|
Yine
tam uyanmak için, Kur’ân’ın semâvî dersini işitmek üzere, yine Bayezid
Camiindeki hafızları dinlemeye başladım. O vakit, o semâvî dersten
1وَبَشِّرِ
الَّذِينَ
اٰمَنُوا (ilâ âhir) nev’inden kudsî fermanlarla müjdeler işittim.
Kur’ân’dan aldığım feyizle hariçten teselli aramak değil, belki dehşet ve
vahşet ve meyusiyet aldığım noktalar içinde teselliyi, ricayı, nuru
aradım. Cenâb-ı Hakka yüz bin şükür olsun ki, ayn-ı dert içinde dermanı
buldum. Ayn-ı zulmet içinde nuru buldum. Ayn-ı dehşet içinde teselliyi
buldum.
En evvel, herkesi korkutan, en korkunç tevehhüm edilen
ölümün yüzüne baktım. Nur-u Kur’ân ile gördüm ki, ölümün peçesi gerçi
karanlık, siyah, çirkin ise de, fakat mü’min için asıl siması nuranîdir,
güzeldir gördüm. Ve çok risalelerde bu hakikati kat’î bir surette ispat
etmişiz. Sekizinci Söz ve Yirminci Mektup gibi çok risalelerde izah
ettiğimiz gibi, ölüm, idam değil, firak değil, belki hayat-ı ebediyenin
mukaddemesidir, mebdeidir. Ve vazife-i hayat külfetinden bir paydostur,
bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Berzah âlemine göçmüş kafile-i
ahbaba kavuşmaktır. Ve hâkezâ, bunlar gibi hakikatlerle ölümün hakikî
güzel simasını gördüm. Korkarak değil, belki bir cihetle müştakane mevtin
yüzüne baktım. Ehl-i tarikatçe rabıta-i mevtin bir sırrını
anladım.
Sonra, herkesi zevâliyle ağlatan ve herkesi kendine meftun
ve müştak eden ve günah ve gafletle geçen ve geçmiş gençliğime baktım. O
güzel, süslü çarşafı (elbisesi) içinde gayet çirkin, sarhoş, sersem bir
yüz gördüm. Eğer mahiyetini bilmeseydim birkaç sene beni sarhoş edip
güldürmesine bedel, yüz sene dünyada kalsam beni ağlattıracaktı. Nasıl ki
öylelerden birisi ağlayarak demiş:
لَيْتَ
الشَّبَابَ
يَعُودُ
يَوْمًا -
فَاُخْبِرَهُ
بِمَا
فَعَلَ
اْلمَشِيبُ Yani, “Keşke gençliğim bir gün dönseydi,
ihtiyarlık benim başıma ne kadar hazîn haller getirdiğini ona şekvâ edip
söyleyecektim.”
Dipnotlar - Arapça İbareler -
Haşiyeler :
1 : “İman edenleri müjdele...” Bakara
Sûresi, 2:25.
|
Lügatler
:
ayn-ı
dehşet : tam bir dehşet
ayn-ı dert : tam bir
dert
ayn-ı zulmet : tam bir karanlık
Bayezid Camii :
bedel : karşılık
berzah âlemi : öldükten sonra
ruhların kıyamete kadar kalacakları mânevî âlem, kabir âlemi
Cenâb-ı
Hak : Hakkın tâ kendisi olan şeref ve yücelik sahibi
Allah
cihet : yön, taraf
derman : ilâç
ehl-i
tarikat : tarikata mensup olanlar
evvel :
önce
ferman : buyruk
feyiz : mânevî gıda,
bereket
firak : ayrılık
gaflet : Allah’ın emir ve
yasaklarına duyarsız davranma hâli
hafız : Kur’ân’ı ezberleyen
kişi
hâkezâ : bunun gibi
hakikat : doğru
gerçek
hariçten : dışarıdan
hayat-ı ebediye : sonsuz
hayat, âhiret hayatı
hazîn : hüzün veren, acıklı
idam : hiçlik,
yokluk
ilâ âhir : ve sonuna kadar
izah etmek :
açıklamak
kafile-i ahbab : dostların oluşturduğu
topluluk
kat’î : kesin
kudsî : kutsal
külfet
: zahmet, zorluk
mahiyet : nitelik, özellik
mebde :
başlangıç
meftun : düşkün
mevt :
ölüm
meyusiyet : ümitsizlik
mukaddeme :
başlangıç
mü’min : Allah’a ve Ondan gelen herşeye
inanan
müştak : arzulu, istekli
müştakane : aşk
derecesinde, çok isteyerek
nev’ : tür
nuranî : nurlu,
parlak
Nur-u Kur’ân : Kur’ân’ın nuru, aydınlığı
rabıta-i
mevt : her an ölümü düşünüp ahiret için çalışmak
rica :
ümit
risale : Risale-i Nur’u oluşturan bölümlerden her
birisi
semâvî : Allah tarafından olan, İlâhî
sima :
yüz, görünüş
suret : biçim, şekil
şekvâ
etmek : şikâyet etmek
tebdil-i mekân : yer
değiştirme
terhis : göreve son verme
tevehhüm etmek :
sanmak
vahşet : ürküntü, korku
vazife-i hayat : hayat
görevi
zevâl : gelip geçicilik, yokluk
|
