Жұма мүбәрәк болсын!

[Islamdini.kz]

Сүлейман пайғамбардың жәннаттағы досы

Өз жағдайына, тұрмысына шүкір етіп, сол жағдайымен Аллаһу та'аланың бұйрықтарын орындауға тырысатын, оған қарсы шықпайтын қаншама кедейлер бар. Міне осындай кедейлер ахиретте пайғамбарлармен, шәһидтермен бірге болады. Бір күні Сүлейман пайғамбар (алейһиссалам) Аллаһу та'алаға дұға етіп былай сұрады: - Йа, Раббым! Кедейлердің салих болғандарын жақсы көресің. Ахиретте оларға қандай марапат бересің? - Ей, Сүлейман! Кедей және салих болған құлдарыма қандай сый-сияпат көрсететінімді мен білемін. Олардың кейбірлерін жәннатта пайғамбарларға дос қыламын. Әр кедей кісі бір пайғамбармен бір тақта отырады. Онымен бірге ішіп-жейді. Мұны естіген Сүлейман алейһиссалам сұрақ қойды: - Йа, Раббым! Жәннатта менің досым болатын кедейді маған білдіре гөр! - Ей, Сүлейман! Егер жәннаттық досыңды білгің келсе, екінді уақытында қаланың солтүстік жағына бар, сол жақта кездестіретін адамың – сенің жәннаттағы досың болатын кісі. Хазреті Сүлейман айтылған уақытта сол тарапқа барды. Ол жақта кәрі кедей кісіні көрді. Арқасында отын жүгі бар еді. Демалып алуға біраз отырған екен. Хазреті Сүлейман қарттың қасына барып сәлем берді. Қарт кісі: - Уа алейкум ассалам, йа Нәбийаллаһ! – деп сәлеміне жауап берді. Кейін хазреті Сүлейман сұрады: - Ей, қарт кісі, арқаңыздағы отынды не істемекшісіз? - Мен кедей адаммын. Күнде тауға шығып, отынды арқама жүктеп алып келемін де, сатамын, сол ақшамен бала-шағамның напақасын қамтамасыз етемін. - Ей, қарт кісі, күнде осылай жұмыс істеп шаршаған боларсыз. Бұдан кейін отын сатуды тоқтатыңз. Менімен жүріңіз, зәулім сарайымда менімен бірге боласыз, сол жақта тұрасыз, ішіп-жейсіз. Сізбен бір тақта отырайық, сіз менімен бірге патша болыңыз! Осы қартайған шағыңызда қиыншылық пен ауыр жұмыстан құтылыңыз! - Йа, Сүлейман! Мына өткінші өмірде мен патшалыққа көз тіккім келмейді. Мен өз тұрмысыма разымын. Аллаһу та'ала сізге патшалық берген екен, ал маған кедейлікті нәсіп етті. Патшалығыңыз сізге берекетті болсын, маған кедейлігім жетеді. - Мейлі, патшалығымды бөлісуімді қаламайды екенсіз, онда сізге ай сайын айлық төлеп тұрайық! - Йа, Сүлейман, менің кедей болғаныма ешқандай шағымым, наразылығым жоқ. Мен өз жағдайыма разымын, бұған шүкір етуге тырысып жүрмін. Сіз патшалығыңызды жалғастыра беріңіз, мен де өз кедейлігімді жалғастыра берейін. Мен осы жағдайымда рахат жүрмін, бақыттымын! Қарттың бұл жауабын естіген Сүлейман пайғамбар (алейһиссалам) салих кедейге сүйіншісін айтты: - Ей, қадірлі адам! Бұл жерде ұсынысымды қабылдамадыңыз, бірақ жәннатта досым боласыз, менімен бірге боласыз! Мұны маған Аллаһу та'ала хабарлады... Өз жағдайына, тұрмысына шағымданбайтын кедейлерге бұл қандай бақыт...

www.islamdini.kz Сайтқа енгізілген жаңалықтарды, сұрақтарға берiлген жауаптарды және дiни мерекелерде кұттықтау хаттарды мүшелерiмiзге жiберiп тұрамыз. Дiни сұрақтар үшiн және сайтқа мүше болу үшiн мына адреске хат жолдасаңыз болады: in...@islamdini.kz  Егер e-mail адресiңiз сiздiң хабарыңыз болмай бұл сайтқа тiркелген болса немесе сайттан хат алуды тоқтатқыңыз келсе, мына адреске бос хат жолдаңыз: islamdini_kz...@googlegroups.com

 

[Islamdini.kz]

Мұсылманның қуанышы жүзінде, мұңы жүрегінде

Адамдарды қуанту – жақсы қасиет. Мұсылман кісіні қуантқан адамға Аллаһу та'ала разы болады. Сүйікті пайғамбарымыз (саллаллаһу алейһи уәсәлләм) айтқан: «Аллаһу та'аланың таңдалған құлдары бар. Олар үнемі қуанышты. Аллаһу та'аланың мейірімділігін, қамқорлығын, кешірмділігін ойлаған сайын қуанышты болып жүреді. Бірақ олардың жүректері және іші махшарды ойлаған кезде, қабірді ойлаған кезде, тозақты ойлаған кезде боздап жылайды». Үлкен ислам ғалымы Хусейн Хилми бин Саид (қуддиса сиррух) былай деген: «Пайғамбарымыз «Мұсылманның қуанышы жүзінде, мұңы жүрегінде» деген. Ешкімді ренжітуге ешкімнің хақысы жоқ. Өйткені Аллаһтың пенделерінің сүйіспеншілікке, қуанышқа қажеттілігі бар. Бір мұсылман біреуді қуантса, әкесін, анасын, досын, көршісін қуантса, біреуге қуаныш сыйласа, оған Аллаһу та'ала разы болады. Егер сол Аллаһтың разылығы аспаннан шам болып жерге түскенде, оның нұрынан күн қараятын еді». Бір әулие кісіден ауыр науқасқа дұға етуін сұраған екен. Әулие несі бар болса бәрін шығарып, «Бұларды пәлен жердегі пәлен кедейге беріңдер!» дейді. Кедей бұған қатты қуанады. Әулие кісіден неліктен бұлай істегені сұралғанда: «Аллаһу та'аланың бір құлын қуантсақ, Раббымыз біздің дұғамызды қабыл етеді» деген екен. Тағы бір әулие кісінің ең сүйікті досы ауырып қалады. Ол әулиеге науқас досы «Маған дұға етсін» деп хабар жолдайды. Әулие кісі «Бір қой сойсын, кедейлерге таратып оларды қуантсын. Біздің дұғамыздың қабыл болуы үшін біреуді қуанту керек» деген екен. Біреуді ренжіткен кезде таңға дейін түнімен жылап тұрып ғибадат етсек, ол кешіріп разылығын бермейінше еш пайдасы тимейді. Сондықтан біреуді ренжітуден аса сақ болу керек. Бір ауылда бір салих мұсылман бар екен. Ашуланғанын және аузынан жаман сөз шыққанын ешкім көрген емес. Оның үстіне жамандық жасағанға, жаман сөз айтқанға ол жақсылықпен жауап беріп, сыйлық береді екен. Адамдар аң-таң болып, мұның себебін іздейді, бірақ еш таппаған соң оның әйелінен сұрамақ болады. Әйелінен сұрайды: - Сіздің күйеуіңіз мүлде ашуланбай ма? - Ашуланбауы мүмкін бе, әрине ашуланады. - Ашуланғанда айқайлап шу көтере ме? - Айқайламайды, бірақ ашуланғанын біз түсінеміз. Ашуланған кезде бізге міндетті түрде бір нәрсе береді, мысалы тәттілер әкеледі немесе ақша береді. Алтын бергенде қатты ашуланғанын түсінеміз. Бұл жауапқа қанағаттанбаған адамдар кейінірек әлгі адамның өзін тауып, мұның хикметін өзінен сұрайды. Сонда оның жауабы мынадай: «Ашуланған кезде алдымда дін бауырымның тұрғанын ойлаймын. Ашулы нәпсім «Ал баста, сазайын бер!» дейді. Нәпсіме «Аллаһтан қорық! Сен Аллаһтың дұшпанысың, ондай дұшпанды дін бауырыма ауыстырмаймын» деймін. Тіпті бай болуын, молшылықта өмір сүруін тілеп, бауырыма дұға етемін, сыйлықтар беремін».

[Islamdini.kz]

Мұсылманның мұсылмандағы хақылары

Мойнымызда хақылар көп. Ең үлкен хақы Ұлы Раббымыздың, бізден ешқандай талап болмаса да бізді жаратты әрі өмір сүргізіп жатыр. Дүниеге келген кезімізде соқыр едік, көру нығметін бізге ол берді. Керең едік, есту қабілетін берді. Күшсіз едік, бізге күш-қуат нәсіп етті. Аш едік, бізді тойдырды, әрі азығымызды біз әлі дүниеге келмей тұрып анамыздың омырауында (әлемде ешбір балалар асында кездеспейтіндей дәруменді, құнарлы азықты) дайындады. Тек жаратумен ғана шектелмей бізді өмір сүргізіп жатыр. Біздің бір нан жей алуымыз үшін жерде, аспанда не бар болса, күн, ай, бұлттар, жел, топырақ және басқа нығметтердің бәрін дайындап қойды. Ауаны тыныс алу арқылы әр минутта өмірімізді құтқаруда. Жер жүзінен ауаны алып тастаса, кем дегенде он минут ауасыз қалсақ, ешбір жанды қалмайды. Қанша шүкір етсек те хақысын өтей алмаймыз... Бізді және барымызды жаратқан Раббымыздың бізде хақысы болмауы мүмкін бе? Оның хақысы – әмірлерін орындап, харамдардан сақтану. Пайғамбарымыздың (саллаллаһу алейһи уәсәлләм) хақысы бар, ата-анамыздың, ұстаздарымыздың хақысы бар, көрші хақысы бар, бала-шағамыздың хақысы бар, тіпті жануарлардың да хақысы бар. Мұсылманның мұсылмандағы хақысы алтау: 1) Кездескен кезде сәлем беру керек. Сәлем беру сүннет, ал жауап беру парыз. Бірақ сәлем берушінің сауабы жауап берушінің сауабынан көп. 2) Қонаққа шақырған кезде үзірлі себебі болмаса бару керек. Шақырылған жерде күнә істелмейтін болса, ол жаққа бару сүннет. Әсіресе бұл шақыру үйлену тойы (асы) болса (мұны «уәлима» деп атайды), онда маңызы арта түседі. Тіпті уәжіп деген ғалымдар да бар. 3) Насихат сұраса, оған насихат айту қажет. Бәріміз қазір ең насихатқа мұқтаж уақыттамыз, бірақ ешкім ешкімнен насихат сұрамайды. Насихат айтылса ашуланатымыз да бар. Насихатқа тоқпын дейміз. 4) Түшкірген кезде «Әлхамдулиллаһ» десе, оған «Ярхамукаллаһ» деуіміз керек. Түшкіру Рахманнан, ал есінеу шайтаннан. Пайғамбарлар мүлде есінемейтін. 5) Ауырып қалған кезде көңілін сұрап бару керек. Науқастың көңілін сұрап барғанда таза киім киіп, күлімдеген жүзбен кіру қажет. Науқасқа ұнайтын сөздер айтып, ұзақ отырмаған жөн. Науқас бұған қатты қуанады, оның көңілі мұңды, қайғылы. Ал мұңды жүрекпен жасалған дұға қабыл болады. 6) Қайтыс болса, жаназасына бару, жаназа намазын оқу мойнымызға міндет. Оның сол жағдайынан ғибрат алуымыз керек. Өмір бойы айналасында өлгендерді көрген, олардың жаназына барып, табытын көтеріп жүрген адам үнемі осылай жалғаса береді деп ойлайды. Алайда табытын көтерген адамымыз да кезінде көп табыт көтерген еді. Бірақ бүгін өзі мәйіт болды. Бір күн келеді, біз де мәйіт болып, жаназамыз оқылады, мұны ұмытпайық...

[Islamdini.kz]

Күлме досыңа, келер басыңа

Өзгенің басына келген пәлекетке, қиыншылыққа, дертке, зиянға қуану «Шаматат» деп аталады. Шаматат жаман мінез болып табылады. Хадис шәрифте: «Дін бауырларыңа шаматат етпеңдер! Шаматат ететін болсаңдар, Аллаһу та'ала пәлекетті одан алып, сендерге береді» делінген. Залымның зұлымдығынан, жауыздығынан құтылу үшін оның өліміне қуану рұқсат болғанымен оның басына келген өлімнен басқа пәлекеттерге қуану рұқсат емес. Әсіресе пәлекеттердің келуіне өзі жасаған дұғаларының себеп болғанын ойлап қуану тіпті жаман болады. Бұл жағдай, адамды «Ужб» деп аталатын, өзін ұнаттыратын жаман мінезге душар етеді. Бір залымға келген пәлекет ол залымның өзгелерге зұлымдық жасауына кедергі болса, залымға бұл пәлекеттің келгеніне қуану рұқсат және күнә емес. Дін қайраты (құлшыныс) болады. (Дін қайраты дегеніміз – дініне, діндес бауырына зиян келуін қаламау деген сөз). Әйтсе де залымға да бәле келуіне қуану жақсы емес. Бірақ басқаларға зұлым етуіне тосқауыл болғаны үшін және бұдан басқа залымдардың да сабақ алатыны үшін қуану рұқсат болады. Сырри Сәкати хазрет бір күні сұхбатында шәкірттеріне: «Отыз жыл бұрын айтқан «Әлхамдулиллаһ» деген сөзім үшін 30 жыл тәубе-истиғфар етудемін» дегенінде шәкірттері таң қалып: «Ұстазым, бұл қалай?» деп сұрайды. Ұстазы басынан өткен оқиғаны былай айтып береді: «Бір кездері дүкендер қатар орналасқан базарда өрт шығып, дүкендердің барлығы, аяқ-киім, тоқыма заттары, киімдер, барлығы толықтай жанып кеткен еді. Мұны маған хабарлаған кезде «сенің дүкеніңе ешнәрсе болмапты» деді. Мен ойланбастан «Әлхамдулиллаһ» дедім. Сосын өз-өзіме: «Дін бауырларымның мал-мүлкі жансын, сенікі аман қалды деп шүкір етудесің, бұл қандай мұсылмандық» деп қатты өкіндім, көп жылап, тәубе еттім. Дүкендері жанып кеткен дін бауырларыммен бірдей болу үшін дүкенімдегі барлық затты кедейлерге таратып жібердім. Отыз жыл тәубе етіп келемін, әлі ұждан азабынан құтыла алмадым. Өлгенімде мені шалғай бір жерге көміңдер, жердің мені қабыл етпейтінінен қорқамын. Достарымның арасында ұяламын». Ахмед Рифаи хазрет жануарларға аса мейірімді еді. Бір ит қотыр ауруына шалдыққан еді. Ит аурудың нәтижесінде өте жиіркенішті болғандықтан, ешкім оны ауласына жолатпайтын. Әркімнің ауласынан қуыла-қуыла әлгі ит Сәйид Ахмед Рифаи хазреттің есігіне келеді. Дәрменсіз, жара-жара болып келген иттің бұл халін көрген Ахмед Рифаи хазрет оны алып, қаланың сыртынан бір ұя салып береді. Сол жерде итті емдей бастайды. Тазалап, жараларына май жағып, тамақ беріп тойдырады. Қырық күн осылай ем қабылдаған ит, соңында ауруынан айығады. Қотырдың ізі де қалмайды. Сосын итті жақсылап жуып, қалаға әкеледі. Ахмед Рифаи хазреттен: - Мырзам! Бұл итке қатты мән бердіңіз, мұның хикметі не? – деп сұрағандарға: - Қиямет күні Раббымның маған «Бұл итке неге жаның ашымады? Оған берген бұл пәлекетімнен неге құтқармадың? Дәл сол пәлекетке сенің де душар болу ықтималың бар екенін неге ойламадың?» деп сұрауынан қорықтым. Ей, адамдар! Жүректеріңді Аллаһу та'аланың жаратылыстарына деген сүйіспеншілікпен толтырыңдар. Аллаһу та'аланың сендерді де сондай дәрежеге душар етуінен қорқыңдар, - деп жауап берді. Ибраһим Гүлшәни хазреттің заманында бір ханзада өзінің дұшпанының зиян шегуін қалайды. Осы ниетпен Ибраһим Гүлшәни хазретке келіп, дұшпанының зиянға ұшырауы үшін жазу жазып беруін сұрайды. Ибраһим Гүлшәни хазрет: «Бұл істі Хақ та'алаға тапсырған жөн болады. Кек сақтап, ашуланып бір мұсылманға зиян тигізуге ұмтылу, тіпті ұшыраған зиянына қуанудың өзі де рұқсат емес» - деп жауап береді. Андалусияда жетілген, әйел әулиелерден Фатима бинти Мусәнна хазрет әр уақыт Аллаһу та'аланы ойлайтын және «Сенен басқаның барлығы бос» дейтін. Оның бұл хәлін түсінбегендер оны жынды, ақымақ дейтін. Бір Рамазан айтының кешінде Фатима бинти Мусәнна хазрет өзі тұратын аймақтың мешітінің алдынан өтіп бара жатады. Мешіттің муәззині (азаншысы) қолындағы таяғымен Фатима бинти Мусәнна хазретті ұрып балағаттайды. Бірақ ол ешқандай жауап қатпай, ол жерден кетіп қалады. Бірақ ренжіген еді. Ренжіген күйде үйінде ғибадатын жалғастыра береді. Таяқпен ұрған муәззин таң намазының азанын айта бастағанда Фатима бинти Мусәнна хазрет сол муәззин үшін Аллаһу та'алаға дұға ете бастайды. Өйткені Өзінің әулие құлын ренжіткен адамды Аллаһу та'аланың міндетті түрде жазалайтынын білетін еді. Муәззиннің бір бәлеге душар болмасы үшін былай дұға етіп: «Йа, Раббым! Түннің соңғы уақытында барлық адам ұйықтап жатқанда тұрып, Сенің есіміңді, шаһадат кәлимасын, кәлима-и тәухидті айтатын, Сенің және сүйіктіңнің атын зікір ететін, Сенің шақыруыңды, әміріңді, Сенің құлдарыңа білдіретін бұл адамды маған істегендері үшін жазалама! Оны кешіре көр! Мені ренжіткені үшін оған жаза бере көрме! Әмин» деп жалбарынады. Қорыта айтқанда, ата-бабаларымыз: «Күлме досыңа, келер басыңа» деп нақыл еткен. Сондықтан өзгеге келген пәлекетке қуанбау керек, керісінше оған дұға етіп, бұл пәлекеттен құтылуына көмекші болу керек.