En çılgını olan bu yürek

[Cengiz AK]

Gecenin üşüyüp güneşi beklemesi gibi
  Bekledim bakışlarım titrek
  Zamanının en deli dolusu
  En çılgını olan bu yürek
  Sessizce çırpınıyor şimdi yokluğundan ürkerek…
 
  Bir şarkıyla çarpışır uzaklardaki teninin sıcaklığı
  Kan çekilir damarlarımdan
  Yüzünde gezdiğini hatırlar
  Damla damla yanakların düşer

  Hâlâ o günü yaşayan parmaklarımdan.
 
  Kıvrılan dumanı sigaranın
  Seni ararken köşe bucak saçlarının taklitçisi
  Her buklesini okşamaya hasret avuçlarım
  Yokluğunun işçisi
  Gelmeyişinin gelemeyişinin bekçisi…
 
  Sofranın en güzel tabağına konmuş bakışların gezinir gözlerimde
  Beyaza bulanmış bir heyecan yalar nefesimi
  Hep rötarlı gecelere kalır düşlerim
  Yollar suçlandıkça uzar
  Uzadıkça ben gölgelere düşerim.
 
  Gel desen bir kere gelsem
  Artık şafaklarca beklemesem
  Bütün yıldızları toplayıp geceden
  Gözlerine serpsem
  Gözlerine serpsem.
 
  yu dum lasam en kırmızısını şarabın dudaklarından
  Hayal bu ya sarhoş olsam göğsüne baş koyup
  Gölgenle dolaşmasam gün boyu
  Alacakaranlık kuşaklarından umut beklemesem
  Hatıralarını değil de
  Gülüşünü yaşasam her sabah güneşi soyup soyup…
 
  Şimşekler çakmasa hayatımda artık
  Meltemler okşasa en derin duygularımı
  Hülyaların koynuna bıraksam kendimi
  Seni yaşasam dünyanın bütün saatlerince
  Al götür desem istediğin yere
  Ellerine bırakıp ellerimi.
   


 

--
Kaç gece bekledim bir telefonunu belki ararsın diye ama yok...
Sen gideli çok olmuş anlaşılan...
Çünkü güller dikensiz kalmış arkanda
Sahi neden gittin sen öyle sessiz ve nedensiz.
Çok mu sevdim seni? Gerçekten çok sevdim veee kaybettim seni kollarımın arasından
Ne çok şiir yazdım sana ama sen yoksun ne anlamı var ki yazdıklarımın Ne anlamı var sensiz bu boş havayı solumanın
Hep ben mi kaybedecektim?

ary...@hotmail.com