|
Bir
vakit ihtiyarlık, gurbet, hastalık, mağlûbiyet gibi vücudumu sarsan
ârızalar bir gaflet zamanıma rast gelip, şiddetli alâkadar ve meftun
olduğum vücudum, belki mahlûkatın vücutları ademe gidiyor diye, elîm bir
endişe verirken, yine Âyet-i Hasbiyeye müracaat ettim. Dedi: “Mânama
dikkat et ve iman dürbünüyle bak.”
Ben de baktım ve iman gözüyle
gördüm ki, bu zerrecik vücudum hadsiz bir vücudun âyinesi ve nihayetsiz
bir inbisatla hadsiz vücutları kazanmasına bir vesile ve kendinden daha
kıymettar, bâki, müteaddit vücutları meyve veren bir kelime-i hikmet
hükmünde bulunduğunu ve mensubiyet cihetiyle bir an yaşaması ebedî bir
vücut kadar kıymettar olduğunu ilmelyakîn ile bildim.
Çünkü, şuur-u
imanla bu vücudum Vâcibü’l-Vücudun eseri ve san’atı ve cilvesi olduğunu
anlamakla, vahşî evhamın hadsiz karanlıklarından ve hadsiz mufarakat ve
firakların elemlerinden kurtulup mevcudata, hususan zîhayatlara taallûk
eden ef’âlde, esmâ-i İlâhiye adedince uhuvvet rabıtalarıyla münasebet
peydâ ettiğim bütün sevdiğim mevcudata muvakkat bir firak içinde daimî bir
visâl var olduğunu bildim. Malûmdur ki, karyeleri ve şehirleri ve
memleketleri veya taburları ve kumandanları ve üstadları gibi rabıtaları
bir olan adamlar sevimli bir uhuvvet ve dostâne bir arkadaşlık
hissederler. Ve bu gibi rabıtalardan mahrum olanlar daimî, elîm
karanlıklar içinde azap çekiyorlar. Hem bir ağacın meyveleri, şuurları
olsa, birbirinin kardeşi ve birbirinin bedeli ve musahibi ve nâzırı
olduklarını hissederler. Eğer ağaç olmazsa veya ondan koparılsa, herbiri o
meyveler adedince firakları hissedecek.
|
Lügatler :
alâkadar : alakalı, ilgili
Âyet-i Hasbiye :
“Allah bize yeter; O ne güzel vekildir” anlamında Âl-i İmrân Sûresinin
173. âyeti
âyine : ayna
bâki : devamlı, kalıcı,
ölümsüz
bilfiil : fiilî olarak
bilhayal : hayal
ederek
binniyet : niyet ederek
bittasavvur : tasavvur
ederek, zihinde şekillendirerek
cihet : şekil,
yön
cilve : görüntü, yansıma
dostâne :
dostça
ebedî : sonu olmayan, sonsuz
ebedü’l-âbidîn :
sonsuzların sonsuzu
ef’âl : fiiller, işler
elîm : acı
ve sıkıntı veren
esmâ-i İlâhiye : Allah’ın
isimleri
evham : kuruntular, şüpheler
firâk :
ayrılık
gaflet : dalgınlık, dikkatsizlik
hadsiz :
sınırsız
hususan : özellikle
ilmelyakîn : kesin
bilgiye dayanarak, kuşkuya yer bırakmayacak biçimde
öğrenme
inbisat : genişleme, yayılma
karye :
köy
kelime-i hikmet : hikmet ifade eden
kelime
kıymettar : kıymetli
mağlubiyet :
yenilgi
mahlukât : varlıklar
malûm :
bilinen
meftun : düşkün, tutulmuş
mensubiyet : bağlı
ve ait olma
mertebe-i nuriye-i hasbiye : “Hasbünâ”nın nurlu
mertebesi
mevcudat : varlıklar
mufârakat :
ayrılık
musahib : sohbet eden, arkadaş
muvakkat :
geçici
münasebet peydâ etmek : ilgi ve bağ
kurmak
müteaddit : birçok, çeşitli
nâzır : bakan,
gözetici
nihayetsiz : sınırsız
rabıta : bağ,
ilgi
şuur : bilinç, anlayış
şuur-u imanî : imâna
dayalı olan şuur, bilinç
taallûk etmek : ilişkili olmak, ait
olmak
tabur : bir askerî birlik
uhuvvet :
kardeşlik
uhuvvet : kardeşlik
Vâcibü’l-Vücud : varlığı
zorunlu olan, var olmak için hiçbir sebebe ihtiyacı bulunmayan
Allah
visâl : kavuşma
vücud : beden
zîhayat
: canlı, hayat sahibi
|
