АСХАБИ КИРАМ – 233
Islamdini.kz
|
254) ЯЗИД БИН ӘБУ СУФЯН: Әбу Суфянның ұлы, хазреті Муауияның ағасы еді. Асхаби кирамнан. Өте салих кісі болған. Меккені жаулаған кезде мұсылман болды. Хунәйн соғысына қатысты. Хазреті Әбу Бәкірдің Шамға жіберген әскерінде бір қолдың қолбасшысы еді. Хазреті Омар заманында Палестинаның әкімі болды. Он тоғызыншы жылы оба ауруынан қайтыс болды (радиаллаһу та'ала анһ). Орнына інісі Муауияны өкіл етіп қалдырған болатын. Халифа да қолдады. 60, 62, 64, 246, 251, 349, 355, 356. 255) ЮСУФ (алейһиссалам): Яқуб алейһиссалам он екі ұлының ішінде хазреті Юсуфты ерекше жақсы көретін. Бауырлары оны ен далаға апарып құдыққа тастады. Оны қасқыр жеп қойды деді. Араларынан бірі құдыққа тамақ апарған еді. Керуен келіп Юсуфты шығарғанын көріп, «Ол біздің құлымыз еді, қашып кетті» деді де, арзанға сатып жіберді. Ол кезде Юсуф он сегіз жаста болатын. Бауырларынан қорқып ештеңе айтпады. Керуендегілер оны Мысырға апарып, қаржы министріне сатып жіберді. Ол өте көрікті еді. Жүзінен нұр шашып тұратын. Министрдің әйелі Зылиха [парсы тілінде Зуләйха] оған ғашық болды. Бірақ жалаға ұшырап, ол қамауға алынды. Зынданда перғауынның наубайшысы және сусын құюшысы бар еді. Екеуі бір түні түс көрді. Юсуфқа түстерін айтып берді. Ол «Сусын құюшы құтылады, наубайшы асылады» деді. Дәл солай болды. Перғауын да түс көрді. Ешкім жорып бере алмады. Сусын құюшы келіп Юсуф алейһиссаламға айтып берді. «Жеті жылдық молшылық, кейін жеті жыл ашаршылық болады. Молшылық кезінде азық-түлік сақтап қойыңдар, ашаршылық келгенде сонымен күн көресіңдер» деді. Перғауын Юсуфты шақырып, оны қатты ұнатты. Қаржы министрі өліп, Юсуфты оның орнына тағайындады. Зылиханы оған жұбайлыққа берді. Одан екі ұлы және Рахмет есімді қызы туылды. Молшылық кезінде көп азық-түлік сақтап қойды. Ашаршылық кезінде әр мемлекеттен адамдар Мысырға келіп, азық-түлік сатып алды. Юсуф алейһиссалам азық-түліктерді арнайы құжатпен беретін. Бауырлары да Кенан аймағынан, яғни Шам тарапынан азық-түлік алуға келді. Ең кішкентайы Бунямин Юсуфқа қатты ұқсайтын. Оны әкесі жібермеген болатын. Юсуф (алейһиссалам) бауырларын таныды. «Сендер кімсіңдер, тыңшы емессіңдер ме?» деді. Олар жауап берді. Оларға дастархан жайып сый-сияпат көрсетті. «Келесі келгенде інілеріңді де алып келіңдер! Оны әкелмесеңдер сендерге азық-түлік бермеймін» деді. Ақшаларын жасырын түрде азық-түліктің арасына салып жіберді. Олар қайтқан соң «Әке! Буняминді де алып барамыз» деді. Әкелері: «Бұрын Юсуфқа не болғанын білесіңдер. Бірақ Аллаһу та'ала ең жақсы қорғаушы. Мейірімділердің ең мейірімдісі» деді. Ақшаларының да қайтып келгенен көргенде «Қайтадан барып тағы азық алайық» десті. Буняминді қорғайтынына сөз беріп, өздерімен алып кетті. Юсуф (алейһиссалам) ас беріп, көп сияпат көрсетті. Буняминге жасырын түрде өзін таныстырды. «Сені жібермеймін, мұңайма» деді. Оның жүгіне бір алтын ыдыс қойғызды. Олар кетерде арттан «Ұры бар» деген дауыстар естіле бастады. Олар «Біз ұры емеспіз» деді. «Өтірік айтсаңдар сендерге қандай жаза қолданайық?» дегенде «Қайбірімізден табылса соны тұтқындаңдар» деп жауаптады. «Мейлі, солай істейік» деп іздегенде алтын ыдыс Буняминнің жүгінде табылды. Оны тұтқындау Мысырдың заңында жоқ еді. Әкесінің дінін бауырларына айтқызып, Буняминді алып қалды. «Әкеміз кәрі, оны қатты жақсы көреді. Оның орнына біздің біреуімізді ал» деді. «Басқа біреуді алсақ залым боламыз» деп Буняминді алып қалды. Олар ұялып, қысылып, әкелеріне барды. Яқуб (алейһиссалам) қатты қайғырды. «Бұл іс бекер болған жоқ! Мысыр сұлтаны біздің дінімізді қайдан білсін? Сабыр ету ең жақсысы. Аллаһу та'ала мені балаларыма қауыштыруы мүмкін» деді. «Юсуф, Юсуф» деп жылай бергеннен көздерін перде жапқан болатын. Құдыққа тасталғалы жиырма бір жыл өткен еді. Бауырлары үмітін үзген болатын. Ал әкесі Аллаһтан үмітін үзбей, ол кішкентай кезінде көрген түсінен бауырларының оған бір күні сәжде ететінін білген еді. «Барыңдар, оларды іздеңдер! Аллаһтан үміт үзуге болмайды» деді. Олар Мысырға барды. «Ей, құрметті адам! Біз кедейміз. Әкеміз кәрі. Бізге мейірім етіп, рақымды бол! Бізге азық-түлік бер. Бауырымызды да кешір» деп жалбарынды. Ол күліп, «Юсуфқа жасағандарыңды ұмыттыңдар ма?» деді. Олар «Сен Юсуфсың ба?» деп сұрағанда: «Иә, мен Юсуфпын. Ал бұл менің інім. Аллаһу та'ала бізге рақым етті. Ол сабыр етушілерді мақұрым қалдырмайды» деді де, «Мына көйлегіммен әкемнің көзін сүртіңдер және бәрін осында алып келіңдер» деді. Олар Мысырдан қайтып келе жатқанда Яқуб (алейһиссалам) «Юсуфтың иісін сезіп жатырмын» деген болатын. Қасындағылар «Сен әлі бұрынғы абыржудан қайтпағансың» десті. Кейін ұлдары оралды. Көйлекпен бетін сүрткенде көздері ашылды. Бәрі Мысырға барды. Юсуф (алейһиссалам) перғауынмен және халықпен алыстан күтіп алды. Оларды сарайына апарды. Әкесі мен анасын құрметті орынға отырғызды. Барлығы Аллаһу та'алаға шүкір сәждесін жасады. Он жеті жылдан кейін Яқуб (алейһиссалам) қайтыс болды. Юсуф (алейһиссалам) елу алты жаста еді. Ол жүз он жасында қайтыс болды. Перғауын одан бұрын қайтыс болды. Кейіннен келген перғауындар Бәни Исраилді қадірлемеді. 131. (Жалғасы бар...) |
|
Сайтқа енгізілген жаңалықтарды, сұрақтарға берiлген жауаптарды және дiни мерекелерде кұттықтау хаттарды мүшелерiмiзге жiберiп тұрамыз. Дiни сұрақтар үшiн және сайтқа мүше болу үшiн мына адреске хат жолдасаңыз болады: in...@islamdini.kz Егер e-mail адресiңiз сiздiң хабарыңыз болмай бұл сайтқа тiркелген болса немесе сайттан хат алуды тоқтатқыңыз келсе, мына адреске бос хат жолдаңыз: islamdinikz...@googlegroups.com |
