TILSIMLAR MECMUASI-155-OTUZUNCU SÖZÜN İKİNCİ MAKSADI

[Erhan Patlak]

                              TILSIMLAR MECMUASI

 

12.1.OTUZUNCU SÖZÜN İKİNCİ MAKSADI

Tahavvülât-ı zerrâta dair şu âyetin hazinesinden bir zerreye işaret edecektir. بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لاَ تَاْتِينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلٰى وَرَبِّى لَتَاْتِيَنَّكُمْ عَالِمِ الْغَيْبِ لاَ يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوَاتِ وَلاَ فِى اْلاَرْضِ وَلاَۤ اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلاَۤ اَكْبَرُ اِلاَّ فِى كِتَابٍ مُبِينٍ1 ŞU ÂYETİN pek büyük hazinesinden bir miskal zerre miktarında, yani zerre sandukçasında olan cevheri gösterir ve zerrenin hareket ve vazifesinden bir nebze bahseder. Şu Maksat bir Mukaddime ile Üç Noktadan ibarettir. MUKADDİME Tahavvülât-ı zerrât, Nakkâş-ı Ezelînin kalem-i kudreti, kitab-ı kâinatta yazdığı âyât-ı tekvîniyenin hengâmındaki ihtizâzâtı ve cevelânıdır. Yoksa, maddiyyun ve tabiiyyunların tevehhüm ettikleri gibi tesadüf oyuncağı ve karışık, mânâsız bir hareket değildir. Çünkü, bütün mevcudat gibi, zerreler ve herbir zerre, mebde-i hareketinde “Bismillâh“ der. Çünkü, nihayetsiz, kuvvetinden fazla yükleri kaldırır ve buğday tanesi kadar bir çekirdeğin koca bir çam ağacı gibi bir yükü omuzuna alması gibi... Hem vazifesinin hitâmında “Elhamdü lillâh” der. Çünkü, bütün ukulü hayrette bırakan hikmetli bir cemâl-i san’at, faideli bir hüsn-ü nakış göstererek, Sâni-i Zülcelâlin medâyihine bir kaside-i medhiye gibi bir eser gösterir. Meselâ, nar ve mısıra dikkat et.HAŞİYE-1 HAŞİYE-2 Evet, tahavvülât-ı zerrât, âlem-i gaybdan olan herşeyin geçmiş aslında ve gelecek neslindeki intizamata medar ve ilim ve emr-i İlâhînin bir ünvanı olan İmam-ı Mübînin düsturları ve imlâsı tahtında ve zaman-ı hazır ve âlem-i şehadetten teşkil ve icad-ı eşyada tasarrufa medar ve kudret ve irade-i İlâhiyenin bir ünvanı olan Kitab-ı Mübînden istinsah ile ve seyyal zamanın hakikati ve sahife-i misaliyesi olan Levh-i Mahv, İsbatta kelimât-ı kudreti yazmak ve çizmekten gelen harekâttır ve mânidar ihtizazattır. Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler : 1 : “İnkâr edenler, ‘Kıyamet başımıza gelmez’ dediler. Sen de ki: Evet, gaybı bilen Rabbime yemin olsun ki başınıza gelecektir. Ne göklerde ve ne de yerde zerre kadar birşey Ondan uzak kalamaz; bundan küçük veya büyük ne varsa hepsi ap açık bir kitapta yazılmıştır.” Sebe’ Sûresi, 34:3. HAŞİYE-1 : İkinci Maksadın, tahavvülât-ı zerrâtın tarifine dair olan uzun cümlenin haşiyesidir. Kur’ân-ı Hakîmde İmam-ı Mübîn ve Kitab-ı Mübîn mükerrer yerlerde zikredilmiştir.1 Ehl-i tefsir “İkisi birdir”;2 bir kısmı “Ayrı ayrıdır” demişler. Hakikatlerine dair beyanatları muhteliftir. Hülâsa, “İlm-i İlâhînin ünvanlarıdır” demişler.3 Fakat Kur’ân’ın feyziyle şöyle kanaatim gelmiş ki: İmam-ı Mübîn, ilim ve emr-i İlâhînin bir nev’ine bir ünvandır ki, âlem-i şehadetten ziyade âlem-i gayba bakıyor. Yani, zaman-ı halden ziyade, mazi ve müstakbele nazar eder. Yani, herşeyin vücud-u zâhirîsinden ziyade aslına, nesline ve köklerine ve tohumlarına bakar. Kader-i İlâhînin bir defteridir. Şu defterin vücudu, Yirmi Altıncı Sözde, hem Onuncu Sözün haşiyesinde ispat edilmiştir. Evet, şu İmam-ı Mübîn, bir nevi ilim ve emr-i İlâhînin bir ünvanıdır. Yani, eşyanın mebâdileri ve kökleri ve asılları, kemâl-i intizamla eşyanın vücutlarını gayet san’atkârâne intaç etmesi cihetiyle, elbette desâtir-i ilm-i İlâhînin bir defteriyle tanzim edildiğini gösteriyor. Ve eşyanın neticeleri, nesilleri, tohumları, ileride gelecek mevcudatın programlarını, fihristelerini tazammun ettiklerinden, elbette evâmir-i İlâhiyenin bir küçük mecmuası olduğunu bildiriyorlar. Meselâ, bir çekirdek, bütün ağacın teşkilâtını tanzim edecek olan programları ve fihristeleri ve o fihriste ve programları tayin eden o evâmir-i tekvîniyenin küçücük bir mücessemi hükmünde denilebilir. Elhasıl, İmam-ı Mübîn, mazî ve müstakbelin ve âlem-i gaybın etrafında dal-budak salan şecere-i hilkatin bir programı, bir fihristesi hükmündedir. Şu mânâdaki “İmâm-ı Mübîn” kader-i İlâhînin bir defteri, bir mecmua-i desâtiridir. O desâtirin imlâsıyla ve hükmüyle, zerrât, vücud-u eşyadaki hidemâtına ve harekâtına sevk edilir. Amma Kitab-ı Mübîn ise, âlem-i gaybdan ziyade âlem-i şehadete bakar. Yani, mazi ve müstakbelden ziyade zaman-ı hazıra nazar eder. Ve ilim ve emirden ziyade kudret ve irade-i İlâhiyenin bir ünvanı, bir defteri, bir kitabıdır. 1 : Kitab-ı Mübîn: Mâide Sûresi, 5:15; En’âm Sûresi, 6:59; Yûnus Sûresi, 10:61; Hûd Sûresi, 11:6; Yûsuf Sûresi, 12:1; Şuarâ Sûresi, 26:2; Neml Sûresi, 27:1, 75; İmam-ı Mübîn: Yâsin Sûresi, 36:12. 2 : es-Suyûtî, ed-Dürru’l-Mensûr 7:48; Ebu’s-Süûd, Tefsîr 7:61; eş-Şevkânî, Fethu’l-Kadîr 5:367. 3 : et-Teberî, Câmiu’l-Beyân 7:212; el-Beyzâvî, Tefsîr 3:206; el-Kurtubî, el-Câmi’ li Ahkâmi’l-Kur’ân 7:4. HAŞİYE-2 : İmam-ı Mübîn kader defteri ise, Kitab-ı Mübîn kudret defteridir. Yani, herşey vücudunda, mahiyetinde ve sıfât ve şuûnâtında kemâl-i san’at ve intizamları gösteriyor ki, bir kudret-i kâmilenin desâtiriyle ve bir irade-i nâfizenin kavâniniyle vücut giydiriliyor; suretleri tayin, teşhis edilip birer miktar-ı muayyen, birer şekl-i mahsus veriliyor. Demek o kudret ve iradenin küllî ve umumî bir mecmua-i kavânini, bir defter-i ekberi vardır ki, herbir şeyin hususî vücutları ve mahsus suretleri ona göre biçilir, dikilir, giydirilir. İşte şu defterin vücudu, İmam-ı Mübîn gibi, kader ve cüz-ü ihtiyarî mesâilinde ispat edilmiştir. Ehl-i gaflet ve dalâlet ve felsefenin ahmaklığına bak ki, kudret-i fâtıranın o Levh-i Mahfuzunu ve hikmet ve irade-i Rabbâniyenin o basîrâne kitabının eşyadaki cilvesini, aksini, misalini hissetmişler; hâşâ, “tabiat“ namıyla tesmiye etmişler, körletmişler. İşte, İmam-ı Mübîn’in imlâsıyla, yani kaderin hükmüyle ve düsturuyla, kudret-i İlâhiye, icad-ı eşyada herbiri birer âyet olan silsile-i mevcudatı, “Levh-i Mahv, İsbat” denilen zamanın sahife-i misaliyesinde yazıyor, icad ediyor, zerrâtı tahrik ediyor. Demek, harekât-ı zerrât, o kitabetten, o istinsahtan, mevcudat âlem-i gaybdan âlem-i şehadete ve ilimden kudrete geçmelerinde bir ihtizazdır, bir harekâttır. Amma Levh-i Mahv, İsbat ise, sabit ve daim olan Levh-i Mahfuz-u Âzam’ın daire-i mümkinatta, yani mevt ve hayata, vücut ve fenâya daima mazhar olan eşyada mütebeddil bir defteri ve yazar bozar bir tahtasıdır ki, hakikat-i zaman odur. Evet, herşeyin bir hakikati olduğu gibi, zaman dediğimiz, kâinatta cereyan eden bir nehr-i azîmin hakikati dahi, Levh-i Mahv, İsbat’taki kitabet-i kudretin sahifesi ve mürekkebi hükmündedir. Lâ ya’lemu’l-ğaybe illâllah.

Lügatler : ahmaklık : akılsızlık âlem-i gayb : görünmeyen, fakat varlığı kesin olan ve mahiyeti Allah tarafından bilinen başka dünyalar âlem-i şehadet : görünen âlem, dünya âyât-ı tekvîniye : yaratılışa ait âyetler, deliller âyet : delil basîrâne : görerek beyanat : açıklamalar Bismillâh : Allah’ın adıyla cemâl-i san’at : sanat güzelliği cereyan eden : akan cevelân : dolaşma, hareket cevher : kıymetli taş; asıl, öz, temel cihet : yön cilve : görüntü, yansıma desâtir : prensipler, kurallar desâtir-i ilm-i İlâhî : Allah’ın ilminin düsturları, prensipleri ehl-i gaflet ve dalâlet ve felsefe : gaflete dalan, hak yoldan sapan ve felsefeyle uğraşan kimseler ehl-i tefsir : Kur’ân’ı mânâ bakımından yorumlayanlar elhamdü lillâh : “her türlü övgü ve şükür yalnızca Allah’a aittir” elhasıl : özetle, sonuç olarak emr-i İlâhi : Allah’ın emri eşya : varlıklar evâmir-i İlâhiye : Allah’ın emirleri evâmir-i tekvîniye : yaratılışa ait emirler, işler fenâ : geçicilik, ölümlülük feyz : ilham, bereket ve ilim bolluğu fihriste : indeks, içindekiler hakikat : gerçek mahiyet, içyüz, esas hakikat-i zaman : zamanın gerçek mahiyeti, aslı, içyüzü harekât : hareketler harekât-ı zerrât : atomların hareketleri hengâm : zaman hidemât : hizmetler hikmet : fayda, gaye hitâm : son hükm : karar hülâsa : özetle hüsn-ü nakış : nakış güzelliği ihtizâzât : sallanmalar, sarsıntılar ihtizazat : titreşimler ilm-i İlâhî : Allah’ın herşeyi kuşatan ilmi imlâ : yazdırma intaç etmek : sonuç vermek intizam : düzenlilik irade-i İlâhiye : Allah’ın iradesi, dilemesi ve tercihi irade-i nâfize : her şeye ve her yere tesir ve nüfuz eden Allah’ın iradesi irade-i Rabbâniye : Rab olan Allah’ın iradesi, tercihi, dilemesi istinsah : yazarak çoğaltma kader : Allah’ın meydana gelecek hadiseleri olmadan önce takdir etmesi, planlaması kader-i İlâhî : Allah’ın meydana gelecek hadiseleri olmadan önce takdir etmesi, planlaması kalem-i kudret : Allah’ın kudret kalemi kaside-i medhiye : övgü kasidesi kavânin : kanunlar kemâl-i intizam : tam ve mükemmel düzenlilik kemâl-i san’at : sanat mükemmelliği kitab-ı kâinat : kâinat kitabı; bir kitap gibi yazılmış bütün âlem kudret : güç, kuvvet, iktidar kudret-i fâtıra : yaratıcı kudret kudret-i kâmile : mükemmel ve kusursuz kudret Kur’ân-ı Hakîm : her âyet ve sûresinde sayısız hikmet ve faydalar bulunan Kur’ân lâ ya’lemu’l-ğaybe illâllah : Allah’tan başka kimse gaybı bilmez Levh-i Mahfuz : herşeyin bütün ayrıntılarıyla yazıldığı kader levhası, Allah’ın ilminin bir adı Levh-i Mahv, İsbat : bir şeyin yıkılıp tekrar kuruluşunu gösteren mânevî levha; yaz boz tahtası, levhası maddiyyun : materyalistler, herşeyi maddeye bağlayanlar mahiyet : esas özellik, nitelik maksat : kastedilen şey, gaye mazhar : sahip olan mazi : geçmiş zaman mebâdi : çekirdekler, başlangıçlar mebde-i hareket : hareketin başlangıcı mecmua : kitap mecmua-i desâtir : kurallar kitabı mecmua-i kavânin : kanunlar kitabı medâyih : övgüye lâyık iş ve hareketler mevcudat : varlıklar miskal : yaklaşık 4.5 grama denk olan bir ağırlık ölçüsü mukaddime : başlangıç, giriş mücessem : cisme bürünmüş, maddî yapısı olan Nakkâş-ı Ezelî : herşeyi zatına has olarak nakış nakış işleyen, evveli olmayan Allah nebze : az miktar nehr-i azîm : büyük bir nehir gibi akıp giden zaman nihayetsiz : sonsuz sahife-i misaliye : misal âlemi ile ilgili sayfa san’atkârane : sanatlı bir şekilde sandukça : küçük sandık Sâni-i Zülcelâl : herşeyi san’atlı bir şekilde yapan, sonsuz haşmet ve yücelik sahibi Allah seyyal : akıcı şuûnât : işler, fiiller, icraatlar ve haller tabiiyyun : tabiatçılar, yaratıcı olarak tabiatı kabul edenler tahavvülât-ı zerrât : atomların değişim, dönüşüm ve hareketleri tahtında : altında tesadüf : rastlantı tesmiye : isimlendirme tevehhüm etmek : sanmak, kuruntuya kapılmak ukul : akıllar zerre : atom, en küçük madde parçası