مخصوص حيواناتي از قبيل : راکون، روباه، باب کت، لينکس و ..... اگر حيوان بعد از چند روز براثر گرسنگي و يا حمله حيوانات ديگر (قبل از رسيدن قاتل اصلي) از بين نرود معمولا" براي فرار کردن يکي از پاهاي خود را با دندان ميکند ولي دورتر به دليل عفونت ويا خونريزي شديد جان خود را از دست ميدهد. معمولا" اينگونه تله ها را نزديک درياچه يا رودخانه عميق
ميگذارند تا حيوان بعد از فرار در آب غرق شود.. از آنجائيکه حيواناتي اسير در اينگونه تله ها معمولا" زنده ميمانند، دام گذاران شيطان صفت از روش هاي زير براي کشتن حيوانات گرفتار شده در دام استفاده ميکنند. خرد کردن سر حيوان با چماق و چوبدستي.
خفه کردن حيوان با طناب . خفه کردن حيوان در آب. شليک تير به مغز حيوان. بچه سيل هاي مظلوم و بيگناه نيز توسط شکارچيان با خرد کردن مغزشان توسط چماق کشته ميشوند.