BEŞİNCİ ŞUA-12-İKİNCİ MAKAM VE MESELELERİ(DEVAMI)

[Erhan Patlak]

                                       BEŞİNCİ ŞUA

2.7.İKİNCİ MAKAM VE MESELELERİ(DEVAMI)

YİRMİNCİ MESELE Güneşin mağripten çıkması1 ve zeminden dâbbetü’l-arzın zuhurudur.2 Amma güneşin mağripten tulûu ise, bedahet derecesinde bir alâmet-i kıyamettir. Ve bedaheti için, aklın ihtiyarı ile bağlı olan tevbe kapısını kapayan bir hâdise-i semâviye olduğundan, tefsiri ve mânası zâhirdir, te’vile ihtiyacı yoktur. Yalnız bu kadar var ki: Allahu a’lem, o tulûun sebeb-i zâhirîsi: Küre-i arz kafasının aklı hükmünde olan Kur’ân onun başından çıkmasıyla zemin divâne olup, izn-i İlâhî ile başını başka seyyareye çarpmasıyla hareketinden geri dönüp, garptan şarka olan seyahatini irade-i Rabbânî ile şarktan garba tebdil etmekle güneş garptan tulûa başlar. Evet, arzı şems ile, ferşi Arş ile kuvvetli bağlayan hablullahi’l-metîn olan Kur’ân’ın kuvve-i câzibesi kopsa, küre-i arzın ipi çözülür, başıboş, serseri olup aksiyle ve intizamsız hareketinden güneş garptan çıkar. Hem müsademe neticesinde emr-i İlâhî ile kıyamet kopar diye bir te’vili vardır. Amma “dâbbetü’l-arz”: Kur’ân’da, gayet mücmel bir işaret ve lisan-ı halinden kısacık bir ifade, bir tekellüm var. Tafsili ise, ben şimdilik, başka mes’eleler gibi kat’î bir kanaatle bilemiyorum. Yalnız bu kadar diyebilirim: لاَ يَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلاَّ اللهُ 3 Nasıl ki kavm-i Firavuna çekirge âfâtı ve bit belâsı ve Kâbe tahribine çalışan kavm-i Ebrehe’ye ebâbil kuşları musallat olmuşlar. Öyle de, Süfyanın ve deccalların fitneleriyle bilerek, severek isyan ve tuğyana ve Ye’cüc ve Me’cüc’ün anarşistliği ile fesada ve canavarlığa giden ve dinsizliğe, küfür ve küfrana düşen insanların akıllarını başlarına getirmek hikmetiyle arzdan bir hayvan çıkıp musallat olacak, zîr ü zeber edecek. Allahu a’lem, o dâbbe bir nevidir. Çünkü, gayet gayet büyük birtek şahıs olsa, her yerde herkese yetişmez. Demek, dehşetli bir taife-i hayvaniye olacak. Belki, 4اِلاَّ دَابَّةُ اْلاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ âyetinin işaretiyle o hayvan, dâbbetü’l-arz denilen ağaç kurtlarıdır ki; insanların kemiklerini ağaç gibi kemirecek, insanın cisminde dişinden tırnağına kadar yerleşecek. Mü’minler iman bereketiyle ve sefahet ve su-i istimalâttan tecennübleriyle kurtulmasına işareten, âyet, iman hususunda o hayvanı konuşturmuş. رَبَّنَاۤ لاَ تُؤَاخِذْنَاۤ اِنْ نَسِينَاۤ اَوْ اَخْطَأْنَا 5   سُبْحَانَكَ لاَعِلْمَ لَنَاۤ اِلاَّ مَاعَلَّمْتَنَاۤ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ 6 Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler : 1 : Buhari, Fiten: 25, Tefsîr-u Sûre: 6:9, Rikak: 40; Müslim, Tevbe: 31, İman: 248, 249, Fiten: 39, 40, 118, 128, 129; Ebû Dâvud, Cihad: 2, Melâhim: 11, 12; Tirmizi, Fiten: 21, Tefsîr-u Sûre: 6:8, 9; İbn-i Mâce, Fiten: 25, 28, 32; Dâremi, Siyer: 69; Müsned, 1:192, 2:164, 201..., 3:31, 4:6, 7. 2 : Müslim, İmân: 249, Fiten: 39, 40, 118, 129; Ebû Dâvud, Melâhim: 11, 12; Tirmizi, Fiten: 21, Tefsir u Sure 6:9; İbn-i Mâce, Fiten: 28, 31, 32; Müsned, 2:164, 201, 295, 4:6, 7, 5:268, 357 3 : Gaybı ancak Allah bilir. 4 : “Asâsını kemirmekte olan bir ağaç kurdu.” Sebe’ Sûresi, 34:14. 5 : “Ey Rabbimiz! Unutur veya hataya düşer de bir kusur işlersek, bizi onunla hesaba çekme.” Bakara Sûresi, 2:286. 6 : “Seni her türlü noksandan tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur. Sen herşeyi hakkıyla bilir, her işi hikmetle yaparsın.” Bakara Sûresi, 2:32

Lügatler : âfât : afetler, musibetler aksiyle : tam ters yönde alâmet-i kıyamet : kıyamet alâmeti Allahu a’lem : Allah en iyisini bilir Arş : Allah’ın büyüklük ve yüceliğinin ve her şeyi kuşatan sınırsız egemenliğinin tecelli ettiği yer arz : yer âyet : Kur’ân’ın her bir cümlesi bedahet : çok açık olma bereket : bolluk dâbbe : bir çeşit yerde yaşayan hayvan divâne : aklı başında olmayan, deli emr-i İlâhî : Allah’ın emri ferş : yer fesad : bozulma fitne : bozgunculuk, ara bozma garp : batı gayet : çok hablullahi’l-metîn : Allah’ın hiçbir şekilde kopmayan ipi hâdise-i semâviye : göklerle ilgili olay hikmet : herşeyin belirli gayelere yönelik olarak, mânâlı, faydalı ve tam yerli yerinde olması hususunda : konusunda ihtiyar : irade, tercih intizam : disiplin, düzen irade-i Rabbânî : bütün varlıkları terbiye eden, idaresi ve egemenliği altında bulunduran Allah’ın iradesi, dilemesi isyan : itaatsizlik, emre uymama işareten : işaret ederek izn-i İlâhî : Allah’ın izni kat’î : kesin kavm-i Ebrehe : Ebrehe’nin kavmi kavm-i Firavun : Firavun’un kavmi kıyamet : dünyanın sonu, varlık âleminin dağılması kuvve-i câzibe : çekim gücü küfran : kafirlik küfür : inkâr etme küre-i arz : yeryüzü, dünya lisan-ı hal : hal ve beden dili mağrip : batı musallat olma : sataşma mü’min : iman eden, Allah’a inanan mücmel : kısa, özet müsademe : çarpışma nevi : çeşit, tür sebeb-i zâhirî : görünürdeki sebep sefahet : yasak zevk ve eğlencelere düşkünlük seyyare : gezegen su-i istimalât : bir nimeti kötüye kullanma işlemleri Süfyan : Müslümanlar arasında çıkacak olan İslâm Deccalı şark : doğu şems : güneş tafsil : ayrıntı taife-i hayvaniye : hayvan türü te’vil : yorum tebdil etme : değiştirme tecennüb : sakınma, uzak durma tefsir : yorumlama tekellüm : konuşma tuğyan : azgınlık, isyan ve inançsızlıkta çok ileri gitme tulû etmek : doğmak tulûa başlamak : doğmaya başlamak zâhir : açık, âşikar zemin : yeryüzü zir ü zeber etme : dağıtma, yerle bir etme