamer (waar
de geluidsinstallatie kwam te staan; alleen de kerngroep had toegang
tot deze kamer), een paarse kamer (weer met tekeningen van Anton
Pieck. een barretje voor de verkoop van vruchtesappen en fruit) en een
bibliotheek. Deze laatste ruimte, in te richten door Ruud Smit, Jaap
en Koen van Velzen, Eugène Muussers, Jos van Sen is feitelijk nooit
afgekomen en ingericht als bibliotheek Bij dit “nieuwe gedeelte” was
ook een balkon. met uitzicht op het stadhuisplein en de brug. Na
verloop van tijd kregen we klachten van Elswijk: er werd bij hem
ingebroken. Volgens hen gebeurde dat via 't Kabelgat, Het nieuwe
gedeelte lag wat hoger dan de bovenste verdieping van het oude
gedeelte; dit kon overbrugd worden via een trappetje. waarvoor zich
een vlondertje bevond. Dat vlondertje stond echter in open verbinding
met de ruimte van Elswijk. Eigenmachtig zaagde Elswijk vervolgens een
stuk trap weg waardoor zijn winkel niet meer via 't Kabelgat te
bereiken viel, maar waardoor ook de overloop van het oude naar nieuwe
gedeelte in de lucht kwam te zweven; eerst was er met enig risico nog
over te lopen, maar na korte tijd stortte het vlondertje in. Enige
tijd lang konden we het nieuwe gedeelte alleen via een flinke sprong
vanaf de theekamerhal naar de loshangende trap bereiken.

©Paul Vreeken

Message has been deleted

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 17, 2009, 2:30:41 PM1/17/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 26-27
[RH: aangepast 17-1-2009: Miscellany speelde in die tijd niet, zoals
eerder gemeld in het Kabelgat... (maar zal wel spelen op de reunie!)
met dank aan Piet Bakker]

Ondertussen zat 't Kabelgat ook in het eerste half jaar van 1971 stamp
en stampvol. Regelmatig speelden groepen, zoals een
gelegenheidsformatie met Bennie Rozema, Klaas de Vries en Paul
Hulshoff, Oneofallofus, Fruit of theLoom (Amsterdamse band.) en Cirrus
Minor. Ook met de vechtpartijen was het nog niet helemaal over. Op 24
maart kwamen enkele twintigers uit Bar Z-9 naar de overkant en
schopten daar herrie. Spirit Vegt werd in elkaar geslagen. Dirk Piets
liep een blauw oog op via de vuisten van wat later een neef van hem
bleek en dok Diane van Doorn kreeg klappen toen zij durven jullie wel"
riep. Spirit (import uit amsterdam) schreef een woedende brief naar de
krant; de neef van Dirk Piets (Ben Eekhoorn) noemde zich bij de
rechtzaak "jeugdleider".

'T Kabelgat voetbalde ook, tegen de Zaanlander in sporthal De Vang.
Jaap en Koen van Velzen, Eugène Muussers, Jos van Son Frans van Vliet,
Rob Vreeken en ik kwamen binnen de kortste keren met 5-1 voor;
vervolgens zette Pa Vreeken 't Kabelgat op een 10-5 achterstand.
Gebrek aan conditie, te wijten aan het vele hashgebruik, zullen we
maar zeggen. De Shit liep af en toe uit de klauw. In februari 1971 was
er hele goeie gele Libanon. Zo goed zelfs, dat een jongedame
hartkloppingen kreeg en out ging. Hier wisten we in die tijd nog niet
zo goed raad mee, maar altijd nog beter dan de dokter, wiens hulp
ingeroepen

werd (de enige keer in het bestaan van 't Kabelgat dat we dat nodig
vonden). De dokter wist zich geen raad en vroeg am ons wat hij in zo'n
geval moest doen. Op ons aanraden schreef hij librium voor. Deze
libanon kwam net in een periode dat ik (waarom ook eigenlijk?) gestopt
was met roken; dat hield Ik met zulke goeie stuff in town dus niet
langer dan twee weken vol.

Een bedenkelijke ontwikkeling was het LSD-gebruik. In deze periode
begon dit langzamerhand in zwang te komen. Het gebruik bleef
uiteindelijk echter voornamelijk beperkt tot een kleine groep mensen.
Hoewel... ik ben een keer met een groep van zo'n 15 trippende mensen
richting Provadya? en terug gelopen! Trippen in 't Kabelgat zelf was
op een normale avond ook niet zo'n succes; meestal ging men daarvoor
naar Provadya? om 'snachts Kabelgatwaarts te gaan.

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 17, 2009, 2:37:38 PM1/17/09

to Kabelgatreunie 2009

Oh ja... bij Blz 27-28 hoort nog 'n © Paul Vreeken...
Tismaar dat jullie niet denken dat ik het zelf allemaal (nog) zo goed
weet... ;-)

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 18, 2009, 6:14:38 AM1/18/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 28

hoofdstuk 7

Misschien is het wel leuk om op dit punt een weekje Kabelgat door te
nemen, zoals ik dat beleefde.

maandag

vandaag ben ik na m'n werk op het belastingkantoor en het eten thuis
naar 't Kabelgat gegaan, om de troep van het weekend op te ruimen.
Bertus en Hans Slaman waren er ook al vroeg. Vanavond rook ik geen
shit, in verband met Yoga morgen. De kas klopte weer eens niet, maar
daar raak ik al aan gewend. Om een uur of negen kwam Dirk Piets;
vervolgens zijn we met Henriëtte Rijkhoff en Frits Rühland naar de
Kosmos gegaan. Dirk van Braam moest zo nodig ook mee, maar na een
haaltje van een Chillum van Paké heeft hij de hele verdere avond
halverwege de trap gelegen, met een half gepelde banaan in z'n hand.
De dope, die mee terug namen sloeg in: marokkaanse, zo goed dat we
hem uit oogpunt van handel omgedoopt hebben in Senegalees.

Dinsdag

Vanavond naar Yoga geweest, met een man of twintig. We hebben een
vaste Yoga-avond bij sportschool Kuin. 24 Uur van tevoren niet roken,
op aanraden van Klaas Kuin; het lukt al steeds minder vaak. Na afloop
natuurlijk snel naar ’t Kabelgat om de schade in te halen.

Woensdag

Tussen de middag zijn Henriëtte, die ook bij de belasting werkt, en ik
naar het Zaanlands Lyceum geweest. Pim en Bennie vonden m'n broodjes
vis stinken, maar aten graag mee van m'n pak speculaas. Guy Lo?a?fat
heeft de jasbeschermer van m'n fiets in de fik gestoken. Henriëtte
rijdt altijd met me mee naar het station. Soms ben ik heel gemeen,
zoals vandaag toen ze achterop wilde springen en ik plotseling
wegreed. Ze kwam redelijk hard neer. Na het werk eerst even naar 't
Kabelgat. Erik Faber kwam ook nog even, een klaboem roken. Na het eten
weer snel terug, ik heb vanavond bardienst. Redelijk druk vanavond, de
soos is in ieder geval vol. Cor en Bertus en nog wat anderen zaten in
de keuken, toen de gasaansluiring van het gasstel vlam vatte. Iedereen
in paniek, behalve Bertus; die stond gewoon op en draaide de gaskraan
dicht. Bertus z'n waterpijpjes vind ik trouwens nog steeds niet te
roken. Ik heb een hele tijd gezellig met Ron Kiburg, Marjan Hond en
Leenoor Hollander zitten praten. De bardienst was leuk; we hebben
Nutsen opgevuld met pinda's.

Donderdag

Vervelend, vanavond was onze maandelijkse
stichtingsbestuursvergadering. Dirk Piets en ik waren er op tijd,
Ernst Hagen en Hans Dekker kwamen iets later. De doopsgezinde gemeente
heeft een brief gestuurd; ze willen dat we een jeugdleider aanstellen,
zodat ze met terugwerkende kracht subsidie over 1969 en 1970 krijgen.
We zien daar niet zoveel in, ze bekijken het maar. Jonker, de
penningmeester van de doopsgezinden wil in 't Kabelgat de situatie
komen uitleggen. Het bestuur vindt dat dat maar moet. Ondanks dat het
laat werd, eerst nog even langs 't Kabelgat.

© Paul Vreeken

Racker (Rob Hond)

unread,

Jan 20, 2009, 2:51:55 PM1/20/09

to Kabelgatreunie 2009

Blz 29

Vrijdag

Weekend! Het was weer erg druk; de show in 't theater viel goed in de
smaak. Zoals we in de Kosmos gezien hadden, hebben we draden door het
theater gespannen. Zeer gedempt gekleurd licht zorgde ervoor, dat die
draden niet te zien waren, behalve als je er heel dicht bij stond.
Iemand die het theater door liep, moest zich in allerlei bochten
wringen; een zeer mystiek gezicht. De Kabelchicks waren weer ruim
vertegenwoordigd: Annemiek Karstens, Ans Vegt, Adrie Glim, Marja
Buysman; Willie Velthuis en Maya Kauwen controleerden
lidaatschapskaarten in de hal, terwijl Ella Kalf zich bij Dirk Piets
in de keuken had verschanst. Vanavond ook weer eens last van kuifjes
gehad, jochies van 15 16 jaar, een soort kleine broertjes van de echte
gevaarlijke kuiven. Ze kwamen duidelijk om rotzooi te trappen, maar
kozen het verkeerde slachtoffer uit. Eerst liepen ze zoekend rond,
waardoor toch een zenuwachtige sfeer ontstond. Een van die jochies was
een hele lange knaap met een kop vol krulen; Dirk de Graaff schijnt
hij te heten. Ze hadden pech. Degene die ze wilden pakken was Wouter
Kaper, die echter wel wat van zelfverdediging weet. Binnen enkele
seconden vluchtten de kuifjes weer naar buiten. Ook Brinkhuis kwam
weer eens langs. Dat is een agent van de zedenpolitie, altijd op zoek
naar weggelopen meisjes. Hoewel er heel af en toe wel eens een kennis
bij zit, wordt bij nooit veel wijzer in 't Kabelgat. Het is best een
schappelijke vent. Vanavond kwam hij binnen terwijl er net shit
gesneden werd op de bar in de soos en een grote chillum aangestoken
werd van de kruimels. Hij stond er een meter vanaf, maar hij gaf geen
draad. Later op de avond nog even naar Provadya? gelopen; na een half
uur maar weer naar de Wilhelminastraat teruggegaan. Veel volk uit
Amsterdam en Landsmeer; de meeste bleven slapen. Het begint 'snachts
wel een beetje druk te worden.

Zaterdag

In de loop van de dag was het weer een in- en uitloop van vele mensen.
Iedereen die de stad ingaat lijkt wel even langs te komen. Samen met
Frans van der Maas en Judith Friso onze wekelijkse gang naar de Hema
gemaakt, de 30 appeltaarten ophalen die ze elke week speciaal voor ons
klaar maken. 'sAvonds puilde het werkelijk uit; zelfs de witte kamer
begint nu in zwang te raken. Leen Schoen, Dirk van Braam en Hans
Dekker speelden gitaar; ook John van Prooijen werd in de Hendrix-
tempel aangetroffen terwijl hij op z'n geheel eigen wijze gitaar
speelde. Het voordeel van 't Kabelgat is toch wel dat er zo veel
verschillende ruimtes zijn, soms kom je mensen tegen die verdwaald
zijn en de uitgang niet meer kunnen vinden. Maar als je bijvoorbeeld
in de soos uitgekeken bent, dan ga je gewoon naar de theekamer of naar
de Witte Kamer, waar weer een heel andere sfeer heerst . Net of je in
een andere tent bent. Om een uur of 12 met Dirk van Braam en nog wat
mensen met Frits meegeweest naar het huis van z'n ouders; die zijn met
vakantie. We hebben een rookwedstrijd gehouden. Dat wil dan zeggen,
dat er konstant een joint of pijp brandende moet zijn; de winnaar is
degene die het langst door kan gaan. Dirk liet het dus al na een half
uur afweten. om 3 uur waren alleen Frits en ik nog over toen Eric
Faber en Erik Kaper binnen kwamen: of ze nog mee konden doen. Om half
vijf zaten Frits en ik weer at z'n teweën te roken.

© Paul Vreeken

Message has been deleted

Namens de redaksie: Racker (Rob Hond)

Jan 28, 2009, 3:02:32 PM1/28/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 33

Af en toe bezochten we in groepjes andere steden, uiteraard gingen we
vaak naar de Komos.,shit halen. Een andere keer moest Leen of Memmo,
zoals hij zich wel liet nomen, In 't Labyrinth in Beverwijk spelen.
Wij met een flinke groep mee, waar Memmo nogal van baalde: wij kenden
zijn repertoire en zaten dus lustig te kletsen en in zijn ogen de
atmosfeer te verpesten. Hans Slaman stal overigens de show (zoals zo
vaak), doordat hij bijna zijn gelijke vond. Hans trok vaak van de ene
naar de andere blow, gevraagd of ongevraagd. Soms irriteerde dat. In
het Labyrinth echter niet, omdat daar nog zo'n figuur rondliep. We
hebben toen een Chillum met shag gestopt en hem aan Hans en z'n
schaduw gegeven onder de woorden: "alsjeblieft, rook maar lekker samen
op." Tot grote hilariteit hebben ze verder de hele avond samen
opgetrokken. Hans won overigens op punten, doordat hij op een gegeven
moment zó onbehouwen tegen een muur ging zitten, dat hij een
schilderij op z'n hoofd kreeg.

Veel Kabelgatters bevonden zich ook in de oude RAI om naar popgroepen
voor Vietnam te kijken: Supersister, Groep 1850, Q65, maar ook BZN.
Met voetbal wonnen de Kabelgatdames van Provadya?, de jongens dolven
het onderspit. Het weekend van 25 t/m 27 juni was een stil weekend in
't Kabelgat. vrijdag Pearls Before Swine in de Melkweg, Zaterdag
America. Humble Pie en Pink Floyd in het Amsterdamse Bos en zondags
door naar een popfestival in Schoorl.

In deze tijd was het verzamelen van Levi-merkjes een ware rage. Ik had
zelf bedacht, dat ik voor 1000 merkjes wel een nieuwe broek zou kunnen
krijgen en het idee sloeg aan. Vooral Frans van der Maas was zeer
fanatiek. In 't Kabelgat was geen merkje veilig. Zelfs vreemden werden
onmiddellijk van hun merkje beroofd. Op zaterdag trok een clubje
Kabelgatters richting "Vet" om de nieuwe voorraad broeken en jassen
van hun merkjes te ontdoen. Na korte tijd had alleen Henk Ouwejan z'n
merkje nog, die werd namelijk kwaad als we er aan kwamen. De beheerder
van Vet keek raar op z'n neus; hij had nooit van de actie gehoord en
wilde ook geen nieuwe broek geven, ondanks de enorme zak met Levi-
merkjes. Met het telefoonnummer van Levi's Nederland (020?114890)
hebben we helaas nooit wat gedaan….

© Paul Vreeken

Message has been deleted

Ruud Repko

unread,

Feb 2, 2009, 6:41:17 AM2/2/09

to Namens de redaksie: Racker (Rob Hond), Praethuis Kabelgatreunie 2009

Ja, 24 uur voor Vietnam in de oude Rai, ik zal het nooit vergeten.
Samen met Gerrie D. ernaar toe, slaapzakje mee en een zak Indonesische weed.
Supersister, Group 1850, BZN? Volledig langs me heen gegaan.
In mijn herinnering zijn het nog steeds allerlei brakke bandjes uit de hele
regio die een brij van geluid produceerden, waarin elke oorspronkelijkheid
ver te zoeken was. Ik heb nog een vage herinnering aan Brainbox, 's middags
vlak na binnenkomst, maar zelfs dat weet ik niet meer zeker.
Op een gegeven moment verveelden we ons te pletter en de weed was ook op.
Dus hup, tegen twaalven de slaapzak in en, lawaai of niet, gewoon luiken
dicht en meuren.
Enige uren later noopte een langzaam aanzwellend rumoer in de zaal mij ertoe
om vanuit mijn half waken, half slapen, toch maar weer mijn luiken open te
trekken.
Ik keek naast me,.Gerrie zat rechtop in zijn slaapzak naar het podium te
kijken.
Tister, mompelde ik niet begrijpend.
Q 65 geloof ik, antwoorde hij aarzelend.
Hij had het nog niet gezegd of een stel beesten op het podium ramden You
really got me van de Kinks uit hun instrumenten.
Binnen een paar seconden veranderde mijn directe omgeving volledig.
Het ene moment had ik uitzicht op allerlei in hun slaapzak gerolde
uitgebluste types. Het volgende moment stond iedereen als één man overeind.
Een gezamelijke oerkreet rolde door de zaal. Weg gezapigheid.
De vonken knetterden van het podium en de hele zaal ging mee. Wat een
energie, geweldig!
Ze gingen tot het gaatje, van het begin tot het eind.
Toen we 's morgens vertrokken hadden ze in hun ééntje 24 uur goed gemaakt.
Het is en blijft het meest memorabele optreden van een band ooit door mij
gezien. En ik heb er wat gezien.
Een later optreden in het Drieluik kon er niet aan tippen. Hun live LP
Afganistan was slechts een flauwe schaduw. Dit was absoluut éénmalig en ik
was erbij. Uniek.
Fidel.

Internal Virus Database is out of date.
Checked by AVG - http://www.avg.com
Version: 8.0.138 / Virus Database: 270.4.5/1533 - Release Date: 3-7-2008
19:19

Internal Virus Database is out of date.
Checked by AVG - http://www.avg.com
Version: 8.0.138 / Virus Database: 270.4.5/1533 - Release Date: 3-7-2008 19:19

Message has been deleted

Racker (Rob Hond) namens de redaksie

unread,

Feb 5, 2009, 1:37:48 AM2/5/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 34

hoofdstuk 9

De Kabelgatbus, waarmee een vakantie in Nederland werd doorgebracht in
1970, was reeds enige tijd ter ziele. Met een aantal mensen werd een
nieuwe Volkswagenbus gekocht, om in de zomer van 1971 mee op vakantie
te gaan naar Denemarken. Frans v.d.Maas, Pim Dekker, Erik Faber, Dirk
Piets, Ella Kalf, de broertjes Slaman en ik brachten daar drie weken
door op gekraakte kastelen, in communes, op een popfestival en in
Zweden. Diane van Doorn zou ook meegaan, maar werd bij de grens van
Denemarken teruggestuurd door de Douane, omdat haar pas niet in orde
was. Zij vertrok richting Breda. In Flensburg liepen we 5 tot 600
Duitse Mark schade op, doordat Dirk de hefboom van een duitse
parkeergarage krom reed. In Helsingör reden we 'snachts naar een
commune, waar we op een popfestival van gehoord hadden. Deze commune
bevond zich in een kasteel. Er werd opengedaan door een meisje in een
lang wit nachtgewaad, voorzien van een kandelaar met kaars. In deze
sprookjesachtige omgeving brachten we de nacht door, om 'smorgens
gewekt t. werden door de deense politie, die de boel kwam ontruimen.
Het kasteel werd ter plekke gesloopt. Van een plaatselijk
gemeenteraadslid kreeg de commune diezelfde dag nog een nieuw
onderkomen in een soort voormalige jeugdherberg. De Kabelgatters
hebben, mede dankzij de volkswagenbus, een flinke bijdrage kunnen
leveren aan het verhuizen en we verschenen dan ook onmiddellijk in
allerlei deense kranten, onder de kop: "Sophienjælp". rømmet med
politihjælp". Gedenkwaardig was ook de dag van Ali Baba, die zojuist
uit Amsterdam gearriveerd was en op "Stauninggarden (de jeugdherberg)
iedereen die wilde op zo juist meegesmokkeldc trips trakteerde.
Enkelen van ons staken voor twee dagen over naar Zweden. Erik Faber
was zo eigenwijs z'n chilum mee te nemen. Hij werd er bij de douane
uitgepikt en moest zich geheel ontkleden; na een minitueus onderzoek
mocht hij z'n chilum weer meenemen. Enkele minuten later konden we die
al weer stoppen, nadat we in een park vlakbij het douanekantoor shit
gekocht hadden.

Terug in Nederland maar weer eens aan het verbouwen geslagen. De
Hendrix?tempel werd omgebouwd tot een "Blauwe Kamer" met verhogingen
en zithoeken. Ook nu was het weer een drukte van jewelste tijdens de
verbouwing. Soms kon ik daar niet tegen: vrijwel in m'n eentje aan
het timmeren en dan in een stampvolle soos komen en aangekeken worden
of je gek was. Eén keer ontplofte ik bijna van woede, toen iemand die
nog nooit eerder in 't Kabelgat was geweest, me verzocht om me niet zo
aan te stellen. Na een scheldpartij ben ik een rondje gaan wandelen om
af te koelen. Toen ik 5 minuten later weer in 't Kabelgat terugkwam,
was het gebouw praktisch leeg. Blacky en Spirit hadden iedereen naar
buiten gewerkt, waarna er weer verder verbouwd kon werden.

Ook deze verbouwing werd weer tot een goed einde gebracht. Elswijk was
inmiddels vertrokken naar de Zuiddijk, maar hij had wel een hele berg
troep achtergelaten op het binnenplaatsje. Ons afval (uit de keuken en
van de verbouwing) werd hierbij gegooid, zodat een leuke vuilnisbelt
ontstond.

Blz 35

De gemeente sommeerde ons om de zaak op te ruimen en dreigde met
maatregelen. Elswijk was echter mede schuldig. De zaak werd opgelost
doordat wij mankracht en Elswijk 4 containers leverde. Het grootste
aandeel in het opruimen werd geleverd door jaap van Velzen en mij. We
zijn daar enkele dagen mee bezig geweest en er kwam inderdaad een
ongelooflijke troep vandaan, ook de kapotte riolering van Elswijk had
maandenlang op het binnenplaatsje geloosd. Vlak nadat dit gereed was,
bleek de gemeente bereid te zijn om een vlondertje op het balkon van
het nieuwe gedeelte ven 't Kabelgat te vernieuwen. Dit vlondertje
veroorzaakte namelijk lekkage in het Gerrit Beverhuis, de
bejaardensoos op de begane grond. Twee heren van de Dienst
Gemeentewerken hadden 's morgens het oude vlondertje verwijderd en
waren gaan schaften. Ik ging eens boven kijken en wat bleek: ze hadden
de verrotte troep door de pas geschilderde bibliotheek gesleept, met
alle Vuiligheid van dien, en vervolgens op het pas leeg geruimde
binnenplaatsje gegooid. Toen de heren terug kwamen konden ze voor een
gesloten deur blijven staan, waarna ze de opzichter er bij haalden.
Ook deze bleek niet voor rede vatbaar hij haalde de politie erbij.
Vervolgens heb ik de agent binnengelaten om hem de troep te laten
zien. Met deze beëdigde getuige achter de hand bleek het geen probleem
meer, de opzichter over te halen z'n knechtjes eerst op te dragen de
troep op het binnenplaatsje op te ruimen en de bibliotheek schoon te
maken.

36

Ook de brandweer had problemen met 't Kabelgat. De zaak was
brandgevaarlijk. Een oplossing werd voorlopig gevonden door bij alle
ramen dikke klimtouwen te hangen, als vluchtwegen. Die waren dus
heerlijk om af en toe mee te spelen, wat voor voorbijgangers wel erg
vreemd geleken moet hebben. Verschillende ramen waren inmiddels kapot,
maar geen nood: Dirk van Braam was schilder en zou de zaak wel even
maken. Eén glasplaat kregen we gratis. We hebben er nog twee moeten
kopen, om één raam te kunnen herstellen. Dirk sneed ze met z'n stonede
kop steeds kapot, tot grote hilariteit van de vele toekijkende
Kabelgatters en tot woede van het betalende stichtingsbestuur.

Do politie had in de tussentijd minder problemen met ons: op een keer
kwamen er twee gewoon even langs omdat ze nieuwsgierig waren. Met één
van de twee hebben we in de privékamer een uurlang over drugs zitten
praten, terwijl de ander zich duidelijk niet op z'n gemak voelde.

De tweede helft van 1971 is misschien wel het meest bewogene in de
Kabelgathistorie geweest en daardoor mogelijk het laatste half jaar
aan de Wilhelminastraat. De band tussen de Kabbelgatters was hechter
dan ooit, er werd zelfs een hele stamboom van de familie gemaakt met
Spirit Vegt als vader, Marja Buysman als moeder en Blacky Swart als
opa. Frans van der Maas was suikeroom. Kees Hoogmoed een gewone om .
De kinderen waren allemaal dames: de kabelchicks, uitgebreid sinds het
seizoen daarvoor en nu bestaande uit Ans Vegt, Ella Kalf, Adri Glim,
Annemiek Karstens, Willy Velthuis, Maya Kauwen, Rienke de Vries, Gera
Kroezen. Ellen Mulder Margreet Peters, Geer Verburg en ene Evelien,
waarvan ik de achternaam niet heb weten te achterhalen,

Diane van Doorn, Blacky en nog enkele anderen gaven in oktober een
feest in Provadya?, dat mij altijd bij zal blijven als het treurfeest.
Boven waren de vrolijke feestvierders aanwezig en in het kantoor
beneden een ploegje treurenden, die te kampen hadden met
liefdesverdriet. Daarbij probeerden de treurenden elkaar te troosten,
hetgeen feitelijk neerkwam op flink opfokken. Marja Buysman speelde
een dubieuze rol: Joop Keyzer probeerde haar te versieren, hetgeen
Marja zeer spannend vond. Ze kwam in het kantoor om het kwartier de
stand van zaken uit de doeken doen, wat helaas enigszins deprimerend
werkte op de treurenden.

Blacky en Spirit waren overigens de militaire dienst ontvlucht, nadat
ze in Nieuwersluis terecht gekomen waren. Ze overnachtten in 't
Kabelgat, evenals ik. Wij drieën probeerden zo een eind te maken aan
de steeds terugkerend, inbraken. Daarnaast vonden we het wonen in 't
Kabelgat natuurlijk maar al te leuk. Eten maakten we zelf klaar; omdat
we geen van drieën veel geld hadden (Blacky en Spirit zaten zonder, ik
teerde in op mijn via het werken bij de belasting opgespaarde geld)
waren er regelmatig mensen, die voedsel voor ons meebrachten. Vaak
werden we 'smorgens gewekt door een drietal spijbelende dames, die ?
ondanks dat we steeds zeiden dat we het daar niet mee eens waren-
allerlei lekkernijen voor ons meebrachten, die ze even daarvoor in een
supermarkt gejat hadden. Het leven van een gevluchte militair ging
trouwens niet over rozen; zo heeft Spirit eens een flinke tijd op het
dak van 't Kabelgat gelegen, terwijl de MP het gebouw doorzocht.

© Paul Vreeken

Opm RH voor diegenen die deze afleveringen nu voor de tweede maal in
de mail krijgen:
De volgorde was even weg in 't Praethuis, dus die moest ik corrigeren.
En Google stuurt alle correcties automagisch door; daar kan ik niks
aan wijzigen... sorry. Stom programma..

Ik heb overigens uitgerekend dat ik met twee á drie afleveringen per
week tot vlak voor de reunie uit moet komen! :-)

Racker (Rob Hond) namens de redaksie

unread,

Feb 10, 2009, 1:27:14 AM2/10/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 37

wonen in 't Kabelgat betekende uiteraard vaak eten in de snackbar. We
werden vaste klant bij snackbar Prins, op de plaats waar nu "Te
Warskip" (het vroegere Slop) is. We haalden daar stonede, dus rare
grappen uit, maar gelukkig deed de eigenaar Prins altijd leuk mee. Z'n
assistent kon daar echter totaal niet tegen en weigerde op een gegeven
moment zelfs om John van Prooijen (bijgenaamd "De Hurk" of ook wel
"Shocking", vanwege de rare toeren die hij vaak bouwde) te bedienen.
Vandaar dat Spirit, Joop Keijzer en ik op een dag naar binnen stapten
en allerlei bestellingen in het vet lieten gooien. John kwam binnen,
maar werd volkomen genegeerd, waarop we alle vier naar buiten stapten,
een radeloze snackbarbediende met een enorme onverkoopbare bestelling
achterlatend. Het had tot gevolg dat de man ontslagen werd; de
eigenaar gaf ons namelijk groot gelijk.

Een andere avond zat een hele ploeg overwegend Kabelchicks in de
keuken, waar ik gitaar zat te spelen; ik kende namelijk drie
accoorden. Iedereen zat op het laatst enthousiast mee te zingen,
waarop we besloten onze kunsten ook aan andere bezoekers te tonen. Dit
werd het enige optreden van het Kabelgat?zangkoor, in de soos en in de
Blauwe Kamer. Helaas snapte niemand waar we nu mee bezig waren, anders
hadden we nu waarschijnlijk beroemd geweest.

'S nachts gebeurden ook vaak de raarste dingen. Veel dronken mensen,
meestal oude ielige mannetjes, kwamen langs wat altijd veel lol
betekende. Ook werden wel wandelingen door het centrum gemaakt, om
vier uur 'snachts. Eén keer zelfs met een groep van een man of
twintig. Na 100 meter lopen kwamen we op de stoepen van bioscoop
Apollo John van Prooijen en Joop Keijzer tegen. Alle aanleiding dus om
ter plaatse een joint te draaien. Zittend op de stoepen van Apollo
werden we gesignaleerd door een patrouillewagen van de politie, die
onmiddelijk stopte en achteruit scheurde tot voor Apollo. De hele
groep stond onmiddellijk op en liep richting Gedempte Gracht, omdat we
niet wilden benadrukken dat we uit 't Kabelgat kwamen. De politie
scheurde door de Savornin Lohmanstraat en kwam ons op de Beatrixbrug
weer tegen. Wi] de Klauwershoek in, om naar 't Kabelgat terug te
keren. De agenten stonden echter naast het Stadhuis op de Zuiddijk met
gedoofde lichten te kijken of er iemand naar het jongerencentrum zou
gaan. We zijn die nacht nog tijden bezig geweest met verstoppertje
spelen met de politie. De grootste lol dus, de politie oprukken!
Helemaal leuk werd het, toen Fred Ham later vertelde dat hij op een
feestje was geweest bij z'n huisbaas, een politieagent. Daar werd de
anekdote verteld, dat twee agenten op een nacht de grootste lol hadden
gehad met het opfokken van een troep rondzwervende Kabelgatters!

© Paul Vreeken

Opm. RH: 2009: Intussen heeft "Te Warskip" alweer een andere naam: het
heet nu "Happy Days"..

Racker (Rob Hond) namens de redaksie

unread,

Feb 12, 2009, 5:53:44 AM2/12/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 38

Of die keer dat Frans van der Maas en ik snoep gingen kopen, terwijl
er een aantal mensen in 't Kabelgat trippend achterbleven, in het
theater. Diep in de nacht waren er uiteraard geen winkels open en
automaten met snoep zijn dun gezaaid. We kregen een idee: er is een
automaat op het station. Wij de Stationsstraat door, de Provinciale
weg over en over de bielzen van de rails het station binnengefietst.
Toen terug naar 't Kabelgat, waar de trippers ons geklop en gebel aan
de voordeur niet hoorden. Geen nood, ik wist allerlei sluipwegen Via
de brandtrap van de gemeentespaarbank klommen we het dak van het GEB?
gebouw op. Vanaf de goot is het dan zo'n meter omhoog over de steeg
naar 't Kabelgat toe. Ik maakte de overstap heel geroutineerd, maar
Frans bleef ergens halverwege hangen. Hij terug naar beneden. Ik deed
vervolgens een luik van het dak open en sprong naar beneden het
theater in, midden tussen de trippende mensen. Daarna sprintte ik
onmiddellijk de trap af naar de voordeur om Frans binnen t. laten.
Vreemd eigenlijk, dat er niemand geflipt is.

Ook werden er wel spontane toneelstukjes opgevoerd. Eens zaten Dirk
van Braam en Arnold Ruys onder de trap in do Blauwe Kamer, rond de
zitkuil. Ik kwam er bij zitten en Dirk vroeg me hoe het nou kwam dat
ik was zoals ik was. Dus ik een heel verhaal opgehangen over m'n
moeilijke jeugd. Toevallig kwam net m'n broer Rob langs, zodat ik op
het laatst op z'n schouders kon uithuilen, nadat ik hem mijn
verontschuldigingen had aangeboden voor alle gemene dingen die ik hem
vroeger had aangedaan. Later zeiden allerlei mensen nog tegen me: "je
werd wel flink aangepakt, hè?". Minder leuk was, dat Dirk en Armold
tot de conclusie kwamen dat ik maar eens moest stoppen met roken van
shit, vervolgens m'n laatste stuff afpikten en er verder nooit meer
over gepraat hebben.

Eén van de laatste avonden van 't Kabelgat aan de Wilbelmimastraat zal
ik nooit vergeten. Er waren een paar Italianen op bezoek. Eén van hen,
Claudio Gambalunda, wilde spaghetti klaar maken. De pannen die we
hadden waren daar natuurlijk niet geschikt voor en binnen de kortste
keren sloeg een vlam in de pan, Op dat moment kwamen net Frans en
Gerda Room binnen, die ze schrokken dat ze rechtsomkeert maakten en
weer naar huis gingen.

© Paul Vreeken

Wordt vervolgd... :-)

Racker (Rob Hond) namens de redaksie

unread,

Feb 14, 2009, 1:18:42 PM2/14/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 39-41

Wat later op de avond kwam er een onduidelijke buitenlander in sexuele
nood aan de deur, die vroeg of er boven nog meisjes voor hem waren. Ik
was de deur open gaan doen en vertelde hem dat er op dat moment alleen
maar jongens waren. Even later belde hij weer aan om te zeggen dat
jongens ook wel goed waren. Ik antwoordde dat er geen jongens waren
die daar zin in hadden. Even later werd er wéér gebeld. Dezelfde
figuur; nu om te vragen of ik geen zin had. Hij had namelijk een hele
grote, die hij dan ook onmiddellijk uit z'n broek haalde. Nadat ik hem
een compliment had gegeven en vriendelijk doch beslist de deur had
gesloten, verschenen er plotseling verschillende stroompjes urine
onder de deur door. Weer later kwam de dansende Turk langs, een
vriendelijke man die wel vaker op bezoek kwam. Hij was flink dronken
en nadat hij een enorme dansshow had weggegeven viel hij in slaap. De
volgende ochtend heeft hij een uur lang naar z'n petje lopen zoeken,
dat hij zou zijn kwijtgeraakt. Op datzelfde ogenblik was er vóór 't
Kabelgat één of andere dronkelap in een schijngevecht met een
kerstboom gewikkeld.

Ook in het laatste half jaar bleven we af en toe geplaagd worden door
vervelende agressieve figuren. Nu betrof het echter mensen die ook
gewoon bezoeker waren: Op een gegeven moment zijn we wat
worstelwedstrijden In het Theater gaan organiseren, waardoor de
verhouding een stuk vriendelijker werd. Eén van de aggressievelingen
bleef echter vervelend. Die stal op een gegeven moment de
geluidsinstallatie. De politie wist dit op onze aanwijzingen te
achterhalen. Als wraak heeft hij toen een tijdje later met een spijker
alle grammofoonplaten in 't Kabelgat bekrast. Ik heb er nog steeds een
paar, bekrast met de Z van Zorro.

'T Kabelgat leverde ook z'n bijdrage aan de maatschappij, via een
initiatief van jeugdleider Ernst Hagen. Jaap van Velzen, z'n broer
Coen, Jan Groenewold, Pim Dekker, Annemiek Kartstens, Ernst Hagen en
nog wat anderen speelden voor zwarte piet bij de aankomst van
Sinterklaas in november 1971. Enkele anderen plaatsten brandende
teerpotten op de kaaimuur, ter verwelkoming van de goedheiligman.
Vanuit 't Kabelgat hadden we een prachtig uitzicht Op deze intocht en
de druk te op de burcht en het stadhuisplein; het was in 't Kabelgat
dan ook stampvol.

In december volgden de gebeurtenissen elkaar snel op. Eerst vloog in
het theater een gaskacheltje in de fik. Jos Kruyver en Jaap Brantjes
hadden de tegenwoordigheid van geest om het ding uit het raam te
gooien……. vlak naast een tankauto.
Een enorme steekvlam was het gevolg, naast de paniek die er in 't
Kabelgat ontstond.

Op 9 december verschenen berichten in de krant over een beschieting
van 't Kabelgat. Degene die eerder de geluidsinstallatie had gestolen,
had de dag ervoor aangekondigd dat we op de 9e een plof zouden horen.
Dat gebeurde dan ook. Judith Friso vertelde aan journalisten dat er
waarschijnlijk geschoten was, getuige ook de gaten in de ramen. De
politie dacht eerder aan het werpen van stenen, hoewel daarmee de
waargenomen knallen niet verklaard werden.

Rond diezelfde datum liep een zieke kok 't Kabelgat binnen, vanuit een
afgemeerde boot. De man moest met gillende sirene
door de GGD worden afgevoerd.

Al met al was dit geen gunstige publiciteit, zeker gezien de slechte
naam die we al hadden.
De zaak "Kabelgat" liep naar een climax: in de gemeenteraad werden
vragen gesteld door D.Winkel (D'66). Hij had gehoord dat het centrum
als jeugdhotel gebruikt werd. Wethouder van Dam antwoordde, dat daar
vroeger wel eens sprake van was geweest, maar dat er inmiddels
bindende afspraken gemaakt waren, die naar zijn beste weten nageleefd
werden.
Dhr. Winkel hield echter vol, dat er in 't Kabelgat geslapen werd en
dat er zelfs wel eens baby's sliepen.

Door diverse raadsleden, waaronder de wethouder, werd dit naar het
land der fabelen verwezen.
Twee dagen later werd 't Kabelgat op last van wethouder Theun van Dam
gesloten, wegens brandgevaar.

© Paul Vreeken

Wordt vervolgd...

Blacky&Annie Swart

unread,

Feb 15, 2009, 5:11:40 AM2/15/09

to kabelpraat gat

Ja wat een herinneringen, zoals ik mij kon herinneren dat er een keer een kacheltje uit het raam
was gegooid, brandend en wel, komt hier de verduidelijking. Jos en Jaap en niks Berthus blijken
dus de reders van dat moment te zijn geweest. De dansende Turk, een lokale beroemdheid. Rond
die zelfde tijd kan ik een figuur herinnberen die ik in mijn geheugen 'de reus' heb genoemd. Een
enorme kerel, die gewoon even aankwam, tegen de bar aanleunde en ik meen een chokomel betselde.
Mij is de indruk bijgebleven dat na zijn geleun de bar een stukje mijn kant op was geschoven, bij het
aannemen van het flesje. St Klaas intocht. Die vrezelijke teerpotten van toen, ik was mijn naam eer
aandoend éénvan de zwart gesminkten. Na voor mijn gevoel uren in de snijdende kou, had ik het gevoel dat
ook mijn longen waren geasfalteerd. Daar kon een tjillum of klapboem, niet tegenop. We waren gevraagd
om als Pieten mee te doen. En toen het Kabelgat een aantal dagen later op last van de brandweer dicht moest
had ik nog het vertrouwen dat dit tijdelijk zou zijn. Kabelgat veiliger maken was geen slecht idee. Dat dit
een voorbode zou zijn waarbij alles zou eindigen als de teerpotten, in zwarte smeulende resten en niet
te vergeten pijnlijke longen, was bij mij (nog) niet opgekomen. Nu denk ik dat het was gedirigeerd, 'zij'
wilden van het Kabelgat af.

Express yourself instantly with MSN Messenger! MSN Messenger

Message has been deleted

Racker

unread,

Feb 20, 2009, 1:31:51 AM2/20/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 42

hoofdstuk 10

Op 23 december 1971 werd 't Kabelgat gesloten. Op datzelfde moment zat
ook 't Drieluyck al enige tijd zonder gebouw, terwijl Provadya? enige
tijd eerder gesloten was wegens een verbouwing, noodzakelijk vanwege
door Bouw- en Woningtoezicht geconstateerde bouwtechnische
mankementen. In Zaandam was dus geen enkel open jongerencentrum meer.
De Kabelgatters waren geschokt. Vooral de reden, voor iedereen
duidelijk: het slapen in 't Kabelgat, werd belachelijk gevonden. De
uitspraak van Winkel, dat er met baby's geslapen werd, werd geweten
aan het feit dat Henk Ouwejan wel eens met een baby werd vergeleken.
Inderdaad werd er nog wel geslapen in het jongerencentrum, maar op
beperkte schaal in vergelijking met een half jaar eerder, en dan nog
voornamelijk om een eind te maken aan regelmatig terugkerende
inbraken. Via de kranten werd het dreigement uitgesproken dat acties
en demonstraties zouden volgen. Op de dag na de sluiting waren zeer
velen gewoon naar 't Kabelgat gekomen, dat inderdaad de deuren opende.
Onder de bezoekers was echter ook wethouder Van Dam, die als
tussenoplossing tijdelijke huisvesting in een houten gebouw aan het
Land van Middelhoven aanbood. In de tussentijd zou dan het gebouw aan
de Wilhelminastraat brandveilig gemaakt worden. Van Dam vertelde het
de Kabelgatters zeer kwalijk te nemen, dat er ondanks eerder gemaakte
afspraken toch in 't Kabelgat geslapen werd.

Na twee maanden bleek, dat het gebouw niet opgeknapt kon worden. Het
Kabelgat was voorgoed veroordeeld tot gebouw "De Sluis" aan de
H.Gerhardstraat. Een goed lopend jongerencentrum, met enkele honderden
vaste bezoekers per weekend en een groot aantal incidentele bezoekers
werd ondergebracht in een gebouw waar nauwelijks 60 mensen in konden.
Het Kabelgat is dus nooit meer de oude geworden. Een groot deel van de
periode in de Sluis hebben we in een vicieuze circel rondgedraaid:
geen geschikt gebouw en dus geen vaste kracht; geen vaste kracht en
dus geen geschikt gebouw. Zonder vaste kracht en geschikt gebouw hing
steeds stopzetting van de subsidie boven het hoofd. 'T Kabelgat ging
hierdoor heel anders functioneren; veel vaker werd het gebruikt als
startpunt voor diverse aktiviteiten: samen naar de film, ja gezellig;
groepsgewijs naar het strand; piknikken aan de breek; naar Cocky's
Clubt Provadya of tenten buiten Zaandam. Een aantal zaken werden uit
't Oude Kabelgat meegenomen naar 't Nieuwe Kabelgat: de Bar. de
geluidsinstallatie, de hechte onderlinge band en niet te vergeten de
enorme voorraad Tonic, in 1969 ingekocht ten behoeve van de aan
suikerziekte lijdende Hans Dekker en in 1974 bij het afbranden van het
gebouwtje "de Sluis" in vlammen opgegaan.

© Paul Vreeken

Message has been deleted

Racker (Rob Hond) namens de redaksie

unread,

unread,

Apr 11, 2009, 1:14:04 AM4/11/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 54

Terug in 't Kabelgat bleek er een domper op de feestvreugde te zijn.
In het weekend was de geluidsinstallatie gestolen. Vlak na dit weekend
kon in een donker (dichtgetimmerde ramen), ongezellig en muziekloos
Kabelgat Victorine Loomans verwelkomd worden, de nieuwe jeugdleidster.
Ik moet zeggen: een gouden greep. Eindelijk iemand die zich solidair
voelde met de Kabelgatters, zich enorm inzette en gewoon één van hen
was. En daarnaast bergen werk verzette. Op 1 juli kon ze in ieder
geval ook een positief stukje Kabelgatsfeer proeven: Kazimier Lux
speelde in 't Kabelgat. Vanwege de enorme warmte en drukte werden het
podium en de lichtshow naar buiten getransporteerd. Zodoende vond er
een openluchtconcert plaats, het eerste openluchtpopconcert in de
Zaanstreek. Het Land van Middelhoven stond bomvol; zonder twijfel het
meest spectaculaire en drukstbezochte optreden uit de Kabelgat?
geschiedenis; bovendien was het zonder enige twijfel de drukstbezochte
avond uit de periode Van het nieuwe Kabelgat.

Toch trok ook het nieuwe Kabelgat aan het Land van Middelhoven op
andere dagen dan bij Kaz Lux publiek. Niet vergelijkbaar met de omvang
van het publiek in het oude gebouw, maar er zijn vele mensen die 't
Kabelgat alleen uit die periode kennen. Van de vroegere schare
Kabelgatters bleven eigenlijk alleen de meest fanatieke over. sommigen
ondanks dat ze inmiddels getrouwd waren en eigen (gehuurde) woningen
bewoonden, soms via de Brave Hendrik, een
jongerenhuisvestingsvereniging die uit Kabelgat en Drieluyck
voortkwam.

De overlast van surinamers en de twee turken nam in de tussentijd niet
af. Rob Vreeken's fiets was eens gestolen bij Provadya? door een turk.
genaamd Ahmet. Rob en Ahmet ontmoetten elkaar diezelfde avond bij 't
Kabelgat, waar de eerste de laatste naar de keel vloog; een
uitzonderlijke gebeurtenis, omdat veel mensen bang waren voor de
regelmatig messentrekkende Ahmet én omdat niemand het voor mogelijk
had gehouden dat Rob ooit nog eens iemand naar de keel zou vliegen.
Het tekent de gespannen sfeer die er heerste.

© Paul Vreeken

Message has been deleted

Namens de redaksie: Racker (Rob Hond)

unread,

Apr 18, 2009, 11:03:17 AM4/18/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Blz 55-56

De surinamers begonnen steeds meer de baas te spelen, door
bijvoorbeeld hun muziek te willen horen, waarbij heel wat dreigementen
werden geuit. De politie stond tegenover deze groep machteloos. Een
tijdlang werd het wat rustiger, toen er een aantal opgepakt waren na
een steekpartij in Purmerend.

Natuurlijk was het niet altijd rotzooi. Er was tijd voor voetballen
(tegen 't Drieluyck: 4?4), voor een schaaksimultaan (gegeven door Timo
van der Laan) en voor een picknick in de duinen. Ook werd een
Kootwijkavond gehouden; de gemaakte film werd vertoond en er werd een
quiz gehouden. Frits Rühland werd winnaar doordat hij het antwoord op
de laatste vraag wist. Deze luidde: 'Wie heeft deze quiz gewonnen?",
waarop hij uitriep :Ik! " hetgeen daardoor klopte.

Leuk was cok, dat op een gegeven moment een stoel. een lamp en de
telefoon tegen het plafond werden getimmerd. Op een (nog steeds als
vaste prik drukbezochte) zondagmiddag gaf dat veel hilariteit, vooral
toen de telefoon opeens ging, terwijl iedereen dacht dat?ie er voor de
sier hing.

op een stille avond stopte plotseling een brommer voor de deur.
Spirit, op de brommer ven Henk Ouwejan. Henk zelf hing achterop. Wat
bleek: ze hadden een ongeluk gehad. Henk reed aanvankelijk maar bleef
gewond op de grond liggen na een flinke schuiver. Spirit bracht hem
voorzichtig rijdend naar het Kabelgat. Daar hebben we hem van de
brommer getild en op een lang zitblok gelegd. Hanky Panky, zoals hij
wel genoemd werd, heeft de hele nacht kreunend en steunend op het blok
gelegen en moest regelmatig van drinken en voedsel voorzien worden.
Hij was, zo zei hij, zwaar gewond, maar wilde geen dokter zien. De
volgende dag was het weer over.

In de zomer van 1973 gebeurde nog een ongeluk, dit maal serieuzer. Ans
Vegt viel door de laatste hele ruit heen. Een open rug en een bezoek
aan het ziekenhuis waren het gevolg. Er werd besloten om alle ramen te
vernieuwen en er met het oog op de regelmatige inbraken en
vernielingen, luiken voor te maken. Hierdoor kon er als 't Kabelgat
open was in ieder geval wat licht binnen komen.

Stuk was ook de pick?up, die we als vervanging van het gestolen
exemplaar kregen. Met luciferdoosjes moest de juiste naalddruk bereikt
zien te worden. Een oude radio werd een tijdlang als versterker
gebruikt. Dat bood wel de mogelijkheid om, af en toe de telefoon op de
versterker aan te sluiten, zodat de aanwezigen het gevoerde gesprek
mee konden luisteren.

Stuk was verder de kachel. Er was een grote oliekachel gekocht, die in
de loop der tijd steeds slechter werd. Soms begon het ding
angstwekkend te ploffen, waarna hij uitgezet moest worden. Dat ploffen
ging dan nog een tijdje door. Dat betekende, dat er In 't Kabelgat
regelmatig een ijzige koude heerste, waarbij het alleen achter de bar
met een gaskacheltje wam te krijgen was. Het meest spectaculaire
effect gaf de kachel toen hij echt ontplofte; geen brand (nog niet),
maar wel een geheel zwart kabelgat vanwege de roet?aanslag. Die
aanslag is nooit meer helemaal weggegaan.

Blz 57

Stuk gingen ook soms de neuzen van mensen, die in het donkere Kabelgat
dachten dat de zwart geschilderde deur openstond.

En over stuk gesproken: wat te denken van de dealer die zo dom was om
aan Surinamers shit te verkopen? Soms kwamen er een paar binnen,
vragend naar shit. In 't Kabelgat was het dan muisstil, niemand durfde
wat te zeggen of soms zelf maar te bewegen. Niemand had dan opeens
shit, zeker niet sinds die keer dat een dealer na de deal mee naar
buiten werd genomen, van al z'n shit beroofd werd, en in elkaar werd
geslagen. Het clubje surinamers, samen met een enkele nederlander en
de turkse Ahmet had de schrik er goed onder zitten. Ooit hoeft Jeroen
Breeuwer een half uur in een kast gezeten, omdat hij verkering had met
de ex van Remi; één van de ergste surinamers. Deze had de jacht op
Jeroen geopend, maar heeft hem gelukkig niet gevonden. Met sommige van
hen konden we af en toe redelijk opschieten, maar als groep betekenden
ze een hel in 't Kabelgat; als ze onder de dope zaten waren ze
volkomen onberekenbaar. Zo heb ik Pete eens zonder enige aanleiding
met een kapmes op m'n broer Rob zien inhakken. Rob z'n jas was
gelukkig dik en het kapmes niet al te scherp.

Over minderheidsgroeperingen gesproken: ooit is 't Kabelgat eens bezet
geweest door een ploeg Indonesiers. Een bezoekster van 't Kabelgat was
van huis weggelopen. Familie was naar haar op zoek en dacht haar bij
ons te vinden. Niemand mocht 't Kabelgat in of uit, voordat ze
teruggevonden was. Na enig heen en weer gepraat mocht ik even naar de
overkant lopen om Frans van der Maas te halen; het vermoeden bestond
namelijk dat het meisje in Breda was, waar Frans veel kennissen had.
Bij Frans thuis uiteraard eerst de politie gebeld en vervolgens
gezorgd dat we gelijktijdig met de geüniformeerde heren weer in 't
Kabelgat waren. Frans is vervolgens met één van de Indonesiers naar
Breda gereden, op zoek naar het meisje.

Dit was ? in tegenstelling tot de surinamers ? een probleem dat we
aankonden, evenals over het algemeen het drugsgebruik. Via gesprekken
met andere instellingen is op een gegeven moment de stichting JoJo
opgericht, dat diende als crisisinterventiecentrum voor jongeren met
problemen. Na verloop van tijd werd gestart met één flat.

De drugswerkgroep Kabelgat/Drieluyck deed op de achtergrond z'n werk
met een paar uit de hand gelopen gevallen. Verder werd er gewoon
lekker shit gerookt, hetgeen geen enkel probleem opleverde. De verkoop
in de bar was er op ingesteld. Veel zoete spullen, ik kan me
voorstellen dat er mensen zijn die als gevolg daarvan nu nog steeds
geen suikerblok meer kunnen zien. Stonede mensen kennen pittig
vergeetachtig zijn. zo beloofde Leen Schoen me ooit om uit z’n vader’s
winkel wat bitterkoekjes voor me mee te nemen. Een half uur later
sloeg bij zich plotseling op zijn voorhoofd en zei "Oh, jee, nou ben
ik alweer vergeten bitterkoekjes voor je mee te nemen. Ik word ook zo
vergeetachtig tegenwoordig."

Blz58

In december 1973 trad ook de Felix Cat Mauw/Wauw group weer eens op,
maar ditmaal in het pas heropende Drieluyck. De bezetting was flink
gewijzigd. Bennie Rozema, Paul Vreeken, Rob Vreeken en Dirk van Braam
waren oudgedienden, nu aangevuld met Jan Bloemers en Hans Hut. Ook
John van Prooijen heeft nog een blauwe maandag meegeoefend, maar dat
wan niet zo'n succes; hij deed uiteindelijk niet mee met het optreden.
Met kerst vond het derde Kabelgat?weekend plaats, ditmaal in Lunteren.
Ongeveer 30 mensen gingen mee, maar de sfeer was bedrukt. De politie
had, ondanks eerder gedane beloftes, de huisdealer opgepakt. Een
rotstreek, die de verantwoordelijke inspecteur later op een reprimande
is komen te staan van de hoofdinspecteur die op dat moment net met
vakantie was. De inspecteur had eigenlijk gedacht, er een bevordering
aan over te houden. Maar de huisdealer kocht daar niets voor, hij was
z'n handel en z'n vertrouwen kwijt. Gelukkig kwam bij er met een
geringe boete af

Binnen korte tijd liep alles uit de hand, geen huisdealer meer en in
april 1974 geen Kabelgat meer. De drugsscene verspreidde zich en werd
volkomen oncontroleerbaar. Provadya? was eind 1973 afgebroken en 't
Kabelgat was in het begin van 1974 voornamelijk leeg. De enige binding
was nog de strijd voor een nieuw gebouw.

Blz 59

Aan het Land Van Middelhoven kwam geen hond meer. Bezoekers kwamen
zelfs vaak voor een dichte deur. Dat op 23 april het gebouwtje
afbrandde was het gevolg Van brandstichting. De daders zijn onvindbaar
gebleken. Waren het buurtbewoners? of gefrustreerde bezoekers?

Her Kabelgat leefde ook zonder gebouw voort. Nog verschillende malen
werden gezamenlijke uitjes georganiseerd. Kootwijk en Blaricum in
1974, £de n Vierhouten in 1975; Harskamp en Blaricum in 1977, en ook
in 1980, 1981 en 1982 is een flinke groep voormalige Kabelgatters er
gezamenlijk op uit getrokken. Het laatste weekend is met een
twintigtal mensen gehouden met pinkster 1983 in de buurt van Hierden
Voetballen tegen 't Drieluyck werd nog steeds gedaan. Er werd verder
een gymastieklokaal gehuurd, voor wekelijks gezamelijk sporten. Dit
duurde tot 1976. De Felix Cat bestaat nog steeds, na verschillende
bezettingswijzigingen nu nog steeds voor 4/5 bestaande uit voormalige
Kabelgatters: Paul Vreeken, Pia Koster, Dirk van Braam, Koen Wijngaard
en Gerrit de Vries. Ook de jongerenhuisvestingsvereniging Brave
Hendrik VIII bestaat nog steeds; ook hierin zijn een aantal voormalig
Kabelgatters aktief, of nog jarenlang geweest: Arnold Ruys, Dirk van
Braam, Paul Vreeken, Chris Stelder, Time van der Laan, Ron Kiburg, Pia
Koster, Blacky, Gerrit de Vries en nog enkele anderen. Jojo is
uitgebreid tot een stichting met verschillende flats en andere
woningen, nog steeds voor criaisinterventie. En op 18 juni 1983 is er
een reünie. waarmee iets van het enthousiasme van de goede oude tijd
weer even terugkomt.

© Paul Vreeken

Namens de redaksie: Racker (Rob Hond)

unread,

May 10, 2009, 3:20:11 PM5/10/09

to Praethuis Kabelgatreunie 2009

Namens de redaksie: Racker (Rob Hond)

unread,

Reply to author

Forward

Message has been deleted