Birgün Ebû Bekr-i Sıddîk "radıyallahü teâlâ anh" Resûlullah "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" hazretlerinin hücre-i mubârekelerinin [evlerinin] kapısına geldikde, Alî bin Ebî Tâlib "kerremallahü vecheh" hazretleri de gelmişdi. Ebû Bekr "radıyallahü anh" geri durup, Alîye "radıyallahü anh" buyurdu ki, yâ Alî! Evvelâ sen dâhil ol [eve gir]. Hazret-i Alî buyurdu ki: Yâ Ebâ Bekr! Önce sen gir ki, her iyilikde önde olan, her hayrlı işde önde olan, herkesi geçen sensin. Ebû Bekr hazretleri buyurdu ki: Sen önce gir yâ Alî! Resûlullaha "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" dahâ yakın sensin.
Hazret-i Alî buyurdu ki: Yâ Ebâ Bekr! Ben o kimsenin önünde nasıl giderim ki, Resûlullah "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" buyurdu ki:
(Ümmetimden Ebû Bekrden dahâ üstün bir kimse üzerine güneş doğmadı.) Ebû Bekr "radıyallahü anh" buyurdu ki: Ben bir kimsenin önüne nasıl geçeyim ki, Resûlullah "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" Fâtıma-tüz-zehrâyı "radıyallahü teâlâ anhâ" sana verdiği gün,
(Kadınların en iyisini, erkeklerin en iyisine verdim) buyurdu.
