*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Du poemi)
Plura yarcenti ante nun, survoye al urbo Atenas (Grekia),
du poeti interrenkontris, e li joyis intervidar su.
Un del poeti questionis l’altra:
“Quon tu kompozabas recente? Qualen sonas tua liro?”
L’altra poeto respondis kun fiereso:
“Me jus kompozis mea maxim grandioza poemo,
forsan la maxim grandioza poemo, quan on skriptabez
en Grekia. Ol esas invoko a Zeus, la Suprega.”
Lore, lu ektiris papiro de sua mantelo e dicis:
“Yen ol; me portas ol kun me, e me prizus lektar ol por tu.
Venez! Ni sideskez ye l’ombro di ta blanka cipreso!”
E la poeto lektis sua poemo. Ol esis tre longa poemo.
L’altru komentis afable:
“Ol ya esas grandioza poemo. Ol duros vivar tra la tempo;
e danke ol, tu gloriizesos.”
Lore, l’altra poeto questionis kalme:
“E tu? Quon tu skriptabas lasta-tempe?”
E l’altru respondis:
“Me skriptabas apen ok linei pri kindo ludanta en gardeno.”
E lu recitis sua ok linei.
Lua kompano dicis:
“Pasable bona, pasable bona.”
E li disiris.
E nun-tempe, pos 2000 yari, la ok linei dil poeto lektesas
en omna lingui ed esas prizata ed amata.
Tamen, quankam l’altra poemo durabas vivar tra la yari
en librerii e texti skolal', mem se on memoras ol, ol esas nek
amata, nek lektata.
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)