|
Bir zaman, elîm bir esaretimde, insanlardan tevahhuş edip
Barla Yaylasında, Çam dağının tepesinde yalnız kaldım. Yalnızlıkta bir nur
arıyordum. Bir gece, o yüksek tepenin başındaki yüksek bir çam ağacının
üstündeki üstü açık odacıkta idim. Üç dört gurbeti birbiri içinde
ihtiyarlık bana ihtar etti. Altıncı Mektupta izah edildiği gibi, o gece,
ıssız, sessiz, yalnız, ağaçların hışırtılarından ve hemhemelerinden gelen
hazîn bir sadâ, bir ses, rikkatime, ihtiyarlığıma, gurbetime ziyade
dokundu. İhtiyarlık bana ihtar etti ki: Gündüz nasıl şu siyah bir kabre
tebeddül etti, dünya siyah kefenini giydi; öyle de, senin ömrünün gündüzü
de geceye ve dünya gündüzü de berzah gecesine ve hayatın yazı dahi ölümün
kış gecesine inkılâp edeceğini kalbimin kulağına söyledi. Nefsim
bilmecburiye dedi:
Evet, ben vatanımdan garip olduğum gibi, bu elli
sene zarfındaki ömrümde zeval bulan sevdiklerimden ayrı düştüğümden ve
arkalarında onlara ağlayarak kaldığımdan, bu vatan gurbetinden daha ziyade
hazîn ve elîm bir gurbettir. Ve bu gece ve dağın garibâne vaziyetindeki
hazîn gurbetten daha ziyade hazîn ve elîm bir gurbete yakınlaşıyorum ki,
bütün dünyadan birden mufarakat zamanı yakınlaştığını ihtiyarlık bana
haber veriyor. Bu gurbet gurbet içinde ve bu hüzün hüzün içindeki
vaziyetten bir rica, bir nur aradım. Birden, iman-ı billâh imdada yetişti.
Öyle bir ünsiyet verdi ki, bulunduğum muzaaf vahşet bin defa tezâuf
etseydi, yine o teselli kâfi gelirdi.
Evet, ey ihtiyar ve
ihtiyareler! Madem Rahîm bir Hâlıkımız var; bizim için gurbet olamaz.
Madem O var; bizim için herşey var. Madem O var; melâikeleri de var.
Öyleyse bu dünya boş değil; hâli dağlar, boş sahrâlar Cenâb-ı Hakkın
ibâdıyla doludur. Zîşuur ibâdından başka, Onun nuruyla, Onun hesabıyla
taşı da, ağacı da birer mûnis arkadaş hükmüne geçer, lisan-ı halle bizimle
konuşabilirler ve eğlendirirler.
Evet, bu kâinatın mevcudatı
adedince ve bu büyük kitab-ı âlemin harfleri sayısınca, vücuduna şehadet
eden; ve zîruhların medar-ı şefkat ve rahmet ve inâyet olabilen cihazatı
ve mat’ûmâtı ve nimetleri adedince rahmetini gösteren deliller, şahitler,
bize Rahîm, Kerîm, Enîs, Vedûd olan Hâlıkımızın, Sâniimizin, Hâmîmizin
dergâhını gösteriyorlar. O dergâhta en makbul bir şefaatçi, acz ve
zaaftır. Ve acz ve zaafın tam zamanı da ihtiyarlıktır. Böyle bir dergâha
makbul bir şefaatçi olan ihtiyarlıktan küsmek değil, sevmek
lâzımdır.
|
Lügatler :
acz : güçsüzlük
berzah : kabir
âlemi
bilmecburiye : zorunlu olarak
Cenâb-ı Hak :
Hakkın tâ kendisi olan şeref ve yücelik sahibi Allah
cihazat :
cihazlar, donanım
dergâh : Allah’ın yüce katı
elîm :
acı ve sıkıntı veren
Enîs : yarattığı varlıklara karşı çok
yakın, dost olan Allah
esaret : esirlik, tutsaklık
garibâne : garip
olarak
garip : yalnız, kimsesiz
gurbet : gariplik,
yabancılık
Hâlık : her şeyi yaratan Allah
hâli : boş,
ıssız
Hâmî : koruyan, sahip çıkan Allah
hazîn : hüzün
veren, acıklı
hemheme : rüzgârın esmesi ile ağaç yapraklarından
çıkan sesler
hüzün : üzüntü
ibâd : ibadet edenler,
kullar
ihtar etmek : hatırlatmak
ihtiyare : yaşlı
kadın
iman-ı billâh : Allah’a iman
inâyet : Allah’tan
gelen yardım, ihsan, iyilik
inkılâp etmek : dönüşmek
izah etmek : açıklamak
kâfi :
yeterli
kâinat : evren
Kerîm : sonsuz cömertlik ve
ikram sahibi Allah
kitab-ı âlem : âlem kitabı,
kâinat
lisan-ı hâl : hâl ve beden dili
makbul : kabul
edilen
mat’ûmât : yiyecekler
medar-ı şefkat : şefkat
sebebi
melâike : melekler
mevcudat :
varlıklar
mufarakat : ayrılık
mûnis : cana yakın,
dost
muzaaf : katmerli, kat kat
nimet : maddî ve
manevî ihtiyaç duyulan şeyler; yenilip içilecek şeyler
Rahîm :
rahmeti herşeyi kuşatan her bir varlığa ayrı ayrı şefkatini gösteren
Allah
rahmet : İlâhî şefkat, merhamet
rica :
ümit
rikkat : ince yüreklilik
sadâ : ses
Sâni : herşeyi mükemmel ve
san’atlı bir şekilde yaratan Allah
şefaatçi : af için aracılık
eden
şehadet eden : şahitlik, tanıklık eden
tebeddül etmek : değişmek, dönüşmek
tevahhuş etmek : korkmak, ürkmek
tezâuf
etmek : katlanarak artmak
ünsiyet : dostluk,
alışkanlık
vahşet : ürküntü
vaziyet :
durum
Vedûd : kullarını çok seven ve şefkat eden, Kendisine çok
sevgi beslenen Allah
vücud : varlık
zeval bulan :
gelip geçen, yok olan
zîruh : ruh sahibi
zîşuur : şuur
sahibi
ziyade : çok, fazla
|
