විශ්ව විද්යාල / අධ්යාපනය ගැන
Kithsiri Herath
http://www.island.lk/index.php?page_cat=news-section&page=news-section&code_title=55
Editorial
A pot-kettle tussle
February 6, 2014, 8:39 pmA student union affiliated to the JVP splinter group, Frontline Socialist Party (FSP) has renewed its call for scrapping the government’s leadership training programme for university entrants in the wake of a participant’s death, as we reported on Wednesday. He was the second student to die while undergoing training. A Sabaragamuwa University undergrad died in 2011.
If FSP students want the leadership programme to stop because two participants have died in three years the question is why their party doesn’t publicly abjure its commitment to revolution—or, rather, its version thereof—as its past revolts have killed thousands of youth. They are also without any moral right to protest against military training for students. For, the JVP has a history of using child combatants. It roped in children and brainwashed them into carrying out subversive activities. Small children who could hardly mount bicycles were used to deliver chits, with which the JVP crippled the southern parts of the country in the late 1980s. It also gave military training to undergraduates and used them in guerrilla warfare.
Time was when brutal ragging left several undergrads dead and turned universities into hellholes for new entrants. But, the JVP never launched public protests against ragging. Political activities in universities have also led to bloody clashes where several undergrads perished. Will the JVP call for an end to party politics in universities?
However, it needs to be added that the JVP has, since its entry into mainstream politics, conducted itself much better than the two main political parties responsible for election related violence which has plagued the country since 1977. The SLFP and the UNP should emulate the JVP’s polls campaigns devoid of manape (preferential vote) battles and bloodletting. For the first time the JVP has had a parliamentarian as its leader—Anura Kumara Dissanayake—and the challenge before him is to ensure that past mistakes won’t be repeated besides shoring up his party’s troubled image.
One cannot but agree with the FSP student union that no undergrad should die due to leadership training at military camps or elsewhere. No training is worth dying for. The Higher Education Ministry has apparently sought to play down the two student deaths claiming that the deceased had been suffering from some ailments. But, the fact remains that they would have been among the living if they had not been made to undergo physical training.
FSP students are opposed to military training for school principals as well. Pointing out that it has already led to one death they demand an end to that programme. Some principals, in our opinion, need a different kind of training. Instead of being trained at military camps and given ranks, they need to be educated on anti-bribery/corruption laws. School admissions have become an unholy mess over the years mainly because of corrupt principals and meddlesome politicians. Officials of the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption (CIABOC) may be used as resource persons. Epaulet and accoutrement may give principals a sense of self-importance but what they need most is to be taught how to do their job properly without depending on private tuition centres to prepare their students for public examinations.
It defies comprehension why undergrads should be made to take strenuous exercises in the name of leadership training which has come in for criticism from university teachers as well. If such activity is a prerequisite for leadership then the Executive President and the Prime Minister—not to mention the Opposition Leader—should be made to undergo physical training daily at the Army Headquarters!
The government seems to think it could render university students malleable and ideologically sterile through a brief training aimed at enforcing a regimented lifestyle on them. It is sadly mistaken.
Nissanka Rajapaksa
FUTA Condemns Amendment Made To The University Act By An Extraordinary Gazette
The Federation of University Teachers’ Associations (FUTA) has condemned the latest amendment to the University Act No. 16 pf 1978. FUTA points out that through this amendment, which was published as an amendment to an extraordinary gazette on 31.01.2014 the higher education institutions granting professional degrees in fields such as medicine, engineering, architecture has a discretionary right to obtain a compliance certificate from professional bodies dealing with the respective fields.
Prof. Carlo Fonseka
FUTA points out that in this scenario the Sri Lanka Medical Council which has the mandate to uphold and quality and standards of medical education would not have the power to regulate the content of education that is being offered at these non-state institutions. Interestingly an extra ordinary gazette which was amended had made it mandatory for private institutions to obtain certificates of compliance from professional bodies responsible for the discipline. The amendment to the extraordinary gazette which was issued in January this year has taken out such obligations. This action will severely erode the standards of medical education in Sri Lanka and could eventually compromise the wellbeing of the health sector and the lives of the people of this country.
Read the gazette ; 2013 Amendment and 2014 Amendment
We publish below the FUTA General Secretary’s letter to Prof. Carlo Fonseka;
07.02.2014
Prof. Carlo Fonseka, President,
Sri Lanka Medical Council, 31, Norris Canal road, Colombo 10.
Dear Sir,
Power and Responsibility of Sri Lanka Medical Council to protect the standards of Medical Education
We, representing more than 95% of the members of the academic community of Sri Lankan state universities, are gravely concerned about the recent amendment made to the Universities Act which has specific consequences for medical education.
The amendment made to the University Act no 16 of 1978 by means of Gazette notification published on 31st January 2014 is as follows:
An amendment was made to the section 31 of the RULES made under Section 137 read with Section 70 C and 70 D of the Universities Act, No. 16 of 1978, by the Secretary to the Ministry of the Minister assigned the subject of Higher Education being the Specified Authority appointed under Section 70 B of the aforesaid Act.
Previous – Extra ordinary Gazette No. 1824/21 – on 22.08.2013
31. All Non-State Institutes which have been recognized as Degree Awarding Institutes in pursuance to the Report made to the Minister by the Specified Authority under Section 70 C of the Act and which offer study programmes leading to Degrees in Medicine, Engineering, Architecture and other similar professional Degrees shall, obtain compliance certification from the relevant Specified Professional Body and shall submit such certification to the Specified Authority.
Amendment – Extra ordinary Gazette No. 1847/56 – on 31.01. 2014
31. All Non State Institutes recognized as degree awarding Institutes in pursuance to the reports made to the Minister by the Specified Authority under Section 70C of the Act and which offer study programmes leading to Degrees in Medicine, Engineering, Architecture and other similar professional Degrees also may seet* compliance certificates from respective professional bodies.
According to this amendment the pre-requisite of all non state institutes recognized as degree awarding institutes to obtain a compliance certificates from professional bodies has become discretionary. Consequently, the Sri Lanka Medical Council, which has been mandated to uphold the quality and standards of medical education, will no longer have the power to regulate the quality of medical education. It is our view that this is a serious blow to ensuring educational standards within non-state institutions.
It is our firm belief that professional bodies established under acts of parliament for the purpose of setting standards and marinating professional integrity in their respective areas should continue to fulfill their role without obstruction and interference.
We wish to bring to your attention section 19 (e) of the Medical Ordinance. This section clearly denotes that the Medical Council is the body designated to maintain minimum standards of Medical Education including standards relating to courses of study, examinations, staff, equipment, accommodation, training and other facilities at universities and other institutions which grant or confer any qualification which entitles a person to obtain registration under the ordinance. However, this power of the Sri Lanka Medical Council (as well as other professional bodies) has been undermined through the above mentioned amendment to the University Act.
It is worth emphasising that the Medical Council has the power to make representations to the Government on any matter connected with the medical profession in Sri Lanka in accordance with section 12 (3) of the Medical Ordinance. Yet, we believe amendments which have serious consequences for upholding the standards of the medical profession are being made without consultation with the Sri Lanka Medical Council.
Hence, we urge the Sri Lanka Medical Council to seriously consider this matter and to take all necessary and appropriate actions to challenge the said amendment and to protect the standards of medical education in this country. We pledge our fullest support to the Council in this regard as part of our efforts to protect the standards and quality of state education in Sri Lanka.
Thank You, Yours Faithfully,
Dr. Rohan Fernando – General Secretary/FUTA
*as in the Gazette, probably a printing mistake for ‘seek’.
--
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "INDRAKA" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to indraka+u...@googlegroups.com.
Visit this group at http://groups.google.com/group/indraka.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Kithsiri Herath
http://www.divaina.com/2014/02/08/news06.html
උසස් අධ්යාපන අමාත්යාංශය
අත්යවශ්ය කොන්දේසියක් ඉවත් කිරීම ගැන ශ්රී ලංකා වෛද්ය
සභාව එරෙහි වෙයි
නිලන්ත මදුරාවල
ශ්රී ලංකාවේ පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාලවලින් වෛද්ය උපාධිය
පිරිනැමීමේදී ශ්රී ලංකා වෛද්ය සභාවේ අනුමැතිය අවශ්ය බවට
වූ අත්යවශ්ය කොන්දේසිය උසස් අධ්යාපන අමාත්යාංශය
විසින් ඉවත් කරනු ලැබීමට මුළුමනින්ම එරෙහිවීමට ශ්රී ලංකා
වෛද්ය සභාව ඊයේ (07 වැනිදා) ඒකමතිකව තීරණය කර ඇත.
උසස් අධ්යාපන අමාත්යාංශය ගත් ක්රියාමාර්ගය සම්බන්ධයෙන්
සාකච්ඡා කිරීම සඳහා ශ්රී ලංකා වෛද්ය සභාව ඊයේ (07 දා)
විශේෂ රැස්වීමක් කැඳවා තිබූ අතර එහිදී සියලුම නියෝජිතයන්
ඊට දැඩි ලෙස එරෙහි වූ බව වෛද්ය සභාවේ සභාපති මහාචාර්ය
කාලෝ ෙµdන්සේකා මහතා "දිවයින" ට පැවසීය.
පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාලවලින් වෛද්ය උපාධි පිරිනැමීම
අනුමත කිරීම සඳහා වෛද්ය සභාවට මෙතෙක් පැවති අයිතිය
ගැසට් නිවේදනයක් මගින් අහෝසි කිරීමට උසස් අධ්යාපන
අමාත්යාංශයට ඇති සදාචාරාත්මක අයිතිය කුමක්ද යන්න පිළිබඳව
ද මෙහිදී අදහස් පළ වී ඇති අතර එය නිවැරැදි කර ගැනීම සඳහා
සියලු ක්රියාමාර්ග ගැනීමට ද වෛද්ය සභාව තීරණය කළ බවත්
සභාපතිවරයා සඳහන් කළේය.
ශ්රී ලංකාවේ පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාලවලින් වෛද්ය උපාධි
පිරිනැමීමේදී වෛද්ය සභාවේ අනුමැතිය ලබා ගත යුතු බවට වූ
අත්යවශ්ය කොන්දේසිය උසස් අධ්යාපන අමාත්යාංශයේ ලේකම්
ආචාර්ය සුනිල් ජයන්ත නවරත්න මහතා ඉවත් කර තිබුණේ පසුගිය
ජනවාරි මස 31 වැනි දාතමින් නිකුත් කළ සංශෝධිත ගැසට්
නිවේදනයකිනි.
මීට එරෙහිව දැඩි ක්රියාමාර්ග ගැනීමට විශ්වවිද්යාල
ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනය ද තීරණය කර ඇත.
දැඩි මතභේදයකට ලක්ව ඇති මාලබේ SAෂඔඵ පෞද්ගලික වෛද්ය
විද්යාලයට ද වෛද්ය උපාධිය පිsරිනැමීමට නොහැකි වී ඇත්තේ
ශ්රී ලංකා වෛද්ය සභාව ඒ සඳහා අනුමැතිය දීම ප්රතික්ෂේප
කර ඇති නිසාය.
Kithsiri Herath
SLMC registration a must to practise medicine
February 7, 2014, 9:40 pmBy Don Asoka Wijewardena
The Government Medical Officers’ Association (GMOA) yesterday decided to send an official letter to Sri Lanka Medical Council (SLMC) President Prof. Carlo Fonseka asking him whether any medical student passing out from any private medical school could practise medicine without due registration with the SLMC.
GMOA General Committee member Dr. Navin de Soysa told The Island that the GMOA Executive Committee had decided to write a letter to SLMC President as the country’s medical profession was at stake as there were many quacks.
The SLMC had been vested with power by a special parliament Act to maintain a code of ethics and streamline the medical profession in the country, Dr. Zoysa said.
SLMC President Prof. Carlo Fonseka, contacted for comment, said that it was illegal to practise medicine without the due registration of the SLMC.
The SLMC was responsible for registration of all the doctors. If somebody practised medicine without the registration of the SLMC, it was a punishable offence, said Prof. Fonseka.
Arthur Arambepola
පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාල පිහිටුවීම ගැන බොහෝ සංවිධාන හා පුද්ගලයින් විරුද්ධ වෙද්දී එසේ පිහිටුවීමේ සාධාරණත්වය හා අවශ්යතාවය ගැන මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකා දිගින් දිගටම පෙනී සිටියේය.
සමහරෙක් පුද්ගලයන් හා ආයතන පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාල පිහිටුවීමට විරුද්ධ වීමට හේතුව ඊර්ෂ්යාව හා තම ඒකාධිකාරී මහන්තත්වය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ අවශ්යතාවය බව පිළිගත හැකිය.
නුමුත් සමහරෙක් මෙයට විරුද්ධ වූයේ අනාගතයේ සිදුවීමට යන වෛද්ය අධ්යාපනයේ ගුණාත්මක තත්ත්වය බිඳවැටීම පිළිබද තර්ඛානුකූල පෙරදැක්මකිනි.
පෞද්ගලික වෛද්ය විද්යාල පිහිටුවීම වෙනුවෙන් නොසැලී පෙනී සිටි කාලෝ ෆොන්සේකා මහතාටම ශ්රී ලංකා වෛද්ය සභාවේ අයිතිය රැකගැනීමට ඉදිරිපත් වීමට සිදුවීම දෛවයේ සරදමක් නොවන්නේද?
Kithsiri Herath
News
SB’s son Narada secretary of the committee
View(s):Higher Education Minister S.B. Dissanayake has appointed his eldest son Narada Dissanayake as the Secretary of a Quality Assurance and Accreditation Committee which will govern all non-state degree awarding institutions. The committee’s main task is to assess applications from institutions, seeking degree-awarding status.
Narada Dissanayake is one of the five permanent members of the committee headed by Higher Education Ministry Secretary Sunil Jayantha Nawaratne. The other members are Additional Ministry Secretary Douglas Nanayakakra, Prof. Rohan Rajapaksa from the Ruhunu University, University Grants Commission Vice Chairman Prof. Ranjith Seneviratne and Higher Education Ministry Senior Advisor Dr. R.K.M. Ratnayake.
http://www.sundaytimes.lk/140209/news/sbs-son-narada-secretary-of-the-committee-85121.html
Kurundu Hewage Nandisena
Nissanka Rajapaksa
රජයේ අධ්යාපන පද්ධතියේ මුළාව විනිවිදීම
- by Vikalpa
- on February 26, 2014
- in Colombo, Education, Featured Articles, Governance
- Leave a comment
Image: Vikalpa file
මෑතක දී, කොළඹ උපාධි අපේක්ෂකයන්ගෙන් එක්තරා ආකාරයක හරස්කඩක් සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වීමේ අවස්ථාව මට හිමි විය. ඒ දක්වා ඔවුන් ලැබ තිබූ පාසල් අධ්යාපනය ගැන ඔවුන් සිතන්නේ කුමක් දැ යි මම ඇසුවෙමි. විවිධ විෂයයන්ට අදාළව පාසලෙන් දෙන ලද දැනුම නිෂ්ඵල බව එයින් අති බහුතරයකගේ මතය විය. පාසල් පොතපතින් උගන්වන දේවල්, පාසලෙන් පිට බාහිර ලෝකයට අදාළ කිරීමේ ප්රයත්නයක් ගුරුවරුන්ගේ පැත්තෙන් නොගැනෙන බවත්, ගැනුනත්, ඒ ඉතා අල්ප වශයෙන් බවත් ඉන් බොහෝ දෙනෙක් කීහ.
මේ වනාහී, පාඨමාලා සංවර්ධනය සහ ශික්ෂණ ශාස්ත්රය පිළිබඳ විද්වත් වාදවිවාද ගැන පළපුරුද්දක් නැති ශිෂ්ය පිරිසක් නිසා, ඔවුන්ගේ හැඟීම්, සිය පාසල් දිවිය තුළ ඔවුන් ලද සැබෑ අත්දැකීම්වල අව්යාජ පිළිබිඹුවකැ යි ගත හැකිය. පාසල් අධ්යාපන හිනිමගේ ඉහළටම ඔවුන් පැමිණ සිටියත්, එම ක්රමය ගැන ඔවුන්ගේ විශ්වාසය එසේ බිඳී තිබීම මෙහි දී විශේෂ වැදගත්කමක් ගනී. ඔවුන්ගේ කලකිරීම එසේ නම්, ඔවුන් තරම් අධ්යාපනයේ ඉහළට නොපැමිණි ඉතිරි ශිෂ්ය ප්රජාව තුළ පැවතිය හැකි හැඟීම කෙනෙකුට හිතාගත හැකිය.
පාසල් අධ්යාපනය, සැබෑ ලෝකයෙන් වියෝ වී තිබීම තුළ ප්රශ්න ගණනාවක් මතුකෙරේ. මුලින්ම, බොහෝ විට ගුරුවරුන් කියා දෙන දේවල් ලියාගෙන කටපාඩම් කිරීම සහ තරගකාරී විභාගවලින් සමත් වීමට, හුදෙක් එම මතකය පාවිච්චි කිරීම මෙහි දී සිදුවෙයි. ඊළඟට, උසස්ම ප්රතිඵල ලබාගන්නා අතලොස්සක් ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ව රටේ ජනාධිපතිවරයාවත් බැහැදැකීමට එක්කරගෙන ගොස්, ඒ ගැන රටක් වශයෙන් මොන තරම් ආඩම්බර වන්නේ දැ යි පෙන්වමින් උත්කර්ෂයට නැංවෙයි. දෙවැනුව, සංකල්පීය දැනුම සහ තථ්ය දැනුම අතර සහසම්බන්ධයක් ශිෂ්යයන්ට නොවැටහෙයි. අනිත් පැත්තෙන්, සැබෑ ජීවන යථාව සමග ඒවායේ අදාළත්වයක් නොපෙනෙයි. ශාක වර්ධනය, සත්ව චර්යාව, වලාකුළු නිර්මාණය වැනි කාරණයක දී වේවා, අන්තර්=ප්රජා සම්බන්ධතා වැනි කාරණයක දී වේවා, තත්වය එයයි. තෙවැනුව, ඉගෙනගන්නා දේවල් තුළ ප්රායෝගික දිසානතියක් නැති හෙයින්, එම දැනුමේ ප්රායෝගික වටිනාකමක් ශිෂ්යයා නොදකියි. අවසාන වශයෙන්, තමන්ගේ සංකල්පීය සහ දත්තමය දැනුම, අදාළ ක්ෂේත්රවල නව ශක්යතා පිරික්සීම සඳහා ප්රායෝගික භාවිතයේ යෙදවීමේ අවස්ථාවක් ඔවුන්ට නොලැබේ. කෘෂිකර්මයේ දී වේවා, කසළ කළමනාකරණයේ දී වේවා, බලශක්ති නිෂ්පාදනයේ දී හෝ නූතන සන්නිවේදනයේ දී වේවා, තත්වය එයයි.
ස්මරණ ශක්තිය පරීක්ෂාවට ලක්කරන තරගකාරී විභාග සඳහාම බොහෝ විට සකස් වූ පාසල් අධ්යාපන ක්රමයක් තුළ තවත් නිෂේධනීය පැති තිබේ. ශිෂ්යයන් සහ දෙමාපියන් වැඩි උනන්දුවක් දක්වන්නේ විභාග ප්රතිඵල ගැන නිසා ඔවුන්ට පෞද්ගලික උපකාරක පංති මත පරායත්ත වීමට සිදුවෙයි. ඒ හේතුවෙන් ශිෂ්යාට අවශ්ය කරන විනෝද ක්රියා, පරිසර ගවේෂණ, ප්රජා ක්රියාකාරකම්, අමතර පොතපත කියැවීම, ක්රීඩා සහ ගෙදරදොර සමාජ සහ ආර්ථික ක්රියාකාරකම් සඳහා ඇති කාලය අල්ප වෙයි. ඒ සියල්ල, පොෟද්ගලික උපකාරක පංති වෙනුවෙන් බොහෝ විට දැරීමට සිදුවන ඉසිලිය නොහැකි වියදමට අමතරව ය. හිටපු ප්රමුඛ පෙළේ පෞද්ගලික උපකාරක පංති ගුරුවරුන්ගෙන් සමහරෙකු අද රටේ අධ්යාපන ක්ෂේත්රයේ ඉහළම තනතුරුවලට පත්කරනු ලැබ ඇත්තේ, සමහර විට, අහම්බයකින් නොවිය හැකිය. දෙවැනුව, විභාග ඉලක්ක කරගත් පාසල් අධ්යාපනය නිසා, වෙනත් බොහෝ වැදගත් නිපුණතා සහ දක්ෂතා අත්කර ගැනීමෙන් සිසුන්ව වළකයි. සදාචාර සහ පෞරුෂ සංවර්ධනය, දෙවැනි සහ තෙවැනි භාෂාවක් උගැනීම, අන්තර්=පුද්ගල සහ සංවිධානමය නිපුණතා සංවර්ධනය, කෙනෙකු පි්රය කරන ක්ෂේත්රයක් තුළ ලබන පුහුුණුව සහ ප්රජා ක්රියාකාරකම්වල නිරත වීම වැනි දේවල් මොන තරම් වැදගත් ද යත්, අධ්යාපනික විෂයයන්ට ලැබෙන අවධානයට සමාන අවධානයක් ඒවාට ද ලැබිය යුතුය. පාසලෙන් පසු ලෝකයටත්, ප්රජා ජීවිතයටත් පිවිසෙන ළමා සහ තරුණ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ට මේ දේවල් ඉතා වැදගත් වන්නේය.
ඉහත සඳහන් බරපතල ඌනතා, රටේ බොහෝ සමාජ සහ ආර්ථික ප්රශ්නවලට තුඩුදී තිබේ. අධ්යාපන ක්රමය තුළින් නිෂ්පාදනය කෙරෙන ගුණාත්මක වශයෙන් බාල ශ්රමය, රටේ තරුණ ශ්රමයේ ඵලදායීතාව සහ කාර්යක්ෂමතාව වර්ධනය කිරීමට එරෙහිව ඇති ප්රධාන බාධකයකි. අපේ ආයතනවලින් බොහොමයක ගුණාත්මක භාවය පහළ අඩියක තිබෙන්නේත්, ඒවා කාර්යක්ෂම නොවන්නේත්, ඒවාට උරාගන්නා ශ්රම බලකායේ පහළ ගුණාත්මක භාවය නිසා ය. විධිමත් අධ්යාපනයේ නිෂ්ඵල භාවය වටහා ගන්නා බොහෝ පිරිමි ළමෝ මගදීම හැලෙති. විශ්ව විද්යාල ප්රවේශයට සුදුසුකම් ලබන 142,000 ක් ශිෂ්ය ප්රජාවෙන් තුනෙන් දෙකකට ආසන්න පිරිසක් ගැහැනු ය. බොහෝ තරුණයෝ පාසල් හැර ගොස්, ත්රීවීලර් රියැදුරුන්, පදික වේදිකා වෙළඳුන් සහ නුපුහුණු සංක්රමණික කම්කරුවන් වශයෙන් රැුකියා කරති. තවත් අය දේශපාලඥයන්ගේ පස්සෙන් යති. යොවුන් වියේ පසුවන බොහොමයක් දෙනා, විශේෂයෙන් විරුද්ධ ලිංගිකයන් කෙරෙහි වන අන්තර්=පුද්ගල සම්බන්ධතාවල දී ප්රශ්න ඇති කරගන්නා අතර, ලිංගික අපහරණයන්, බාල වයස්කාර ගැබ් ගැනීම් සහ සියදිවි නසාගැනීම් ආදියට පැටලෙති. වෘත්තීය උපදේශන පද්ධතියක් නැති තැන, මේ නරක ප්රවණතා නතර කිරීමට පාසල් අධ්යාපන ක්රමයට කළ හැකි සේවය ඉතා අල්ප ය.
රටේ අධ්යාපන ක්රමය ප්රතිසංවිධානය කිරීමේ හදිසි වැදගත්කම මතුවන්නේ එවැනි සන්දර්භයක් තුළ ය. එහෙත්, අතමිට සරු වරප්රසාදිත සුළුතරයකට, බලගතු දේශපාලඥයන්ට, ඉහළ තැන්වලට සම්බන්ධකම් ඇති නිලධාරීන්ට, පවතින අධ්යාපන ක්රමය තුළ තමන්ගේ අපේක්ෂා සාක්ෂාත් කර ගැනීමට කවදත් පිළිවන් කම තිබේ. මේ කණ්ඩායම්, සම්පත් බහුල පාසල්වලට තමන්ගේ දරුවන්ව ඇතුලත් කරවන අතර උපකාරක පංතිවල ද ආධාරයෙන් විභාග ඉහළින් සමත් වන බවට වගබලාගනු ලැබේ. තවත් බොහෝ දෙනා දරුවන්ව විදේශ අධ්යාපනයට යවනු ලැබේ. මා කතා කළ බොහෝ උපාධි අපේක්ෂකයන්ගේ මතය වන්නේ, මේ අධ්යාපන ක්රමය බලධාරීන් විසින් ප්රතිසංවිධානය නොකරන්නේ, එයින් පීඩාවට පත්වන්නේ රටත්, රටේ වරප්රසාද අහිමි පීඩිතයන් බහුතරයත් නිසා බවයි. එය, වරප්රසාදිත බලපුලූවන්කාරයන්ට බලපාන ප්රශ්නයක් නොවේ. අනිත් අතට, අධ්යාපනය ක්රමය ප්රතිසංවිධානය කිරීම සඳහා, අද වැය කරනවාට වඩා, අමතර විශාල සම්පත් ප්රමාණයක් අවශ්ය කෙරේ. පාසල් උපකරණ මිළ දී ගැනීම, පංති කාමරයෙන් සහ පාසලෙන් පිටස්තරව කෙරෙන අධ්යාපන කටයුතු, ගුරුවරුන් පුහුණු කිරීම, අධ්යාපන ක්රියාකාරකම්වලට දායක වීම සඳහා අධ්යාපන විශේෂඥයන්ට ආරාධනා කිරීම ආදියට මුදල් අවශ්ය කෙරේ. අනිත් පැත්තෙන්, වර්තමානයේ අධ්යාපනය වෙනුවෙන් වැය කරන දළ ජාතික නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 1.5 යාන්තමට ප්රමාණවත් වන්නේ, මේ දෝෂ සහගත, අකාර්යක්ෂම සහ අසමාන අධ්යාපන ක්රමය පවත්වාගෙන යාමට පමණි. පර්යේෂණ සහ සංවර්ධන ක්ෂේත්රය මුළුමණින්ම පාහේ අතහැර දමා තිබීම ගැන කතා කිරීමත් පලක් නැත.
අවසාන වශයෙන්, අධ්යාපනය යනු සමාජයේ පවතින සෑම ලෙඩකටම කෝකටත් තෛලයක් නොවන බව කිව යුතුය. එනිසා, අධ්යාපනය වටා පවතින පුළුල් සන්දර්භයත් සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත් ය. රටේ සමස්ත ආර්ථික සහ සමාජ සැලසුම් සම්පාදනයකින් පරිබාහිරව අධ්යාපනය සැලසුම් කළ නොහේ. ඉහතින් සඳහන් කළ ආකාරයේ අධ්යාපනික ප්රතිසංවිධාන මේ මොහොතේ අත්යවශ්ය වන නමුත්, එවැනි ප්රතිසංවිධාන සාර්ථක විය හැක්කේ, රටේ සංවර්ධනය සහ මහජන සුභසිද්ධිය සඳහා වන සමස්ත ජාතික සැලසුම් පද්ධතියක කොටසක් වශයෙන් ඒවා ක්රියාත්මක වන්නේ නම් පමණි. එසේ වෙතත්, දේශපාලන සැකැස්මේ ප්රමුඛතා ලැයිස්තුව තුළ සැලසුම් සම්පාදනය පස්සටම දැමෙන වර්තමාන සන්දර්භය තුළ වුවත්, රටේ අධ්යාපනය අඩු වශයෙන් ඇතුළතින්වත් ප්රතිසංස්කරණය විය යුතුව තිබේ: තමන්ගේ ජීවිතවලට අදාළත්වයක් නැති අධ්යාපන ක්රමයක් සමග එක දිගටම ජීවත් වීමට තරුණ පරම්පරාවට නොහැකි බැවිනි.
එය හඳුනාගෙන සිටින නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ අධ්යාපන ඇමතිවරයා, එම පළාතේ අධ්යාපන පද්ධතිය ප්රතිසංස්කරණය කිරීමේ වැඩපිළිවෙලක් දියත් කොට තිබේ. අනිත් පළාත් සභා ද කළ යුත්තේ, කොළඹින් නායකත්වය ලැබෙන තෙක් බලා නොසිට, ඒ ප්රයත්නයට උර දීමයි.
මහාචාර්ය සිරි හෙට්ටිගේ | Prof: Siri Hettige
|2014 පෙබරවාරි 24 වැනි දා ‘ඬේලි මිරර්’ පුවත්පතේ පළවූ Disillusionment with the Public Education System in Sri Lanka නැමැති ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය ‘යහපාලනය ලංකා’ අනුග්රහයෙන්
Nissanka Rajapaksa
Democracy In Crisis At Rajarata
By Students for Human Rights -
As we speak now, the students of University of Rajarata are facing the threat of brutal repression by the state using police violence, democracy is in crisis in Rajarata and students are risking their lives to fight a war against the state, to protect the people’s right to dissent. While the news about students’ sit-in at Rajarata has been on the news for the past few days, we do not believe that dimensions of democracy that is being repressed in Rajarata are being represented genuinely or accurately. As students’ who care about democracy, freedom and as students who understand and believe that we must stand in solidarity with anybody being oppressed anywhere to meaningfully protect democracy for everyone, everywhere we want the citizens of this country to know what is happening at Rajarata and what it means for democracy.
The sit-in
Students of University of Rajarata have been engaging in a sit-in action for the last 60 day to oppose the arbitrary suspensions given by the University administration to 27 student activists and because we believe that information and only complete information will make the people of this country understand the level of repression that they, along with us, are being subject to we would like to narrate what caused these suspensions.
However, on 20th June 2013, University of Rajarata administration upon the instruction of the University Grants Commission organized a ‘New Year Festival’ on the same day, displaying their blatant disrespect and insensitivity to what is precious for the students. It should also be reminded that New Year in Sri Lanka is celebrated twice, once in December and again in April, as far as we are aware there is no New Year festival that is celebrated in the month of June. Nevertheless, as expected students opted to participate in the Student Heroes’ Day instead of the so called New Year festival of the administration. Any democratic institution or an individual should respect the students’ right to choice; however the administration instead accused 8 student leaders of sabotaging the New Year festival and suspended them for 6 months. The reasoning behind these suspensions then is that students have to obey the university administration as slaves and their social, cultural and political life is disciplined and controlled by the administration. Therefore the students are forced to attend events organized by the administration with the threat of possible suspension if they refuse to. This is a clear violation of the students’ right to make decisions as free adults.
On 27th and 29th of June, after the administration ignored a petition signed by all students who participated in the Heroes’ Day Celebrations that stated that their participation was in fact voluntary, the students resorted to a protest action that also highlighted other problems they face within the university. Following the repressive tendency the administration again suspended 13 students for organizing and participating in the protest action.
On 19th September 2013 Faculty of Management students distributed leaflets within the university against the privatization of their degree courses and the administration again suspended 5 student activists.
Freedom of expression is a right protected under the Constitution of the country and these suspensions are in clear violation of the students’ democratic right as human beings to engage in cultural, social and political activity and to express their opinions on matters that concern them. If a student cannot distribute a leaflet against privatization of university education, what does it say about the democracy within the leading educational institutions of the country? What kind of an education institution wants students to act as deaf and dumb robots, following the orders given to them by the administration? Human beings have the right to live and expressing that life socially, culturally and politically is a fundamental right of the people that is protected by the Constitution of the country.
The sit-in action was launched by the students against this stifling behaviour of the administration that uses arbitrary suspensions as a tool to silence any kind of dissent within the university. The students have been continuously engaging in the sit-in on the road side of Mihintale and the action has managed to win over the supports of democratic forces within the country. Trade Unions, Farmers’ Unions, Religious leaders, student activists from other universities and artists are coming forward to stand in solidarity with the University of Rajarata students who are at the moment fighting a difficult battle against the state to protect meaningful democracy.
Repression through the Courts
Exposing the real political nature of the repression that has been unleashed on Rajarata students, the government has now turned to courts to stop the sit-in action of the students, without even attempting to build dialogue with them .
On 5th February 2014, the Magistrate Court of Anuradhapura upon the request of the police made an order to evict the sit-in in front of the University of Rajarata and warned the students of arrest if it is not immediately evicted. The reasons given by the police are possible harm to public and private property and public nuisance. Sit-in actions were not invented by Rajarata students to fight their administration; sit-ins have been used for decades by democratic forces to exercise direct democracy, to express direct dissent. Sit-in actions became one of the the most popular arms of dissent during the Civil Liberties movement headed by Martin Luther King and the Anti-war movement against the Vietnam War. Any judge should be aware of this. However, the local judiciary has adopted a tactic of being amazed when giving orders against people’s democratic rights as if they are unaware of the history of democracy, the fact that it was never awarded to the people on a silver platter by the judiciary, that people always won the fights on the streets and nobody ever considers those wins to be public nuisance and the real harm to the public is that these orders have created a vicious trend of criminalizing legitimate democratic weapons of the people.
However, taking up the correct stance against injustice, the students refused to obey the order and another order was made on the 12th of February allowing the sit-in action to continue on a different venue under the condition that three students specifically mentioned and targeted by the courts do not participate in the action. The guardians of justice have adopted a very subjective approach to violate the rights of individuals using the very tools that are supposed to protect them in violation of the right to equality protected under the Constitution.
On 13th February, yesterday, the police attacked the students who were participating in the sit-in and arrested 8 students who were later released on bail. As we speak now today, the students are again facing the threat of police violence and possible arrest.
The crime of these students is that they refused to obey, not the values of democracy or rights of the people but the measures of the state that were being taken to repress those very rights and democracy. The suspensions, the court orders, arrests and police attacks all form a very efficient system of repression that stands in front of the students. They are fighting for the basic human rights, to live, to engage, to talk, to dissent and to enforce the will of the people. The institutions that are supposed to protect democratic values in the society, universities and the judiciary have become mere extensions of this system of repression due to their politicized nature.
We have the freedom to express our opinions, to dissent government policy and democracy is meaningless without people’s participation on things that concern them and we need to protect the students who are on a mission for democracy and freedom. University of Rajarata students have decided to continue with the sit-in for the 66th day, in spite of the threats to their lives and judicial and police repression. Please stand in solidarity with them, inform yourselves and free yourselves from state propaganda and join in our fight for democracy and freedom.
Thank you
In Solidarity,
Students for Human Rights
Nissanka Rajapaksa
එතකොට ඔබ කියන්නෙ: දීර්ඝායුෂ සහිත, බොහොම සමෘධිමත් ස්වයංපෝෂිත අතීතය මිත්යාවක් කියලද?
‘‘ඔව් පුතා. ඒක සම්පූර්ණයෙන් ම මිත්යාවක්. හීනයක්. අපි නිතරම සමන් මලින් පවන් සැලේ කියනව වගේ අතීතයට පවන්ගහන්නනෙ පුරුදු වෙලා ඉන්නෙ. මිනිස් ජිවිත ඇතුළෙ චරිත දෙකක් ඉන්නව. අතීත ස්මරණය සහ අතීත ගොඩෝ. ඒ අය වර්තමානය ගැන හිතන්න බයයි. ඒ මොකද? අපිට ආගමෙන් දීල තියනව බොහොම භයානක සංකල්පයක්. විශේෂයෙන් ම මේ භික්ෂුව මුල්කරගත්ත ආගමෙන්. හිනා වුනොත් අඩන්න වෙනව. මල් පිපුනොත් පරවෙනව. මේ සියල්ල අනිත්යයි. ඉතිං අද ගැන කතාකරන්න බයයි. ඒ නිසා තමයි අර අතීත වන්දනාව කරන්නෙ. නමුත් අතීතය මෙයින් දශමයක් හොඳ නෑ. ‘හැම වෙලාවෙම හිතන්න ඕන අදට වැඩිය හෙට හොඳයි’ කියල. ඔන්න ගුරුවරය චේන්ජ් වෙච්ච තැන. ............................................................"
"දැන් බලන්න විභාග ක්රමය. විභාග ක්රමයට ඉස්කෝලෙන් යැපෙන්න බෑ. ගුරුවරයා මට වඩා යමක් දන්නවාය කියන විශ්වාසය අද දරුවන් තුළ නෑ. අද ඉංග්රීසි දැනුම තියනවනම්, පැය පහක් ඉන්ටනෙට් එකට ගියාම මුළු පාසල් ජීවිතය පුරාම තියන දැනුම ඒ පැය පහෙන් ගන්න පුළුවන්. මම ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ අධ්යාපන නීතිය උගන්වනව. වසර දහයක පහළවක ඉඳන් මේ රැකියාව කරන්නෙ. දැන් මම මොකද කරන්නෙ? මාතෘකාව දෙනව. තොරතුරු හොයාගන්න කියනව. හොයාගෙන ඉන්න අය ඔක්කොටම බෙදන්න කියනව. එතනදි මම අත්දුටුව දේ තමයි පුතා ‘මම දන්න නීතිය මොකක්ද?’ කියන එක. මොකද මේගොල්ල ඉන්ටනෙට් එකෙන් ගන්න තොරතුරු මම උගන්වන දේවලට වැඩිය ගොඩක් ඉස්සරහින් තියනව. පොඩි ප්රමාණයකුත් නෙවෙයි. පිටු පනහක් විතර ගන්නව. මේ මහා විපර්යාසයත් එක්ක ගුරුවරයා නොවැදගත් පුද්ගලයෙක් බවට පත්වෙනවා. තමන්ගෙ පෞරුෂය අහිමි වෙනවා. එතකොට මොකද කරන්නෙ? ළමයට කියල වන්දව ගන්නව. මොකද? සංකල්පයක් දීල තියනව ‘යහපත් ළමයාගේ ලක්ෂණය ගුරුවරයාට වැදීම ය, ගුරුවරයා කියන දේ අසා සිටීම ය, ගුරුවරයාගෙන් ප්රශ්න නො ඇසීම ය’ කියල. මේක සම්පූර්ණයෙන් ම ශිෂ්යයා නිර්වින්දනය කිරීමක්. මේක තමයි දැන් අධ්යාපනයේ තියන ක්රමය........................"
Kithsiri Herath
මම ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ අධ්යාපන නීතිය උගන්වනව. වසර දහයක පහළවක ඉඳන් මේ රැකියාව කරන්නෙ...
මේ මහතා අධ්යාපනය ඉගැන්වීම පිළිබද විශේෂන්ඝයෙක් ලෙස සැලකිය හැකිය . එසේ වුවත් ඉහත දක්වා ඇති අදහස් සමග එකග විය හැකිද ? මට නම් නොහැකිය .
මට හිතෙන්නේ, ... internet එකෙන් හෝ වෙනත් මුලාශ්රවලින් තොරතරු සෙවීම ඉගෙන ගැනීම නොවේ, ඉගෙන ගැනීම යනු ඊට වඩා වෙනස් දෙයකි.
විඉස්හෙශයෙන් පහත උපුටා දැක්වීම් ද සලකා බලන්න .
අද ඉංග්රීසි දැනුම තියනවනම්, පැය පහක් ඉන්ටනෙට් එකට ගියාම මුළු පාසල් ජීවිතය පුරාම තියන දැනුම ඒ පැය පහෙන් ගන්න පුළුවන්....
මොකද මේගොල්ල ඉන්ටනෙට් එකෙන් ගන්න තොරතුරු මම උගන්වන දේවලට වැඩිය ගොඩක් ඉස්සරහින් තියනව.....
. මේ මහා විපර්යාසයත් එක්ක ගුරුවරයා නොවැදගත් පුද්ගලයෙක් බවට පත්වෙනවා. තමන්ගෙ පෞරුෂය අහිමි වෙනවා.....
සංකල්පයක් දීල තියනව ‘යහපත් ළමයාගේ ලක්ෂණය ගුරුවරයාට වැදීම ය, ගුරුවරයා කියන දේ අසා සිටීම ය, ගුරුවරයාගෙන් ප්රශ්න නො ඇසීම ය’ කියල.....
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
Kithsiri Herath
උපාධි දෙන්නේ කොළබ විශ්ව විද්යාලයද ?........ එහෙම නම් ඒක අස්සට SLT කොම්පැනිය රිංගන්නේ මොන එකකට ද ?
උපාධි දෙන්නේ SLT කොම්පැනිය ද ?...... එහෙම නම් එක අස්සේ කොළබ විශ්ව විද්යාලය කරන්නේ මොකද්ද ?
" SLT Group............, also in the state sector." කියලා බොරු ත් කියන්නේ ඇයි? UGC නෝනා ගේ මහත්තයා VC වෙච්ච UoC එකම මේ වැඩේට තෝරා ගත්තේ ඇයි ?
The project will be self-financed..... කියන්නේ මොකක්ද ? උපාධි දෙන එක project එකක් ද ?
UGC නෝනායි , VC මහත්තයයි , Stock Exchange කොම්පනියකුයි (2013 ලාභය - රුපියල් බිලියන 4 යි ) එකතු වෙලා MOU ගහලා , self -finance උපාධි දෙනකොට........ , නෝනායි මහත්තයායි දෙන්නාමත් finance වෙනවා ද ?
කෝ ...මේ අපේ ඇමතිතුමා.... ?
http://www.sundaytimes.lk/140420/business-times/slt-collaborates-with-ugc-and-university-of-colombo-on-new-degree-programmes-92845.html
SLT collaborates with UGC and University of Colombo on new degree programmes
View(s):SLT Human Capital Solutions (SLT HCS), a fully owned subsidiary of Sri Lanka Telecom (SLT) together with the University Grants Commission (UGC), and the University of Colombo (UoC), recently signed a tri-party Memorandum of Understanding (MoU), to offer modern degree programmes in the field of Technology and Engineering.
The initiative helps expand the much needed University-Industry collaboration, in order to contribute to Sri Lanka’s rapid national development.
The initiative is coordinated by SLT HCS in affiliation with the UOC, under the purview of the UGC, promises to contribute to the current national requirement in the higher education field, according to an SLT statement.
This is a first-of-its-kind collaborative venture initiated by the corporate sector and supported by the UGC. It is also the first Technology and Engineering programme that is to be accredited by a Sri Lankan university at International competitive standards, without the involvement of foreign institutions.
Commenting on the landmark initiative, the Chairperson of the UGC, Sri Lanka, Professor Kshanika Hirimburegama said: “The introduction of this programme addresses the current shortage of local universities, in accommodating the demand for Technology and Engineering Degrees.”
The UoC will be responsible for ensuring the quality of the degree programme, conducting examinations and sourcing qualified academics. Vice Chancellor of the UoC, Dr. Kumara Hirimburegama stated: “This collaboration paves the path for us to introduce a much needed Technology and Engineering Degree, strengthening the University-Industry collaboration in the competitive globalised economy. We are pleased to partner with the SLT Group that has industry expertise spanning over 150 years, also in the state sector. The collaboration will enable us to groom and produce the next generation of Technologists and Engineers as entrepreneurs, who will undoubtedly be an asset to the country”.
The degree programme will be conducted at SLT’s training facilities in Welisara, Galle and Moratuwa which comprises lecture rooms that can accommodate over 200 students and is fully equipped with state-of-the-art ICT and Technological Laboratories, Conference Halls, Libraries, Residential Facilities, Recreation and Sports facilities including Gymnasiums. The project will be self-financed.
Chief Executive Officer of SLT Human Capital Solutions, Ranjith G. Rubasinghe said: “The SLT group will provide the entire necessary realty infrastructure, academic facilities and most importantly, the required industrial expertise to conduct a recognised, comprehensive and affordable programme for students. This venture perfectly complements the Government’s ambition of transforming Sri Lanka into a knowledge hub.”
Arthur Arambepola
සියල්ල වෙළඳපොලකරණය වන විට විශ්ව විද්යාල උපාධි පමණක් එසේ නොවී තිබිය නොහැකියි.
මෙතෙක් කල් මෙසේ නොවී තිබුණේ රාජ්ය විසින් තහංචි දමා මෙය වලක්වා තිබුණු නිසයි.
එම තහංචි ලිහිල් වූ විට අධ්යාපනය හා උපාධිය තවත් වෙළඳ භාණ්ඩයක් බවට පත්වෙනවා.
ඒ නිසා දැන් උපාධි දෙන එකත් project එකක් තමයි.
ඒවගේම කොළඹ විශ්ව විද්යාලය කියන නමටත් වෙළඳපොල වටිනාකමක් තියෙනවා.
ඒ වෙළඳපොල වටිනාකම ප්රයෝජනයට ගන්න මෙම ගිවිසුම මගින් SLT එකට අවසර ලැබෙයි.
ඒ අතරේ තම තමන් ගැන බලාගැනීමත් ඕනෑම වෙළඳ ගනුදෙනුවක කවුරුත් දන්න අතුරු නිෂ්පාදනයක්නෙ.
මීට සමාන තත්ත්වයක් ඉංදියාවේත් තියෙනවා.
කියවන්න
http://en.wikipedia.org/wiki/Indian_Institutes_of_Information_Technology
http://en.wikipedia.org/wiki/Dhirubhai_Ambani_Institute_of_Information_and_Communication_Technology
Nissanka Rajapaksa
අදාළ සිද්ධිය වන අවස්ථාෙව්දී එහි සිටි මහාචාර්යවරයෙකු තමාව අමතා කියා සිටියේ “මන්ත්රීතුමා මහාචාර්යවරිය මෙමෙහ වැඳ වැටෙන්නේ නම් අපි බඩගා ගෙන ගිහින් වඳින්න” ඕනෑ යනුවෙන් යැයි කොළඹදී අද (30) පැවැති මාධ්ය හමුවකදී හෙතෙම කියා සිටියේය.
එම ස්ථානයේ විශ්ව විද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ මෙන්ම සරසවි වල උගතුත් බොහෝමයක් සිට ඇති බවද අදාළ මහාචාර්යවරයා තමා හා පැවසූ බව අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතා කීවේය.
මෙම සිද්ධියෙන් පැහැදිලි වන්නේ උගතුන්ගේ තනතුරුවල ඇති වටිනාකම පිළිගැනීම මෙම ආණ්ඩුව විනාශ කර ඇති බව යැයිද ඔහු පෙන්වාදුන්නේය.
මේ අතර අධ්යාපනය සඳහා වෙන්කරන මුදල් කප්පාදු කිරීමට ආණ්ඩුව ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල හා අවබෝධතාවකට එළඹ ඇතැයි විපක්ෂනායක රනිල් වික්රමසිංහ මහතා පසුගියදා කර ඇති ප්රකාශයක් ගැන ද මන්ත්රීවරයා අදහස් පළ කළේය.
ඔහු කියා සිටියේ විපක්ෂනායකවරයා කළ එම ප්රකාශයෙන් ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල සමග ආණ්ඩුව ගිවිසුමකට එළඹ ඇතැයි නොකී බවයි.
එහෙත් අධ්යාපන අමාත්යවරයා විපක්ෂනායකවරයා කළ ප්රකාශය වරදවා තේරුම් ගෙන ඇති බවත් ඔහු අවබෝධතාවයත් ගිවිසුමත් හඳුනාගැනීමට නොහැකි බුද්ධි මට්ටමක් ඇති අයෙකු බවත් හෙතෙම ෙපන්වාදුන්නේය.
කෙසේ හෝ නිදහස් අධ්යාපනයට ලබාදෙන මුදල් කප්පාදු කළද රජය පෞද්ගලික අධ්යාපනය දියුණු කිරීමට ලබාදෙන දිරි දීමනා, වරප්රසාද වල අඩුවක් නැතැයි පෙනෙන්නට ඇති බව අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතා පැවසුවේය.
පසුගිය කාලයේදී අධ්යාපනයට කළ වියදම් දෙස බැලීමේදී රජය ජාත්යන්තර මුල්ය අරමුදල හා පැමිණ ඇති එකඟතාවය එයින් පෙනී යන්නේ යැයිද ඔහු කියා සිටියේය.
යුද්ධය කාලයේවත් මේ ආකාරයට අධ්යාපනය සඳහා වියදම් කළ මුදල් කප්පාදු නොකළ බවද හෙතෙම වැඩිදුරටත් පෙන්වාදුන්නේය.
උපුටා ගැනීම www.adaderana.lk
Arthur Arambepola
අපි ඇයව ආදර්ශයට ගත යුතුයි නේද?
හැමවිටම ඍනාත්මකව හිතන්නේ නැතිව මේ වගේ ධනාත්මකව හිතන්න පුරුදු වුනොත් මේවා දිරවගන්න එක අපහසු නැහැ.
Nissanka Rajapaksa
President of the University Grants Commission becomes Privatized
.jpg)
Reliable information sources has revealed that the President of the University Grants Commission, Kshanika Hirimburegama has been appointed as a member of the Malabe private medical college board of directors.
The Malabe private medical college, which is not recognized by the Sri Lanka Medical Association, was created disregarding objections made by doctors, academics, students and people's movements. But recently, various attempts were made through legal avenues including gazette notifications to obtain the recognition of the college by the University Grants Commission.
The act of joining the governing body of a private university, disregarding customs and ethics practiced until now, by the President of an organization bearing the highest responsibility towards higher education, will be a cause for an immense public outcry. The President of the Malabe private university, Dr Neville Fernando, also confirmed this news upon inquiry. He further said that she will hold a position on the director's board of the private university as a representative appointed by the University Grants Commission.
Nissanka Rajapaksa
Prof. Hirimburegama said that the UGC Chairman had to be on the board of the Malabe Private Medical College (South Asian Institute of Technology and Medicine - SAITM) to monitor admission and academic processes.
"Therefore I was appointed as a director of SAITM," Prof. Hirimburegama said.
More.......
IUSF furious over UGC head functioning as director of private medical college
Prof. Hiriburegama says there is nothing illegal or unethical in her appointment
May 26, 2014, 12:00 pm
Kithsiri Herath
සියල්ල වෙළඳපොලකරණය වන විට විශ්ව විද්යාල උපාධි පමණක් එසේ නොවී තිබිය නොහැකියි.
මෙතෙක් කල් මෙසේ නොවී තිබුණේ රාජ්ය විසින් තහංචි දමා මෙය වලක්වා තිබුණු නිසයි.
එම තහංචි ලිහිල් වූ විට අධ්යාපනය හා උපාධිය තවත් වෙළඳ භාණ්ඩයක් බවට පත්වෙනවා.
ඒ නිසා දැන් උපාධි දෙන එකත් project එකක් තමයි.
ඒවගේම කොළඹ විශ්ව විද්යාලය කියන නමටත් වෙළඳපොල වටිනාකමක් තියෙනවා.
ඒ වෙළඳපොල වටිනාකම ප්රයෝජනයට ගන්න මෙම ගිවිසුම මගින් SLT එකට අවසර ලැබෙයි.
ඒ අතරේ තම තමන් ගැන බලාගැනීමත් ඕනෑම වෙළඳ ගනුදෙනුවක කවුරුත් දන්න අතුරු නිෂ්පාදනයක්නෙ.
Kithsiri Herath
සරසවි ඇදුරෝ වැස්සෙත් වීදි බසිති
2014 ජූනි මස 03 15:16:41 | ජයමාල් චන්ද්රසිරි
පර්යේෂණ දීමා වැඩි කරන ලෙසත්, සිසු මර්දනය නතර කරන ලෙසත් ඉල්ලමින් විශ්ව විද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනය අද කොළඹ තුම්මුල්ල මංසංදියේ දී විරෝධතාවක් පැවැත්වීය.
අයහපත් කාලගුණය ද නොතකා ඔවුහු ඉල්ලීම් හයක් මුල්කරගෙන වීදි බැස සිටියහ.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
සරසවි ඇදුරෝ වැස්සෙත් වීදි බසිතිසඳහා ලැබී ඇති ප්රතිචාර.
ගාමිණී 2014-06-03 15:39:23
මේවා අපේ සමහර අයට වැදගත් නැහැ. අද හවසට බනින්න පටන් ගනීවි මෙයාලට වැඩ නැතුවට පාරට බැහැලා කෑ ගහනවා කියලා. (නි)රංජිත් සිල්වා 2014-06-03 15:54:31
ලංකාවේ පාලකයෝ දැන් ටික ටික ඉල්ලීම් ලබාදෙන්නේ විරෝධතාවයේ බලය අනුව බව පේනවා. මේක නම් ආශ්චර්යයක්ම තමා. (නදී)ජයසිංහ 2014-06-03 15:59:48
රටේ මේතරම් විනාශයක් වෙලා තියෙද්දී මේ කරන දේවල් හරිද? (නි)
චන්දන 2014-06-03 16:15:12
ඉස්සර සිසුන් විතරයි, දැන් ගුරුවරුනුත් එකතුවෙලා.ඒත් දේශපාලනය බලවත්.... (නි)අමාලි 2014-06-03 16:17:54
මේ වැස්සේ පාරට බැහැලා පාර අවහිර කළවිට අපි කොහොමද ගෙවල් වලට යන්නේ? එයාලට ප්රශ්නයක් නැහැ. (නි)විජේසිංහ 2014-06-03 16:25:29
පර්යේෂණ දීමනා වැඩිකළ යුතුයි. මන්ද අලුත් අලුත් දෑ නොතනන ජාතිය ලොව නොනගී. (නදී)හේවගේ 2014-06-03 16:27:08
මොනවද මේ කරන වැඩ? රටේ සාමාන්ය ජනතාව මොනතරම් නම් අපහසුතාවයට පත්වෙලාද? (නි)ප්රසාදිනී 2014-06-03 16:37:24
මේ කට්ටිය උගත් නිසා මේගොල්ල මොනවා කලත් හරිනේ. නේද ගාමිණී , අහිංසක මිනිහෙක් ගමට යන්න පාරක් ඉල්ලලා පාරට බැස්සොත් තමා උසාවි පොලිසි ගානේ යන්න වෙන්නේ. (නදී)විකි 2014-06-03 16:42:19
වැඩකරන ජනතාව අපහසුතාවයට පත් වෙන එක තමයි ඉතින් වෙන්නේ. එක්කෝ දුම්රිය වර්ජන , බස් වර්ජන පෙළපාලි. ගෙවල් වලට යන්න පරක්කු කරන එක තමයි (නදී)විමුක්ති 2014-06-03 16:46:41
මේ මිනිසුන් ටත් පුළුවන් නම් කියන්න අන්තරේට කඩේ යනවා ජේවීපී එකට කඩේ යනව කියල. එතකොට මෙතුමන්ලට කරන්න තියෙන්නේ කඩේ නෙමෙයි රට දාල යන්න. එතකොට විශ්වවිද්යාල සිසුන්ට හා දේශකවරුන්ට පිස්සු කියන අයම මේ ප්රතිපල බුක්ති විඳ ගනියි. (ස)ඉන්දික 2014-06-03 16:47:26
ඒගොල්ලෝ හැමදාම ඉල්ලීම් ඉදිරිපත් කරන්නේ සිසුන් ගැනත් මොනවා හරි දාලා. එතකොට මිනිස්සු වැඩිය මුකුත් කියන්නේ නැහැනේ. එක පාරක් අධ්යාපනයට 5% ඉල්ලලා උද්ගෝෂණයක් කරා. ඒ එක්කම ඒගොල්ලොන්ගේ ඉල්ලීම් වගයකුත් තිබුණා. පස්සේ ඒ ඉල්ලීම් නම් හුඟක් දුරට දිනා ගත්තා. ඊට පස්සේ අර 5% මතක නැහැ. දැනුත් ඒගොල්ලෝ කරන්නේ එ්කම තමයි. කොහොමද ටිකිරි මොලේ (නදී)ඉන්දික 2014-06-03 16:49:24
ජේ.වි.පි එකෙන් ලස්සනට පෝස්ටර් ටිකනම් ඇඳලා දීල තියෙනවා. (නදී)ඉන්දික 2014-06-03 16:51:50
මේ කට්ටියට නරකද අර ගංවතුරෙන් අනාත වෙලා ඉන්න මිනිස්සුන්ට මොනවහරි කරානම්. අනිත් මිනිස්සු ගංවතුරේ ගහගෙන ගියත් කමක් නැහැ අපේ වැඩේ කෙරෙනවා නම්!. පොඩ්ඩක් මේ දවස් පහුවෙනකම් වත් ඉන්න බැරි හැටි. (නදී)ශලනී 2014-06-03 16:57:19
අමාලි විනී, ගෙදර යන එකත් වැදගත් තමයි. එ්ත් රටේ අධ්යාපනයට වෙන විනාසය ගැනත් ජනතාව අවදානය යොමුකරන්න ඕන නේද? උගතුන් කියන්නේ මොනාද කියල නුවණින් හිතල බලන්න. අද්යාපනය විනාස උනොත් රටම අදුරේ. තමන් ගැන විතරක් නොහිතා ගුටි කන්න හරි පාරට බහින සිසුන්ට ඇදුරන්ට ප්රණාමය.(නදී)ජයසිංහ 2014-06-03 17:07:41
විමුක්ති මෙයාල කොහොමත් රට දාල යන කට්ටිය තමයි. මෙයාලගේ දු දරුවෝ සේරම ඉගන ගන්නේ පිටරටවල නිදහස් අධ්යාපනයට පින්සිද්ද වෙන්න. පාරට බැහැල කෑගහන්න බැරිද අර විපතට පත්වෙලා ඉන්න අහිංසක මිනිස්සුන්ට රජයෙන් ලැබෙන ආධාර මදි කියලා.(නදී)ජෝන් 2014-06-03 17:43:10
හැම තත්පරයකම මොකක් හරි අව්ලක්! (ස)ලංකා තිලක් 2014-06-03 17:45:57
ජයසිංහ මහත්තය විමුක්තිව අදුනන්නේ නැහැ වගේ. නම වගේම තමයි එයාගේ ඇග පුරාම විමුක්තිය. හැබැයි ඉතින් එයා ඔය අලුත් මුණු පොතේ විමුක්ති කාමියෙක්. අතීතය ගැන දැනුමක් නැති. අම්ම තාත්තවත් හරියට කියාලා දීල නැහැ මේ මනුස්සයා අදහන විමුක්තිකාමින්ගේ කෙරුවාව. ඒ කෙරුවාව නිසා මේ පොළොවට අහිමි වුනු තරුණ ජිවිත ගණන , විනාශ වුනු රාජ්ය දේපල ප්රමාණය. මේ අද ඊයේ ඉපදිච්ච එව්වන්ට ඒවා වැඩක් තියෙනවයි.අනුර මහත්තයාගේ ඇස්ගෙඩි උඩ තියන් කරන කතාවක් ඇහුවම කට්ටිය හිතන්නේ එ්ක තමයි ලෝකේ කියලා. ඕවා ගණන් ගන්න එපා ජයසිංහ මහත්තයෝ. හොද තැනකින් කනකම් ඔය අමාරුව අරින්න බැහැ.(නදී)
උපුල් සමන්ත 2014-06-03 17:46:23
කසුන් 2014-06-03 17:47:30
මේ විරෝධතාවයට නම් ප්රහාර එල්ල වෙන එකක් නැහැ. රනිල් මහතාගේ නෝනා ත් මෙතන ඉන්න නිසා මේකට කඳුළු ගෑස් ගහන්න ගිහින් ජාත්යන්තර නෑමක් නාන්න වෙන බව කට්ටිය දන්නවා. (නදී)විකි 2014-06-03 17:49:34
ශලනි මෙහෙම හැම වෙලාවේම තමන්ගේ වගේ විතරක් හිතන්නේ නැතුව සාදාරනව හිතුවා නම් හරිනේද ? තව කෙනෙක් සල්ලි දීල ඉගෙන ගත්තත් මොකද වෙන්නේ , කොහොමත් සල්ලි තියෙන ළමයි දැන් අපොස සාමාන්ය පෙළවත් ලංකාවේ කරන්නේ නැහැ (නදී)සමන් 2014-06-03 18:12:15
හැබැයි මම බුද්ධිමතුන්ගේ දීමනා වැටුප් වැඩිකිරීමට උපරිම සහයෝගය දෙනවා. මොකද අට පාස් නැති සමහර දේශපාලකයන් ලක්ෂ ගණන් ගනිද්දී මේ මිනිසුන්ට ටිකක් වැඩියෙන් දුන්නම මොකද කියලා හිතෙනවා (නි)හේවාවිතාරණ 2014-06-03 18:24:02
දහස් ගණන් මහජනයා ගංවතුරෙන් අසරණ වෙලා සිටින එකේ ඕක පස්සේ කරගන්න තියලා ඒ මිනිසුන්ට ටිකක් පිහිට වෙන්නකෝ (නි)ධර්මේ 2014-06-03 18:28:36
ගොඩක් දෙනෙක් පාර අවහිර වෙලා කියලා අදහස් දක්වලා තියෙනවා. මෙයින් පාර කිසිම අයුරකින් අවහිර වෙලා නැහැ. මේකෙන් පේන්නේ අදහස් දක්වපු අයගේ කුහකකම විතරයි. (නදී)Kithsiri Herath
Nissanka Rajapaksa
.jpg)
Nissanka Rajapaksa
Nissanka Rajapaksa
විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ භාෂණයට හඩක් – ජීවිතයට ඉඩක් වෙනුවෙන් සිවිල් සමාජය පෙළ ගැසේ
Jun 20th, 2014 සමබිම ඉරිදා, සමබිම ඉරිදා අතිරේකය
‘‘දැන් කතා කරන මට හෙට ගෙදර යන්න පුළුවන්ද කියලා විශ්වාසයක් නැහැ. මාව මරා දායිද කියලා අත්අඩංගුවට ගනියිද කියලා දන්නේ නැහැ. දැන් මම මෙතන වැරදි දෙයක්, නීති විරෝධී දෙයක් කළාද? මම වැරැද්දක් කළොත් මාව අත් අඩංගුවට ගන්න.’’
යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ ආචාර්යවරුන්ගේ සංගමයේ සභාපති ආචාර්ය අමිර්තලිංගම් රාසකුමාර් මහතා මෙසේ ප්රකාශ කළේ ජූනි 10 වන දින කොළඹ 07 ජාතික පුස්තකාල ශ්රවණාගාරයේදී පැවැති මාධ්ය හමුවකට සහභාගීවෙමිනි. රාජ්ය අධ්යාපනය රැුක ගැනීම සඳහා විශාල අරගලයක යෙදුණු උතුරේ යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ සහ දකුණේ රුහුණ විශ්වවිද්යාලයේ ආචාර්යවරුන් ඇතුළුව විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයේ ක්රියාකාරීන්ට එරෙහිව එල්ල වී ඇති තර්ජනයන්ට සහය පළ කිරීම සඳහා සහ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයට සහයෝගය පළ කිරීම පිණිස නිදහසේ වේදිකාව ඇතුළුව නීතිඥ සංගම්,මාධ්ය සංගම් සහ සිවිල් සංවිධාන එක්ව මෙම මාධ්ය හමුව සංවිධානය කර තිබිණි.
එම මාධ්ය හමුවේදී ආචාර්ය අමිර්තලිංගම් රාසකුමාර් මහතා දෙමළ සහ ඉංග්රීසි බසින් පමණක් නොව අපහසුවෙන් වුවද සිංහල බසින්ද අදහස් දැක්වීය. එම අදහස් දැක්වීම 2014 ජූනි 15 රාවය පුවත්පතේ පළවිය. මෙම අදහස් දැක්වීමෙන් අනතුරුව පැමිණි සිටි මාධ්යවේදීන් දිගින් දිගටම රාසකුමාර් මහතා වෙත ප්රශ්න වැලක් ඉදිරිපත් කළ අතර එම ප්රශ්න සහ රාසකුමාර් මහතා ලබා දුන් පිළිතුරු මෙවර සමබිම ඉරිදා සංග්රහයේ පළකරනුයේ එම`ගින් උතුරේ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ට එල්ල වෙන තර්ජනයන් ගැන පමණක් නොව දකුණේ මාධ්යවේදීන් උතුරේ ප්රශ්න පිළිබ`දව දක්වන ආකල්පය පිළිබ`දවද අපට තේරුම් ගැනීමට හැකි වන නිසාය.
මෙම මාධ්ය සාකච්ඡාවේදී ප්රජාතන්ත්රවාදය සදහා නීතිඥයෝ කැදවුම්කරු නීතිඥ ලාල් විජේනායක, නීතීඥ එකමුතුව වෙනුවෙන් නීතීඥ ජේ.සී. වැලිඅමුණ, නිදහස් මාධ්ය ව්යාපාරයේ කැදවුම්කරු සුනිල් ජයසේකර සහ නිදහසේ වේදිකාව වෙනුවෙන් එහි කැදවුම්කරු නීතිඥ සුදර්ශන ගුණවර්ධන, පැෆරල් සංවිධානයේ විධායක අධ්යක්ෂ රෝහණ හෙට්ටිආරච්චි සහ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනය වෙනුවෙන් චන්ද්රගුප්ත තේනුවර අදහස් දක්වන ලදී.
රාසකුමාර් මහතා මේ මාධ්ය හමුවේදී තමන්ට සහ තම පාසැල් යන දියණියට එල්ලවී ඇති තර්ජනයන් පිළිබද හෙළිකර සතියක් ගත වන්නට පෙර විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයේ හිටපු සභාපතිවරයා වන ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි මහතාට සහ ඔහුගේ දියණියට නාඳුනන පුද්ගලයන්ගෙන් මරණ තර්ජන එල්ල වන තත්ත්වයක් උදා වී ඇති බව පොලිස්පතිවරයාට පැමිණිලි කර ඇත.
කෑම දෙනවා. පාර දෙනවාඃ
අයිතිවාසිකම් ඉල්ලූවොත් එ්ක බෑ
යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ ආචාර්යවරුන්ගේ සංගමයේ සභාපති
ආචාර්ය අමිර්තලිංගම් රාසකුමාර්
ඔබතුමාට මොනව කියලද තර්ජනය කරන්නේ?
‘‘මේ කරන්නේ අන්තිම warning එක. ආයේ මරණ දඬුවම තමයි. යන්න වෙන්නේ උඩින්’’ කියලා කියනවා. දෙමළෙන් උඩින් යනව කියන්නෙ මැරෙනවා කියන එක.
ඔබතුමාට විශ්වවිද්යාලයෙන් අයින් වෙන්න කියලද තර්ජනය කරන්නේ?
මම හිතන්නේ ඒගොල්ලො මගේ කට වහන්න තමයි උත්සාහ කරන්නේ. මම වැරදි වැඩ කතා කරන්නේ නෑ. සාමාන්යයෙන් අපි produce කරන්නෙ උපාධි විතරයි. ඒත් අපි produce කරන්න ඕනි thinking එකත්. ඒක වැරදියි කියලයි මේගොල්ලො කියන්නේ. ඕගොල්ලො ඉල්ලන්න කෑම දෙනවා. පාර දෙනවා. අයිතිවාසිකම් ඉල්ලූවොත් ඒක බෑ. අයිතිවාසිකම් නම් ඉල්ලන්න එපා කියනවා. මම ඉල්ලන්නෙ අයිතිවාසිකම් එක්ක අධ්යාපනය. ඒක තමයි අපේ සමාජයට ඕනි.
ඔබතුමාට මේ සේරම බලපෑම් එල්ල වෙන්න පටන් ගත්තෙ ඔබතුමා මියගිය ඥාතීන් සමරන්න ඕනි කියල ප්රකාශයක් කළ නිසාද?
2012 මම කතා කළා ශිෂ්යයින්ට පහර දීම සම්බන්ධයෙන් ඒක වැරදියි කියල. අපේ ආචාර්ය සංගමය උද්ඝෝෂණයක් කරා. මම මාධ්යවේදීන්ට statement එකක් දුන්නා. කව්රු කළත් මේක නවත්වන්න. විශ්වවිද්යාලය සාමයෙන් පැවැත්වෙන්න ඉඩදෙන්න කියලා. කවුරු කළත් මේක ආයේ කරන්න එපා කියලා. එතකොට තමයි මරණ තර්ජන එන්න පටන් ගත්තේ.
ඔබතුමා කිසිම අවස්ථාවක කිව්වෙ නැද්ද මිය ගිය අය සරමන්න ඕනි කියල?
මම කිව්වා. දැනුත් කියනවා. ගිය මාසෙ මම කිව්වා. 2009 යුද්දෙන් මිය ගිය සාමාන්ය මිනිස්සු වෙනුවෙන්. අනිත් ආගම්වල බණ කියනවා වගේ අපේ ආගමේ හැටියට ඒ වතාවත් කරන්න. ඒක අපිට කරන්න අයිතිය තියෙනවා. නීතිය අනුව අපිට ඒ අයිතිය තියෙන්නෙ. නීතියට එරෙහිව නෙවෙයි.
ඒකෙ මේ සාමාන්ය ජනතාව කියන පදය ඇතුලෙ දෙමළ ජනතාව කියන පදය තියෙනවාද?
එහෙම කිව්වෙ නෑ. අපි කිව්වෙ නෑ කොටි කියල. යුද හමුදාවට එපා දෙමළ ජනතාවට විතරයි කියල. අපි කිව්වා යුද හමුදාවටත් තියෙනවා. JVP අයට විරු දිනේ තියෙනවා. අපි ඉල්ලූවා අපේ මිය ගිය අය වෙනුවෙන් අපේ ආගමේ ශෝක දිනයක් pray කරන්න දෙන්න කියලා.
ඇයි එතකොට වෙල්ලි මුල්ලෙවයික්කාල් විතරක්?
අවුරුදු 30ක යුද්ධයෙන් ලක්ෂ ගාණක් මිනිස්සු මිය ගියා. වෙල්ල මුල්ලෙවයික්කාල් වලදි තමයි වැඩිම ප්රමාණයක් මිය ගියෙ. ඒ නිසා අපි මැයි මාසේ හොඳයි කියල තීරණය කළේ. අපිට ඒ ගොල්ලො කිව්ව නොවැම්බර් මාසේ ගන්න කියල. නොවැම්බර් මාසේ ඕගොල්ලෝ කියනවා කොටින්ගේ මහවිරු දිනේ කියලා. ඒ නිසා ඒක එපා, මැයි මාසේ එපා කියන්නේ ඇයි කියලා ඇහුවම ඒ අය කිව්වා ඒක ප්රභාකරන් මිය ගිය දවසයි. එයාගෙ බොඩි එක හම්බවුණ දවසයි කියලා. මං කිව්වා යාපනයේ ඉන්න වැඩිදෙනා පිළිගන්නේ නැහැ ප්රභාකරන් මැරුණ කියල. ඒක හරි අපි දන්නේ නැහැ ප්රභාකරන් මැරුණද නැද්ද කියල. ඕගොල්ලො කියනවා 18 ප්රභාකරන් මැරුණ දිනය 19 එයාගෙ body එක හොයාගත්ත දිනය. ඒ නිසා ඒකත් එපා. ඒ නිසා මැයි 21 වෙනිද දෙන්න කියලා අපි ඉල්ලූවා. ඒකටත් කිව්වා ඕගොල්ලො එකතුවුණොත් P.T.A එක යටතේ අපිට පුළුවන් හමුදාව, පොලීසියට කෙලින්ම විශ්වවිද්යාලෙට ඇතුල් වෙන්න කියලා.
ප්රභාකරන් මැරුණ කියලා යාපනේ ද්රවිඩ ජනතාව සහ ඔබතුමත් පිළිගන්නේ නැහැ නේද?
අපි කව්රුත් දන්නේ නැහැ. බලනකොට අර ෆොටෝ එකේ ඉන්නෙ ප්රභාකරන්ද කියල අපිට කියන්නත් බැහැ. ප්රභාකරන්ද නැද්ද? ඒ නිසා අපිට ඒ කතා එපා. එයා මිය ගියාද? නැද්ද? ඒවා එපා. අපි ඒවා මුකුත් කතා කළේ නැහැ.
ඔබ සියලූදෙනා ඇතුළුව FUTA සියළු දෙනාම ඉන්නෙ ප්රභාකරන් සම්බන්ධයෙන් කතිකාචාර්යතුමාගේ මතයේද?
(මේ අවස්ථාවේදී මාධ්ය හමුවේ උණුසුම් තත්ත්වයක් ඇති වු අතර මෙහිදී මැදිහත් වූ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයේ හිටපු සභාපති ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි අවසාන ප්රශ්නය ඇසූ මාධවේදියාගෙන් පෙරලා මෙසේ ප්රශ්න කළේය.)
ඇයි අපි සියලූදෙනාම එහෙම ඉන්න ඕනෙ? ඔබතුමා මෙතන තව ගොඩක් ඒවා කිව්වම ඇහුවෙ නැහැ ඔක්කෝම එක මතේද ඉන්නෙ කියලා. ඒක එතුමා ඉදිරිපත් කරපු පුද්ගලික අදහසක්. ඇයි ඒක පොදු අදහසක් කරගන්නේ. ඒක අවශ්ය නැහැ.
රාසකුමාර් මහතා සිංහල භාෂාවෙන් ලබාදුන් පිළිතුරු සංස්කරණයකින් තොරව පළ කොට ඇත.
තවදුරටත් බලාගෙන ඉන්න බැහැ
පැෆරල් සංවිධානයෙ විධායක අධ්යක්ෂ -
රෝහණ හෙට්ටිආරච්චි
අපි නිරීක්ෂණ සංවිධානයක්. අපේ මධ්යස්ථභාවය, අපක්ෂපාතීත්වය අපේ ක්රියාකාරීත්වය තුළ පෙන්වන්නට අවශ්යයි. මෙවැනි පොදු වේදිකාවලට අපි සම්බන්ධ වෙන්නේ ප්රවේශමෙන් තෝරාගෙන. එවැනි වටපිටාවක තමයි අපි තීරණය කළේ අද දවසේ මේ ඒකාබද්ධ මාධ්ය සාකච්ඡුාවට සහභාගි විය යුතුයි කියල.
අප රටේ අධ්යාපනයෙ කේන්ද්රය විශ්වවිද්යාල පද්ධතියයි. විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන් අපේ රටේ දේශපාලන,ආර්ථික,සමාජීය මේ ඕනෑම අංශයක් පිළිබඳව අපිට මග පෙන්වන ප්රධාන කණ්ඩායමක්. එවැනි පිරිසකට අපි දැක්කා පසුගිය කාලෙ දිගින් දිගටම අභියෝග, තර්ජන, මරණ තර්ජන එල්ල වුණ ආකාරය. මේ වෙලාවෙ ජනතාවට, විශ්වවිද්යාල ප්රජාවට ඔවුන්ගේ අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ අයිතියට අභියෝග එල්ල වෙනව නම්, ඔවුන්ගේ අදහස්, මතවාද ශිෂ්ය ප්රජාවට ඉදිරිපත් කරන්න යම් බලපෑමක් එල්ල වෙනව නම් එවැනි අවස්ථාවක ඔවුන් සමග අත්වැල් බැඳගැනීම අපේ යුතුකමක් හා වගකීමක්.
ඒ වගේම ඔවුන්ට යම් තාඩනයක් පීඩනයක් එල්ල වෙනව නම් ඒ වෙනුවෙන් අපි ඔවුන් සමග සිටගන්නව කියන පණිවිඩය අපිට දෙන්න අවශ්ය වුණා. ඒ නිසා තමයි අපි පැෆරල් සංවිධානය විදිහට මේ සාකච්ඡාවට සම්බන්ධ වෙන්නෙ. ඒ වගේම ඉදිරියෙදිත් මේ අරගල වලදිත් අපිට අපේ පුළුවන් සීමාව තුළදී සෑම විටම ඒ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන් එක්ක එකට සිටගන්න කැමතියි.
ඒගොල්ලො කියන විදිහට නටන්න
අපි ලැහැස්ති නැහැ
නිදහසේ වේදිකාව කැදවුම්කරු
නීතීඥ සුදර්ශන ගුණවර්ධන
2009 ලසන්ත වික්රමතුංග මහතා ඝාතනය කරපු අවස්ථාවේ අපි මේ රටේ භාෂණයට හඬක් – ජීවිතයට ඉඩක් කියන තේමාව යටතේ ජීවත් වීමේ අයිතිය සහ අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ නිදහස ආරක්ෂා කර ගැනීම වෙනුවෙන් අපි නිදහසේ වේදිකාව නමින් පළල් එකතුවක් ගොඩනැගුවා. අපි අපේ ඉලක්ක ජයගෙන තියෙනවද? කියන ප්රශ්නය අපි ඇසිය යුතුයි.
2009 යුද්ධය අවසානයෙන් පස්සෙ ජයග්රහණය සමරමින් පෝද්දල ජයන්ත කියන ජනමාධ්යවේදියට පහර දීලා ඔහුගෙ ජීවිතය විතරක් බේරල අතපය කඩල ඔහුට පාඩමක් ඉගැන්නුවා. ඒ අපරාධකරුවන් තාමත් නිදැල්ලේ. අපි ඒ වෙලාවෙත් එකතු වෙලා පාරට බැහැලා රැස්වීමක් තියල කිව්වා මෙවැනි ක්රියා වලට අපි විරුද්ධයි කියලා. රටේ කිහිප දෙනෙක් හරි ඉස්සරහට ඇවිල්ලා මේවට විරුද්ධව හඬක් නැගුවොත් තමයි මේවා වළක්වන්න පුළුවන් වෙන්නේ. අද අවුරුදු 5කට පස්සෙ යාපනය විශ්වවිද්යාලයෙ ආචාර්යවරුන්ගේ සංගමයෙ සභාපතිතුමාට සලකපු ආකාරය ඔබ අසා සිටියා.
මේක තනි හුදකලා සිදුවීමක් නෙවෙයි. ආයතනගත ක්රියාවලියක්. ත්රස්තවාදය මර්දනය කිරීමට කියල හදපු නීතිය සහ ත්රස්තවාදය මර්දනය කිරීමට හදපු ආයතන පද්ධතිය පාවිච්චි කරමින් විසම්මුතිය, අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ නිදහස, රැස්වීමේ නිදහස වගේම අධ්යයන නිදහස සීමා කිරීමක් තමයි සිදු කරමින් පවතින්නෙ. ඒක යාපනයේ සිදු වෙනවා ඒ වගේම රුහුණු විශ්වවිද්යාලෙත් සිද්ධ වෙනවා. මේ මගින් දෙන්න හදන පණිවිඩය තමයි ‘අපි කියන විදිහට හිතන්න. අපි කියන විදිහට නටන්න’ කියන එක. අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ නිදහස තියෙන්නේ රජය කැමති විදිහට අදහස් ප්රකාශ කළොත් විතරයි.
අපි මේ මාධ්ය හමුව ඒකාබද්ධව කැඳවල සංකේතාත්මකව කරන්නෙත් පණිවිඩයක් දෙන එකයි. අපි කියනවා අපි ඒගොල්ලො කියන විදිහට ඉන්න ලැහැස්ති නැහැ කියලා. මේ රටේ අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ නිදහස වෙනුවෙන් අධ්යයන නිදහස වෙනුවෙන් අපි ඒකාබද්ධව පෙනී සිටිනවා. අපි ඒ නිසා තමයි විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයෙ සාමාජිකයන්ට එරෙහිව මේ අවස්ථාවේ මේ ගෙනෙන මර්දනයට විරුද්ධව ඒකාබද්ධව කතා කරන්නෙ.
විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගෙ සමිති සම්මේලනය කියල කියන්නෙ මේ රටේ පසුගිය කාලෙ ඉතාමත්ම වැදගත් අරගලයක් මෙහෙයවපු සංවිධානයක්. මේ අරගලයට සාමාන්ය මිනිස්සුන්ව සම්බන්ධ කරගත්තා ඒ නිසා මහජනයා අතරෙ තමන්ගෙ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් ඉස්සරහට එන්න ඕනි කියන අදහස ඇති වුණා. යාපනය විශ්ව විද්යාලයේ ආචාර්යවරුනුත් ඒ සටනේ ඉදිරියෙන්ම සිටියා. අපි ඔවුන් තනි කරන්නේ නැහැ.
මේක අපි හැමෝගේම අරගලයක්
නීතීඥ ජේ.සී.වැලිඅමුණ
පහුගිය මාසයක පමණ කාලය තුළ විශ්වවිද්යාල ආචාර්ය සංගමයෙ ක්රියාශීලි සාමාජිකයින් කිහිපදෙනෙක්ට මරණ තර්ජන එල්ලවෙමින් තිබුණා. රජය එවැනි මරණ තර්ජන හමුවේ ක්රියා කරන ආකාරයත් විශේෂයෙන් අධ්යාපනය සම්බන්ධව ඇති වී තිබෙන අභියෝගයන්ට රජය මුහුණදෙන ආකාරයත් විමසා බැලූ විට විශ්වවිද්යාලවල ප්රජාව ඒ කියන්නේ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ට අමතරව ප්රධාන භූමිකාවක් ලෙස ගෙන අධ්යාපන අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධව විශාල අරගලයක් ගෙන ගිය FUTA සංවිධානය සමග අප එක්වීම සිවිල් සංවිධානවල යුතුකමක් විදිහට අපි දැක්කා.
FUTA අරගලය මෑතකදි මුළු රටම එකතු කරගන්න පුළුවන් වෙච්ච අරගලයක්. අධ්යාපන ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ඒ සටන යළි ආරම්භ කරන්න ඕනි කියන පණිවිඩය දෙන්න තමයි අපි මේ ප්රවෘත්ති සාකච්ඡාව කැඳෙව්වේ.
විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ට එල්ලවන තර්ජන පිළිබ`දව අපි ඉතා පරීක්ෂාකාරීවයි ඉන්නේ. විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ මේ අරගලය අපි හැමතිස්සෙම කියා සිටින විදියට ඔවුන්ගේ අරගලයක් පමණක් නොවේයි, අපි හැමෝගේම අරගලයක්.
Nissanka Rajapaksa
හිංසනය පිළිබඳ විචාරයක් සහිත බලවත් ශිෂ්ය ව්යාපාරයක්
ආචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති
මේ සතියේ මා හෙමින්සැරේ සලකා බලන්නට තෝරාගත්තේ මා කළ කතාවකි. ජූනි මස 20 වැනිදා විරුසිසු
සමරුව පැවැත්විණ. අන්තර් විශ්වවිද්යාල ශිෂ්ය බල මණ්ඩලය සංවිධානය කළ ඒ විරු සිසු සැමරුමට විවිධ විශ්වවිද්යාලවලින්
ශිෂ්යශිෂ්යාවෝ දහස් ගණනක් සියලූම විශ්වවිද්යාලවලින් පේරාදෙණියට පැමිණ සිටියහ. එදින ආචාර්ය මණ්ඩලය නියෝජනය
කරමින් මා විනාඩි 15ක් පමණ කතා කළ අතර අන්තරේ කැඳවුම්කරු නජිත් ඉන්දික පැයක් පමණ දිග න්යායික කරුණුද සහිත
හොඳ කතාවක් කළේය. මා කී කරුණුවලින් කිහිපයක් සාරාංශ කොට කීමට මේ තීරුව යොදා ගනිමි.
විරු සිසු සැමරුම්වලදී ශිෂ්ය වීරවරියන් පිළිබඳවද විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය. 1987-89 කාලයේ ශිෂ්ය අරගලවලදී බොහෝ
ශිෂ්යාවෝ දිවි පිදූහ. උතුරු නැගෙනහිර පමණක් නොව සිංහල-බෞද්ධ දකුණේද දේශපාලන ක්රියාකාරකම්වල යෙදුණ ස්ත්රීන්ට
ද`ඩුවම් දෙනු ලබන්නේ හුදෙක් ”දේශපාලන වැරදි”වලට පමණක් නොවේ. ඔවුන් ස්ත්රීන් වීමද වරදක් කොට සලකා ද`ඩුවම් කරති.
ස්ත්රීන් ලිංගික හිංසනයට පත් වන්නේ ඒ නිසාය. ස්ත්රී දේශපාලන ක්රියාධාරිනියන් දහසක් එකක් තිරිසන් ආකාරවලින් ලිංගික
වධදීම්වලට ලක්වීම් එකල සිදු විය. ඒ අපේ හමුදාව දකුණේ සිටි කාලයේය. ඒ නිසා අරගල කළ වරදටත් ස්ත්රීන් වීම නිසාමත්
ද`ඩුවම් විඳි ඒ වීරවරියන්ද අප නිතර සිහි කළ යුතුය.
කෙසේ වෙතත් අපේ රටේ නිදහස් අධ්යාපන පද්ධතිය ආරක්ෂා කර ගැනීම පිණිස ශිෂ්ය ව්යාපාරය කළ දායකත්වය අමිලය. ඔවුන්
ඒ වෙනුවෙන් දිවි පරදුවට තබා කැපවූහ. ලංකාවේ නිදහස් අධ්යාපනය ප්රාග්ධනයේ ආක්රමණයෙන් බේරා ගැනීමට ශිෂ්යයන් කළ කැපවීම අතිවිශාලය.
සාමාන්යයෙන් ශිෂ්ය ව්යාපාරය අපේ අධ්යාපනයේ අන්තර්ගතය සම්බන්ධයෙන් සටන් කරන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ අවධානය යොමු
වන්නේ අධ්යාපන අයිතිය ආරක්ෂා කිරීමටයි. එහෙත් මෑතකදී ශිෂ්යයන් විසින් ජයගත් සමසෞඛ්ය අරගලයේදී අධ්යාපනයේ අන්තර්ගතය
ගැනත් යම් අවධානයක් යොමු කරනු දැකිය හැකි විය. සම සෞඛ්ය උපාධිය අවුරුදු හතරක් පුරා විහිදුණු අන්තර්ගතයකින් යුක්ත විය
යුත්තේ ඇයි? ඒ අන්තර්ගතය සකස් විය යුත්තේ කෙසේද? ආදී ප්රශ්න ශිෂ්යයෝ සාකච්ඡුා කළහ.
ලංකාවේ ශිෂ්ය ව්යාපාරය අපේ නිදහස් අධ්යාපන පද්ධතිය ආරක්ෂා කර ගැනීමට ධෛර්ය ප්රාර්ථනා කරන මේ මොහොතේ ශිෂ්ය දේශපාලනය
විසින් සැලකිල්ලට ගනු ලැබිය යුතු කරුණු කීපයක්ද සිහිපත් කළ යුතුය.
ලංකාවේ රාජ්යය යුද්ධයෙන් පසුවත් හිංසනය සිය පාලනයේ ප්රධාන මෙවලමක් භාවිත කරන බව හලාවත, වැලිවේරිය, රතුපස්වල ආදී සිද්ධිවලින්
පෙනේ. අධ්යාපනය, සෞඛ්යය පිළිබඳ වෘත්තීය අයිතිවාසිමකම් පමණක් නොව ජලයට ඇති අයිතිය පිළිබඳ මහජන සටන්වලට පවා හිංසක
ආකාරයෙන් ප්රතිචාර දැක්වීම අද දක්නට ඇති දෙයකි. සමසෞඛ්ය අරගලයේදී ශිෂ්යයන්ට පහර දුන් ආකාරයෙන් එය පෙනේ.
සමසෞඛ්ය අරගලය ජයගන්නා විට එක්තරා ඡුායාරූපයක් ලෝක ප්රසිද්ධ විය. ඒ එක් ශිෂ්යයෙකුගේ ඇස පොලිස් පහරදීමෙන් චප්ප වී ඇති සැටි
එයින් දැක්විණ. එය අපේ ශිෂ්ය ව්යාපාරයට ආචාරධාර්මික ශක්තිය සපයන ඡුායාරූපයක් විය යුතුය. ඉන් ඇ`ගවිය යුත්තේ හිංසනය ඉදිරියේ
නිර්-හිංසකව තමාගේ සටනෙහි ආචාරධාර්මික ශක්තිය වෙතම රඳා පැවතීමය. මතුපරම්පරාවන්හි අධ්යාපන අයිතිය රැුකීම මිස වෙනත් අරමුණක්
තමන්ට නැති බව නිර්-හිංසනයෙන් යුතුව පෙන්නා දිය හැක්කේ එවිටය.
මේ සඳහා අපේ ශිෂ්ය ව්යාපාරය තමන්ගේ ඉතිහාසය පිළිබඳ අවංක වූද මැදහත් වූද තක්සේරුවක් කළ මනාය. නිදර්ශන දෙකක් දක්වන්න කැමැත්තෙමි.
අප 1988 දී කොළඹ විශ්වවිද්යාලයට ප්රවේශ වී සති දෙකක් යන විට උපකුලපතිවරයා වූ මහාචාර්ය ස්ටැන්ලි විජේසුන්දර මහතා සිය කාර්යාලයේදීම වෙඩි
තබා මරා දමන ලදී. මේ හිංසක ක්රියාවට එවකට ශිෂ්ය ව්යාපාරය සම්බන්ධද යන්න මම නොදනිමි. එහෙත් ශිෂ්ය ව්යාපාරය තුළ ඒ ඝාතනය පිළිබඳ
කිසිම විචාරාත්මක විස්තර කිරීමක් හෝ හෙලා දැකීමක් නොතිබිණ. මා සිතන්නේ විශ්වවිද්යාලයක් තුළදී උපකුලපතිවරයෙකු ඝාතනය වීම වැනි
දේ කිසිම විටෙක සිදු නොවිය යුතු බවයි.
ඊ ළ`ගට එවකට ශිෂ්ය නායකයෙකු වූ දයා පතිරණ ගෙල කපා මරා දැමිණ. ඊට ශිෂ්ය ව්යාපාරය දායක වූයේ කෙසේදැයි මම හරියට නොදනිමි.
එහෙත් එය එවකට ශිෂ්ය ව්යාපාරය අනුමැතිය ලද ඝාතනයක් යැයි මම සිතමි. මම අදත් විරුසිසුවන් වෙනුවෙන් නිහ`ඩතාව රකින්නට නැගිට සිටි
විට දයා පතිරණ සිහි කරමි. කිසිම ශිෂ්යයෙකු හෝ ශිෂ්ය නායකයෙකු ශිෂ්ය ක්රියාකාරකම් හේතුවෙන් මියයායුතු නැත.
හිංසනය පිළිබඳ සියලූ වගකීම ඉතිහාසයට පැවරීම ඉතිහාසය යන්න ඉතා යාන්ත්රිකව ගැනීමකි. ඉතිහාසයේ ප්රවාහයේදී මිනිස් කාරකත්වයක් ඇත.
මිනිසාට සිතීමට ඉඩක් ඇත. එසේ නැතිනම් ඒ අවකාශය ගොඩ නැගිය යුතුය.
අපේ ශිෂ්ය ව්යාපාරය මේ අවංක විචාරාත්මක තක්සේරුව කරන්නට පටන් ගෙන ඇති බව පසුගිය දවසක ගිනිසිළුව පුවත්පතේ ඇති ලිපියකින්ද පෙනිණ.
එහිදී තර්ක කෙරුණේ විශ්වවිද්යාලවල උපසංස්කෘතිය වෙනුවට ප්රති-සංස්කෘතිකවත් බව ඇති කළ යුතු බවයි. මෙය අගනා අදහසකි. උප-සංස්කෘතිය
යනුවෙන් පවතින්නේ මහා සමාජයේ ඇති භේදභින්නතාවල සහ අගතීන්ගේ අනුරුවක් නම් ඒ උපසංස්කෘතියෙන් පලක් නැත. මහා සමාජයේ පවත්නා
අගතීන් ප්රශ්න කර ඒවා වෙනුවට වඩා යහපත් ලක්ෂණ ඇති කරන ප්රතිසංස්කෘතිකවත් චින්තනයක් විශ්වවිද්යාලයේ පැවතිය යුතුය. අපේ සංස්කෘතියේ
ඇති සියලූ දේ අපේ වන නිසාම අවිචාරවත්ව භාර නොගෙන පරිවර්තනීය ආකාරයකින් චින්තනයේ යෙදීම ප්රතිසංස්කෘතික චින්තනයයි. එවැනි
චින්තනයක යෙදෙන්නට සහ විචාරාත්මක කාර්යක යෙදෙන්නට අපේ ශිෂ්ය ව්යාපාරයට හැකි වෙතියි මම අපේක්ෂා කරමි. විශ්වවිද්යාල තුළ
අභ්යන්තරික ප්රජාතන්ත්රවාදය ගොඩ නැගිය හැක්කේ එවිටය.
ශිෂ්ය ව්යාපාරයටත් මහා සමාජයටත් හිංසනය සහ බලය අතර සම්බන්ධය යළි සලකා බලන්නට උදව් වෙන වැදගත් කෘතියක් ඇත. ඒ හන්නා
ඇරෙන්ඞ්ගේ ”හිංසනය ගැන ආලෝචනා” නම් කෘතියයි. ඒ කෘතියේ එක් තැනෙක අරෙන්ඞ් මෙසේ කියයි:
“දේශපාලනික වශයෙන් ගත් කල බලය සහ හිංසනය යනු එකක් නොවේ. බලය සහ හිංසනය යනු එකිනෙකට විරුද්ධ දෙකකි.
හිංසනය ඇති වන්නේ බලය අනතුරට වැටී දුර්වල වී තිබෙන විටය. හිංසනයට එලෙසම වැඩෙන්නට දුන්නොත් එහි කෙළවර බලය
ඇතිවීම නොව බලය සම්පූර්ණයෙන්ම නැතිව යාමයි. හිංසනයට බලය විනාශ කළ හැකි නමුත් බලය නිර්මාණය කිරීමේලා හිංසනය අතිශයින්ම අසමත්ය.”
ලංකාවේ රාජ්ය තවතවත් හිංසනය දෙසට ඇදෙන්නට ඇති ඉඩ වැඩිය. ශිෂ්ය ව්යාපාරය වඩවඩාත් “බලය” වෙත යා යුතුය. ඒ නම් අන් කිසිවක්
නොව අධ්යාපනයේ අයිතිය අනුල්ලංඝනීය මිනිස් අයිතියක් නිසා සෑම මිනිසෙකුටට එය නොමිලේ ලැබිය යුතුය යන අදහස ප්රජාතන්ත්රවාදීව සමාජගත කිරීමයි.
Kithsiri Herath
අධ්යාපනයේ වැරදිවලට දරුවන්ගෙන් පලි නොගන්නැයි ජනපති ඇමැතිවරුන්ට කියයි
කැබිනට් පත්රිකා 64 ක් ඉදිරිපත් කර තිබූ අතර ඉන් 14 ක්ම ආරක්ෂක අමාත්යාංශය සතු කැබිනට් පත්රිකා වීමම විශේෂත්වයකි. කැබිනට් මණ්ඩලය උණුසුම් කළේ බන්දුල ගුණවර්ධන ගෙන ආ කැබිනට් පත්රිකාවක් නිසාය. ජාත්යන්තර පාසල්වලින් දේශීය සාමාන්ය පෙළ විභාග සමතුන්ට ජාතික පාසල් පද්ධතියට ඇතුළත්ව ඉංග්රීසි මාධ්යයෙන් උසස් පෙළ හැදෑරීම මේ පත්රිකාව තුළින් තහනම් කර නියෝග නිකුත් කර තිබිණි.
මොකද ඔයගොල්ලා කියන්නේ ජනාධිපති ඇසීය.
ජාත්යන්තර පාසල් හොඳ නැත්නම් ඒවා වහල දාමු. ඒක වෙනම කතාවක්. ඒත් මෙතන ප්රශ්නය වෙලා තියෙන්නේ දේශීය විෂයන්වලින් සාමාන්ය පෙළ හදාරලා සාමාන්ය පෙළ සමත් වන අපේම දරුවන්ට ඉංග්රීසි මාධ්යයෙන් ඉගෙනගන්න උසස් පෙළ තැනක් නොමැති වීමයි. රජයේ පාසල්වල ඉංග්රීසි මාධ්යයට ඕන තරම් ඉඩ තියෙන එකේ අපි ඊට ඉඩකඩ ලබල දෙමු. නැත්නම් ඒ දරුවෝ පව්... මේ දරුවෝ අපි ජාතික පාසල්වලට බාර නොගත්තොත් ඒකේ වාසිය යන්නේත් ජාත්යන්තර පාසල් මුදලාලිලාට. අපි මේ දරුවෝ අනාථ නොකර මේ සඳහා අවස්ථාව දෙමු. විමල් පෙන්වා දුන්නේය. ජාත්යන්තර පාසල්වල ක්රියාකාරිත්වය පිළිබඳ ගැටලු තියෙනවා. මේ විදියට අවස්ථාව ලබාදීම තුළ ගම්බද දරුවන්ට අවස්ථා අහිමි වෙනවා. චම්පික තර්ක කළේය.
එහෙම වෙන්නේ ඒ දරුවෝ සිංහල මාධ්යයෙන් ඉගෙන ගත්තොත්. මේ දරුවෝ උසස් පෙළට එන්නේ ඉංග්රීසි මාධ්යයෙන්. ඉතින් ප්රශ්නයක් නෑ.
විමල් ඇමැතිතුමා කියන එක හරි. මේ ඉඩකඩ අපි නොදුන්නොත් මේ දරුවන්ගේ දෙමාපියෝ ඒකට බනින්නේ රජයට. බැසිල් පෙන්වා දුන්නේය.
ඔව්.. සුපිරි පවුල්වල අය විතරක් නොවෙයි මේ පාසල්වලට යන්නේ බැරි මරගාතේ සාමාන්ය පවුල්වල ළමයිනුත් මේවාට යනවා. කෙහෙළිය කීවේය.
ඔය කොයි දරුවත් මට දරුවෝ. මම තාත්තා කෙනෙක්. මට බැහැ දරුවන්ගෙන් පළිගන්න දෙන්න. ජාත්යන්තර පාසල්වල දේශීය විෂය නිර්දේශ උගන්වන්න ඉඩ දීපු එක වැරදියි තමයි. අපි හොයන්න ඕන ඒ වරද කළේ කවුද කියලයි. දැන් මේ විෂයන් ඉගෙන ගන්නට යන්නේ ඒ දරුවන්ගේ වරදක් නැහැ. එයාලගෙන් පළිගන්න එපා. මේකට විසඳුමක් කියමු... ජනාධිපති කීවේය.
මේ අතර බන්දුල ගුණවර්ධන නිදහස් අධ්යාපනය ගැනත් අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ ගැනත් දීර්ඝ ලෙස කරුණු කියන්නට පටන් ගත්තේය.
ජාත්යන්තර පාසල්වල සිසුන් 9000 ක් පාසල්වල ළමුන් 3000,000 කට බලපාන්නේ කොහොමද කියල අපි බැලිය යුතුයි. බන්දුල කීවේය.
මට කනගාටු සමහර ජාත්යන්තර පාසල් අයිතිකරුවොත් රජයේ පාසල්වල උසස් පෙළ හදාරන්න දරුවන්ට ඉඩ දෙන එකට කැමැති වෙන එක නේ. බන්දුල එසේ කියද්දී සභාවම සිනාසෙන්නට පටන් ගත්හ.
ජාත්යන්තර පාසල් වහල දානවා නම් අපි එකඟයි. ඒත් ඊට පෙර මේ ප්රශ්නයට විසඳුමක් ඕන. විමල් කීවේය.
ජාත්යන්තර පාසල්වල ලංකාවේ විෂය නිර්දේශය හදාරපු දරුවන්ව ලන්ඩන් ඒලෙවල් කරන්න ගන්නේa නැහැනේ. ඒ නිසා මේ දරුවෝ අනාථ නොකර අපිම තමයි ඉඩ දිය යුත්තේ... බැසිල් කීවේය.
නීති පොත්වල කොහොම තිබුණත් 1994 ඉඳලම හිටපු අධ්යාපන ඇමැතිවරු මේ වැඩේට ඉඩදීල තියෙනව නේ. යමක් දිගටම සිදුවෙනකොට ඒක නීතියක් වෙනවාලු නේද.... අධිකරණ ඇමැතිතුමා... ජනාධිපති එසේ කීවේ රවුµa හකීම් දෙස බලමිනි. සභාවම සිනාසුනත් හකීම් කතා කළේ නැත.
මේක ගැන හොයල බලල තීරණයක් කරන්න කමිටුවක් පත්කරන්න. ජනාධිපති කීවේය.
ඔව්... මේ පාරත් ඕකට ඉඩ දෙන්න. ඊළඟ පාර ඉඳලා කමිටුවේ නිර්දේශ අරන් ඕක ගැන අපි තීන්දුවක් ගමු. වාසුදේව කීවේය.
Kithsiri Herath
Private Medical College students petition Supreme Court
July 23, 2014, 7:25 amBy Chitra Weerarathne
Students of South Asian Institute of Technology and Medicine (SAITM) have complained to the Supreme Court that, despite a memorandum of understanding between the Department of Health of the Western Province and SAITM, dated April 27, 2011, the state has failed to provide clinical training to SAITM undergraduates at state hospitals.
They argue that this is unreasonable and arbitrary as the SAITM has been granted degree awarding. The state has however allowed undergrads from foreign universities to be clinically trained at state hospitals, they have said.
The petitioners have requested the court to direct the Minister of Higher Education and the Minister of Health to permit SAITM undergrads to receive clinical training at state hospitals, as stated in the MOU.
The petitioners are Pramodi Jaysuriya, Anurudha Ellawala and several others.
Prabhath Bandara
Kithsiri Herath
FUTA complains of back-door entry to university one year later
UGC says girl’s appeal had valid reasons and highest Z score
August 14, 2014, 10:12 pmby Dasun Edirisinghe
The Federation of University Teachers’ Associations (FUTA) yesterday asked the University Grants Commission (UGC) to explain why a student had been admitted outside the laid down procedure on the basis of a letter from Hambantota District MP Namal Rajapaksa.
Addressing a media conference at the Colombo University Faculty Club, FUTA executive committee member Dr. Nirmal Ranjith Dewasiri said that the UGC had admitted a student who had applied for admission one year later to the Ruhuna University just because she had a letter issued by MP Rajapaksa.
"According to the UGC procedures, it was a totally wrong practice," he said, adding that it was very pathetic that university admissions were being influenced by politicians.
Dr. Dewasiri called for an impartial inquiry............
...............................................................................continue
http://www.island.lk/index.php?page_cat=article-details&page=article-details&code_title=108488
Kithsiri Herath
Colombo University building in Hambantota?
Speaker asks SB to make inquiries
August 20, 2014, 11:17 pmBy Saman Indrajith
Speaker Chamal Rajapaksa asked Higher Education Minister S. B. Dissanayake yesterday whether a building for the University of Colombo was being built at Weliwatte in Hambantota and requested him to inquire from his officials about it.
The Speaker intervened while the minister was responding to a question raised by UNP Hambantota District MP Sajith Premadasa in Parliament.
Minister Dissanayake said that he had received sufficient funds to address welfare problems experienced by university students. The minister said that he was finding it difficult to secure suitable land, though funds were available to build new hostels.
The Minister said that action was being taken to increase the Mahapola bursary paid to the university students. There was no basis for claims that undergraduate expereienced severe welfare problems. Some undergraduates had to struggle to find a place to park their vehicles on university premises as they drove in vehicles for lectures, he alleged..
Sri Lankan universities climbing the ladder - SB
August 20, 2014, 7:21 am
by Dasun Edirisinghe
Higher Education Minister S. B. Dissanayake said yesterday six Sri Lankan universities were among top 100 universities in South Asia, according to latest rankings.
The Minister said that the Colombo University ranked 24th among South Asian universities, while Peradeniya and Moratuwa Universities ranked 31 and 32 respectively.
Dissanayake said that the University of Sri Jayewardenepura ranked 51 on the same index and Kelaniya University was in the 56th place, while Ruhuna University ranked 70th.
Minister Dissanayake revealed those figures while addressing the university lecturers and ministry officials at the ministry auditorium.
According to the Minister, the world ranks of Colombo, Peradeniya, Moratuwa, Sri Jayewardenepura, Kelaniya and Ruhuna Universities ranked 2,146, 2,417, 2,897, 3,091, 3,194 and 3,483 in the world respectively.
"We have achieved commendable development within a few years as an emerging education hub of Asia," Dissanayake said, noting that it was only a milestone in the higher education sector’s long march and there was much more to achieve.
He said that the government’s policy was to make Sri Lanka the most cost effective higher education hub in Asia, while raising the standards of all universities so that they would be among the best in the world.
Dissanayake said that the government had already built 30 hostels in countrywide universities under the first phase of 60- hostel project.
Nissanka Rajapaksa
ලංකාවේ විශ්ව විද්යාල ලෝකයේ වෙනත් විශ්ව විද්යාල සමග සංසන්දනය කිරීමට ඇමති තුමා උපයෝගී කොට ගත්තේ පහත වෙබ් පිටුව විය හැකියි.
ලංකාවේ විශ්ව විද්යාල ඉහලට යන බව ඇහෙන එක සතුටට කාරණයක්. ඒත් ඇමති තුමා එහෙම කියන්නේ කුමණ සංබ්යාලේඛන වලට පදනම්ව දැයි මෙම වෙබ් පිටුවෙන් නම් හොයා ගන්න බැරි උනා.
මෙම වෙබ් පිටුවට අනුව (පහත දක්වා ඇති යරිදි) ඉන්දියාවේ විශ්ව විද්යාල 20 ක් සහ පකිස්ථානයේ විශ්ව විද්යාල 3 ක් අපේ විශ්ව විද්යාල වලට වඩා ඉදිරියෙන් ඉන්නවා.
Kithsiri Herath
Sri Lanka
Kithsiri Herath
To Uni on MP’s letterFRIDAY, 22 AUGUST 2014 06:43
  
Opposition Leader Ranil Wickremesinghe yesterday questioned the admission of a student to Ruhunu University on the recommendation UPFA MP Namal Rajapaksa.
Higher Education Minister S.B. Dissanayake in his response told Parliament that the University Grants Commission had entertained the appeal by this student only because her Z-score was well within the cutoff mark. Mr. Wickremesinghe said this incident had breached the trust placed by students and their parents on the university admission system and referring to relevant newspaper articles, he pointed out that Dr. Nirmal Ranjith Devasiri the former chairman of the Federation of University Teachers had sought an inquiry into this admission. The minister said he received a number of letters from politicians including those from the opposition to consider appeals made by some students who sought university admissions. He said this female student, whose admission was shrouded in controversy, was among 2,478 applicants, who submitted appeals for some reason or other seeking university admission based on the results of the GCE Advanced Level Examination conducted in August, 2011. “After applications are closed, there are various appeals. Applicants appeal for a change to their degree programmes or for a change of university. There are also appeals by students who failed to apply for admission within the stipulated time. This particular female student was unable to apply because her parents were ill during the time. She had attached the medical certificate along with her appeal. She had approached Mr. Rajapaksa. I received this letter by Mr. Rajapaksa and with a minute referred it to the University Grants Commission (UGC). The student was admitted because her Z-score was high enough. Her Z-score was 1.4. The cutoff point was 1.3. This is not an admission based on a request by an MP,” the minister said in response to a question asked by Mr. Wickremesinghe on the number of students who had appealed in this instance and as to how many were entertained. “I receive the highest number of letters from UNP MPs. I can show them to you. I even receive letters from the Tamil National Alliance (TNA) MPs. Normally, students and their parents approach their MPs. Then, they write to me. I put a minute and forward them to the UGC. I do not consider it wrong. However, no one is admitted unless he or she has the requisite Z-score,” he said . (Kelum Bandara and Yohan Perera)
************************************************************************************************************** What Minister , doesn't answer .....is
# how many applications were there in the same category /basis. as this particular student ( z-score higher than stipulated ,same sort of grievances )
# how many were admitted ,on the same basis as this student ,
# how many were rejected , why ?
|
Nissanka Rajapaksa
නාමල්ගේ ලියුමට කැම්පස් යන්නත් පුළුවන්
විශ්වවිද්යාලවලට ප්රථම උපාධිය සඳහා සිසුන් තේරීමේ වගකීම මෙන්ම එහි ස්වාධීනත්වය ඇත්තේ විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවටය. එම වගකීම ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට පැවරුණේ 1978 අංක 16 දරන විශ්වවිද්යාල පනත යටතේය. ඒ අනුව උසස් පෙළ විභාගයෙන් ඉහළම ලකුණු ලබන සිසු සිසුවියන්ට සාධාරණ ක්රමවේදයකින් විශ්වවිද්යාල ප්රවේශය හිමිකරදීම එම ආයතනයට පැවරී ඇති වගකීමයි. කොමිෂන් සභාව නිල සාමාජිකයන් සත්දෙනකුගෙන් සමන්විතය. ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති තනතුරට මෙන්ම කොමිෂන් සභාවට නිල සාමාජිකයන් පත්කිරීමේ බලය ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාටය. ඒ අනුව කොළඹ විශ්වවිද්යාලයේ උපකුලපතිවරිය ලෙස කටයුතු කළ මහාචාර්ය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මිය ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරිය ලෙස පත්කර තිබේ.
කතා නායිකාව
ප්රතිපාදන කොමිසමේ සභාපතිනිය කියන පරිදි, ‘මානුෂික හේතු මත’ මෙම කතා නායිකාව විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කරගෙන ඇතිවා සේ ම මානුෂික හේතු මත ඇයගේ නම අපි මේ ලිපියට ඇතුළත් නොකරමු. කරන්දෙණිය, යක්කඩුව පදිංචි ඇය 2010 වසරේ උසස් පෙළට පෙනී සිටින මුත් විශ්වවිද්යාලයට ඒමට තරම් සුදුසුකම් නොලබන්නීය. එබැවින් විශ්වවිද්යාලයට ඒමේ අරමුණින්ම ඇය දෙවන වර එනම් 2011දීද උසස් පෙළ විභාගයට පෙනී සිටියාය. 2011 වසරේ පැවති අපොස සහතික පත්ර (උසස් පෙළ) විභාගය සඳහා පාසල් අයදුම්කරුවෝ එක් ලක්ෂ දෙදහස් පන්සියයක් පමණ පෙනී සිටියහ. ඉන් විශ්වවිද්යාල ප්රවේශයට සුදුසුකම් ලැබූ සංඛ්යාව අසූ දහසකට ආසන්නය. අපේ කතා නායිකාවද එහිදී කලා ධාරාව යටතේ පෙනීසිටිමින් සිංහල සහ බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය යන විෂයයන් සඳහා A සාමාර්ථයන්ද, තර්ක ශාස්ත්රය සහ විද්යාත්මක ක්රමය සඳහා ක් සාමාර්ථයද ලබා ගත්තාය. ඇයගේ ඉසෙඞ් ලකුණු වූයේ 1.4012ය. එය විශ්වවිද්යාල ප්රවේශය සඳහා ප්රමාණවත් අගයකි. එහෙත් මොනයම් හේතුවක් මත හෝ සිසුවිය විශ්වවිද්යාල ප්රවේශයට අයදුම් නොකළාය.
විශ්වවිද්යාල ප්රවේශ අයදුම් පත්රය මුද්රණය කරන්නේ විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවය. රුපියල් 500ක් ගෙවා එම අයදුම්පත්රය මිලදී ගැනීම අයදුම්කරුවන්ගේ වගකීමකි. පළමුවර විශ්වවිද්යාල සුදුසුකම් නොලබද්දී ඇය දෙවන වර ලියනුයේ විශ්වවිද්යාලයට යෑමේ බලාපොරොත්තුවෙනි. එහෙත් ඊට සුදුසුකම් ලැබුවද ඇය ඊට ඉල්ලූම් නොකරන්නීය. ඉන් දෙවසරක්ම ඉක්ම ගිය තැන 2013 වසරේ අගෝස්තු මස 27දාතමින් යුතුව ඇය විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ අතිරේක ලේකම්වරයකුට අභියාචනයක් යොමු කළාය.
එලෙස අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කරන ඇය 2011දී තමාට විශ්වවිද්යාල ප්රවේශයට අයදුම් කිරීමට නොහැකිවීමේ හේතු ඉදිරිපත් කළාය. ඒ තම පියා වරින්වර අසනීපවීම නිසායැ’යි ද ‘පොත් කඩවලින් සොයනු ලැබූවත් අලෙවි වී තිබූ නිසා’ අයදුම්පත්රය මිලට ගැනීමට නොහැකි වූයේයැ’යිද කියන ඇය අතපසුවීම ගැන අනුකම්පා කර සාධාරණයක් ඉටුකර දෙන ලෙසද සිය අභියාචනයෙන් ඉල්ලා තිබුණි.
නාමල්ගේ මැදිහත්වීම
සිසුවිය විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට මාස දෙකකට පෙර උසස් අධ්යාපන අමාත්ය එස්.බී. දිසානායක මහතාගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයාට මෙම සිසුවියගේ ඉල්ලීමට අදාළව ලිපියක් ලැබී තිබිණ. එකී ලිපිය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නාමල් රාජපක්ෂගේය. ඊට අත්සන යොදා ඇත්තේ නාමල් රාජපක්ෂ මන්ත්රීවරයාගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම් සරත් අමරවීරය. උසස් අධ්යාපන අමාත්යාංශය, පෞද්ගලික ලේකම් නො. 20, වෝර්ඞ් පෙදෙස, කොළඹ 07 යන ලිපිනයට ලැබෙන මෙම ලිපිය කියවා බලා ඊට උසස් අධ්යාපන අමාත්ය එස්.බී. දිසානායක මහතා යොදන සටහන කියවීම වටී. එහිදී ඔහු රැුවුළත් කැඳත් දෙකම බේරාගනු ලබන්නේ නාමල් රාජපක්ෂ මන්ත්රීවරයා බෙල්ල මැදටම හිරකරමිනි. එකී සටහන මෙසේය. ‘මේ ගැන නාමල් රාජපක්ෂ මන්ත්රීතුමා මට කිහිපවිටක් දුරකතනයෙන් කතා කළා. මේ ළමයා ගෙන්වා බලන්න. කළ හැකි උපකාරයක් කරන්න’
‘මෙම සිසුවිය අවශ්ය කඩඉම් ලකුණුවලට වඩා වැඩි ලකුණු ලබාගෙන තිබුණා. ඒ අනුව ඇයගේ අභියාචනය සලකා බලා මානුෂීය හේතූන් මත අවස්ථාව සලසා දුන්නායැ’යි විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිනිය මාධ්යවලට ප්රසිද්ධියේ ප්රකාශ කළද සිසුවියගේ අභියාචනය ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට ඉදිරිපත් කිරීමටත් පෙර මෙම අභියාචනය දේශපාලනඥයකුට ඉදිරිපත්වීම ගැටලූවක් වන්නේය. සභාපතිනිය මානුෂික හේතු ගැන කතා කළද මෙය මානුෂික මුහුණුවරක් ගන්නේ නාමල් රාජපක්ෂ මන්ත්රීවරයාගේ ඉල්ලීමකට උසස් අධ්යාපන අමාත්ය එස්.බී. දිසානායක මහතාගේ සටහනක්ද ඇතිව කොමිෂන් සභාවේ අතිරේක ලේකම් ආචාර්ය ප්රියන්ත පේ්රමකුමාර මහතාගේ නමට සටහනක් දමන නිසා බව පැහැදිලිය.
මෙම කොමිෂන් සභාවේ නියෝජිතයන් පත්කරනු ලබන්නේ ජනාධිපති නම් එකී නියෝජිතයන්ට ලිපිය එනුයේ උසස් අධ්යාපන ඇමතිගේ සටහනකින් නම් උසස් අධ්යාපන අමාත්යවරයාට එම ලිපිය එනුයේ ජනපති පුත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නාමල් රාජපක්ෂ මහතාගෙන් නම් ‘මානුෂික නොවී’ කෙසේද? ඒ අනුව කඩිමුඩියේ එනම් සැප්තැම්බර් 5 වැනිදා දාතමින් සිසුවියගේ අභියාචනයට දීර්ඝ විස්තරයක් සහිත ලිපියක් සකස් කර ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ අනුමැතිය සඳහා ඉදිරිපත් කර ඇත. අතිරේක ලේකම් ආචාර්ය ප්රියන්ත පේ්රමකුමාර සහ ජ්යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් නිශාන්ති පළඟසිංහ යන දෙදෙනා එම විස්තරාත්මක ලිපියට අත්සන් තබා ඇත.
ඒ අනුව 2011 වසරේ උසස් පෙළ විභාගයට පෙනී සිට විශ්වවිද්යාල ප්රවේශයට අයැදුම් නොකර ඉන් දෙවසරකට පසු ඉදිරිපත් කළ අභියාචනය මත ඇය 2011/2012 අධ්යයන වර්ෂය සඳහා විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කිරීම කොමිෂන් සභාව අනුමත කර ඇත.
මානුෂිකවීමට ඇති ඉඩ
මෙහි ඇති අපූර්වත්වය නම් නියමිත දිනට පෙර විශ්වවිද්යාල ප්රවේශය සඳහා අයදුම් කිරීමට නොහැකි වූ සිසු සිසුවියන් 22ක්ද ඒ වනවිට ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට අභියාචනා ඉදිරිපත් කර තිබීමය. ඒ අතරින් කිහිපදෙනකුම ඉහත සිසුවිය ඉදිරිපත් කර තිබූ කරුණුම සඳහන් කර තිබීමය. එහෙත් ඔවුන් ඇතුළු ඉහත 22ගෙන් කිසිවකු සම්බන්ධයෙන් ‘මානුෂික නොවූ’ අභියාචනා කමිටුව නාමල් මන්ත්රීවරයාගේ ලියුම බලා කරන්දෙණිය සිසුවියට පමණක් මානුෂික වූයේ කෙසේද?
සිසුවියගේ අයදුම් පත්රය ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාව ලබා ගන්නේ 2013 වසරේ ඔක්තෝබර් මස 07 වැනිදාය.
එම අයදුම්පතට අදාළව කොමිෂන් සභාව තීරණය කරන්නේ 2011/12 අධ්යයන වර්ෂය සඳහා ඇය විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කිරීමටය. මේ නම් ආශ්චර්යයක් නොවේද?
ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාව ඇය එම අධ්යයන වර්ෂයට ඇතුළත් කිරීමට තීරණය කිරීමෙන් පසුව ජ්යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් නිශාන්ති පළඟසිංහ මහත්මිය 2014 ජනවාරි මස 07 වැනිදා සිසුවියට යවන ලිපියද අපූරුය.
‘880 වන විශ්වවිද්යාල කොමිෂන් සභා රැුස්වීමේදී තීරණය කර ඇති පරිදි 2011/12 අධ්යයන වර්ෂය සඳහා රුහුණු විශ්වවිද්යාලයේ කලා පාඨමාලාවෙන් 2012/2013 අධ්යයන වර්ෂය සඳහා රුහුණු විශ්වවිද්යාලයේ කලා පාඨමාලාව හැදෑරීමට අවස්ථාවක් ලබාදීමට තීරණය කරන ලදි.
එබැවින් ඔබගේ ලියාපදිංචි කටයුතු සම්බන්ධයෙන් රුහුණු විශ්වවිද්යාලයේ ලේඛකාධිකාරී වෙත 2014.01.16 දින වාර්තා කරන මෙන් දන්වා සිටිමි.’ යනුවෙන් එම අපූරු ලිපියෙහි සඳහන්ය.
අපබ්රංස
ජ්යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම්වරිය කටයුතු කර ඇත්තේ ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ තීරණවලට අනුවද? එකී තීරණවලට අනුව කටයුතු කළේ නම් කොමිෂන් සභාවේ තීරණයට අනුව 2011/12 අධ්යයන වර්ෂය වෙනුවට 2012/13 අධ්යයන වර්ෂයට සිසුවිය ඇතුළත් කළේ කෙසේද යන්න ගැටලූවකි.
කොමිෂන් සභාව කුමක් කීවද ඔවුහු මෙම සිසුවිය ගත්තේ නාමල් රාජපක්ෂගේ ලිපිය නිසාය. ඊට උසස් අධ්යාපන ඇමතිවරයාද ඇඟ බේරාගත් සටහනද ඔවුහු උපයෝගී කොට ගත්තෝය. ගුරුන් හිටගෙන කරන දේ මේ අනුව ගෝලයෝ දුව දුව කර ඇති සැටියකි. සිසුවිය මෙම සිද්ධියේදී අහිංසකයැ’යි නොපෙනෙන්නේ ඇයද අවශ්යතාව සඳහා අල්ලා ගතයුතු ඉහළම අත්ත අල්ලාගෙන ඇති බැවිනි. නුවර මෝටර් රථ රේස් පැවැත්වීමට මේ අවස්ථාවේ පමණක් ඉඩ දුන් මහා නායක හිමි මෙන්ම කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිනිය මෙවර පමණක් මානුෂික වූවායැ’යි කාට කිව නොහැකිද? පෙනෙන්නට ඇත්තේද එයමය. මේ ආශ්චර්යයට යන රාජපක්ෂලාගේ ගමනය. හෙට දවසේ විශ්වවිද්යාල සුදුසුකම් නැති ළමයකු වුව විශ්වවිද්යාලයට රාජපක්ෂලාගේ ලියුමකට ඇතුළත් කර ගත්තද මානුෂික හේතු මත කරබාගෙන සිටිය යුතුය. ඒ තත්ත්වයට ඉඩදිය යුතුද?
ඔව්ද නැද්ද කියන්න - නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි (විශ්වවිද්යාල ආචාර්ය සමිති සම්මේලනයේ හිටපු සභාපති)
විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන් විදියට අපිට හරිම සරල ප්රශ්න ටිකක් තමයි විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවෙන් අහන්න තියෙන්නේ. හැබැයි මේ ප්රශ්න සරල වුණාට ඉතාම සංකීර්ණයි. මේ ප්රශ්නවලට ලබාදෙන උත්තර මත බොහෝ දේ වටහාගන්න පුළුවන්. අපි කියන්නේ අපිට මේ ප්රශ්නවලට ඔව් නැහැ බැහැ කියලා සරල උත්තර ලැබුණාම ඇති. ඒ ප්රශ්න තමයි,..
මානුෂික හේතු මත ශිෂ්යාවක් විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කරගත්තාද? එහෙම බඳවාගත්තා නම් ඉතාම හොඳයි. එහෙමනම් එවැනි මානුෂික හේතු තිබූ අය පසුගිය වසර දහය තුළ කීදෙනෙක් අභියාචනා ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවාද? ඒ කීදෙනෙක් මානුෂික හේතු මත විශ්වවිද්යාලයට අරගෙන තියෙනවාද? එහෙම අරගෙන නැත්නම් ඒ අය ඉදිරිපත් කරපු කරුණු මේ තරම් මානුෂික නැද්ද? මේ බඳවාගත් ළමයා සමග ඒ වසරේදීම අභියාචනා ඉදිරිපත් කළ ළමුන් විසි දෙකක් ඉන්නවාද? ඒ අයගේ ප්රශ්න මේ තරම් මානුෂික නැද්ද? ඒ බව සලකා බැලූවාද? මේ අයදුම්පතට සම්බන්ධව නාමල් රාජපක්ෂ හෝ ඔහුගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම් එවූ ලිපියක් ඇත්ද? එම ලිපියෙහි උසස් අධ්යාපන අමාත්ය එස්.බී. දිසානායක මහතා තමාට නාමල් මන්ත්රීවරයා කිහිප වතාවක්ම දුරකතනයෙන් කතා කළ බවට දැනුම් දුන් සටහනක් තබා ඇත්ද? ශිෂ්යාවගේ ඉල්ලූම්පත එස්.බී. අමාත්යවරයාගේ ලියුමට කොපමණ කාලයකට පෙර ඉදිරිපත් වන්නේද? ඒ ලියුම ආවේ කවදාද? ශිෂ්යාවගේ ඇපීල් එක ඉදිරිපත් කළේ කවදාද? මෙතෙක් අභියාචනා කර ඇති ළමුන් අතරින් මේ ශිෂ්යාවට පමණක් මානුෂික වූ හේතු අනෙක් අභියාචනා අතරින් වෙන් කරන්නේ කෙසේද? එය නිවැරදිව පහදන්න හැකිද? මේ ප්රශ්නවලට පිළිතුරු දෙන්නැ’යි අපි කාරුණිකව ඉල්ලමු.
මානුෂීය හේතූන් මත ගත්තා - ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම
(විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිනිය)
මේ සම්බන්ධයෙන් විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිනි ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මිය මාධ්යයට දක්වා තිබුණේ මෙවැනි අදහසකි. ‘නියමිත කාලයට පසුව අයදුම්පත් ඉදිරිපත් කර තිබුණද මානුෂීය හේතූන් මත එම සිසුවිය විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කරගත්තා.’
Kithsiri Herath
යූ. ජී. සී. සභාපතිනියට පේරාදෙණියෙන් දුෂ්රාවක්!
නිලන්ත මදුරාවල
විශ්වවිද්යාලවලට සිසුන් ඇතුළත් කිරීමේදී සිදුවන ප්රමාදය වැළැක්වීම සඳහා ගත හැකි ක්රියාමාර්ග සම්බන්ධයෙන් අදහස් ලබා දෙන්නැයි විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිනි මහාචාර්ය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මිය කළ දැනුම්දීම පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ මහාචාර්ය පී. අබේකෝන් මහතා විසින් ප්රතික්ෂේප කර ඇතැයි එහි ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි.
පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ හිටපු උපකුලපතිවරයා මෙන්ම ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ හිටපු සාමාජිකයකු ද වූ මහාචාර්ය අබේකෝන් මහතා සභාපතිනියගේ දැනුම්දීම ප්රතික්ෂේප කර ඇත්තේ සිසුන් ඇතුළත් කිරීමේ ප්රමාදයන් වැළැක්වීම සඳහා ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාව මීට පෙර ගත් තීන්දු තීරණ මෙතෙක් ක්රියාත්මක වී නොමැති නිසා යෑයි ද එම ආරංචි මාර්ග පැවැසීය.
සාමාන්යයෙන් වසරකට විශ්වවිද්යාලවල දෙදහසකට අධික පුරප්පාඩු සංඛ්යාවක් ඉතිරිවන අතර, එම පුරප්පාඩු පිරවීම සඳහා නිශ්චිත වැඩපිළිවෙළක් සකස් කර නැත. එලෙස වාර්ෂිකව විශාල පුරප්පාඩු ප්රමාණයක් ඉතිරිවීම අපරාධයක් බව මහාචාර්යවරු ප්රකාශ කරති. එම පුරප්පාඩු පිරවීම සඳහා ක්රමවේදයක් සකස් කළ හැකි නමුත් ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාව ඒ පිළිබඳ අවධානය යොමු නොකරන බවට චෝදනා කරන මහාචාර්යවරු පෙන්වා දෙන්නේ ක්රමවේදයක් සකස් කළහොත් කොමිෂන් සභාවට අවශ්ය පරිදි කටයුතු කළ නොහැකි වන බවයි. හොඳම නිදසුන මේ වන විට මහත් ආන්දොaලනයකට ලක්ව ඇති දේශපාලන බලපෑම් මත සිසුවියක රුහුණ විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කිරීමේ සිද්ධිය යෑයි ද ඔවුහු පවසති.
විශ්වවිද්යාලවල ඒ ඒ පාඨමාලාවන්ට සිසුන් තේරීමෙන් පසු කොපමණ සංඛ්යාවක් ලියාපදිංචි වන්නේ ද නැද්ද යන්න පිළිබඳව දත්ත ලබාගැනීමේ ක්රමවේදයක් ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට නොමැති වීම ද බරපතළ ගැටලුවක් වී ඇත.
සිසුන් ඇතුළත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් පවතින අක්රමවත් තත්ත්වය පිළිබඳව විමසීම සඳහා මහාචාර්ය පී. අබේකෝන් මහතා දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කර ගැනීමට අප ගත් උත්සාහය අසාර්ථක විය.
කෙසේ වුවද සිසුන් ඇතුළත් කිරීමේදී සිදුවන ප්රමාදය අවම කිරීම සඳහා ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාව මීට පෙර තීන්දු ගෙන ඇතැයි ඉහත ආරංචි මාර්ග කීවේය.
Nissanka Rajapaksa
Arthur Arambepola
ඒකෙ කියල තිබුණෙ නාමල් රාජපක්ෂ මහත්තයගෙ ඉල්ලීමක් මත ශිෂ්යාවක් විශ්ව විද්යාලයට ඇතුලත් කරගැනීමේ සිද්ධිය ගැන ප්රවෘත්තියක් පළ කිරීම නිසා කොමිෂන් කාර්යාලයට දිවයින පත්රය ලබාගැනීම නවත්වා ඇති බව දිවයිනේ පළවී ඇති බවයි.
ඒක ඇත්තනම් යූජීසියයි දිවයිනයි අතර මොකක්හෝ කොක්කක් ඇදිල තියනව.
ඒ අතර මෙහෙම ලිපියකුත් අගෝස්තු 29 දා දිවයිනේ තියෙනව.
http://www.divaina.com/2014/08/29/news17.html
උසාවි ගිවිසුම බිඳ
ඇපොතිකරිලාට
පාඨමාලාවක් පවත්වනවා
වෛද්ය සංගමයෙන් යූජීසියට චෝදනා
අජිත් අලහකෝන්
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේදී ඇතිකරගත් ගිවිසුම උල්ලංඝනය කරමින්
විශ්ව විද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම විසින් රුසියාවේ ව්යාජ
ලෙස උපාධිය ලබාගත් රජයේ ලියාපදිංචි සහකාර වෛද්යවරුන්
(ඇපොතිකරිවරුන්) සඳහා පාඨමාලාවක් කරගෙන යන බව රජයේ වෛද්ය
නිලධාරීන්ගේ සංගමය චෝදනා කර සිටී.
මේ නිසා විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම වෛද්ය
අධ්යාපනයේ අවම ප්රමිතියද උල්ලංඝනය කරමින් රෝගීන්ගේ
අයිතිවාසිකම් හෑල්ලුවට ලක්කරමින් සිටින බව රජයේ වෛද්ය
නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ ලේකම් වෛද්ය ලසන්ත ජිනදාස මහතා
"දිවයින"ට කීවේය.
වෛද්ය අධ්යාපනයේ අවම ප්රමිතිය ගැසට් කර තිබෙන්නේ
වෛද්යවරුන්ගෙන් රෝගීන්ගේ අයිතිවාසිකම් සුරක්ෂිත කිරීමට
බවද එය දේශීය මෙන්ම විදේශීය වෛද්ය උපාධිධාරීන්ටද එකසේ
බලපාන බවද වෛද්ය ජිනදාස මහතා කීවේය.
වංචනික රුසියානු උපාධි සහතිකයක් ලබාගත් ඇපොතිකරි පිරිසක්
වෛද්යවරුන් ලෙස ලියාපදිංචිය ලබාගැනීමට පාඨමාලාවක් ඉල්ලා
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයට පෙත්සමක් ගොනු කර තිබූ බවද ඔවුන්ට වසර
තුනක පාඨමාලාවක් ලබාදීම පිළිබඳ වෛද්ය සභාව එකඟ වී ඇතැයිද
පැවැසූ වෛද්ය ජිනදාස මහතා එකී පාඨමාලාව පෙරකී ගැසට්
පත්රයේ සඳහන් අවම ප්රමිතිය උල්ලංඝනය නොකළයුතු බවටද එකඟවූ
බව කීය.
එහෙත් විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම විසින්
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේදී ඇතිවූ එම එකඟත්වය කඩකරමින් අවම
ප්රමිතිය උල්ලංඝනය වනසේ ඇපොතිකරි පාඨමාලාවක් පවත්වාගෙන
යන බව කී වෛද්ය ජිනදාස මහතා මෙමගින් විශ්වවිද්යාල
ප්රතිපාදන කොමිසම ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය අපහාසයට ලක්කරන බවද
කීය.
අවම ප්රමිතියට අනුගත සියලුම දේශීය හා විදේශීය වෛද්ය
ශිෂ්යයන්ට විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම මෙමගින් බරපතළ
අසාධාරණයක් කර ඇතැයිද මෙම වංචනික ක්රියාව වහා අත්හිටුවන
ලෙසද රජයේ වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය ප්රතිපාදන කොමිසමට
බලකරන බවද කීය.
විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමේ මෙම ක්රියාව නිසා
අධ්යාපන ක්ෂේත්රයේත් සෞඛ්ය ක්ෂේත්රයේත් අනවශ්ය
ගැටලුවක් නිර්මාණය වෙමින් තිබෙන බවද හෙතෙම වැඩිදුරටත්
කීවේය.
http://www.divaina.com/2014/08/31/feature14.html
විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම
පහත් වැඩ කරන්නේ නෑ!
පිළිගත්
ක්රමවේදයට පිටින් විශ්වවිද්යාලයකට සිසුවියක් බඳවා ගැනීමේ සහ
නුසුදුසු නිලධාරියකු විදේශ සමුළුවකට සහභාගි කරවීමේ සිදුවීමක්
පිළිබඳ විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමට පසුගියදා චෝදනාවක්
එල්ල වුණා. රාජ්ය විශ්වවිද්යාලවලට සිසුන් බඳවා ගැනීමේ
ක්රමවේදයත් දේශපාලනීකරණය වීමෙන් එහි විශ්වසනීයත්වය පළුදු වී
ඇති බව මේ පිළිබඳ අදහස් දක්වන ඇතමුන්ගේ මතයයි. උසස්
අධ්යාපනයේ රන් දෙවොල බඳු විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමට
එල්ල වී ඇති මේ චෝදනා ගැන දිවයින ඉරිදා සංග්රහය එහි වත්මන්
සභාපතිනි මහාචාර්ය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මිය සමග පැවැත්වූ
සාකච්ජාවකි මේ. ඔබතුමියට එරෙහිව චෝදනා දෙකක් එල්ල වෙලා තියෙනව. නියමිත ක්රමවේදයට පිටින් සරසවියට සිසුවියක් ඇතුළත් කර ගැනීම සහ නුසුදුසු නිලධාරියෙකු විදේශ සංචාරයක යෙදවීම?
විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් වීමට සුදුසුකම් ලැබූ නමුත් විවිධ හේතුන් මත ඊට අයදුම් කරන්නට නොහැකි වූ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ට අභියාචනා ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්. හැම අවුරුද්දකම එවැනි අභියාචනා විශාල ප්රමාණයක් අපට ලැබෙනව. විශ්වවිද්යාලවලට නියමිත කාලයේදී ඉල්ලුම් කරන්නට අපොහොසත් වූ අයට පමණක් නොවෙයි පාඨමාලා වෙනස් කරගන්න වැනි බොහෝ කාරණා සඳහා අභියාචනා ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්.
මේ අවුරුද්දෙත් එබඳු අභියාචනා විශාල ප්රමාණයක් ඉදිරිපත් වුණා?
ඔව්.
මේ එන අභියාචනා පිළිබඳ සලකා බලන්නෙ කොහොමද?
ඒ සඳහා කමිටුවක් පත් කර තිබෙනව. ලැබෙන අභියාචනා වර්ග කරල ඒ එක් එක් අභියාචනා ඉදිරිපත් කරන්නට ඒ අය කියල තියෙන හේතු සාධාරණ ඒව ද කියල එහිදී සලකා බලනව. හේතු ඉදිරිපත් කළාටම වැඩක් නෑ. ඒ හේතු සාධාරණීකරණය කරන්න ලිපි ලේඛනත් ඒ අභියාචනය සමග ඉදිරිපත් කරල තියෙන්න ඕන. මේ කියන සිසුවිය නියමිත කාලයේදී විශ්වවිද්යාලයට අයෑදුම් කරන්න නොහැකිවීමට හේතු වශයෙන් දක්වා තිබුණේ ඇයගේ මව දැඩි ලෙස රෝගාතුරව රෝහලේ නැවතී සිටියදී මව සමග ඇයටත් රෝහලේ සිටීමට සිදුවූ බව. ඒ පිළිබඳව ඇය වෛද්ය වාර්තා ඇගේ අභියාචනයට අමුණා තිබුණා. විශ්වවිද්යාලයකට ඇතුළත් වීමට සුදුසුකම් සපුරා ඇති එනම් උසස් පෙළ විභාගයේදී ඊට අවශ්ය නියමිත ලකුණු ප්රමාණය ලබාගෙන ඇති සහ ඒ ඒ විෂයයන්වලට අදාළ පරීක්ෂණයන්ගෙන් සමත්ව ඇති සහ පිළිගත හැකි හේතු සහිත අභියාචනා ඉදිරිපත් කර ඇති සිසු සිසුවියන්ට ඊට අවස්ථාව ලබාදෙනව. එය සෑම වසරකම සිදුවූ සහ මේ වසරේත් සිදුවූ ක්රමවේදයක්. කිසිම සිසු සිසුවියක් එම ක්රමවේදයට පිටින් විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් කරගන්නේ නෑ.
නමුත් මේ සිසුවියගේ අභියාචනයට ප්රබල දේශපාලනඥයකුගේ ලිපියක් ඇය අමුණා එවා තිබූ බැවින් ඇය විශ්වවිද්යාලට ඇතුළත් කරගැනීමට එය විශේෂ සුදුසුකමක් වූ බවයි මේ චෝදනාව?
අපට ලැබෙන බොහෝ අභියාචනා සමග විවිධ දේශපාලනඥයන් එවූ ලිපි තිබෙනව. එයත් මේ අභියාචනාවලට පමණක් අලුත් දෙයක් නෙමෙයි. නමුත් අභියාචනය එවූ ශිෂ්ය ශිෂ්යාවක් විශ්වවිද්යාලයට තෝරා ගැනීමේදී කවර දේශපාලනඥයකුගේ ලිපියක් වුවත් සලකා බලන්නේ නෑ. මේ සිදුවීම පිළිබඳ වාර්තා කිරීමේදී බොහෝ මාධ්ය උත්සාහ දරා තිබුණේ දේශපාලනඥයකුගේ ලිපියක් සමග විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමට ලැබී තිබුණු එකම අභියාචනය මේ සිසුවියගේ අභියාචනය ලෙස රටට පෙන්වීමටයි. සිසු අභියාචනා සමග දේශපාලකයින්ගේ ලියුම් ලැබීම අපට නම් අලුත් දෙයක් නෙමෙයි. දේශපාලනඥයින් සහ ඔවුන්ගේ ලේකම්වරුන් එවන ඒ කිසිදු ලිපියක් සිසුවකු හෝ සිසුවියක විශ්වවිද්යාලයකට බඳවා ගැනීමට සුදුසුකමක් ලෙස විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම සලකන්නේ නෑ. විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම ක්රියාත්මක වෙන්නේ නීති රීති හා ප්රතිපත්ති පද්ධතියක් මතයි. අභියාචනයක් මත මේ සිසුවිය විශ්වවිද්යාලයට බඳවා ගත්තේත් ඒ නීතිරීති හා ප්රතිපත්ති පද්ධතියට අනුකූලවයි.
වසරකට මෙබඳු අභියාචනා කොපමණ ප්රමාණයක් විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමට ලැබෙනවද? ඒවායින් කොපමණ පිරිසක් විශ්වවිද්යාලවලට බඳවා ගන්නවද?
සාමාන්යයෙන් අභියාචනා දෙදහසක් විතර ලැබෙනව. එයින් හයසියයක් විතර තෝරාගන්නව. ඒ හයසියයට මෙබඳු හේතු ඉදිරිපත් කරල තියෙන සෑහෙන පිරිසකුත් ඇතුළත් වෙනව. දේශපාලකයකුගේ ලිපියකට මේ එක ළමයෙක් විතරක් විශ්වවිද්යාලයකට ඇතුළත් කරගත්තා කියන කතාව සම්පූර්ණ බොරුවක්. ඒක පෞද්ගලිකව මටත් විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමටත් එල්ල කළ මඩ ප්රහාරයක්. මාධ්ය මෙවැනි තොරතුරු වාර්තා කරන විට ඒකපාර්ශ්විකව තොරතුරු දැක්වීම වැරදියි. එය සදාචාරාත්මක නෑ. මේ සිසුවිය බඳවාගත්තෙ රහසිගතව නෙමෙයි. ඊට අදාළ සියලු ලිපිලේඛන තිබෙනව. මාධ්ය අපෙනුත් විමසීමක් කළා නම් අභියාචනා සමග එන දේශපාලකයින්ගේ ලිපි ඕනතරම් අපට පෙන්වන්නත් තිබුණා.
විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම සැලකෙන්නේ උසස් අධ්යාපනයේ රන් දෙවොල විදිහටයි. මෙලෙස ලිපි එවීමෙන් දේශපාලකයින් කරන්නේ ඒ දෙවොල කෙළෙසීමක් නොවේද?
මේ රට ශ්රී ලංකාවනෙ. ආණ්ඩු පක්ෂ විපක්ෂ දේශපාලනඥයෝ බොහෝ දෙනෙක් අපට ලිපි එවනව. සමහරු දුරකතන ඇමතුම් දෙනව. ඒ අයගෙ පැත්තෙන් බැලුවොත් ඒ අය කරන්නෙ තමුන්ගෙ ඡන්දදායකයෙකුගෙ ඉල්ලීමක් ඉටුකරන එකනෙ. දුරකතනයෙන් එහෙම ඇමතුමක් ලැබුණහමත් අපි කියන්නෙ හොඳයි ළමය එවන්ඩ. පුළුවන් දෙයක් අපි කරන්නම් කියල තමයි. හැබැයි ඒ පුළුවන් දේ තියෙන්නෙ දේශපාලනඥයගේ දුරකතන ඇමතුමෙවත් ඔහු එවන ලිපියෙවත් නෙමෙයි. ළමයගෙ අභියාචනයේ අපට පිළිගත හැකි සාධාරණ හේතු තිබුණොත් විතරයි. අපි වරදක් කරල නෑ. ඒ නිසා අපට සඟවන්න කිසි දෙයක් නෑ.
උපකුලපතිවරයකු යෑවිය යුතු විදේශ සමුළුවකට විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමේ ඉහළ නිලධාරියකු යෑවීම ඔබතුමියට එල්ල වී තිබෙන දෙවැනි චෝදනාව?
ඔය කියන ආයතනයේ සාමාජිකත්වය මුලින්ම ලැබුවේ කොළඹ විශ්වවිද්යාලය. ඊට පස්සෙ කැලණිය විශ්වවිද්යාලය. එය පටන්ගත්තේ සර් නිකලස් ආටිගලගෙ කාලෙ. පසුකාලයේ එය කොළඹ විශ්වවිද්යාලයෙන් බැහැර වුණත් නැවත මම එහි සාමාජිකත්වය ගත්තා. ඊට පසු හැම අවුරුද්දකම කවුරු හෝ ඊට සහභාගි වෙනව. මෙවරත් එම ලිපිය ලැබුණම කොළඹ වැඩබලන උපකුලපතිවරයාගෙන් මම ඒ ගැන ඇහුවා. ඔහු බෑ කිව්ව. පීඨාධිපතිවරුන්ගෙනුත් ඇහුව. බෑ කිව්ව. ඒකට අපි කෙනෙක් සහභාගි නොකළ නම් අපි ලබාගත්ත ඒ අවස්ථාව බැහැරවෙන්න පුළුවන්. විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමේ උසස් නිලධාරියෙන් ඊට සහභාගි කෙරෙව්වෙ ඒ නිසයි. ඔහු ඒ සමුළුවට යෑව්වේ උපකුලපති වෙස් ගන්වල නෙමෙයි. එහෙම යවන්න මට ඕනකමකුත් නෑ. පුළුවන්කමකුත් නෑ. උපකුලපතිවරයෙක් කියල වෙන නිලධාරියෙක් ඒ සමුළුවට යවන්න බෑ. ඔහුගෙ අනන්යතාව හෙළිදරව් කරන්න ඕන. අනෙක පිටරට යනව කියන එක උසස් අධ්යාපන ආයතනයක නිලධාරින්ට මහ ලොකු දේවල් නෙමෙයි. මහ ලොකු දේවල් විදිහට මවල මේ ගහන්නෙ මඩ. මේ කාරණේ ගැනත් මඩ ගහන්න කලින් අපෙන් ඇවිල්ල ඇහුව නම් ඒ සංචාරය අදාළ ලිපිගොනුව තියෙනව. මේක ඇක්ටින් වීසී මේ සමුළුවට එවනව කියල මම යවපු ඊමේල් එක අල්ලගෙන කවුරු හරි ගොතපු බොරුවක්. මම යවපු දෙවැනි තුන්වෙනි ඊමේල්වල මම පැහැදිලිව සඳහන් කළා සමුළුවට එන්නේ වීසී කෙනෙක් නෙමෙයි මේ ආයතනයේ උසස් නිලධාරියෙක් කියල. මේ ආයතනයට මඩගහන්න සැලසුම් කළ කෙනා එක්කො දැක්කෙ මගෙ පළමුවැනි ඊමේල් එක විතරයි. එහෙම නැත්නම් අනිත් ඊමේල් ගැන දැනගත්තත් මඩ ගහන්න ඕනකමට ඒව පැත්තකට දාන්න ඇති. මට කාවවත් වෙස්ගන්වල රට යවන්න ඕන නෑ. නියම වෙසින් රට යවන්න මට බලතල තියෙනව. යූජීසී එක පහත් වැඩ කරන්නෙ නෑ. ඒ නිසා කවුරු මඩ ගැහුවත් යූජීසීය සැලෙන්නෙත් නෑ.
සාකච්ඡා කළේ
පාලිත සේනානායක
වැඩේ ෂේප් කරගෙන වාගේ.
Kithsiri Herath
SB announces eradication of inhuman ragging from universities
October 11, 2014, 8:34 am-hgw-g.jpg)
Higher Education Minister, S. B. Dissanayake yesterday listed eradication of inhuman ragging from the university system as one of his biggest achievements.
He said that they had now been able to remove in-human bullying of fresh entrants to universities very successfully.
Minister Dissanayake was addressing the inaugural session of the SAARC workshop on ‘Innovations in Higher Education’ at the Global Towers Colombo 6. The two – day workshop is jointly organised by the SAARC Human Resource Development Centre (SHRDC) in Pakistan and Sri Lanka Ministry of Higher Education with the assistance of the University Grants Commission.
"The universities were dominated by extremist student groups for a decade until 2010 and we managed to rescue those universities from them," he said, adding that now universities were run by the Vice Chancellors, Deans and Head of the Departments as well as the professional administrators of the system.
Dissanayake said the leadership training for all the new comers to the university system in 30 countrywide defence institutions was one of those very innovative programmes the ministry introduced from 2011.
The fourth successive year of leadership training had just started and it was a three week residential training programme, the minister said, adding that a survey conducted by the ministry had proved that 98% students had endorsed it as a very valuable and important exercise for them to learn and improve team work, problem solving skills and leadership qualities as well as their punctuality, personal grooming, housekeeping, table manners etc.
"To improve the quality and employability of graduates we have now introduced Outcome Based Education and Student Centred Learning as a remedial solution to the same," Dissanayake said.
The minister said the government would build 60 hostels like three star hotels and 30 of them had been completed in nine months and the balance 30 would be built within the next 9 months to accommodate 24,000 students.
Kithsiri Herath
S. B. and universities
October 10, 2014, 12:00 pm 
One wonders whether Minister S. B. Disanayake is fit to hold that exalted position. The recent incidents at the Sabaragamuwa University and his reaction prove that he lacks the maturity, forbearance and sober contemplation, which are hallmarks of such a responsible position.
No one would deny that the universities of the country have become hotbeds of intolerance, frustration and dissension. These developments are the cumulative result of the radicalization of youth over the years. The general neglect of university education by successive governments which have not provided sufficient funds to meet the needs of the universities such as reasonable remuneration for the academic and non-academic staff and outdated courses of study have also contributed to this situation.
Anyone who holds the higher education portfolio should study these problems, consult the parties involved, cultivate mutual understanding and take steps to broaden the resource base. For this approach to bear fruit, the person, who venture into this chaotic maelstrom should possess, far seeing sagacity, immense patience, tolerance and most of all, he or she should possess winning ways to instill respect, and acceptance in the minds of the parties concerned.
These are the very qualities S. B. sadly lacks. He has been tilting at windmills.
Here I must hasten to add that I do not condone at all the vise-like grip the JVP-controlled Student Unions and their break away fraction have on the universities.
The minister should realize that there are other stakeholders in the system, whose confidence he should win. He also should realise that there are vexed problems which he should solve because these are exploited by the student unions. But, instead of finding solutions, he turns abusive at the drop of a hat and calls his critics names.
Sometime back when S. B. was the National organiser of the UNP he advocated a ‘little bit of authoritarianism’ in any field to achieve success. Is S. B. doling out his own medicine in the restricted space of his ‘little empire’?
Ariyawansa Ranaweera
http://www.island.lk/index.php?page_cat=article-details&page=article-details&code_title=111844
Kithsiri Herath
SAITM medical students move SC, seeking govt jobs
By Chitra Weerarthne
November 11, 2014, 10:26 pm
Undergraduates in the first batch of medical students of South Asians Institute of Technology and Medicine (SAITM), have complained to the Supreme Court that the Sri Lankan Health Services Service minute, gazetted on October 2014, have prevented the medical practitioners who quality from SAITM from being registered as state medical officers.
The petition added that only the medical practitioners who graduated from state universities and foreign Universities were considered eligible to be absorbed as state Medical Officers. Those who qualified from non-state universities and other recognised degree awarding institutions were prevented from being recruited into state service.
The petitioners have requested the Supreme Court to direct the Minister of Higher Education, S. B. Dissanayake, and other relevant authorities to redraft the service minute which they allege is arbitrary and denied the petitioner the right to engage in a lawful occupation of choice.
The petitioners are U. M. Jayami Eshana of Yakkala and Kumudini Kodituwakku of Colombo 10, who are in the first batch of undergraduates of SAITM.
Manjula Balasuriya is the instructing attorney in the petition.
Niccolo B Mac
Attending Mahapola Scholarship event is mandatory, says Ministry as union sends messages
Dec 02, 2014 youreport Local, News Ticker, Top Slider 0
The Ministry of Higher Education says that attending the Mahapola Scholarship Awards Ceremony that will be held on Tuesday, is mandatory.
Secretary to the Ministry Dr. Sunil Jayantha Navaratne says that scholarship money for three months will be handed over to students at this function and those who do not attend this event will not be given the scholarship money.
Speaking on the issue, the Secretary said:
The Mahapola Scholarship will be awarded to students who were selected for the years 2012- 2013 today, under the auspices of President Mahinda Rajapaksa. At the same time, a certain student union has been informing students via phone and sms to not to attend this award ceremony. We inform students not to be misled by this and come and obtain their scholarship money. The students will be given scholarship money for three months and if they do not come they will not be able to obtain the money. The scholarship money has been increased from 2500 to 4000 rupees and this is the first time that this increased amount is given to students.
Kithsiri Herath
Infographic: Rajapaksas Invested More In One Defence University Than In All Other Universities Combined
Last year the Rajapaksa regime invested more in one Defence Academy than it did in all the universities in Sri Lanka. The Kotelawala Defence University (KDU), was allocated 16.3 billion rupees in capital expenditure last year, while all the other universities in Sri Lanka – Colombo, Peradeniya, Moratuwa etc - were only allocated 9.7 billion rupees in capital expenditure. To make matters worse. KDU had just under 1500 students, while all other universities had 88,000+ students.
“Non-officer cadets studying at KDU must pay fees of multiple lakhs. Therefore, the government is massively subsidising fee-paying education. It is clear from this policy that the Rajapaksa regime cares little for education – the country’s and people’s hope for the future – or for free education, which Sri Lankans have enjoyed for over half a century.” an economist told Colombo Telegraph.
Prabhath Bandara
Niccolo B Mac
උසස් තාක්ෂණ ආයතන තුළ පාඨමාලා මුදලට විකිණීමේ යෝජනාව හකුළා ගන්නා ලෙස ඉල්ලමින් උසස් ජාතික ගණකාධිකරණ ඩිප්ලෝමා පාඨමාලාව සුරැකීමේ ශිෂ්ය එකමුතුව සංවිධානය කළ උද්ඝෝෂණයකට පොලිසියෙන් ජල, බැට්න් හා කඳුළු ගෑස් ප්රහාර එල්ල විය.
කොළඹ වෝඩ් පෙදෙසේ විශ්ව විද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම ඉදිරියේ පැවැති උද්ඝෝෂණයේ දී ප්රහාරයට ලක්වූ සිසුහු 25ක් රෝහල් ගත කරනු ලැබූහ.
Prabhath Bandara
Niccolo B Mac
Shammas GhousePolice officer Premalal Ranagala's son condemns his father for brutal assault of university students. Respect! #lka https://www.facebook.com/photo.php?fbid=765046673588278&set=a.185171604909124.42039.100002488560822 …
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=765046673588278&set=a.185171604909124.42039.100002488560822
...
[Message clipped]
Kithsiri Herath
සිසු සත්යග්රහය තවමත්
ප්රදීප් ප්රසන්න සමරකෝන් සහ ඡායාරූප - ඥනතිස්ස ජයවර්ධනනාවල විවෘත විශ්වවිද්යාලයීය ශිෂ්ය එකමුතුව ඉල්ලීම් හයක් මුල් කරගනිමින් අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යන සත්යග්රහය ඊයේ (24 වැනිදා) අටවැනි දිනයටත් එම විශ්වවිද්යාලය ඉදිරිපිට පවත්වාගෙන යමින් තිබුණි.
වැඩිකරන ලද රුපියල් 62,000 ක ශිෂ්ය ගාස්තුව අඩු කිරීම, අහෝසි කරන ලද ශිෂ්ය සංගම් නැවත පිහිටුවීම, අධ්යයන කප්පාදුව නතර කිරීම, පන්ති තහනම් කළ සිසුන්ගේ ශිෂ්ය භාවය නැවත පිහිටුවීම ඇතුළු ඉල්ලීම් හයක් මුල් කරගෙන මෙම ශිෂ්ය එකමුතුව අඛණ්ඩ සත්යග්රහය ආරම්භ කර ඇත.
ඊයේ යන විටත් එම ශිෂ්ය එකමුතුව නාවල විවෘත විශ්වවිද්යාලය ඉදිරිපිට තනාගත් අට්ටාලයක වාඩිවී සත්යග්රහයේ යෙදී සිටින අයුරු දැකගත හැකිවිය. මෙහිදී අදහස් දැක්වූ නාවල විවෘත විශ්වවිද්යාලයීය ශිෂ්ය එකමුතුවේ කැඳවුම්කරු අමිල සඳරුවන් මෙසේ පැවැසීය.
මේ නාවල විවෘත විශ්වවිද්යාලය පටන් අරන් අවුරුදු 34 ක් වෙනවා. මේ කාලය පුරාවට සියයට දහයක ගාස්තුවක් තමයි ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන් ගෙව්වේ. මුල් කාලයේ රුපියල් 900 ක් වූ ගාස්තුව 2011 වන විට රුපියල් 15,000 ක් වුණා. 2012 වන විට මේ ගාස්තුව සියයට 40 කින් වැඩිකළා. ඒ කියන්නේ රුපියල් 25,000 ක ගාස්තුවක් අය කළා. දැන් මේ ගාස්තුව රුපියල් 62,000 ක් වෙලා. මේ ගාස්තු වැඩිවීමට එරෙහි වූ ශිෂ්යයන් පස්දෙනකුගේ පන්ති තහනම් කරලා. මේ ගාස්තුව දරාගන්න බැහැ. හැමෝම ඉන්නේ දුප්පත් අම්මලා තාත්තලාගේ දරු දැරියෝ."
"අපි මේ අසාධාරණයන් සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපතිතුමාටත්, විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂන් සභාවටත් ලි තව දැනුම් දීලයි තිබෙන්නේ. නමුත් ඒවට උත්තර ලැබුණේ නැති නිසයි අපි මේ සත්යග්රහය පටන් ගත්තේ."
ශිෂ්ය එකමුතුවේ කැඳවුම්කරු අමිල සඳරුවන් අදහස් දැක්වූ අයුරු සහ නාවල විවෘත විශ්වවිද්යාලය ඉදිරිපිට සාදාගත් අට්ටාලයේ හිඳ සිසුහු අඛණ්ඩ සත්යග්රහයක යෙදී සිටින අයුරු
Kithsiri Herath
Nissanka Rajapaksa
- ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි
මෙවර අයවැයෙන් අධ්යාපනයට සියයට 5.73ක් වෙන් කළ බව ආණ්ඩුව කියයි. එහෙත් විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනය කියන්නේ වෙන් කර තිබෙන්නේ සියයට 2.7 ක් බවයි. මේ ආණ්ඩුව බිහිකිරීම වෙනුවෙන් විශාල දායකත්වයක් සැපයූ එමෙන්ම අපේ රටේ අධ්යාපනය වෙනුවෙන් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට හයක් වෙන් කරන ලෙස ඇරඹූ සටනේ නියමුවා වූ ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට වෙන් කර ඇති මුදල පිළිබඳ කරන විග්රහයකි මේ.
අපේ රටේ දල දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 6 ක් අධ්යාපනයට වෙන් කරන බවට මේ ආණ්ඩුව ප්රතිඥාවක් දුන්නා. මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට ඒ මුදල ලැබුණද?
ආණ්ඩුව කියනවා මෙවර අයවැයෙන් අධ්යාපනයට සියයට පහයි දශම හතරයි තුනක් වෙන් කළා කියල. නමුත් මේ ගැන විමර්ශනය කර බැලිය හැකි විද්වත් පිරිසක් ඒ පිළිබඳ සොයා බලල සකස් කළ වාර්තාවක් ගැන පසුගියදා විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයේදී සාකච්ඡා කළා. මේ වෙන්කළාය කියන මුදල ගැන මාධ්ය හමුවේ කරුණු හෙළිදරව් කළේ ඊට පස්සෙ.
මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට දල දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට පහයි දශම හතරයි තුනක් වෙන් කළා යෑයි කියන ආණ්ඩුවේ ප්රකාශය අසත්යයක්. හරියට ගණන් හදල බැලුවම අධ්යාපනයට වෙන් කරල තියෙන්නෙ සියයට 3.7 යි.
ඒ 3.7 තුළත් ගැටලුවක් තියෙනව. පාසල් ගොඩනැඟිලිවල වටිනාකම වැනි දේ එනම් මූල ධන වත්කම් වැනි දේවලුත් ගණනය කරල තමයි ඔවුන් මේ මුදල හදල තියෙන්නෙ. ගිණුම්කරණයේදී එය අවශ්ය වෙන්න පුළුවන්. නමුත් ඒ සඳහා වැයකරන මුදල අවුරුද්දකට වෙන් කරන එකක් නෙමෙයි. අධ්යාපනය වෙනුවෙන් වෙන් කරන මුදලට එය එකතු කිරීම වැරදියි. මිලියන 121 කට කිට්ටු මුදලක් එම ශීර්ෂය යටතේ වෙන් කරල තියෙනව. මේ තුනයි දශම හතෙන් ඒ මුදල අඩුකළාම ඇත්තවශයෙන්ම අධ්යාපනයට වෙන් කරල තියෙන්නෙ සියයට 2.72 යි. 2014 දී පසුගිය රජය 2015 වසරට අධ්යාපනය වෙනුවෙන් වෙන් කළේ සියයට 1.97 යි. ඒ අනුව මේ සියයට 2.72 පසුගිය රජයේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට වෙන් කළ මුදලට වඩා සියයට 31 ක වැඩිවීමක්.
පසුගිය දිනවල ඔබට චෝදනාවක් එල්ල වුණා අධ්යාපනයට සියයට හයක් ඉල්ලල කෑගහපු නිර්මාල් කෝ දැන් කියල? ඇත්තටම ඔබ නිහඬ වුණාද?
මේ සියයට හයේ ඉල්ලීම මගෙ පුද්ගලික ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. ඒ වගෙම අපි කරන දේවල් හැමදේම කියන්න බෑ. දැන් මම විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනයේ සභාපතිත් නෙමෙයි. විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සමිති සම්මේලනය මේ සම්බන්ධයෙන් නිහඬව හිටියේ නෑ. මේ ආණ්ඩුව දින සියය කාලෙ ඉදිරිපත් කරපු අතුරු අයවැයෙන් මේ සියයට හයේ ඉල්ලීම ප්රතිපත්තියක් වශයෙන් පිළිගත්ත. ඒ පිළිගැනීම අපි ආණ්ඩුවේ සාධනීය ලක්ෂණයක් විදිහට භාරගෙන සියයට හයක් අධ්යාපනයට වෙන් කළහම කළයුත්තේ මොනවද කියල වාර්තාවක් හදල භාරදුන්න.
දල දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් අධ්යාපනයට සියයට 6 ක් එකපාරටම වෙන් කරන්න කියල අපි කිව්වෙ නෑ. දේශපාලනයේදී ඔය ප්රකාශ ඕනකෙනෙකුට ඕන විදිහට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. දින සියයේදී සියයට 6 ප්රතිපත්තියක් වශයෙන් ආණ්ඩුව පිළිගත්තට පස්සේ විය යුත්තේ කුමක්ද කියල අපි ලේඛනයක් හැදුවා. ලංකාවේ ප්රාථමික හා ද්විතීයියක අධ්යාපනයේ තිබෙන අර්බුදය ජයගත හැකි එක කාරණයක් වන්නේ අධ්යාපනයට කරන රාජ්ය වියදම වැඩිකිරීම බව අපි එහි පැහැදිලිව සඳහන් කළා. සියයට හය ඉල්ලීමේ ප්රායෝගික පැත්ත තමයි ආණ්ඩුව අධ්යාපනයට කරන වියදම ක්රමානුකූලව වැඩිකළයුතුයි කියන එක. 1995 සිට සංඛ්යාලේඛන අරගෙන බැලුවොත් අධ්යාපනයට වැය කළ මුදල ක්රමයෙන් අඩුවූ බව පැහැදිලියි. ඊට සාපේක්ෂව අධ්යාපනයේ බිඳවැටීමකුත් තියෙනවා. අපි කිව්වෙ ඒක අනිත්පැත්තට හරවන්න ඕන කියලයි. එකපාර සියයට 6 ක් වෙන් කරන්න කියල නෙමෙයි අපි කිව්වෙ පියවර කිහිපයකින් අධ්යාපනයට වෙන් කරන මුදල වැඩිකරන්න කියලයි. පළමුවෙනි අදියර හැටියට වෙන් කරන මුදල සියයට 30 කින් වැඩිකරන්න කියලත් අපි යෝජනා කළා.
එහෙම නම් ඒ අනුව ආණ්ඩුව මේ අයවැයෙන් ගිය ආණ්ඩුවේ අයවැයට වඩා සියයට 31 ක් අධ්යාපනයට වෙන් කරල තියෙනව නේද?
ඔව් වෙන් කරල තියෙනව. කෙනෙකුට අහන්න පුළුවන් එහෙනම් ඇයි ඒ ගැන සතුටු වෙන්නෙ නැත්තෙ කියල. සතුටු වෙන්න බැරි ප්රශ්නයක් තියෙනව. දැන් අපි සද්ද නෑ කියල ඔය කෑගහන අයත් සැලකිල්ලට ගන්නෙ නැති ඒ ප්රශ්නෙ මෙන්න මේකයි.
අධ්යාපනයට මුදල් වැඩි ප්රමාණයක් වෙන් කළහම ඒ මුදල් වියදම් කළ යුත්තෙ කොහොමද කියල අපි වාර්තාවක් හැදුවා. අපි එයින් පෙන්වා දුන්නා ප්රමුඛතා දිය යුත්තේ මොනවටද කියල. කළයුතු දේවල් හඳුනාගෙන ඒ ඒ අංශවලට මුදල් වෙන් කරන්නෙ නැතිව අධ්යාපනයට කියල නිකම් මුදල් වෙන්කළාට වැඩක් නෑ. නිසි තක්සේරුවක් ඇතිව එක් එක් අංශවලට ඒ මුදල් බෙදා වෙන්කරන්න ඕන. එහෙම හරි විදියට වෙන් නොකළම වෙන්නෙ ඒ මුදල් පාවිච්චි වෙන්නෙ නෑ. විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසමේ හිටපු සභාපතිනිය මහාචාර්ය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගම මහත්මියත් ප්රකාශ කළ කාරණයක් තමයි වෙන්කරපු සමහර මුදල්වලින් සියයට 70 ක් විතර ආපසු එනව කියල. ඒකෙ ඇත්තක් තියෙනව. ඒකට හේතුව භාවිත කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳ තීරණයක්, තක්සේරුවක් නැතිව මුදල් වෙන්කිරීම. ඒ නිසා අපි ඉතා පැහැදිලිව ඉදිරිපත් කළා මේ වැඩිකරන මුදල් වෙන් කළ යුත්තේ කවර අංශයන් වෙනුවෙන්ද කියල.
මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට මුදල් වෙන් කිරීම තුළ ප්රශ්න දෙකක් තියෙනවා. වෙන් කර ඇති මේ මුදල කවර අංශයකට කවර කාරණයක් වෙනුවෙන් වෙන් කළාද කියල පැහැදිලි සඳහනක් අපට පේන්නෙ නෑ. අනිත් ප්රශ්නය අපි මේ සියයට හය පදනම් කරගෙන ගෙන ගිය මුළු සාකච්ඡා මාලාව තුළම අපේ රටේ අධ්යාපනය පිළිබඳ පැහැදිලි දර්ශනයක් තියෙනවා. එහි තිබෙන මූලික ලක්ෂණ කිහිපයක් නම් අධ්යාපනය වෙළෙඳ භාණ්ඩයක් නොවිය යුතුයි, අධ්යාපනය විකිණීමට නොවේ කියන එක. සියයට හයේ ඉල්ලීම හරහා අපි ඉදිරිපත් කරපු දාර්ශනික පදනම එයයි. නමුත් මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට වැඩි මුදලක් වෙන්කිරීම පිටුපස තියෙන්නෙ ඒ දාර්ශනික පදනම නෙමෙයි. උදාහරණයක් හැටියට අධ්යාපනයට වෙන් කළ මේ මුදලින් ආණ්ඩුව මිලියන 9800 ක් එනම් බිලියනයකට කිට්ටු මුදලක් යම් යම් කටයුතු සඳහා වෙන් කරල තියෙනව. ඒවායින් අංක එකට තියෙන්නෙ මහපොළ විශ්වවිද්යාලය නමින් විශ්වවිද්යාලයක් පිහිටුවීම. මේ මහපොළ විශ්වවිද්යාලය කියන්නෙ මාලබේ දැනට පිහිටුවා තිබෙන ස්ලිට් වගේ ආයතනයක්. ඒක රාජ්ය ආයතනයක් වුණාට වාණිජ පදනමක් මත ක්රියාත්මක වන ආයතනයක්. ඒකෙ පාඨමාලා හදාරන්න ඕන මුදල් ගෙවල. මේ මහපොළ විශ්වවිද්යාලයත් ඒ විදිහට තමයි පවත්වාගෙන යන්න හදන්නෙ. ව්යාපාරික පදනමක් මත ක්රියාත්මක වන විශ්වවිද්යාලයක් ඇතිකිරීමට මුදල් වෙන් කිරීම සියයට හයේ ඉල්ලීම ඇතුළට දැමීම පිළිගන්න බෑ. විශ්වවිද්යාලයට ඇතුළත් වීමට නොහැකි අයට මුදල් ගෙවල ඉගෙනගන්න විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම පවා පිළිගෙන තිබෙන විවෘත විශ්වවිද්යාලය වැනි ආයතන වෙනම ඒවා. මේ අයවැයෙන් අධ්යාපනයට වෙන් කරපු සියයට 2.7 තුළට මහපොළ විශ්වවිද්යාලය වගේ ආයතන ඇතිකරන්න මුදල් වෙන්කිරීම වැරදියි. මේ විශ්වවිද්යාලය වෙනුවෙන් ඒ මුදලින් කොපමණ ප්රමාණයක් වැයවෙනවද කියලවත් කවුරුවත් දන්නෙ නෑ.
අපේ රටේ අධ්යාපනයේ තිබෙන තවත් බරපතළ ප්රශ්නයක් නම් ගුරු පුහුණුව. අපේ රටේ අද තිබෙන සමස්ත ගුරු පුහුණු වැඩපිළිවෙළම වෙනස් කරන්න ඕන. මේ ප්රශ්නය විසඳන්න මේ මුදලින් කොපමණ ප්රමාණයක් වෙන් කරල තියෙනවද කියල කිසිම සඳහනක් නෑ. කොටින්ම කියතොත් අධ්යාපනය පිළිබඳ අපි කළ සාකච්ඡාව සහ මේ මුදල් වෙන් කිරීම අතර කිසිම සම්බන්ධයක් නෑ. ගුරු වැටුප් වැඩිකිරීම, වැටුප් වර්ධක සම්බන්ධයෙන් කිසිම පැහැදිලි වැඩපිළිවෙළක් මේ තුළ නෑ. කොටින්ම මේ වෙන් කළ මුදල අපේ රටේ අධ්යාපනයේ අද තිබෙන අර්බුද ජයගැනීම සඳහා ප්රයෝජනයක් වෙයිද කියල සැකසහිතයි.