توافق بد برای ما یا آنها؟
irane...@gmx.com
ملت شریف ایران و مسئولین محترم دقت فرمایید:
توافقی یک روز بگویند برد برد است روز دیگر بگویند 3 گل زدیم 2 گل خوردیم و روز دیگری بگویند دوران بازی برد باخت تمام شده سراسر مشکوک است.
آمریکاییها دائم تاکید میکنند که این توافق براساس اعتماد پایهگذاری نشده است بلکه بر اساس راستی آزمایی است آنهم راستی آزمایی توسط نوکر خودشان یعنی آژانس!
سوال مهم اینجاست که آیا ما هم بر اساس راستی آزمایی می خواهیم توافق کنیم یا اعتماد؟ مرجع راستی آزمایی معتبر ما کجاست و کیست؟
آنها میگویند هرگاه آژانس گزارش تخلف ما را بدهد (یا طبق میل آنها مانند قبل گزارش تخلف بدهد) همه تحریم ها نه تنها با تایید 5کشور دیگر بلکه اینبار با تایید خود خاکبرسرمان باز میگردد!
(خودکرده را تدبیر نیست ای دولت به اصطلاح تدبیر و امید)
تازه گزینه نظامی هم همچنان وجود دارد و البته اینبار با انبوهی از اطلاعات دقیق جاسوسی شده توسط بازرسان تعلیم دیده توسط آمریکا و اسرائیل! طبق اعلام خودشان و البته منش متداول خودشان با این روش هزینه و زمان جنگ کاهش چشمگیری خواهد داشت. تحقیق کنید با عراق همین کار را کردند. آنها جلادند و جلادها استاد سر بریدن. همه روش های سربریدن را میدانند و با سابقه دائمی جنگ در نقاط مختلف جهان کاملا حرفه ای عمل میکنند.
(حتی با پنبه سر میبرند)
از خود بپرسید وقتی ما هسته مرکزی راکتور آب سنگین اراک را که از جنس فولاد هستهای است (فولاد هستهای با فولاد معمولی بسیار متفاوت است) و تولید آن بسیار سخت و زمانبر و گران است طبق توافق با بتن پر کردیم و بعد آنها به تعهدات خود عمل نکردند ما دستمان به کجا بند است؟
ما چه اقدام عملی بازدارنده و موثر انجام دهیم؟
کمی فکر کنید یکی دو سال از توافق بگذرد و جاسوسی های گسترده آنها شرایط را مناسب حمله به ایران نشان دهد بعد مثلاً آنها یک عهد شکنی کنند، خوب در آن صورت حتماً ما هم میگوییم عهد شکسته اند و اقدام متقابل باید بکنیم، یعنی شروع به تولید اورانیوم با غنای بیشتر کنیم یا آب سنگین را راه اندازی کنیم، خوب چه میشود؟
آنها بهانه کافی برای حمله بدست خواهند آورد. آنهم حمله ای موثر مانند حمله به عراق.
حتی لازم نیست آن ها عهد شکنی آشکار کنند، بلکه کافیست مدارک قلابی تولید کنند دال بر انحراف ایران، همین برای حمله به ایران کافیست. باز مثل عراق.
ای ملت شریف و باهوش ایران:
راه ما از مسیر توافقی که متن حقوقی همگام به زبان فارسی ندارد، نمیگذرد.
باید از ابتدا و قدم به قدم متن توافق به هر دو زبان نوشته میشد و هر دو طرف ملزم به تایید و نهایتا امضاء معتبر هر دو متن میشدند تا بعداً آنها متن انگلیسی را به نفع خود تفسیر نکنند.
ترجمه توافق کوچکترین ارزش حقوقی ندارد. زیرا ترجمه سلیقهای است و قابل خدشه.
هموطنان عزیز این یک توافق خوب برای آنها است نه برای ما.
مواظب باشیم آنها گردن ما و فرزندانمان را خرد نکنند.
تا زمانی که آنها در ایران وارد نشده اند بخاطر عدم اشراف اطلاعاتی به اوضاع اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و نظامی ما جرات حمله به ما را ندارند اما بمحض ورود جاسوسان تعلیم دیده دیگر کار تمام شده و خاکبرسر خود گفتن هم فایده ندارد.
والسلام