အခ်ိန္နည္းနည္းေပးၿပီးဖတ္ေပးပါ။

[Russell Kyaw]

အိႏၵိ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေၿပာတဲ့ မိန္႕ခြန္းထဲက လက္ရွိၿမန္မာလူမ်ဳိး အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကုိ ထင္ဟပ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။ အခ်ိန္နည္းနည္းေပးၿပီးဖတ္ေပးပါ။ သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ က်န္တဲ့လူေတြ သိေအာင္ ရွယ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။
======================================== " မင္းႏိုင္ငံအတြက္ အခ်ိန္ ၁၀မိနစ္ရမလား..? ရတယ္ဆိုမွ ဒီစာကိုဆက္ဖတ္ပါ…အခ်ိန္မရွိရင္ေတာ့ မင္းသေဘာပဲ… တို႕အိႏိၵယအစိုးရက လုပ္ေဆာင္မႈေတြမထိေရာက္ဘူး မင္းေျပာတယ္…တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ဥပေဒေတြကလဲ အုိေဟာင္းျပီး ေခတ္မမီေတာ့ဘူး မင္းေျပာတယ္…စည္ပင္ကလဲ အမိႈက္ေတြမရွင္းဘူး မင္းေျပာတယ္….ဖုန္းလိုင္းေတြကလဲ အလုပ္မလုပ္တာခပ္မ်ားမ်ားလို႕ မင္းေျပာတယ္… မီးရထားဆိုတာ ဟာသတစ္ခုပဲ..အဲလိုင္းေတြဆို ကမာၻမွာ အဆိုးဆံုး…စာပို႕စနစ္မွာလဲ ဘယ္ေတာ့မွ ပုိ႕တဲ႕စာက မေရာက္ဘူး…တို႕တိုင္းျပည္မွာ အားလံုးက ေခြးစာေကၽြးပစ္ရေတာ့မေလာက္ ပ်က္စီးစုတ္ျပတ္မႈေတြခ်ည္းပဲ လို႕ မင္းေျပာတယ္… မင္းေျပာ… မင္းအဲ႕ဒါေတြခ်ည္းပဲ ပါးစပ္ကေနေျပာျပီး…မင္းကေရာ ဘာတစ္ခုလုပ္လဲ…? ေကာင္းျပီ..မင္းစင္ကာပူကိုေရာက္တဲ႔အခါက်ေတာ့... စင္ကာပူကလမ္းေတြေပၚ မင္းေဆးလိပ္လႊင့္မပစ္ရဲဘူး..စတိုးဆိုင္မွာ မုန္႕မစားရဲဘူး.. ညေန ၅ နာရီနဲ႕ ၆ နာရီၾကား ေအာခတ္လမ္းေပၚကားျဖတ္ေမာင္းဖို႕ ၅ ေဒၚလာ မင္းေပးတယ္… အဲ႔လိုစင္ကာပူမွာ မင္းတစ္ခုခုမ်ားေျပာလား..ေျပာခဲ႕လား…? ဒူဘိုင္းမွာ ဥပုသ္လမ်ိဳး လူျမင္ကြင္းမွာ မင္းအစားစားရဲလား… မကာရ္မွာ ေခါင္းမေဆာင္းပဲ မင္းအျပင္ထြက္ရဲလား.. ၀ါရွင္တန္မွာ တစ္နာရီ ၅၅မိုင္ထက္ေက်ာ္ျပီး မင္းကားေမာင္းရဲလား… ေမာင္းမိလို႕ ရဲလာဖမ္းရင္ ငါ့ကိုဘာမွတ္ေနလဲ ငါဘာေကာင္လဲ သိလား ငါဘယ္သူ႕သားလဲ သိလားလို႕ ရဲကို မင္းေျပာရဲလား…. ေအာ္ဇီနဲ႕ နယူးဇီလန္ကမ္းေျခေတြမွာ စားျပီးသား အုန္းခြံေတြကို ေတြ႕ကရာမင္းေလွ်ာက္ပစ္ရဲလား…. တိုက်ိဳကလမ္းေတြေပၚမွာ မင္းကြမ္းတံေတြးေလွ်ာက္ေထြးရဲလား…. ဒါေတြက မင္းကိုေမးေနတာ…. သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ သူ႕စည္းကမ္းနဲ႕အညီ အတိအက်ေလးစားလိုက္နာႏိုင္ျပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံျပန္ေရာက္မွ စည္းကမ္းကိုမေလးစား စည္းကမ္းပ်က္တတ္တဲ႕ မင္းကိုပဲ ေမးေနတာ….. အိႏိၵယေျမကို စနင္းျပီဆိုတာနဲ႕ စိတ္ထင္သလို ေဆးလိပ္ေတြ စကၠဴစေတြ အမိႈက္ေလွ်ာက္ဖြတတ္တဲ႕ မင္းလိုလူေတြကို ေမးေနတာ…. တျခားတိုင္းတပါးမွာ စည္းကမ္းလိုက္နာေလးစားတတ္ခဲ႕တဲ႕မင္းက ကိုယ့္ေမြးရပ္ႏိုင္ငံမွက်ေတာ့ ဘာလို႕ ပံုစံအတူတူမလုပ္ႏိုင္ရတာလဲ…. အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ အျငိမ္းစားဘံုေဘျမိဳ႕စည္ပင္အေရးပိုင္ၾကီး Mr.Tinaikar ဘာေျပာသြားလဲသိလား… လူ႔မလိုင္ေတြက သူတို႕ေခြးေတြနဲ႕လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျပီး လမ္းေတြေပၚမွာ ေခြးအညစ္အေၾကးေတြထားခဲ႕ၾကတယ္… ျပီးတာ့ အဲ႔လူေတြကပဲ တစ္ခါျပန္ျပီး ညစ္ေပေနတဲ႔လူသြားလမ္းေတြအတြက္ တာ၀န္ရွိသူအဖြဲ႔အစည္းေတြ ညံ႔ဖ်င္းလွခ်ည္ရဲ႕ဆိုျပီး အျပစ္တင္တတ္ၾကတယ္… တာ၀န္ရွိသူတြကို သူတို႕ကဘယ္လိုလုပ္ေပးေစခ်င္တာလဲ… သူတို႕ေခြးေတြေနာက္ကေန တံျမက္စည္းတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ျပီး ေခြးစြန္႕ခဲ႕သမွ် အညစ္အပတ္ေတြကို တေကာက္ေကာက္လိုက္ရွင္းေပးေစခ်င္တာလား….. အေမရိကားမွာကိုယ့္အိမ္ေမြးတိရစာၦန္ဆီက ထြက္တဲ႕ အညစ္အေၾကးေတြ သန္႕စင္ေပးဖို႕ ပိုင္ရွင္ကတာ၀န္ယူရတယ္..ဂ်ပန္မွာလဲဒီလိုပဲ… ဒီ အိႏိၵယကလူေတြ အဲ႔လိုလုပ္လား..? တို႕လူေတြကက်ေတာ့ မဲေပးပြဲသြား…မဲေလးေပးျပီး..ျဖစ္သမွ် အကုန္ကို တာ၀န္လႊဲခ်ေခါင္းခံေပးဖို႕ လူတစ္ေယာက္ေရြးလိုက္သလိုပဲ….. ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ကဘာတာ၀န္မွမရွိသလိုေနျပီး အရာအားလံုးကို အစိုးရကပဲ ကၾကီး ခေခြးကအစ လိုက္ေျဖရွင္းေပးဖို႕ ထိုင္ေမ်ွာ္လင့္ေနၾကတယ္….ကိုယ္တုိင္ပါ၀င္အားျဖည့္မႈ သုည…. အမိႈ္က္ေလးေတြ ၾကံဳသလိုေလွ်ာက္ပစ္ရင္း ျမဳိ႕ေတာ္သာယာလွပဖို႕ အာဏာပိုင္ေတြကို ထိုင္ေစာင့္ေနၾကတယ္…အဲဒီ႕အစား အျမင္မေတာ္တဲ႕ စကၠဴတစ္စကို အမိႈက္ပံုးေလးထဲေရာက္ေအာင္ထည့္လိုက္ဖို႕ေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတယ္….. ရထားဘူတာရံုေတြမွာ သန္႕စင္ခန္းေတြ ထားေပးေစခ်င္ၾကတယ္..ဒါေပမဲ႕ အဲဒီ့သန္႕စင္ခန္းေတြကို က်က်နနဘယ္လိုသံုးရမလဲေတာ့ အေလးမထားဘူး… အိႏိၵယအဲလိုင္းေတြမွာ အေကာင္းဆံုးအစားအေသာက္ေတြ ေရအိမ္ေတြရွိေစခ်င္ၾကတယ္.. ဒါေပမဲ႔ လစ္ရင္လစ္သလို ရသေလာက္ေလး ပိုယူလာဖို႕ ခိုးလာဖို႕လဲ ၀န္မေလးဘူး…. ကဲ..ဒီေတာ့ ပ်က္စီးပုပ္သိုးေနပါတယ္ဆိုတဲ႕ ဒီစနစ္ၾကီး အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္ရွိတာလဲ…. ဘယ္သူေတြက ေျပာင္းလဲဖို႕လိုေနတာလဲ… အဲဒီ႔စနစ္ၾကီးမွာ ဘယ္သူေတြ ပါ၀င္လႈပ္ရွားလည္ပတ္ေနတာလဲ…. ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုယ့္ျမိဳ႕ ကိုယ့္အဖြဲ႕အစည္း တျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႕ အစိုးရ အကုန္လံုးပါ၀င္ေနတာမဟုတ္ဘူးလား…. ဒါေပမဲ႕ ေသခ်ာပါတယ္..တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕က်က် ပါ၀င္ေျပာင္းလဲလုပ္ေဆာင္ရမယ့္အခ်ိန္က်ေတာ့ အားလံုးက ကိုယ့္မိသားစုေလးနဲ႔အတူတူ စိတ္ခ်လံုျခံဳတဲ႔အိမ္ေလးထဲအတူတူထိုင္ေနၾကျပီး ျပတင္းေပါက္ကေန ခပ္လွမ္းလွမ္းပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကမွာပါ… သူတို႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေမာင္သန္႔ရွင္းၾကီးတစ္ေယာက္ မိုးေပၚကေနက်လာျပီး အာလံုးကိုေနရာတက်ျပန္ျဖစ္သြားေအာင္ လဲွက်င္းရွင္းလင္းေျပာင္းလဲေပးသြားလိမ့္မယ္လို႕ ေမ်ွာ္လင့္ရင္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကမွာေပါ့…… ဒါမွမဟုတ္လဲ တတ္ႏိုင္သူေတြက တျခားတိုင္းတပါးကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားရင္လဲသြားလိမ့္မယ္…. ဘာနဲ႕တူလဲဆိုေတာ့ အမဲလိုက္ေခြးၾကီးလက္ကေန ကိုယ္လြတ္ရုန္းေျပးတဲ႕ သူရဲေဘာေလးေတြလိုပဲ…သူတို႕စိတ္ထဲမွာ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားတယ္လို႕ထင္ရတဲ႕ အေမရိကားရဲ႕ ဂုဏ္သေရေတာ္ေအာက္မွာေနပူစာလံႈခြင့္ေတာင္းခံၾကျပီး အေမရိကားရဲ႕ လူေနမႈစနစ္ေတြကို တဖြဖြခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္ေနၾကလိမ့္မယ္….. အဲ႔လိုေနရင္းနဲ႕မွာ နယူးေယာက္က မလံုျခံဳဘူးလို႕ ခံစားလာရရင္ အဂၤလန္ကိုဆက္ေျပးၾက… အဂၤလန္မွာ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးလာရင္ ပင္လယ္ေကြ႕ကို ေလယာဥ္နဲ႕ေျပး... ပင္လယ္ေကြ႕မွာ စစ္ျဖစ္လာတဲ႔အခါက်ေတာ့ လူမႈကယ္တင္ေရးအစီအစဥ္နဲ႕ အိႏိၵယကိုျပန္ပို႕ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုၾက…. ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ စနစ္ ေခတ္ကို အားျပည့္တိုးတက္လာဖို႕ေတာ့ ဘယ္သူမွ အပင္ပန္းခံျပီး မစဥ္းစားခ်င္ၾကဘူး… အေကာင္းအဆိုး ပိုင္းျခားႏိုင္တဲ႕အသိဥာဏ္ကို ေငြေၾကးပကာသနေတြနဲ႕ အေပါင္ခံထားၾကလိုက္သလိုျဖစ္ေနတယ္…… ၃၅ ေယာက္ေျမာက္ အေမရိကန္သမၼတ J F Kennedy က သူ႕ေနာက္လိုက္အေမရိကန္ေတြကို ေတာင္းဆိုခဲ႕တဲ႕ စကားေလးနဲ႕ပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္မယ္…. “DO NOT ASK WHAT YOUR COUTRY DO FOR YOU.. ASK WHAT YOU CAN DO FOR YOUR COUNTRY..” တိုင္းျပည္က သင့္ကို ဘာေပးႏိုင္လဲလို႕ ေမးမယ့္အစား.. တိုင္းျပည္အတြက္ သင္ဘာေပးႏုိင္မလဲ ဆိုတာပဲ ေမးပါ….တဲ႕……။ "

credit: Aye Sad