*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La voyo)

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La voyo)

 

Inter la kolinaro vivis muliero kun elua filiulo, qua esis elua

unesma ed unika filio…

     L’infanto mortis pro febro kun la mediko apud la lito.

     Frapita da chagreno, la matro klamis al mediko:

     “Dicez a me! Dicez a me quo esis to, quo destruktis ilua

vigoro e tacigis ilua kansono.”

     E la mediko respondis:

     “Esis febro to, quo mortigis il.”

     E la matro questionis:

     “Quo esas febro?”

     E la mediko respondis:

     “Me ne savas qualen explikar lo a tu. Ol esas ulo infinite

mikra, quo vizitas la korpo e quon ni ne povas vidar per nia okuli.”

     Vespere, sacerdoto venis por konsolacar el. Ed el ploris, kriis e dicis:

     “Pro quo me perdabas mea filio, mea unesma ed unika filio?”

     E la sacerdoto respondis:

     “Kara mea: to esas la volo di Deo.”

     Lore, la muliero questionis:

     “Quo’ esas Deo ed uben lu esas? Me volas vidar Deo e lacerar

mea pektoro koram lu, ed ekirigar sango de mea kordio an lua pedi.

Uben me povas trovar lu?”   

     E la sacerdote respondis:

     “Deo esas infinite granda. Ni ne povas vidar Lu per nia homal okuli.”

     Lore, la muliero klamis:

     “Lo infinite mikra mortigis mea filio, pro ke ton volis lo infinite granda.

Dicez a me: quo’ ni esas?

     Ta-instante, eniris la matro dil muliero kun la sepulto-tuko por la

mortinta infanto, ed el audis la paroli dal sacerdoto e la plorado da sua

filiino… Lore, el lasis la sepulto-tuko, prenis enmanue la manui di sua filiino

e dicis ad el:

     “Kara filiino: ni ipsa esas lo infinite mikra e lo infinite granda, e ni esas

la voyo inter amba extremaji.”

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)