*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La muso e la kato)
Yen ke, certen-posdimeze, poeto renkontris rurano. La poeto
esis fugema, e la rurano esis timida, ma li interkonversis.
La rurano dicis:
“Muso falis en kaptilo por musi. E dum ke lu esis manjanta
la fromajo, qua esis an ol, arivis kato. La muso tremis duminstante,
ma lu remarkis, ke lu esas sekura che l’ kaptilo.”
Lore la kato dicis a lu:
“Tu esas manjanta tua ultima nutrivo, amiko.”
E la muso respondis:
“Yes, me havas un vivo e konseque un morto. Ma… quon ni
dicez pri tu? On asertas, ke tu havas sep vivi. Ka to ne signifikas,
ke tu mortos sep-foye?”
Lore la rurano regardis la poeto e questionis lu:
“Kad ol ne semblas a tu stranja historio?”
La poeto ne respondis, ma lu departis, dum dicar por su:
“Certe, ni havas sep vivi, sep vivi, por ke ni esez sekura. E ni
mortos sep-foye, e sep-foye ni mortos. Forsan esus preferinda
havar nur un vivo –atrapita da kaptilo-, la vivo di rurano kun
peco ek fromajo kom ultima nutrivo. Ka ni ne apartenas al raso
dil leoni dil dezerto e dil junglo?”
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)