*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La demento)

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La demento)

 

En gardeno di dementerio me konoceskis bela yunulo havanta

pala e charmanta vizajo.

     Me sideskis apud il sur benko, e me questionis il:

     “Pro quo tu esas hike?”

     Il regardis me kun astono e respondis a me:

     “Ol esas questiono ne-adequata, ma me respondizos ol.

Mea patro volis transformar me a sua kopiuro; anke mea onklulo.

Mea matro deziris, ke me esez l’imajo di elua patro. Mea fratino

montris a me sua spozulo, navisto, kom sequenda modelo di

perfekteso. Mea fratulo, ecelant atleto, pensis ke me mustas esar

quale il.”

     E la yunulo duris:

     “E anke mea docisti, doktori pri filozofio, muziko e logiko,

esis severa ed intencis, ke me esez reflekturo de lia imajo

anspegule. Yen pro quo semblis a me plu sana venar adhike. Hike,

adminime, me povas esar me ipsa.”

     Pose, il turnis a me sua vizajo ed adjuntis:

     “E nun, tu dicez a me: ka tu venis ad ica loko’ guidata dal

edukeso e la bona konsili?”

     Me respondis:

     “No, me esas nura vizitanto.”

     Ed il replikis:

     “Ha, do tu esas un de ti, qui habitas en la dementerio, ma exter la muri.”

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)