Elektrownia Przepływowa

[Octavis Uberstine]

Elektrowniewodne są najintensywniej wykorzystywanym źrdłem odnawialnej energii. W 2022 roku dostarczyły łącznie 4334,2 TWh energii elektrycznej, co stanowiło 14,9% całkowitej produkcji energii elektrycznej na świecie[1]. Największe elektrownie wodne mają moc, ktra przekracza 10 GW[2]. Brazylia i Kanada uzyskują około 60% swojej energii elektrycznej z elektrowni wodnych, Wenezuela około 80%, a Norwegia blisko 87%. W Polsce w 2022 roku energetyka wodna odpowiadała za 1,1% produkcji energii elektrycznej[1].

Elektrownie wodne są stosunkowo tanim źrdłem energii i mogą szybko zmieniać generowaną moc w zależności od zapotrzebowania. Ich wadą jest ograniczona liczba lokalizacji, w ktrych można je budować. Ponadto budowa zapr dla elektrowni wodnych pociąga za sobą zahamowanie naturalnego biegu rzeki i tworzenie zbiornikw retencyjnych, drastycznie zmieniających środowisko[2].

Energia wodna była używana w młynach wodnych od czasw starożytnych. Po wynalezieniu generatora elektrycznego, możliwe stało się wykorzystanie jej do wytwarzania elektryczności. Pierwsze elektrownie wodne powstały w drugiej połowie XIX wieku. Do 1890 roku w USA powstało ich ponad 200[3]. Moc większości z nich wynosiła kilka kilowatw.

W 1920 roku około 40% energii elektrycznej w USA było produkowane w elektrowniach wodnych. Elektrownie te stawały się stopniowo coraz większe, co pociągnęło za sobą konieczność wprowadzenia prawnych regulacji dotyczących ich wpływu na środowisko. W 1936 powstała Zapora Hoovera o mocy 2074 MW, a w 1942 Zapora Grand Coulee o mocy 6809 MW[4]. Kolejny rekord, 14 GW, ustanowiła Zapora Itaipu uruchomiona w 1984 w Ameryce Południowej. Aktualnie największą moc, 22,5 GW, ma Tama Trzech Przełomw w Chinach.

Ponieważ źrdłem energii elektrycznej w elektrowniach wodnych jest energia potencjalna wody, ilość tej energii jest proporcjonalna do wysokości, jaką traci woda w obrębie elektrowni. Aby zwiększyć tę energię, buduje się wysokie zapory, ktre umożliwiają spiętrzenie wody. Przykładowo, zapora Itaipu ma wysokość 196 metrw.

Elektrownie szczytowo pompowe służą do dostosowywania produkcji energii do jej chwilowego zapotrzebowania. W czasie małego zapotrzebowania na energię, jej nadmiar jest wykorzystywany do pompowania wody do zbiornika znajdującego się na dużej wysokości. W czasie dużego zapotrzebowania, woda jest uwalniana i jej energia potencjalna przetwarzana jest z powrotem na energię elektryczną. Elektrownie szczytowo-pompowe stanowią aktualnie największe akumulatory energii potencjalnej i umożliwiają wykorzystywanie niestabilnych źrdeł energii, takich jak elektrownie wiatrowe i elektrownie słoneczne.

Elektrownie przepływowe nie piętrzą dodatkowo wody i nie wymagają tworzenia zaleww. Ich moc jest ograniczona przez moc płynącej naturalnie wody. W czasie małego zapotrzebowania na energię woda swobodnie przepływa przez taką elektrownię. Elektrownie przepływowe działają najefektywniej, jeśli są zbudowane w miejscach, gdzie jest naturalny spad wody.

Elektrownie pływowe wykorzystują energię potencjalną wody morskiej spiętrzonej w czasie pływw. Ich moc zmienia się w ciągu doby, ale w sposb całkowicie przewidywalny, co pozwala uzupełnić je w zbiorniki umożliwiające generowanie energii w sposb ciągły. Powstają też generatory czerpiące energię z energii kinetycznej wody przemieszczającej się w czasie pływw.

Małe elektrownie wodne (określane skrtem MEW) to te o mocy poniżej 5 MW. Podział ten jest dość umowny (w Skandynawii i Szwajcarii granicą są 2 MW, w wielu innych krajach Europy 10 MW, a w USA 15 MW). Ich budowa ma nieproporcjonalnie duży wpływ na środowisko przyrodnicze w stosunku do ilości wytwarzanej energii[5].

Elektrownie wodne są najintensywniej wykorzystywanym źrdłem wśrd odnawialnych źrdeł energii. Działają w 150 krajach i w 2022 roku dostarczyły łącznie 4334,2 TWh energii elektrycznej, co stanowiło 14,9% całkowitej produkcji energii elektrycznej na świecie[1]. Paragwaj i Norwegia opierają swj rynek energii elektrycznej prawie w całości na elektrowniach wodnych.

Elektrownia wodna zwykle nie pracuje z pełną mocą przez cały rok. Stosunek średniej produkcji rocznej do możliwości produkcji przy pracy z pełną mocą nazywa się wspłczynnikiem wydajności. Poniższa tabela przedstawia kraje wytwarzające najwięcej energii elektrycznej w elektrowniach wodnych.

Zasoby hydroenergetyczne Polski szacuje się na 13,7 TWh rocznie, z czego 46% przypada na Wisłę, 44% na dorzecza Wisły i Odry, 8,8% na Odrę i 1,2% na rzeki Pomorza, przy czym same elektrownie na rzekach pomorskich zapewniały przed II wojną światową energię elektryczną portowi morskiemu w Gdyni, Kartuzom oraz Gdańskowi i jego okolicom.

Budowa elektrowni znacząco zmienia ekosystem i krajobraz otoczenia. Aby uzyskać wysoki poziom wody, często trzeba zalać ogromne obszary dolin rzek. Wiąże się to z przesiedleniem ludzi mieszkających dotychczas w tym miejscu oraz prawdopodobną zagładą żyjących zwierząt i roślin. Powstały w miejsce szybkiej, wartkiej rzeki zbiornik zawiera wodę stojącą, co sprawia, że rozwijają się tam zupełnie inne organizmy niż przed powstaniem zapory. Jednocześnie duży zbiornik charakteryzuje się znacznie większym parowaniem i zmienia wilgotność powietrza na stosunkowo dużym obszarze. Wartka dotychczas rzeka po wyjściu z zapory zwykle płynie już bardzo wolno. Zmniejsza się napowietrzanie wody, brak okresowych powodzi prowadzi do zamulenia dna.

Najważniejszym negatywnym skutkiem budowy elektrowni wodnych jest fragmentacja rzek[11][12], tj. przerwanie ciągłości ekologicznej: uniemożliwienie migracji ryb i innych organizmw w grę i w dł rzeki oraz transportu osadw w dł rzeki. Budowa elektrowni wodnych (zarwno dużych, jak i małych) jest bezpośrednią przyczyną wymierania organizmw rzecznych, np. ryb wędrownych[13] i małży[14].

Przykładowo, po wybudowaniu tamy w Asuanie (Egipt) na Nilu osady z grnego biegu rzeki (stanowiące od tysięcy lat istotny czynnik umożliwiający uprawę rolną w delcie Nilu) przestały przepływać przez tamę. Wiąże się to z koniecznością nieustannego pogłębiania zbiornika.

1. Elektrownia wodna i jej popularność

2. Czym jest energia wody

3. Jak działa elektrownia wodna?

4. Podział elektrowni wodnych

5. Zalety hydroelektrowni

6. Wady elektrowni wodnych

7. Prywatna elektrownia wodna

8. Prąd z wody, czyli jak działa elektrownia wodna? Podsumowanie

Elektrownia wodna Niedalino została uruchomiona w 1912 roku. Elektrownia ta miała służyć jako podszczytowa, o czym świadczy czwarta wolna turbinownia. Elektrownia wodna Niedalino znajduje się w głębi dużego kompleksu leśnego na Rwninie Białogardzkiej, na rzece Radew. Elektrownia pracuje jako przepływowa, z niewielką możliwością retencji w jeziorze Niedalińskim wystarczającej na około osiemnastogodzinny przepływ średni.

Elektrownia jest czynnym zabytkiem techniki, posiada oryginalne wyposażenie z czasw budowy elektrowni. W najbliższym czasie planowana jest modernizacja elektrowni dostosowująca ją do obecnych wymogw technicznych z zachowaniem jej historycznego wyglądu.

Marketing cookies are used to track visitors across websites. The intention is to display ads that are relevant and engaging for the individual user and thereby more valuable for publishers and third party advertisers.

Elektrownia zlokalizowana na kanale Brdy Młyńskiej przy ul. Mennica 2A w rejonie Starego Miasta Bydgoszczy na Wyspie Młyńskiej. Mała Elektrownia Wodna powstała w grudniu 1998 w wyniku modernizacji istniejącej siłowni wodnej pobudowanej w pierwszej wojnie światowej. Wyposażenie siłowni stanowiły dwie turbiny wodne "Francisa" ustawione pionowo z przekładnią zębatą z zębw drewnianych. Jedna turbina była wykorzystana do napędu urządzeń młyna-kaszarni, druga do napędu generatora zasilającego własne urządzenia młyna. W 1970 roku Hydroprojekt opracował eksperyzę stanu technicznego i jako rozwiązanie zaproponował likwidację siłowni przez zabetonowanie oraz zasypanie kanału.

28 lat pźniej, w 1998 roku stan techniczny wcale nie był lepszy. Wymieniono generator synchroniczny na nowy genertator asynchroniczny przy turbinie nr 1. Pźniej identyczny zastosowano do turbiny nr 2. Rozdzielnia elektryczna została zastąpiona nowoczesną. Było to na początku roku 1999.

Następnym etapem była modernizacja krat wlotowych o długości ponad dwudziestu metrw oraz przygotowanie rury doprowadzającej wodę do planowanej turbiny nr 3. Montaż trzeciej turbiny, Kaplana, 4 łopaty, typ S. Moc generatora 55kW. Był to koniec roku 1999. Utrudnienie polegało na tym, że turbina musiała "wpłynąć" na swoje miejsce, ponieważ umieszczenie jej nie było możliwe za pomocą dźwigu.

Na początku roku 2000 nastąpił kapitalny remont turbin 1 i 2. Zęby drewniane zastąpiły przekładnie pasowe. Ustawiono też dwa nowe generatory asynchroniczne o mocy 125 kW i 375 obr/min każdy. W tym samym roku zastąpiono trzecią turbinę na Kaplana o mocy 200 kW dostarczoną przez firmę MAVEL. Do turbiny tej zostały wykorzystane generatory od turbin 1 i 2. (2x110kW) W roku 2001 zamontowano czwartą turbinę typu Kaplana o mocy 55 kW, przeprowadzono remonty zasuw i dachw. Zaczęto remont elewacji budynkw.

Energia elektryczna wyprodukowana w MEW w całości jest dostarczana do sieci Zakładu Energetycznego w Bydgoszczy. Produkcja 600 kW energii ekologicznej pozwala zmniejszyć emisję szkodliwego dwutlenku węgla do atmosfery o 5427 kg rocznie w stosunku do energii wyprodukowanej z węgla w elektrowniach konwencjonalnych.

Energa przedstawia przegląd wszystkich zarządzanych elektrowni OZE. Odnawialne źrdła energii są wpisane w strategię Grupy Energa na lata 2016-2025. Energa jest na tym polu liderem w skali kraju. Na początku 2020 ponad 30% miksu wytwrczego koncernu stanowi energia elektryczna wytwarzana ze źrdeł odnawialnych.

3a8082e126