ATTİLA İLHAN

[osman can]

15 Haziran 1925'te Menemen'de doğdu. İlk ve orta eğitiminin büyük bir bölümünü İzmir ve babasının işi dolayısıyla gittikleri farklı bölgelerde tamamladı. İzmir Atatürk Lisesi birinci sınıfındayken mektuplaştığı bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiirleriyle yakalanmasıyla 1941 Şubat'ında, 16 yaşındayken tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı. Üç hafta gözaltında kaldı. İki ay hapiste yattı. Türkiye'nin hiçbir yerinde okuyamayacağına dair bir belge verilince, eğitim hayatına ara vermek zorunda kaldı. Danıştay kararıyla, 1944 yılında okuma hakkını tekrar kazandı ve İstanbul Işık Lisesi'ne yazıldı. Lise son sınıftayken amcasının kendisinden habersiz katıldığı CHP Şiir Armağanında Cebbaroğlu Mehemmed şiiriyle ikincilik ödülünü pek çok ünlü şairi geride bırakarak aldı. 1946'ta mezun oldu. İstanbul Hukuk Fakültesi'ne kaydoldu. Üniversite hayatının başarılı geçen yıllarında Yığın ve Gün gibi dergilerde ilk şiirleri yayımlanmaya başladı. 1948'de ilk şiir kitabı Duvar'ı kendi imkânlarıyla yayımladı.

BEN SANA MECBURUM 

Ben sana mecburum bilemezsin 
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum 
Büyüdükçe büyüyor gözlerin 
Ben sana mecburum bilemezsin 
İçimi seninle ısıtıyorum. 

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor 
Bu şehir o eski İstanbul mudur 
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor 
Sokak lambaları birden yanıyor 
Kaldırımlarda yağmur kokusu 
Ben sana mecburum sen yoksun. 

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur 
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur 
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan 
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu 
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından 
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman 
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu 

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor 
Eski zamanlardan bir cuma çalıyor 
Durup köşe başında deliksiz dinlesem 
Sana kullanılmamış bir gök getirsem 
Haftalar ellerimde ufalanıyor 
Ne yapsam  ne tutsam nereye gitsem 
Ben sana mecburum sen yoksun. 

Belki haziran  da mavi benekli çocuksun 
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor 
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden 
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun 
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor 
Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin 
Kötü rüzgar saçlarını götürüyor 

Ne vakit bir yaşamak düşünsem 
Bu kurtlar sofrasında belki zor 
Ayıpsız   fakat ellerimizi kirletmeden 
Ne vakit bir yaşamak düşünsem 
Sus deyip adınla başlıyorum 
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin 
Hayır başka türlü olmayacak 
Ben sana mecburum bilemezsin. 

                           ATTİLA İLHAN

[nupelda4721]

Attila ilhan bu şiiriyle bizi çok derine götürmektedir.Özellikle şu
mısaralarda çok güzel dile getirmiş.

[ayla güder]

Atiilla İlhan duygu yüklü şairlerimizden bir tanesi.. onun şiirlerinde sığ sözlere kesinlikle yer yok.. okurken insanın duygularına hitap etmeyi kusursuzca başarıyor. güzel bir paylaşım olmuş..teşekkürler

4 Nisan 2013 16:41 tarihinde nupelda4721 <nupel...@gmail.com> yazdı:

--
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "HER GÜN YENİ BİR ŞİİR" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu grubun aboneliğinden çıkmak ve bu gruptan artık e-posta almamak için her-gun-yen-br...@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Daha fazla seçenek için, https://groups.google.com/groups/opt_out adresiniz ziyaret edin.

[akcngamze]

Atilla İlhan'ın bu şiirini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum..oldukça
duygu yüklü harika dizeler.. çok güzel bir paylaşım teşekkürler

[Ahmet Yanıkçı]

Atilla İlhan'ın okuduğunda etkilenilmemesi mümkün olmayan şiiri.. paylaşım için teşekkürler arkadaşlar

[bircan bilir]

Atilla İlhanın en güzel bence en güzel ve en anlamlı şiiri bu ismin altında bu şiiri görmeseydim üzülürdüm.Teşekkürler.

4 Nisan 2013 23:28 tarihinde Ahmet Yanıkçı <ahmety...@gmail.com> yazdı:

Atilla İlhan'ın okuduğunda etkilenilmemesi mümkün olmayan şiiri.. paylaşım için teşekkürler arkadaşlar

--