*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Korpo ed anmo)
Apud fenestro apertit al printempo sideskis, unu apud l’altru,
viro e muliero. E la muliero dicis:
“Me amoras tu. Tu es bela, richa e sempre bone vestizita.”
E la viro dicis:
“Me amoras tu. Tu es bela penso tro eteratra por tener ol
enmanue. E tu esas kansono en mea sonjo.”
Lore la muliero su levis furioze e replikis:
“Sioro, me pregas, lasez me! Me ne esas penso, nek ulo
quo trairas tua sonji. Me esas muliero. E me preferus, ke tu
dezirus me kom spozino e matro di kindi ne ja naskinta.”
E li disiris.
E la viro dicis en sua kordio:
“Un plusa sonjo qua transformesis a nebulo.”
E la muliero dicis:
“Nule importas. Ka viro qua transformas me a nebulo e sonji?”
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)