YALNIZLIĞA KADAR HERKES SAKLANSIN!

[Cengiz AK]

YALNIZLIĞA KADAR HERKES SAKLANSIN!
 
  Konuşacak hiç kimsesiz saatlerim var benim. Kendi halinde ilerlerken hayat ve ‘asla’ dediğim yaşanmışlıklarım.
  Tekrar et ve dilden dile çevir beni. Acılarım var. Kimse bilmesin diye saklayıp durduğum, pişmanlıklarımı üst üste koydum.
  Üstü tıka basa sırlarla doldu.
 
  daha ne söyleyim ki….
  .
  Bu hüznü kovalama gözlerimden
  Bir yenisine yer açmak için
  Sarsarak uyandırma
  En keyifli yerinde bir rüyanın
  Kelepir işte
  Neşesi kaçtı hayatın
  Acısı fazlalaştı
  Dokunup durma kabuklarına da kapansın
  Yalnız kendimizde sanıyoruz eksiği
  Kendi yalnızlığımızı paylaşıp duruyoruz
  Size bölüşün diyen kimdi?
  Paylaşmak yasaktı, paylaştık…
 
  Benzer yalnızlıklar arasında dolaşıp duruyorken işte bir gün
  Gözü yaşlı bir ayraç oldum
  Kör bir noktada durdum
  Yani şeytanıma uydum, bahanem azaldıkça
  Kendimden kaçtım ve bir masal da ben uydurdum
  İçinde yaşıyorum,
  tıpkısıyım
  kendi yalnızlığımın
  kuklası….
  .
  Bir sır değildi ipleri tutan tanrılar söylemişti
  Ölümün en sevdiği oyuncağıydı
  çoğalsın istiyordu
  yalnızlıklar ...
 
  Kendi kuklasını yaratan marangozlarıydık yüreğimizin
  İnsana dönüşmeye
  Çabalayan var mıydı?
 
  Köşesine çekilirken gecenin
  Aynı nakaratı paylaşan gölgelerimiz arasında
  Yokluğa dönüşen sözlerimizi
  Suni solunumlarla hayata döndürmeye
  Çabalayan var mıydı?.
 
 
  .
  Âdem mi yanlış yaptı insan olmakla,insan mı?
  Âdem olmak çabasında/havvayla…
  Tanrı mı yoksa
  Kuklalar yaratmakla
 
  “Oyun tek kişilikti paylaştık”
 
  Ya kalbimin kırıkları
  Usumun gözyaşları
  _Umursama!
  Karanlıkta belli olmaz acılar
 
  Kendi kuklasını yaratan marangozlarıydık yüreğimizin
  Sevgiye dönüşmeye
  Çabalayan var mıydı?
 
  —Yok mu?
  —Hiç kimsem yok mu?
  Konuşacak hiç kimsesiz saatlerim var
 
  (ve kukla eğilir fısıldar…)
  —Şşş sessizlik!
  (…perdeyi kapar)
  .
  .
  Kendini susturur ölüm
  Yaşamdan geriye ne kalmışsa, sona doğru saymaya başlar…
  ve dün
  ve bugün
  yarın olmadan
  Yalnızlığa kadar herkes saklansın!

--
Kaç gece bekledim bir telefonunu belki ararsın diye ama yok...
Sen gideli çok olmuş anlaşılan...
Çünkü güller dikensiz kalmış arkanda
Sahi neden gittin sen öyle sessiz ve nedensiz.
Çok mu sevdim seni? Gerçekten çok sevdim veee kaybettim seni kollarımın arasından
Ne çok şiir yazdım sana ama sen yoksun ne anlamı var ki yazdıklarımın Ne anlamı var sensiz bu boş havayı solumanın
Hep ben mi kaybedecektim?

ary...@hotmail.com