تاريخچه نوار كاست
mani
نوار کاست
نوار کاست (به انگلیسی: Audio cassette) نوعی کاست است برای ضبط موسیقی
برای پخش نوار کاست از دستگاه ضبط و پخش نوار کاست استفاده میشود.
نوار کاست استاندارد در سال ۱۹۶۳ توسط شرکت فیلیپس اختراع شد و کاست
فشرده (به انگلیسی: Compact Cassette) نامیده شد. انواع اولیه از کیفیت
پایینی برخوردار بودند. در اوان دهه هفتاد میلادی این ابزار میان عامه
بسیار پرطرفدار بود. با آمدن واکمن شرکت سونی نوار کاست توجه بیشتر در
دهه هشتاد یافت. با آمدن سی دی امروزه استفاده از نوار کاست به شدت کاسته
شدهاست.
مدت زمان
اغلب نوار کاستها برای ثبت موسیقی به مدت ۶۰ دقیقه بودند. در کنار این
نوع، نوار کاستهایی هم به مدت زمانهای ۴۶، ۹۰ و حتی ۱۲۰ دقیقه نیز
ساخته شدهاست. این کاستها دو طرفه بوده و هر طرف شان در بر گیرنده نصف
زمان کلی آنها میشد. معمولاً دو طرف کاست را با حروف لاتین A و B و یا
اعداد ۱ و ۲ از یکدیگر متمایز میکردند.
کیفیت
کیفیت صدای ضبط شده روی نوار کاست ارتباط مستقیمی با مواد مغناطیسی روی
نوار دارد. نوار کاست قابلیت چندین بار ضبط را دارد اما معمولاً با هربار
ضبط صدا روی نوار کاست از کیفیت صدای ضبط شده کاسته میشود. نوعی نوار
کاست که در بازار ایران با نام نیکل کروم شناخته میشد نیز وجود داشت که
کیفیت ضبط بسیار خوبی داشت و با چندین بار ضبط از کیفیتش کاسته نمیشد.به
علاوه بر مشخصات فنی نوار کاست تنظیم بودن هد دستگاه پخش کننده عامل
بسیار مهمی در خروجی صدا دارد.
ثبت دیتا
در دهه هشتاد میلادی، نوار کاست برای ثبت دیتا در برخی از کامپیوترهای
خانگی و اداری کوچک مانند کمودور ۶۴ مورد استفاده قرار میگرفت .
برگرفته از وبلاگ مهدي ندري :