ilgili link:
http://www.ozgurkocaeli.com.tr/news.php?id=32080Yayınlanma tarihi 13 Eylül 2009, görüntülenme sayısı 32.
Bir grup Kocaeli Üniversitesi öğrencisinin çabasıyla yaklaşık üç yıl
önce hayata geçirilen “öğrenci imecesi”; ev bulmadan, eşya bilgi ağına,
film gösteriminden, atölye, kurs ve tiyatro faaliyetlerine kadar
yaptığı faaliyetlerle diğer üniversitelerde okuyan öğrenciler için de
örnek alınan bir model haline geldi.
..............
“Biz sadece
Kocaeli’de, İstanbul’da, İzmir’de değil, memleketin dört bir
köşesindeyiz. Okula ilk geldiğimizde fellik fellik yurt arayanlarız,
sofrasının değişmezi makarna olanlarız, tıka basa dolu otobüslerle
okullarımıza gidenleriz, bazı zamanlar ödevlerimize, derslerimize
boğulanlarız, bazı zaman kendimize sosyallik arayanlarız…”Bu satırlarla
başlıyor, İMECE dergisinin 6. sayısı… Bir grup Kocaeli Üniversitesi
öğrencisinin çabasıyla yaklaşık üç yıl önce hayata geçirilen “öğrenci
imecesi”; ev bulmadan, eşya bilgi ağına, film gösteriminden, atölye,
kurs ve tiyatro faaliyetlerine kadar yaptığı çalışmalarla diğer
üniversitelerde okuyan öğrenciler için de örnek alınan bir model haline
geldi.
Türkiye’deki
eğitim sisteminin öğrencileri yarış atı haline getirdiği hep söylenir.
Okula adımını atar atmaz sınav baskısı altına alınan ve sürekli bu
motivasyonla yetiştirilen öğrenciler bir süre sonra hayatın anlamını
“beş şık” arasında aramaya başlıyor. Eğitim sistemindeki eşitsiz ve
adaletsiz yapı, yoksulların, dar gelirlilerin çocuklarını iyi okullara
göndermelerini neredeyse imkansız hale getirdi. İlköğretimden itibaren
devreye sokulan puan sistemi, maddi durumu iyi olmayan ailelerin
çocuklarını kaliteli okullara göndermesini engelliyor.
Bütün bu
aşamalardan geçerek üniversiteye adım atan öğrenciler için ise
zorluklarla dolu yeni bir hayat başlıyor. Bu zorlukların başında da;
eğitim maliyetleri geliyor. Barınmadan, beslenmeye, eğitim
giderlerinden, kültürel harcamalara kadar bir çok masrafın üstesinden
gelmeye çalışan üniversite öğrencileri çoğu zaman dar bir sosyal
çevrede, kısıtlı imkanlarla öğrenim hayatlarını sürdürmek zorunda
kalıyorlar.
Bir
grup Kocaeli Üniversitesi öğrencisinin başlattığı “öğrenci imecesi”
çalışması “Kocaeli Öğrenci İmecesi Derneği” çatısı altında
faaliyetlerini sürdürüyor. Birkaç ay önce, Yenituran Anaokulu’nun
karşısında dernek merkezi olarak iki katlı bir yer tutan öğrenciler, bu
mekânda diğer çalışmalarının yanı sıra kültürel aktiviteleri de
sürdürmeyi planlıyor.
Dernek üyesi öğrenciler; Kübra İyigün, Eray Yıldız, Burak Rençber, Hüseyin Öztürk ile çalışmaları hakkında sohbet ettik.
Derneğimiz,
“öğrenci imecesi” adı altında yaklaşık üç yıldır yürüttüğümüz
faaliyetlerin sonucunda ortaya çıktı. Bu çalışma İzmit’te başladı ama
şimdi diğer üniversitelere de model oluyor. Diğer üniversitelerde de
buna benzer, veya bu isimle öğrenci dayanışma gruplarının
oluşturulduğunu biliyoruz.
Üniversite öğrencisi olmanın giderek
zorlaştığı ülkemizde, üniversiteliler arasında bir dayanışma ağı kurmak
üzere yola çıktık. Bütün üniversite öğrencilerinin dertleri üç aşağı,
beş yukarı aynıdır. Ve bu sorunlar tek kişilik çabayla, kısıtlı
imkanlarla üstesinden gelinebilecek sorunlar değil.
Öncelikle
barınma sorununu çözmeye yönelik çalışmalar yaptık. Daha sonra eşya
paylaşımını da bu işin içine kattık. Aracıya, komisyoncuya, emlakçıya
para ödemeksizin öğrencilerin ev ve eşya bilgilerini bir araya getirmek
için uğraş verdik.
İzmit’te üniversite öğrencilerine yönelik çok
fazla sosyal mekân bulunmuyor. Biz de, öğrenciler bir araya gelsinler,
sorunlarını paylaşsınlar, kültürel çalışmalarda bulunsunlar, üniversite
öğrencisine yakışır zenginlikte bir sosyal ortam oluştursunlar istedik.
Biz samimi bir ortam istiyoruz. Gençliğin üretken ve dinamik
potansiyelini harekete geçirmek istiyoruz.
Dernek
merkezini yaklaşık yedi ay önce tuttuk. Buradaki bütün eşyalar
öğrencilerin sağladığı katkılarla sağlandı. Bu mekânı işlevsel hale
getirmek için elimizden gelen çabayı göstereceğiz. Gönüllü
hocalarımızla başladığımız ücretsiz gitar, bağlama, keman dersleri
yoğun bir katılımla sürüyor. Bunların yanı sıra ücretsiz fotoğraf ve
İngilizce kursları da açmayı düşünüyoruz.
Felsefe atölyesinde
konular belirliyor, okuyor, araştırıyor, tartışıyoruz. Haftada bir film
gösterimleri düzenliyoruz. Önümüzdeki dönem bir tiyatro grubu kurmayı
hedefliyoruz. Ayrıca SBS ve ÖSS’ye hazırlanan öğrenciler için Eğitim
Fakültesi’nden gelen arkadaşlarımızın desteğiyle ücretsiz etüd
çalışmalarına da başlıyoruz.
Dergimizin
en son altıncı sayısı çıktı. Üniversite öğrencilerinin çeşitli
konulardaki yazılarından oluşuyor dergimiz. Sadece Kocaeli Üniversitesi
değil Türkiye’nin diğer üniversitelerinde okuyan arkadaşlarımızın
yazılarına da yer veriyoruz. Her sayımız yaklaşık 1500 adet
dağıtılıyor. Dergi dışında www.ogrenciimecesi.org internet adresinde de
çalışmalarımız hakkında bilgi veriyoruz.
İzmit
ile öğrenci arasında bir kopukluk olduğunu düşünüyoruz. Bu kopukluğun
çeşitli sebepleri olabilir. Örneğin kampusumuz şehrin oldukça dışında.
Çoğu öğrenci İzmit’i görmeden, İzmit’e uğramadan İstanbul’dan gelip
gidiyor. Diğer taraftan öğrencilerin kendilerine ait yaşam alanları
var. Bunun dışına pek fazla çıkılmıyor. İzmit’in yerel hayatının
oldukça dışında olduğumuzu söyleyebiliriz.
Öncelikle şehrin
öğrenciye bakışını değiştirmesi gerekiyor. Öğrenciye “müşteri” gözüyle
ya da “öğrenci geldi huzur kalmadı” şeklinde bakılmaması lazım. Biz
biraz da bu bakış açısını değiştirmek için çabalıyoruz. Yaptığımız
çalışmalarla üniversite öğrencisi ve şehir arasında bir köprü kurmayı
hedefliyoruz. Örneğin, ilköğretim ve ortaöğretim öğrencilerine yönelik
ücretsiz etüd ve kurs faaliyetlerimizle bu bağı biraz olsun
kurabileceğimizi düşünüyoruz.
http://www.ogrenciimecesi.org/
ogrenci...@gmail.com
Tuncay Bilecen tuncay...@gmail.com