SENİ SEVİYORUM. ÇÜNKÜ;

[Cengiz AK]

SENİ SEVİYORUM. ÇÜNKÜ;
 
  Seni seviyorum,
  çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın   mutluluğunu yaşatıyorsun bana. Ben güne seninle başlıyorum ve her gün   hayatı yeniden keşfediyorum.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen.   Herşey senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin. Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki? Sanki sen doğduğumdan   beri içimdeydin. Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak   için beni bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere   çıkardım seni.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam ordasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip   geçiyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi   hissediyorum. O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim   kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından. Güneş doğmasa, yıldızlar   kaybolmasa diyorum, ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin   sonunda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken , dünyadaki cenneti   bulmuş gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki   sadece izin verdiklerin girebilir o cennete. Ben o cennette kalmaya   kararlıyım.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her   gülümseyişin, karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek   bahçesine çeviriyor çorak dünyayı.
 
  Çiçek dedim ya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla   dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya. İddiasız ama   güzel. Güzel ama kibirsiz.
 
  Seni seviyorum,
  çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum.
  Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.
  Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da   görüyorum. Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni   yeterince anlatabildim mi diye.
 
  Biliyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi anlatamamış olacağım.
  Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak.
  Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana... 

--
Kaç gece bekledim bir telefonunu belki ararsın diye ama yok...
Sen gideli çok olmuş anlaşılan...
Çünkü güller dikensiz kalmış arkanda
Sahi neden gittin sen öyle sessiz ve nedensiz.
Çok mu sevdim seni? Gerçekten çok sevdim veee kaybettim seni kollarımın arasından
Ne çok şiir yazdım sana ama sen yoksun ne anlamı var ki yazdıklarımın Ne anlamı var sensiz bu boş havayı solumanın
Hep ben mi kaybedecektim?

ary...@hotmail.com