Przekroje obliczeniowe prowadzi się prostopadle do kierunku przepływu, przy czym kierunek ten może być różny w korycie głównym i na terenach zalewowych. W przypadku koryt o krzywoliniowym przebiegu przekrój dolinowy nie jest zwykle linią prostą.
Model pokazany w załączniku poprzedniego posta, z przekrojami prostopadłymi do osi cieku (koryta głównego), będzie adekwatny dla przepływów korytowych. Dla przepływów powodziowych, gdy znaczna część wód porusza się poza korytem głównych, zwykle po trasach różnych od przebiegu koryta głównego, model należy skonstruować inaczej. Należy przewidzieć kierunki przepływu poza korytem i poprowadzić przekroje prostopadle do nich.
To, co HEC-RAS pokazuje na schemacie rzeki w edytorze geometrii nie ma znaczenia dla obliczeń. Istotne są natomiast wartości długości drogi przepływu wzdłuż odpowiednich części przekroju (koryta oraz prawego i lewego terenu zalewowego). Jeśli model nie był tworzony za pomocą GIS i przekroje nie mają nadanej georeferencji, HEC-RAS wyświetla je zawsze prostopadle do osi cieku - można zatem łatwo "poprawić" wygląd modelu manipulując przebiegiem osi.
Odległości LOB i ROB są średnimi długościami drogi przepływu pomiędzy przekrojami na prawym i lewym terenie zalewowym. Jeśli wody na modelu nie będą znacząco wykraczać poza koryto główne lub trasa koryta jest równoległa do trasy przepływu na terenie zalewowym, wówczas można przyjąć odległości ROB i LOB po linii brzegowej.
Powodzenia!
Radek Pasiok