Etik kavramı, çeşitli tanımlarla açıklanabilir. Kısaca etik, doğru ve
yanlış davranışlara ilişkin kavramlar geliştiren, bu kavramları
savunan ve bunların kullanımını öneren felsefe dalı biçiminde
tanımlanabilir [1]. Bilim etiği ise, bilimsel etkinliklerin
yürütülmesi sırasında ortaya çıkan değer sorunları ile, bunlara
getirilen çözüm önerilerinin tartışıldığı alan olarak ifade
edilebilir. Bilim etiği, bilimsel çalışmalarda bulunanlara, bu
çalışmalar sırasında uymaları gereken ilkeleri gösterir. Ancak,
bilimsel çalışmaların yürütülmesi, değerlendirilmesi ve yayımlanması
aşamalarında, bilgi ve deneyim eksikliği, özensizlik ve ihmal gibi
nedenlerle ya da kasıtlı olarak bu ilkelere uyulmaması sorunu ile
karşılaşılabilmektedir.
Bilim etiğine ilişkin olarak, evrensel düzeyde kabul gören, ancak,
çeşitli bilimsel kuruluşlar tarafından özgün yorumlar katılarak ifade
edilen bir dizi kural bulunmaktadır. Bu kılavuz, Anadolu
Üniversitesinin öğretim elemanlarına ve öğrencilerine bilim etiği
kurallarını anımsatmak amacıyla hazırlanmıştır.
I. BİLİMSEL ARAŞTIRMA VE YAYINLARLA İLGİLİ ETİK
KURALLAR
Bu bölümde, sırasıyla, katılımcılarla/deneklerle ilgili etik kurallar,
araştırma süreciyle ve sonuçlarıyla ilgili etik kurallar, yayın ve
sunum süreciyle ilgili etik kurallar, yazar adlarıyla ilgili etik
kurallar ve mali desteğin kaynağının gösterilmesiyle ilgili etik
kurallar yer almaktadır.
1. KATILIMCILARLA/DENEKLERLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Katılımcıların ve/veya deneklerin kullanıldığı araştırmalarda, etik
olarak kabul edilebilir amaçların ve bu amaçlara ulaşmak için uygun
araçların seçilmesi gerekmektedir [2]. Bununla birlikte, söz konusu
katılımcılarla ve deneklerle ilgili araştırmaların yürütüldüğü tüm
kurum yöneticilerinin, araştırmaların etik kurallara uygun olarak
yürütülmesini kolaylaştırma, izleme ve denetleme yükümlülükleri
vardır. Aşağıda, insanlarla ve hayvanlarla yürütülen araştırmalarda
uyulması gereken etik kurallar yer almaktadır.
1.1. İnsan Katılımcılarla/Deneklerle İlgili Etik Kurallar
İnsan katılımcılarla/deneklerle yürütülen bir araştırma:
* Katılımcıların kendilerinden bilgi sağlayarak (örneğin, anket
uygulayarak),
* Katılımcılar hakkında başka kaynaklardan bilgi sağlayarak (örneğin,
okul kayıtlarını inceleyerek),
* Katılımcıları belli uygulamalara maruz bırakarak (örneğin, deneysel
uygulamaya katarak) gerçekleştirilebilir [3].
Böyle bir araştırmada dikkat edilmesi gereken etik kuralların belli
başlıları alan yazında şu şekilde belirtilmektedir [3-6]:
a. Araştırmalar, katılımcıları olabildiğince riske sokmayacak şekilde
planlanmalı ve yürütülmelidir. Veri toplama araçlarının (örneğin,
anket, görüşme ve ölçme araçları) içeriği ve uygulanış biçimi;
katılımcıları küçük düşürücü, rahatsız edici, huzursuz edici, yorucu,
işleri aksatıcı vb. olumsuz özellikler taşımamalıdır. Deneysel
araştırmalar söz konusu olduğunda ise, deneysel süreçte yer alan
uygulamaların (örneğin, tedavi, öğretim vb.), denekleri olumsuz
etkileme olasılığı en aza indirilmelidir.
b. Katılımcılara; araştırmanın amacı, umulan yararları, nasıl
yürütüleceği, olası riskleri, gizlilik ilkesi ve kendilerinden neler
bekleneceği ile ilgili bilgi verilmelidir. Ancak, bu açıklamalar,
katılımcıların araştırma ile ilgili davranışlarını ve veri toplama
araçlarına verecekleri yanıtları yönlendirmeyecek özellikte olmalıdır.
Katılımcıların 18 yaşından küçük olmaları durumunda, araştırmayla
ilgili bilgiler katılımcıların kendilerine ve anne-babalarına
(velilerine), katılımcıların her hangi bir nedenle (zihinsel özür,
hastalık, bunama, vb.) yetkin olmamaları durumunda katılımcının en
sorumlu olan akrabasına veya yasal sorumlusuna (vasisine)
verilmelidir.
c. Araştırmada yer alacak katılımcıların her birinin, 18 yaşından
küçük katılımcıların velilerinin, yetkin olmayan katılımcıların
vasilerinin, araştırmada yer almayı kabul ya da reddetme hakkı
bulunmaktadır.
d. Deneysel araştırmalarda, araştırmaya katılmaya karar veren yetişkin
deneklerin kendilerinin, 18 yaşından küçük deneklerin velilerinin,
yetişkin olup yetkin olmayan deneklerin de vasilerinin yazılı onayı
alınmalıdır. Yazılı onay almak için bir sözleşme hazırlanması ve bu
sözleşmenin hem araştırmacı, hem de deneklerin her biri (ya da
velileri/vasileri) tarafından imzalanması gerekmektedir. Sözleşmede,
deneklerin neleri kabul ettikleri (örneğin, videoya çekilmeyi, üç ay
süreyle araştırmaya katılmayı vb.) ayrıntılı olarak açıklanmalıdır.
Ayrıca, araştırma okul, işyeri, bakımevi, cezaevi, kışla, veya benzeri
bir kurumda gerçekleştirilecekse, hem deneklerin (ya da velilerinin/
vasilerinin) hem de ilgili kurum yöneticilerinin yazılı onayı
alınmalıdır.
e. Bir sözleşme imzalamış olsalar bile, katılımcılara (ya da
velilerine/vasilerine), dilediklerinde araştırmanın herhangi bir
aşamasında çekilme hakkı tanınmalıdır. Araştırmacılar, katılımcıları
araştırmaya devam etmek için zorlamaktan kaçınmalıdırlar. Araştırmadan
çekilen katılımcılarla ilgili tüm veriler ortadan kaldırılmalı ya da
katılımcılara verilmelidir.
f. Katılımcıların adları ve kimliklerinin ortaya çıkmasına yol
açabilecek belirleyici özellikleri (örneğin, işyeri, cinsiyet vb.)
gizli tutulmalıdır. Ancak, katılımcıların söz konusu özelliklerinin
açıklanmasının gerekli olduğu durumlarda, araştırma başlamadan önce
katılımcıların (ya da velilerinin/vasilerinin) yazılı onayı
alınmalıdır. Kuruluş yöneticileri ya da çalışanlarından bilgi
alınıyorsa, araştırma raporunda ilgili kuruluşun adının yazılması
(kuruluşun onaylaması koşuluyla), arzu edilen bir durumdur. Tüm
katılımcılara (ya da velilerine/vasilerine) araştırmacının ya da
araştırma ekibinin sorumlusunun adı, adresi ve telefon numaraları
verilmelidir.
g. Araştırmada değişiklikler olması durumunda, katılımcılar (ya da
velileri/vasileri) bu değişikliklerle ilgili olarak bilgilendirilmeli
ve değişikliklerle ilgili onayları alınmalıdır. Örneğin, bir görüşme
araştırmasında ses kaydı almaktan vazgeçip, görüntü kaydı almaya karar
verilmişse, bu karar katılımcılara önceden iletilmeli; ses yerine
görüntü alınmasını kabul edip etmeyecekleri sorulmalıdır. Ayrıca,
böyle bir değişikliğin nedenleri de açıklanmalıdır.
h. Bir deney grubuna yapılan uygulama diğer gruplara yapılan
uygulamalardan daha etkili çıkarsa, araştırma sona erdikten sonra tüm
gruplara bu uygulamadan yararlanma şansı tanınmalıdır.
i. İlgili guruba yönelik bir araştırma söz konusu olmadıkça, 18
yaşından küçükler ve yetkin olmayan kişiler denek olarak
kullanılmamalıdırlar.
1.2. Hayvan Deneklerle İlgili Etik Kurallar
Bu başlık altında, çiftlik ve kümes hayvanları, doğal (vahşi) ortam
hayvanları ile laboratuvar hayvanlarının bakımı, üretimi, kullanımı ve
söz konusu hayvanlar üzerinde yapılan uygulamalar ele alınmaktadır. Bu
uygulamalarda, çalışmayı yürüten uygulayıcı, hayvan hakları ve
bilimsellik sınırları çerçevesinde hayvanlarda rahatsızlık, stres ve
ağrının olabildiğince azaltılmasına ve/veya ortadan kaldırılmasına
yönelik koşulları (uygun ortam, sedasyon, analjezi, yaşamı sonlandırma
vb.) sağlamalıdır. Bu uygulamalarda, uygun hayvan türünün seçilmesi ve
gereğince kullanılması da gözetilmelidir [7].
2. ARAŞTIRMA SÜRECİ VE SONUÇLARIYLA İLGİLİ ETİK KURALLAR
Bir bilimsel araştırmanın değerini, daha açık bir ifadeyle,
yinelenebilirliğini ve güvenirliğini zedeleyen tüm girişimler,
bilimsel yanıltma (scientiŞc misconduct) adıyla anılmaktadır. Bilimsel
yanıltma, iki biçimde ortaya çıkmaktadır ve bunların her ikisi de eşit
derecede tehlikeli ve etik açıdan kabul edilemez durumlardır [8-10]:
* Bilimsel ihmal/disiplinsiz araştırma (scientific negligence/sloppy
research)
* Bilimsel saptırma/kasıtlı sahtekarlık (scientific fraud/deliberate
dishonesty)
Bilimsel ihmal ve bilimsel saptırma, aşağıda örneklerle
açıklanmaktadır.
2.1. Bilimsel İhmal
Bilimsel ihmal (disiplinsiz araştırma), bilimsel araştırmaların
gereklerini tam olarak yerine getirmeden yapılan araştırmalar
sonucunda ortaya çıkan bilimsel yanıltmadır. Bilimsel ihmalde,
araştırmacı kasıtlı olarak değil, bilgi, beceri ya da deneyim
yetersizliğinden dolayı yanlış bilgi sunmakta; dolayısıyla, yalnızca
başkalarını bilimsel olarak yanıltmakla kalmamakta, kendi kendini de
kandırmış olmaktadır [8].
Deneysel sürecin gereği gibi yürütülmemesi ya da araştırma verilerini
analiz etmek için uygun istatistiksel tekniklerin seçilmemesi bilimsel
ihmale örnek olarak gösterilebilir. Araştırma verilerinin uygun
olmayan bir istatistiksel teknikle analiz edilmesi (örneğin,
parametrik olmayan bir teknik kullanılması gerekirken parametrik bir
teknik kullanılması), istatistiksel olarak anlamlı, ancak, tümüyle
yanlış bulgularla sonuçlanabilir. Benzer şekilde, bir deneysel
araştırmada, birinci grupta yapılan deneysel uygulama ile ikinci
grupta yapılan deneysel uygulamada, bağımsız değişken dışında başka
değişkenlerin de işe karışması (örneğin, bir gruba daha fazla zaman
ayrılması ya da farklı bir ortam sunulması), o grup için farklı
sonuçlar doğurabilir. Bu sonucun, gruplardan birinde yapılan
uygulamanın daha etkili çıktığı şeklinde yorumlanması ise, tümüyle
yanlış olabilir.
2.2. Bilimsel Saptırma
Bilimsel saptırma, yapılan bilimsel araştırmanın süreçlerini ya da
sonuçlarını kasıtlı olarak saptırmak; dolayısıyla,
araştırmanınyinelenebilirliğini ve araştırma bulgularının
güvenirliğini bozmaktır [9]. Deney sürecinde yer almadığı halde,
araştırmada deneysel uygulamanın sonuçlarını etkileyebilecek ek
uygulamalara yer verilmesi, araştırma süreci ile ilgili bir bilimsel
saptırma örneği olarak gösterilebilir. Araştırma sonuçlarıyla ilgili
yapılabilecek saptırmalar üç grupta toplanmaktadır [8]:
a. Çarpıtma (falsification/fudging): Çarpıtma, araştırmada belli veri
noktalarının, örneğin, istatistiksel verilerin doğru sonuç almayı
engelleyebilecek biçimde değiştirilmesidir.
b. Gizleme (finagling): Gizleme, yapılan araştırma sonucunda elde
edilen bulguların bazılarının, özellikle de araştırmacının
beklentileri doğrultusunda çıkmayan bulguların, rapor edilmemesidir.
c. Uydurma (forgery/fabrication): Uydurma, araştırmada toplanmayan
verilerin toplanılmış gibi gösterilmesidir.
Bulgularla ilgili yukarıda sıralanan saptırmaların hiç biri, ne derece
önemsiz görünürse görünsün, kabul edilemez. Diğer bir deyişle,
bilimsel saptırma, haŞf ya da şiddetli de olsa sahtekarlıktır.
3. YAYIN VE SUNUM SÜRECİYLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Başkalarının çalışmalarını (sözlü olarak, yazılı olarak ya da resim,
müzik gibi diğer araçlarla ortaya konan görüş, öneri, bilgi, grafik,
bilgisayar programı, sanat eseri vb. ürünlerini), kaynaklarını açık
olarak belirtmeksizin ya da kasıtlı olarak değiştirerek kullanmaya,
bilimsel aşırma (plagiarism) denmektedir [11-14].
Bilimsel aşırma; tam aşırma, bilimsel korsanlık ve kendisinden aşırma
biçimlerinde gerçekleşebilmektedir.
a. Tam aşırma (complete plagiarism): Bir başkasına ait çalışmayı,
kendi adını koyarak aynen sunmaya ya da yayımlamaya, tam aşırma adı
verilmektedir [15].
b. Bilimsel korsanlık (scientiŞc piracy): Başka araştırmacıların
verilerini, kaynak göstermeksizin ya da, izin gerektiren durumlarda,
izin almaksızın kendi çalışmasında kullanmak biçimindeki bilimsel
aşırma ise, bilimsel korsanlık olarak adlandırılmaktadır [10].
c. Kendisinden aşırma (self-plagiarism): Söz konusu kasıtlı etik
hatalar kişinin kendi eserlerinden aşırma şeklinde de gerçekleşebilir.
Bu durum, kendisinden aşırma olarak adlandırılmaktadır.
Kendisinden aşırma da, yineleme (duplication) ve dilimleme (least
publishable unit) olarak ikiye ayrılmaktadır. Yineleme, yayımlanmış
bir çalışmanın başka bir yerde de aynen yayımlanması; dilimleme ise,
yayımlanmış bir çalışmanın parçalara bölünerek her parçanın ayrı
olarak tekrar yayımlanması anlamına gelmektedir. Bu tür sorunlara yol
açan ve sık rastlanan girişimlerden biri olan, bir çalışmayı aynı anda
birden fazla dergiye değerlendirilmek üzere göndermekten de
kaçınılması gerekmektedir. Her türlü bilimsel aşırmadan kaçınmak için
yapılması gerekenler, aşağıda açıklanmaktadır [11-14]:
* Başkalarının görüş ve önerilerinden yararlanma; istatistikler,
grafikler ya da resimler gibi sözel olmayan bilgilerden yararlanma;
başkalarının sözlü/yazılı söylemlerinden yararlanma biçimlerinin her
birinde, bilginin kaynağını açık olarak göstermek gerekmektedir.
o Bu tür yararlanmalarda yazar, yararlandığı kaynakta yer alan
bilgileri, kendi sözcükleri ve anlatım biçimi ile dile getirmelidir
(rephrasing/paraphrasing). Bu işlemde, yalnızca birkaç sözcüğün yerini
değiştirmek ya da aynı anlama gelen başka sözcükler kullanmak yeterli
değildir.
o Başkalarının sözlü/yazılı söylemlerinin aynen kullanıldığı
durumlarda ise, aynen alıntı (quotation) yapıldığını belirtip bilginin
kaynağını ve alıntı yapılan sayfanın numarasını açık olarak göstermek
gerekmektedir. Aynen alıntı yapıldığını göstermek için, birkaç satırı
geçmeyen (örneğin, APAya göre 40 sözcüğü geçmeyen [16]) kısa
alıntılar, cümle ve/veya paragraf içinde ve tırnak içine alınarak
verilmelidir. Uzun alıntılar ise, ayrı bir paragraf halinde ve farklı
bir yazım şekliyle (örneğin,tireli, tablı ya da sık arayla)
verilmelidir.
* Başka bir kaynaktaki tabloyu ya da şekli bir çalışmada aynen
kullanmak için, kullanılan tablonun ya da şeklin hemen altına, kaynağı
ve alıntı yapılan sayfanın numarası açık olarak yazılmalıdır.
* Kaynak göstermenin yanı sıra, telif hakkı vb. yasal zorunlulukların
gerekli kıldığı durumlarda, telif haklarını elinde tutan kişi ya da
kuruluştan izin alınması gerekmektedir.
* Bir toplumda yaygın olarak bilinen genel bilgileri (common
knowledge) sözlü ya da yazılı olarak kullanırken kaynak göstermek
gerekmemektedir [12,13]. Eğitim, en önemli toplumsal kurumlardan
biridir örneğinde olduğu gibi.
4. YAZAR ADLARIYLA İLGİLİ ETİK KURALLAR
Yazar adları ve sırası belirlenirken, bir çalışmaya birincil ve
ikincil katkıda bulunan kişiler belirlenmeli; birincil katkıda
bulunanlar eş-yazar olmalı; ikincil katkıda bulunan kişi ya da
kuruluşlara teşekkür edilmelidir [16]
Aşağıda, birincil ve ikincil katkılar açıklanmaktadır.
a. Birincil Katkılar
Birincil katkılar şunlardır:
* Araştırmayı raporlaştırmak
* Araştırmayı tasarlamak; araştırma amacını ve denencelerini
oluşturmak
* Deneysel araştırmalarda, deney sürecini yapılandırmak ve/veya
yürütmek
* İstatistiksel analizleri tasarlamak ve yürütmek
* Bulguları yorumlamak
* Araştırma raporunun belli bir bölümünü yazmak
Eş-yazarlı çalışmalarda, yazar adlarının sıralanmasında, her bir
yazarın araştırmaya ne derece katkıda bulunduğu dikkate alınmalıdır.
Eğer her yazarın katkısı aşağı yukarı eşitse, yazar adları alfabetik
sıraya göre dizilmeli ve bu durum dipnotta belirtilmelidir. Eğer
yazarların katkıları eşit değilse, yazar adları, en çok katkıda
bulunandan en az katkıda bulunana doğru sıralanmalıdır. Eş-yazarlı
çalışmalarda, tüm yazarlar çalışmanın tümünden sorumludur.
b. İkincil Katkılar
İkincil katkılar şunlardır:
* Araç-gereçleri tasarlamak ya da yapılandırmak
* İstatistiksel analizlerle ilgili danışmanlık yapmak
* Salt veri toplanmasına yönelik çalışmalar yürütmek (deneysel süreçte
görev almak, anket uygulamak, verileri bilgisayara girmek vb.).
Bir araştırmaya bir kişi tarafından birkaç alanda yoğun ikincil katkı
olması durumunda, o kişi eş-yazar olarak kabul edilmelidir.
Eş-yazarlık gereklerini yerine getirmemesine karşın bir kişinin adının
çeşitli nedenlerden dolayı (örneğin, baskı uygulanması, çıkar
beklentisi, hatır ilişkisi vb.) eş-yazar olarak yazılması, etik açıdan
kabul edilemez bir durumdur.
5. MALİ DESTEĞİN KAYNAĞININ GÖSTERİLMESİ İLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Eğer bir araştırma belli bir veya bir kaç kurumdan veya kişiden mali
destek alınarak yürütülmüşse, bu araştırmanın sonuçlarıyla ilgili tüm
yayınlarda mali destek vermiş olan tüm kurum ve kişiler eksiksiz
olarak mutlaka belirtilmelidir. Mali destek veren kurumların veya
kişilerin adlarının belirtilmesini istememeleri etik açıdan kabul
edilebilir bir durum değildir. Çünkü, araştırma sonuçlarının
değerlendirilmesinde araştırmanın kim tarafından desteklenmiş
olduğunun bilinmesi önem taşıyabilir.
II. AKADEMİK VE/VEYA POPÜLER BİLİM-SANAT
DERGİLERİNDE EDİTÖRLÜK YA DA HAKEMLİKLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Basılı ya da elektronik ortamlarda yayımlanan ve hedef kitlesine
belirli aralıklarla ulaşan akademik ve/veya popüler dergilerin editör
ve hakemleri için uyulması gereken bir dizi etik kural söz konusudur.
Bu kuralların başlıcaları editör ve hakemler için ayrı ayrı aşağıda
sıralanmıştır [17].
1. EDİTÖRLERLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Editör; yayımlanmak üzere gönderilen bir çalışmanın değerlendirme
sürecinde, aşağıda özetlenen bilimsel etik ölçütlerine uymalıdır:
* Çalışmayı önyargılardan (yazar/yazarların ırk, din, milliyet,
cinsiyet, düşünce ve eğilimleri, kurumsal/kişisel yakınlığı vb.)
bağımsız olarak değerlendirmelidir.
* Değerlendirme sürecini kasıtlı olarak ya da ilgisizlik nedeniyle
geciktirmemelidir. Bu durum yazının güncelliğini yitirmemesi ve
yazarın/yazarların zarar görmemesi için çok önemlidir.
* Çalışmanın, bu kılavuzun I. Bölümünde belirtilen etik kurallara
uygun olarak yapılmış ve yazılmış olmasını dikkate almalıdır.
* Çalışma hakkında editör, yayın kurulu üyeleri, hakemler ve yazar/
yazarlar dışında hiç kimse ile bilgi alış verişinde bulunmamalıdır.
* Değerlendirme sürecinin hiç bir aşamasında yazarlara yanlış bilgi
vermemelidir.
* Hakem raporları üzerinde herhangi bir değişiklik yapmamalı; düzmece
rapor düzenlememelidir.
* Çalışmayı, yazarın/yazarların izni olmaksızın, kendi
araştırmalarında kullanmamalı, başkalarının kullanmasına fırsat
vermemelidir.
2. HAKEMLERLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Hakem; yayımlanmak üzere kendi görüşünün alınması için gönderilen bir
çalışmayı değerlendirirken, aşağıda özetlenen bilimsel etik
ölçütlerine uymalıdır:
* Çalışmayı bilimsel ve etik ilkelere ve derginin yayın ölçütlerine
göre ön yargılardan bağımsız olarak değerlendirmelidir.
* Çeşitli nedenlerden dolayı (örneğin, ilgi alanı uyuşmazlığı, kişisel
ya da mesleki yakınlık, zaman sınırlılığı vb.) çalışmayı
değerlendiremeyeceği ya da değerlendirmek istemediği durumlarda,
çalışmayı en kısa sürede editöre iade etmelidir.
* Çalışmanın gizliliğini korumalıdır.
* Çalışmanın, bu kılavuzun I. Bölümünde belirtilen etik kurallara
uygunluğunu dikkate almalıdır.
* Görüş ve önerilerini açık ve anlaşılır şekilde ifade etmeli ve
desteklemelidir.
* Çalışmayı, yazarın/yazarların izni olmaksızın, kendi
araştırmalarında kullanmamalı, başkalarının kullanmasına fırsat
vermemelidir.
III. JÜRİ ÜYELERİYLE İLGİLİ ETİK KURALLAR
Bir jüri üyesi, bir adayı ve/veya çalışmayı değerlendirirken aşağıdaki
özetlenen bilimsel etik ölçütlerine uymalıdır:
* Değerlendirmeyi yansız bir bakış açısı ile yaparak önyargısız olarak
kararını vermelidir.
* Adayı ve/veya diğer jüri üyelerini baskı altına alıcı, olumlu veya
olumsuz olarak yönlendirici iletişim ve tutum içerisine girmemelidir.
* Adayı ve çalışmalarını, bilimsel etik ölçütlere uygunluğu açısından
incelemeli ve değerlendirmelidir.
* Değerlendirdiği yayınlanmamış çalışmayı adayın/adayların izni
olmaksızın, kendi araştırmalarında kullanmamalı, başkalarının
kullanmasına fırsat vermemelidir.
IV. AKADEMİK TEZ DANIŞMANLARIYLA İLGİLİ ETİK KURALLAR
Akademik tez danışmanı; danışmanlığını üstlendiği tez çalışmasının tüm
evrelerinde ve aday ile ilişkilerinde, aşağıda özetlenen bilimsel etik
ölçütlerine uymalıdır:
* Aday ile ilişkilerinde dürüstlüğü, yansızlığı, sorumluluğu, ilkeli
akademik davranışları temel almalı ve bu davranışlarını adaya
yansıtarak ona rehberlik etmelidir.
* Adayın çalışmalarının yürütülmesinde, tamamlanmasında ve içeriğinde
kendi sorumluluğunun en az aday kadar olduğunu bilmeli ve buna uygun
olarak adayın çalışmasının her evresinde bu sorumluluğu
paylaşmalıdır.
* Adayın bilimin evrensel ilke ve dürüstlük anlayışına uygun olarak
çalışmasını sağlamalı, bilimsel çalışma etiği açısından denetlemeli,
bilim etiğine uymayan davranışlara karşı kesin tavır almalıdır.
* Danışmanlığını üslendiği tez çalışmasını ya da çalışmaya ilişkin
verileri öğrencisinin haberi ve izni olmaksızın kendi araştırmalarında
kullanmamalı, başkalarının kullanmasına fırsat vermemelidir.
* Değerlendirme, yönetme, yönlendirme vb. süreçlerin hiçbir aşamasını
kasıtlı olarak ya da ilgisizlik nedeni ile geciktirmemelidir.
YARARLANILAN KAYNAKLAR
1.
www.utm.etm.edu/research/iep/e/ethics.htm
2.
www.nserc.ca/programs/ethics/english/intro03.htm
3. Wiersma, W. (1995). Research Methods in Education: An İntroduction
(6. baskı). Boston, Massachusetts: Allyn and Bacon.
4. Best, J. W., ve Kahn, J. V. (1998). Research in Education (5.
baskı). Boston, Massachusetts: Allyn and Bacon.
5. Wiseman, D. C. (1999). Research Strategies for Education. Belmont,
California: Wadsworth Publishing Company.
6. Türkiye Bilimler Akademisi Bilim Etiği Komitesi (2002). Bilimsel
Araştırmada Etik ve Sorunları. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi
Yayınları.
7. Institute of Laboratory Animal Resources (1996). Guide for the Care
and Use of Laboratory Animals. Washington, DC: National Academy
Press.
8.
www.chem.vt.edu/ethics/vinny/ethix html
9.
www.yildiz.edu.tr/aek
10. Kansu, E., ve Ruacan, Ş. (2000). Bilimsel Yanıltmanın: Türleri,
Nedenleri, Önlenmesi, Cezalandırılması. Cumhuriyet Bilim-Teknik, 712,
4-5.
11.
www.arts.ubc.ca/doa/plagiarism.html
12.
www.indiana.edu/~wts/wts/plagiarism.html
13.
sja.ucdavis.edu/avoid.html
14.
www.2learn.ca/mapset/SafetyNet/plagiarism/handout2.html
15.
www.zoology.ubc.ca/bpg/plagiarism.htm
16. American Psychological Association (1994). Publication Manual (4.
baskı). Washington DC: American Psychological Association.
17.
www.ejb.org/pauta.html
http://www.anadolu.edu.tr/arastirma/bilim_etigi_klavuzu.aspx
sitesinden faydalanılmıştır.