*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Valoroza zono)
Certen-die, sur la voyo a Salamis, l’Urbo dil Koloni, du viri
interrenkontris e voyajis ensemble. Dimeze, li arivis apud larja
rivero sen ponto. Por transirar ol, li mustus sive natar, sive
Serchar e trovar altra voyo, quan li ne ja konocis. E li dicis:
“Do, ni natez! Pluse, la rivero esas ne tante larja.”
E li plunjis en l’aquo e nateskis.
Ed un del homi, qua sempre savis pri riveri e pri aqui,
komencis egaresar, meze dil kuranto, e tranesar dal impetuoza
torento. Tamen, l’altru, qua nevre natabis, transiris la rivero
rekta-linee, e haltis an rifo, qua esis ibe. E quoniam il vidis
sua kompano luktar kontre l’ kurento, il plunjis itere en l’aquo
ed adportis il an la rivo.
E la homo tranita dal kurento dicis:
“Ka tu ne asertis, ke tu apen savas natar? Qualen tu sucesis
transirar la rivero tante facile e rapide?”
E la duesma homo respondis:
“Amiko: ka tu vidas ica zono, quan me metis cirkum mea tayo?
Ol plenigesas per ora moneto-peci, quin me ganis, por mea spozino
e mea filii, pos laborir dum longa yaro. La pezo di ca valoroza zono
esas to, quo guidis me, tra l’ rivero, vers mea spozino e mea kindi.
E mea spozino e mea kindi esis sur mea shultri, dum ke me esis natanta.”
E la du viri duris ensemble survoye a Salamis.
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)