BEŞİNCİ ŞUA-6-İKİNCİ MAKAM VE MESELELERİ

[Erhan Patlak]

                                       BEŞİNCİ ŞUA

2.1.İKİNCİ MAKAM VE MESELELERİ

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ   BİRİNCİ MESELE Rivayette var ki, “Âhirzamanın eşhas-ı mühimmesinden olan Süfyanın eli delinecek.” Allahu a’lem, bunun bir te’vili şudur ki: Sefahet ve lehviyat için gayet israf ile elinde mal durmaz, israfata akar. Darb-ı meselde deniliyor ki, “Filân adamın eli deliktir.” Yani çok müsriftir. İşte, “Süfyan israfı teşvik etmekle, şiddetli bir hırs ve tamaı uyandırarak insanların o zayıf damarlarını tutup kendine musahhar eder” diye bu hadîs ihtar ediyor; “İsraf eden ona esir olur, onun dâmına düşer” diye haber verir. İKİNCİ MESELE Rivayette var ki, “Âhirzamanın dehşetli bir şahsı sabah kalkar, alnında ‘Hâzâ kâfir’ yazılmış bulunur.” 1 Allahu a’lem bissavab, bunun te’vili şudur ki: O Süfyan, kendi başına frenklerin serpuşunu koyup herkese de giydirir. Fakat cebir ve kanunla tâmim ettiğinden, o serpuş dahi secdeye gittiği için, inşaallah ihtida eder; daha herkes—yalnız istemeyerek—onu giymekle kâfir olmaz. ÜÇÜNCÜ MESELE Rivâyette var ki, “Âhirzamanın müstebit hâkimleri, hususan Deccalın yalancı cennet ve cehennemleri bulunur.” 2 3اَلْعِلْمُ عِنْدَ اللهِ bunun bir te’vili şudur ki: Hükûmet dairesinde karşı karşıya kurulan ve birbirine bakan vaziyette bulunan hapishane ile lise mektebi, “Biri hûri ve gılmanın çirkin bir taklidi, diğeri azap ve zindan suretine girecek” diye bir işarettir. DÖRDÜNCÜ MESELE Rivâyette var ki, “Âhirzamanda Allah Allah diyecek kalmaz.” 4 5لاَ يَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلاَّ اللهُ bunun bir te’vili şu olmak gerektir ki: “Allah Allah Allah” deyip zikreden tekyeler, zikirhâneler, medreseler kapanacak ve ezan ve kàmet gibi şeâirde ismullah yerine başka isim konulacak demektir. Yoksa, umum insanlar küfr-ü mutlaka düşecekler demek değildir. Çünkü Allah’ı inkâr etmek, kâinatı inkâr etmek kadar akıldan uzaktır. Umum değil, belki ekser insanlarda dahi vukuunu akıl kabul etmez. Kâfirler Allah’ı inkâr etmiyorlar, yalnız sıfâtında hatâ ediyorlar. Diğer bir te’vili şudur ki: Kıyamet kopmasının dehşetini görmemek için, mü’minlerin ruhları bir parça evvel kabzedilir. Kıyamet kâfirlerin başlarında patlar. BEŞİNCİ MESELE Rivayette vardır ki, “Âhirzamanda Deccal gibi bir kısım şahıslar ulûhiyet dâva edecekler ve kendilerine secde ettirecekler.” 6 Allahu a’lem, bunun bir te’vili şudur ki: Nasıl ki padişahı inkâr eden bir bedevî kumandan, kendinde ve başka kumandanlarda, hâkimiyetleri nisbetinde birer küçük padişahlık tasavvur eder. Aynen öyle de, tabiiyyun ve maddiyyun mezhebinin başına geçen o eşhas, kuvvetleri nisbetinde kendilerinde bir nevi rububiyet tahayyül ederler ve raiyetini kendi kuvveti için kendine ve heykellerine ubudiyetkârâne serfüru ettirirler, başlarını rükûa getirirler demektir. Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler : 1 : Buhari, Fiten: 26; Müslim, Fiten: 101, 102; Tirmizî, Fiten: 62; Müsned, 3:115, 211, 228, 249, 250, 5:38, 404-405, 6:139-140. 2 : Müslim, Fiten, 104, 109; İbn-i Mâce, Fiten: 33; Müsned, 5:397. 3 : “…Gerçek bilgi ancak Allah katındadır.” Mülk Sûresi, 67:26. 4 : Müslim, İmân: 234; Tirmizi, Fiten: 35; Müsned, 3:107, 201, 259. 5 : Gaybı ancak Allah bilir. 6 : el-Hâkim, el-Müstedrek, 4:508; İbn-i Kesîr, Nihayetü’l-Bidâye ve’n-Nihâye: 1:125, 126; Müsned, 4:20, 5:372

Lügatler : âhirzaman : dünya hayatının kıyamete yakın son devresi Allahu a’lem bissavab : doğruyu en iyi Allah bilir Allahu a’lem : Allah en iyisini bilir bedevî : çölde yaşayan, göçebe cebir : zorlama dâm : tuzak darb-ı mesel : atasözü dâva etmek : bir iddiayı savunmak ekser : çoğunluk eşhas : şahıslar eşhas-ı mühimme : önemli kişiler frenk : Avrupalı, yabancı gılman : Cennette hizmet eden delikanlılar hadîs : Peygamber Efendimizin (a.s.m.) mübarek söz, fiil ve hareketi veya onun onayladığı başkasına ait söz, iş veya davranış “Hâzâ kâfir” : “Bu kafirdir” hûri : Cennet kızı hususan : bilhassa, özellikle ihtar : hatırlatma, ikaz ihtida : hidayete gelme, İslâmı kabul etme inkâr : inanmama, kabul etmeme inşaallah : Allah’ın izniyle ismullah : “Allah” lâfzı israfat : israflar, savurganlıklar kabzedilme : insanların ruhunun alınması kâfir : Allah’ı veya Allah’ın bildirdiği kesin bir hükmü inkâr eden kimse kamet : farz namaza durmadan önce okunan ezan küfr-ü mutlak : her açıdan inkârcılığa düşmek lehviyat : haram eğlenceler, oyunlar maddiyyun : materyalistler, her şeyi madde ile açıklamaya çalışanlar medrese : ders görülen, ders okutulan yer mezhep : tutulan yol, usul musahhar : boyun eğen, emre uyan mü’min : iman etmiş, Allah’a inanan müsrif : israf eden, savurgan müstebit : baskıcı, diktatör nevi : çeşit, tür nisbet : ölçü, oran raiyet : halk, tabi olanlar rivâyet : Peygamberimizden duyulan ve görülen şeylerin nakledilmesi rububiyet : Allah’ın bütün varlıklar üzerindeki malikiyet ve egemenliği, her varlığı yaratılış amacına hikmetle ulaştıran terbiyesi rükû : eğilmek sefahet : yasak zevk ve eğlencelere düşkünlük serfüru : baş eğme serpuş : başa giyilen bir tür başlık, şapka suret : biçim, şekil Süfyan : Müslümanlar arasında çıkacak olan İslâm Deccalı şeâir : İslâma sembol olmuş iş ve ibadetler şua : parıltı tabiiyyun : tabiatçılar, her şeyin tabiatın tesiriyle meydana geldiğini iddia edenler tahayyül : hayal etme tama : aşırı arzu, açgözlülük, hırs tasavvur : düşünme, zihinde şekillendirme, tasarlama te’vil : yorum tekye : Allah’ın zikredildiği yer ubûdiyetkârâne : kulluk eder bir şekilde ulûhiyet : ilâhlık umum : bütün vuku : gerçekleşme, meydana gelme zikir : Allah’ı anmak zikirhane : Allah’ın anıldığı yer