Orð án fleirtölu

[Jón Skóg]

Ég var að henda slatta inn í wiktionary,
Ég grep-aði orð sem enda á -ingur (kk. sterk beyging)
kominn að "hafnfirðingur"
Ég setti nokkrar endingar inn eins og "eyringur" og "æringur" sbr.
tíeyringur og áttæringur

Annað sem ég var að spá í, það eru orð sem eru ekki til í fleirtölu,
eins og fílingur útflutningur og marningur
Er einhver sérstök regla til fyrir þau?

[Björgvin Ragnarsson]

On Thu, Apr 12, 2012 at 7:08 PM, Jón Skóg <srj...@mi.is> wrote:
> Ég var að henda slatta inn í wiktionary,
> Ég grep-aði orð sem enda á -ingur (kk. sterk beyging)
> kominn að "hafnfirðingur"
> Ég setti nokkrar endingar inn eins og "eyringur" og "æringur" sbr.
> tíeyringur og áttæringur
>

Flott, það er sniðugt að gera þetta svona, orðalistinn styttist og
fyllist út í beygingar sem vantar fyrir orðið.

> Annað sem ég var að spá í, það eru orð sem eru ekki til í fleirtölu,
> eins og fílingur útflutningur og marningur
> Er einhver sérstök regla til fyrir þau?

Já, oftast er bara et í lokin á reglunni, t.d.
http://is.wiktionary.org/wiki/Kerfiss%C3%AD%C3%B0a:S%C3%AD%C3%B0ur_sem_tengjast_hinga%C3%B0/Sni%C3%B0:Fallbeyging_kk_sb_01_et.

Hér er svo listi af öllum Wiktionary beygingarreglum sem ég er búinn
að útfæra í hunspell-is,
https://github.com/nifgraup/hunspell-is/tree/master/langs/is/rules.
Orð sem merkt eru þessum reglum í Wiktionary koma í
stafsetningarorðabókina í öllum beygingarmyndum.

kv.

Björgvin