*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (L’aglo e la pipito)
Sur la suprajo di kolino, sur roko, interrenkontris aglo e pipito. E la pipito dicis:
“Bon jorno, sioro!”
E l’aglo, regardante lu de lo maxim alta, respondis a lu sike:
“Bon jorno!”
Lore la pipito dicis:
“Me esperas, ke omna vua aferi funcionas bone.”
“Yes”, l’aglo dicis. “omno esas en ordino. Ma, eska tu ne savas, ke ni esas
la reji dil ucelaro, e ke tu ne darfas parolar a ni, se ni ne parolas a tu unesme?”
E la pipito dicis:
“Me pensas, ke tu e me apartenas al sama familio.”
L’aglo regardis lu kun desprizo e questionis:
“Qua’ dicis a tu, ke tu e me apartenas al sama familio?”
E la pipito respondis:
“Suficas a me memorigar da tu, ke me povas flugar tam alte kam tu,
e ke me povas kantar e delektar la kreuri dil tero, kontre ke tu donas a li
nek plezuro, nek prizo.”
Lore l’aglo furieskis e klamis:
“Plezuro e Prizo! Prezuntoza e mikra kreuro! Me povus destruktar tu
per nura beko-frapo. Tu apen havas la grandeso di mea pedo.”
La pipito su elevis, perchis sur la dorso dil aglo e komencis beko-frapar
lua plumi. Furioza, l’aglo flugis rapide por liberigar su del uceleto, ma lu
ne sucesis. Tandem, torturata dal mikra kreuro, qua portis sur la dorso,
e maledikante sua desfortuno ta-instante, lu su lansis kontre l’ roko dil kolino.
Lore tortugo proximeskis e rideskis pro la ceno; lu ridis tante forte, ke lu
preske falis sur sua dorso.
E l’aglo, dum regardar lu kun superbeso, dicis a lu:
“Tu, lentega kreuro reptanta surherbe: pri quo tu ridas?”
E la tortugo respondis:
“Me ridas, pro ke me vidas, ke tu divenis kavalo guidata da uceleto;
ta uceleto esas la maxim bona del uceli.”
E l’aglo dicis:
“Tu atencez tua aferi! Ico esas afero familial inter mea frata pipito e me.”
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)